From Occupation to “Occupy”: The Israelification of American Domestic Security

The Israelification of America’s security apparatus, recently unleashed against the OWS, has taken place at every level of law enforcement.

In October, the Alameda County Sheriff’s Department turned parts of the campus of the University of California in Berkeley into an urban battlefield. The occasion was Urban Shield 2011, an annual SWAT team exposition organized to promote “mutual response,” collaboration and competition between heavily militarized police strike forces representing law enforcement departments across the United States and foreign nations.

At the time, the Alameda County Sheriff’s Department was preparing for an imminent confrontation with the nascent “Occupy” movement that had set up camp in downtown Oakland, and would demonstrate the brunt of its repressive capacity against the demonstrators a month later when it attacked the encampment with teargas and rubber bullet rounds, leaving an Iraq war veteran in critical condition and dozens injured. According to Police Magazine, a law enforcement trade publication, “Law enforcement agencies responding to…Occupy protesters in northern California credit Urban Shield for their effective teamwork.”

Training alongside the American police departments at Urban Shield was theYamam, an Israeli Border Police unit that claims to specialize in “counter-terror” operations but is better known for its extra-judicial assassinations of Palestinian militant leaders and long record of repression and abuses in the occupied West Bank and Gaza Strip. Urban Shield also featured a unit from the military of Bahrain, which had just crushed a largely non-violent democratic uprising by opening fire on protest camps and arresting wounded demonstrators when they attempted to enter hospitals. While the involvement of Bahraini soldiers in the drills was a novel phenomenon, the presence of quasi-military Israeli police – whose participation in Urban Shield was not reported anywhere in US media – reflected a disturbing but all-too-common feature of the post-9/11 American security landscape.

The Israelification of America’s security apparatus, recently unleashed in full force against the Occupy Wall Street Movement, has taken place at every level of law enforcement, and in areas that have yet to be exposed. The phenomenon has been documented in bits and pieces, through occasional news reports that typically highlight Israel’s national security prowess without examining the problematic nature of working with a country accused of grave human rights abuses. But it has never been the subject of a national discussion. And collaboration between American and Israeli cops is just the tip of the iceberg.

Having been schooled in Israeli tactics perfected during a 63 year experience of controlling, dispossessing, and occupying an indigenous population, local police forces have adapted them to monitor Muslim and immigrant neighborhoods in US cities. Meanwhile, former Israeli military officers have been hired to spearhead security operations at American airports and suburban shopping malls, leading to a wave of disturbing incidents of racial profiling, intimidation, and FBI interrogations of innocent, unsuspecting people. The New York Police Department’s disclosure that it deployed “counter-terror” measures against Occupy protesters encamped in downtown Manhattan’s Zuccotti Park is just the latest example of the so-called War on Terror creeping into every day life. Revelations like these have raised serious questions about the extent to which Israeli-inspired tactics are being used to suppress the Occupy movement.

The process of Israelification began in the immediate wake of 9/11, when national panic led federal and municipal law enforcement officials to beseech Israeli security honchos for advice and training. America’s Israel lobby exploited the climate of hysteria, providing thousands of top cops with all-expenses paid trips to Israel and stateside training sessions with Israeli military and intelligence officials. By now, police chiefs of major American cities who have not been on junkets to Israel are the exception.

“Israel is the Harvard of antiterrorism,” said former US Capitol Police Chief Terrance W. Gainer, who now serves as the US Senate Sergeant-at-Arms. Cathy Lanier, the Chief of the Washington DC Metropolitan Police, remarked, “No experience in my life has had more of an impact on doing my job than going to Israel.” “One would say it is the front line,” Barnett Jones, the police chief of Ann Arbor, Michigan, said of Israel. “We’re in a global war.”

Karen Greenberg, the director of Fordham School of Law’s Center on National Security and a leading expert on terror and civil liberties, said the Israeli influence on American law enforcement is so extensive it has bled into street-level police conduct. “After 9/11 we reached out to the Israelis on many fronts and one of those fronts was torture,” Greenberg told me. “The training in Iraq and Afghanistan on torture was Israeli training. There’s been a huge downside to taking our cue from the Israelis and now we’re going to spread that into the fabric of everyday American life? It’s counter-terrorism creep. And it’s exactly what you could have predicted would have happened.”

Changing the way we do business

The Jewish Institute for National Security Affairs (JINSA) is at the heart of American-Israeli law enforcement collaboration. JINSA is a Jerusalem and Washington DC-based think tank known for stridently neoconservative policy positions on Israel’s policy towards the Palestinians and its brinkmanship with Iran. The group’s board of directors boasts a Who’s Who of neocon ideologues. Two former JINSA advisorswho have also consulted for Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu, Douglas Feith and Richard Perle, went on to serve in the Department of Defense under President George W. Bush, playing influential roles in the push to invade and occupy Iraq.

Through its Law Enforcement Education Program (LEEP), JINSA claims to have arranged Israeli-led training sessions for over 9000 American law enforcement officials at the federal, state and municipal level. “The Israelis changed the way we do business regarding homeland security in New Jersey,” Richard Fuentes, the NJ State Police Superintendent, said after attending a 2004 JINSA-sponsored Israel trip and a subsequent JINSA conference alongside 435 other law enforcement officers.

During a 2004 LEEP trip, JINSA brought 14 senior American law enforcement officials to Israel to receive instruction from their counterparts. The Americans were trained in “how to secure large venues, such as shopping malls, sporting events and concerts,” JINSA’s website reported. Escorted by Brigadier General Simon Perry, an Israeli police attaché and former Mossad official, the group toured the Israeli separation wall, now a mandatory stop for American cops on junkets to Israel. “American officials learned about the mindset of a suicide bomber and how to spot trouble signs,” according to JINSA. And they were schooled in Israeli killing methods. “Although the police are typically told to aim for the chest when shooting because it is the largest target, the Israelis are teaching [American] officers to aim for a suspect’s head so as not to detonate any explosives that might be strapped to his torso,” theNew York Times reported.

Cathy Lanier, now the Chief of Washington DC’s Metropolitan Police Department, was among the law enforcement officials junketed to Israel by JINSA. “I was with the bomb units and the SWAT team and all of those high profile specialized [Israeli] units and I learned a tremendous amount,” Lanier reflected. “I took 82 pages of notes while I was there which I later brought back and used to formulate a lot of what I later used to create and formulate the Homeland Security terrorism bureau in the DC Metropolitan Police department.”

Some of the police chiefs who have taken part in JINSA’s LEEP program have done so under the auspices of the Police Executive Research Forum (PERF), a private non-governmental group with close ties to the Department of Homeland Security. Chuck Wexler, the executive director of PERF, was so enthusiastic about the program that by 2005 he had begun organizing trips to Israel sponsored by PERF, bringing numerous high-level American police officials to receive instruction from their Israeli counterparts.

PERF gained notoriety when Wexler confirmed that his group coordinated police raids in 16 cities across America against “Occupy” protest encampments. As many as 40 cities have sought PERF advice on suppressing the “Occupy” movement and other mass protest activities. Wexler did not respond to my requests for an interview.

Lessons from Israel to Auschwitz

Besides JINSA, the Anti-Defamation League (ADL) has positioned itself as an important liaison between American police forces and the Israeli security-intelligence apparatus. Though the ADL promotes itself as a Jewish civil rights group, it hasprovoked controversy by publishing a blacklist of organizations supporting Palestinian rights, and for condemning a proposal to construct an Islamic community center in downtown New York, several blocks from Ground Zero, on the basis that some opponents of the project were entitled to “positions that others would characterize as irrational or bigoted.”

Through the ADL’s Advanced Training School course on Extremist and Terrorist Threats, over 700 law enforcement personnel from 220 federal and local agencies including the FBI and CIA have been trained by Israeli police and intelligence commanders. This year, the ADL brought 15 high-level American police officials to Israel for instruction from the country’s security apparatus. According to the ADL, over 115 federal, state and local law enforcement executives have undergone ADL-organized training sessions in Israel since the program began in 2003. “I can honestly say that the training offered by ADL is by far the most useful and current training course I have ever attended,” Deputy Commissioner Thomas Wright of the Philadelphia Police Department commented after completing an ADL program this year. The ADL’s relationship with the Washington DC Police Department is so cozy its members are invited to accompany DC cops on “ride along” patrols.

The ADL claims to have trained over 45,000 American law enforcement officials through its Law Enforcement and Society program, which “draws on the history of the Holocaust to provide law enforcement professionals with an increased understanding of…their role as protectors of the Constitution,” the group’s website stated. All new FBI agents and intelligence analysts are required to attend the ADL program, which is incorporated into three FBI training programs. According to officialFBI recruitment material, “all new special agents must visit the US Holocaust Memorial Museum to see firsthand what can happen when law enforcement fails to protect individuals.”

Fighting “crimiterror”

Among the most prominent Israeli government figure to have influenced the practices of American law enforcement officials is Avi Dichter, a former head of Israel’s Shin Bet internal security service and current member of Knesset who recently introduced legislation widely criticized as anti-democratic. During the Second Intifada, Dichter ordered several bombings on densely populated Palestinian civilian areas, including one on the al-Daraj neighborhood of Gaza that resulted in the death of 15 innocent people, including 8 children, and 150 injuries. “After each success, the only thought is, ‘Okay, who’s next?’” Dichter said of the “targeted” assassinations he has ordered.

Despite his dubious human rights record and apparently dim view of democratic values, or perhaps because of them, Dichter has been a key figure in fostering cooperation between Israeli security forces and American law enforcement. In 2006, while Dichter was serving at the time as Israel’s Minister of Public Security, he spoke in Boston, Massachusetts before the annual convention of the International Association of Chiefs of Police. Seated beside FBI Director Robert Mueller and then-Attorney General Alberto Gonzalez, Dichter told the 10,000 police officers in the crowd that there was an “intimate connection between fighting criminals and fighting terrorists.” Dichter declared that American cops were actually “fighting crimiterrorists.” The Jerusalem Post reported that Dichter was “greeted by a hail of applause, as he was hugged by Mueller, who described Dichter as his mentor in anti-terror tactics.”

A year after Dichter’s speech, he and then-Secretary of the Department of Homeland Security Michael Chertoff signed a joint memorandum pledging security collaboration between America and Israel on issues ranging from airport security to emergency planning. In 2010, Homeland Security Secretary Napolitano authorized a new joint memorandum with Israeli Transport and Road Safety Minister Israel Katz shoring up cooperation between the US Transportation Security Agency – the agency in charge of day-to-day airport security – and Israel’s Security Department. The recent joint memorandum also consolidated the presence of US Homeland Security law enforcement personnel on Israeli soil. “The bond between the United States and Israel has never been stronger,” Napolitano remarked at a recent summit of AIPAC, the leading outfit of America’s Israel lobby, in Scottsdale, Arizona.

The Demographic Unit

For the New York Police Department, collaboration with Israel’s security and intelligence apparatus became a top priority after 9/11. Just months after the attacks on New York City, the NYPD assigned a permanent, taxpayer-funded liaison officerto Tel Aviv. Under the leadership of Police Commissioner Ray Kelly, ties between the NYPD and Israel have deepened by the day. Kelly embarked on his first trip to Israel in early 2009 to demonstrate his support for Israel’s ongoing assault on the Gaza Strip, a one-sided attack that left over 1400 Gaza residents dead in three weeks and led a United Nations fact-finding mission to conclude that Israeli military and government officials had committed war crimes.

Kelly returned to Israel the following year to speak at the Herziliya Conference, an annual gathering of neoconservative security and government officials who obsess over supposed “demographic threats.” After Kelly appeared on stage, the Herziliya crowd was addressed by the pro-Israel academic Martin Kramer, who claimed that Israel’s blockade of Gaza was helping to reduce the numbers of “superfluous young men of fighting age.” Kramer added, “If a state can’t control these young men, then someone else will.”

Back in New York, the NYPD set up a secret “Demographics Unit” designed to spy on and monitor Muslim communities around the city. The unit was developed with input and intensive involvement by the CIA, which still refuses to name the former Middle East station chief it has posted in the senior ranks of the NYPD’s intelligence division. Since 2002, the NYPD has dispatched undercover agents known as “rakers” and “mosque crawlers” into Pakistani-American bookstores and restaurants to gauge community anger over US drone strikes inside Pakistan, and into Palestinian hookah bars and mosques to search out signs of terror recruitment and clandestine funding. “If a raker noticed a customer looking at radical literature, he might chat up the store owner and see what he could learn,” the Associated Press reported. “The bookstore, or even the customer, might get further scrutiny.”

The Israeli imprimatur on the NYPD’s Demographics Unit is unmistakable. As a former police official told the Associated Press, the Demographics Unit has attempted to “map the city’s human terrain” through a program “modeled in part on how Israeli authorities operate in the West Bank.”

Shop ‘til you’re stopped

At Israel’s Ben Gurion International Airport, security personnel target non-Jewish and non-white passengers, especially Arabs, as a matter of policy. The most routinely harassed passengers are Palestinian citizens of Israel, who must brace themselvesfor five-hour interrogation sessions and strip searches before flying. Those singled out for extra screening by Shin Bet officers are sent to what many Palestinians from Israel call the “Arab room,” where they are subjected to humiliating questioning sessions (former White House Health and Human Services Secretary Donna Shalala encountered such mistreatment during a visit to Israel last year). Some Palestinians are forbidden from speaking to anyone until takeoff, and may be menaced by Israeli flight attendants during the flight. In one documented case, a six-month-old was awoken for a strip search by Israeli Shin Bet personnel. Instances of discrimination against Arabs at Ben Gurion International are too numerous to detail – several incidents occur each day – but a few of the more egregious instances were outlined in a 2007 petition the Association for Civil Rights in Israel filed with the country’s Supreme Court.

Though the Israeli system of airline security contains dubious benefits and clearly deleterious implications for civil liberties, it is quietly and rapidly migrating into major American airports. Security personnel at Boston’s Logan International Airport have undergone extensive training from Israeli intelligence personnel, learning to apply profiling and behavioral assessment techniques against American citizens that were initially tested on Palestinians. The new procedures began in August, when so-called Behavior Detection Officers were placed in security queues at Logan’s heavily trafficked Terminal A. Though the procedures have added to traveler stress while netting exactly zero terrorists, they are likely to spread to other cities. “I would like to see a lot more profiling” in American airports, said Yossi Sheffi, an Israeli-born risk analyst at the Massachusetts Institute of Technology Center for Transportation and Logistics.

Israeli techniques now dictate security procedures at the Mall of America, a gargantuan shopping mall in Bloomington, Minnesota that has become a major tourist attraction. The new methods took hold in 2005 when the mall hired a former Israeli army sergeant named Mike Rozin to lead a special new security unit. Rozin, who once worked with a canine unit at Ben Gurion Airport in Israel, instructed his employees at the Mall of America to visually profile every shopper, examining their expressions for suspicious signs. His security team accosts and interrogates an average of 1200 shoppers a year, according to the Center for Investigative Reporting.

One of the thousands who fell into Rozin’s dragnet was Najam Qureshi, a Pakistani-American mall vendor whose father accidentally left his cell phone on a table in the mall food court. A day after the incident, FBI agents appeared at Qureshi’s doorstep to ask if he knew anyone seeking to harm the United States. An army veteran interrogated for two hours by Rozin’s men for taking video inside the mall sobbed openly about his experience to reporters. Meanwhile, another man, Emile Khalil, was visited by FBI agents after mall security stopped him for taking photographs of the dazzling consumer haven.

“I think that the threat of terrorism in the United States is going to become an unfortunate part of American life,” Rozin remarked to American Jewish World. And as long as the threat persists in the public’s mind, Israeli securitocrats like Rozin will never have to worry about the next paycheck.

“Occupy” meets the Occupation

When a riot squad from the New York Police Department destroyed and evicted the “Occupy Wall Street” protest encampment at Zuccotti Park in downtown Manhattan, department leadership drew on the anti-terror tactics they had refined since the 9/11 attacks. According to the New York Times, the NYPD deployed “counterterrorism measures” to mobilize large numbers of cops for the lightning raid on Zuccotti. The use of anti-terror techniques to suppress a civilian protest complemented harsh police measures demonstrated across the country against the nationwide “Occupy” movement, from firing tear gas canisters and rubber bullets into unarmed crowds to blasting demonstrators with the LRAD sound cannon.

Given the amount of training the NYPD and so many other police forces have received from Israel’s military-intelligence apparatus, and the profuse levels of gratitude American police chiefs have expressed to their Israeli mentors, it is worth asking how much Israeli instruction has influenced the way the police have attempted to suppress the Occupy movement, and how much it will inform police repression of future upsurges of street protest. But already, the Israelification of American law enforcement appears to have intensified police hostility towards the civilian population, blurring the lines between protesters, common criminals, and terrorists. As Dichter said, they are all just “crimiterrorists.”

“After 9/11 we had to react very quickly,” Greenberg remarked, “but now we’re in 2011 and we’re not talking about people who want to fly planes into buildings. We’re talking about young American citizens who feel that their birthright has been sold. If we’re using Israeli style tactics on them and this stuff bleeds into the way we do business at large, were in big trouble.”

( / 04.12.2011)

Does the 99% support freedom for Palestine? The twitter debate

A deleted tweet from the OccupyWallStreet account, offering support to the “Freedom Waves to Gaza” flotilla, sparks a controversy as to where the 99% stands on the Israeli-Palestinian conflict
A sign showing support to Palestine at an American “Occupy” protest.
As the “Freedom Waves to Gaza” headed towards the Gaza Strip, which is under Israeli blockade, the Occupy Wall Street (OWS) movement posted a surprising and exhilarating tweet:“We support and would like to express solidarity to FreedomWaves.”

Moments later, the Twitter representative of the  Canada Boat to Gaza posted an appreciative response, “We are thrilled to receive the support of  OccupyWallStreet  Looks like only the 1% support the Israeli blockade of Gaza.”

The Twitter-sphere flared up with expressions of praise and affirmation, suggesting that some in the 99% naturally link the struggle for the Occupation of Wall Street with the struggle against the Israeli occupation as two related causes.

Approximately four hours later, however, Occupy Wall Street’s tweet mysteriously disappeared from its home page on Twitter. The Twitter-sphere was taken aback- “didn’t realize #OWS is non-political!!” remarked one tweeter.

Another insisted that “If OWS can not support FreedomWaves and Gaza then they should not compare themselves to ArabSpring or Tahrir”.

Canada Boat to Gaza simply offered a few words from Desmond Tutu: “If you are neutral in situations of injustice, you have chosen the side of the oppressor.”

Many tweeps asked why OWS had deleted the tweet. The closest official answer came from Daniel Sieradski, a new media activist who has been central to the OccupyJudaism activities, who explained, the “FreedomWaves tweet was unauthorized, did not have reflect OWS community consensus and was subsequently deleted.”

He added, “OWS does not have a position on the Israeli-Palestinian conflict,” and “OWS is a consensus based movement. The GA has never discussed the I/P issue & even if it did, it would never reach consensus.”

Sieradski acknowledged he was not speaking as a spokesperson from Occupy Wall Street but he had “heard what happened from people close to it.”

As the controversy blazed across Twitter, it opened a space for the 99% to discuss the connections between the Israeli occupation of Palestine and the global dominance of the 1%:

“OWS is inseparable from#Gaza. The 1% diverts resources from the 99% by Israel’s blockading and shelling 100% of Gaza”;

“The Tear Gas used in #Oakland is the same tear gas used in#Palestine, when protesters demonstrate non violently”

Hours later, OccupyFortWorth expressed its support for Freedom Waves for Gaza- “Our support for Gaza and Freedomwaves is limitless. It emanates and echoes from the deepest purest regions of our heart. Love. Solidarity”, asserting, in contrast to OccupyWallSt’s hesitancy, that “we don’t mind losing followers who are uncritical or unwilling to engage the issues (Or who are reflexively pro-Zionist.)”.

A day later, when the Occupy Wall Street movement was questioned regarding this incident, it replied in an email:

Many people involved in OWS support the liberation of Palestine and many other freedom movements around the world. However, since we have grown very quickly as an organization, we have not been able to come to consensus on certain issues that are outside the scope of the original message of OWS, which has dealt with the American financial crisis, democracy and wealth inequality.  The flotilla actions are something that we have not had time to discuss or come to a cohesive policy on, but that does not mean that we do not fundamentally support it…the tweet was erased because there was discussion about how it was not appropriate to address this issue on these large public social media accounts until we had agreement from the group on our exact stance on these kinds of international conflicts.

( / 12.11.2011)

Rob Wijnberg: Open en bloot

Terwijl burgers op pleinen over de hele wereld demonstreren tegen het systeem, komen leiders van over de hele wereld bijeen om dat systeem te redden.

De kloof samengevat.

De kiem van die kloof ligt in de jaren 90, toen twee cruciale stappen richting crisis werden gezet: 1) de deregulering van de financiële sector en 2) de privatisering van het publieke domein. Het eerste kwam erop neer dat banken, verzekeraars en speculanten Russisch roulette mochten spelen met andermans geld, terwijl de overheid hun levensverzekering betaalde. Het tweede betekende: minder service voor burgers, stagnerende lonen voor werknemers en fenomenale bonussen voor het management. Ook wel: ‘efficiency’, ‘productiviteit’ en ‘prestatiebeloning’.

Zo ontstond de fantoomeconomie  – gebaseerd op de misvatting dat geld hetzelfde is als welvaart. Terwijl de AEX explodeerde door kunstmatig lage rentes, fictief hoge bedrijfswinsten en uit de duim gezogen koopkrachtplaatjes, werd de publieke sector beetje bij beetje stukgefuseerd, wegbezuinigd en uitbesteed aan lagelonenlanden – beter bekend als ‘marktwerking’, ‘automatisering’ en ‘globalisering’. Het resultaat: een fantoomeconomie too big to fail en een democratie not important enoughto save.

Het is precies zoals Adam Smith het niet bedoeld had: een sociaal vangnet voor de allerrijksten – en een vrije markt voor de verliezers. En het ergste is: Merkozy en Ruttesconi proberen niet eens te verhullen dat ze dit systeem willen redden, nee, ze doen het open en bloot. In plaats van een noodfonds voor spaarders en AOW’ers op te tuigen, herkapitaliseren ze de banken met belastinggeld en boeken ze de verliezen af op de pensioenen; in plaats van banken te splitsen en bonussen te beperken, versterken ze het IMF en verhalen de kosten op de studiefinanciering en het pgb; in plaats van het democratisch tekort tegen te gaan, organiseren ze spoeddebatten „zonder al te veel te kunnen zeggen” – door spindoctors ook wel ‘leiderschap tonen’, ‘vertrouwen herstellen’ en ‘verantwoordelijkheid nemen’ genoemd.

Gelukkig voor hen spiegelen de demonstranten zich aan het Tahrir-plein in Egypte. Ze hadden ook voor het Libische model kunnen gaan.

( / 25.10.2011)

Europese banken zijn failliet

Willem Buiter, de hoofdeconoom van de bankreus Citigroup, is scherp. ‘De Europese banksector is failliet. Maar de politici snappen het gewoon niet en zitten nog altijd in de ontkenningsfase’, waarschuwt hij. ‘Dit stopt niet met Griekenland. Deze crisis is een sneeuwbal die steeds groter wordt en steeds sneller zal rollen.’

Willem Buiter, geboren in Den Haag, is een eigenzinnig econoom. Zijn analyses zijn messcherp, provocerend en baden vaak in sarcasme. ‘Dat Griekenland nog meer moet besparen? Dat is makkelijk gezegd. Wat ga je doen, troepen naar Athene sturen?’

Iedereen krijgt van Buiter een veeg uit de pan. De Europese banken zijn failliet, de politici zijn incompetent en de financiële toezichthouders in Europa zijn ongeloofwaardig en nationalistisch.

Volgens Buiter zijn de banden tussen de financiële toezichthouders en de nationale bankreuzen in Europa veel te nauw. Daardoor werden de problemen bij de Europese banken de voorbije jaren in de doofpot gestopt en werd er kostbare tijd verloren.

De politici moeten de schuldencrisis nu snel en doortastend aanpakken. Er is geen andere uitweg meer. Maar veel hoop op een snelle oplossing voor de schuldencrisis, heeft Buiter niet. ‘Er is een ontstellend gebrek aan visie en daadkracht bij de Europese politici. Ze snappen het niet.’ Sterker nog, ze willen het zelfs niet snappen. ‘Ze zitten nog altijd in de ontkenningsfase.’

Als voorbeeld verwijst Buiter naar de Europese Centrale Bank (ECB), die er in de toelichting van het laatste rentebesluit nog altijd van uitgaat dat enkel Griekenland een faillissement riskeert. Volgens Buiter is dat het bewijs dat de centrale bankiers in Frankfort nog altijd geen rekening houden met besmetting naar andere eurolanden.

‘Ze gaan er bij de ECB nog altijd van uit dat ze Griekenland van de rest van de eurozone kunnen isoleren. Dat is nonsens natuurlijk’, gaat Buiter in de aanval. ‘Dit stopt niet met Griekenland. Portugal en in mindere mate Ierland zullen volgen. Deze crisis is een sneeuwbal die steeds groter wordt en steeds sneller zal rollen.’

Sinds deze zomer liggen ook grote landen zoals Spanje en Italië onder vuur, maar daar zal het niet bij blijven. ‘Ook de rentespreads van Frankrijk en België lopen gevaarlijk snel op. En als ik kijk naar de geconsolideerde banksector van Oostenrijk, doet me dat sterk denken aan de situatie in Ierland.’

Om de dodelijke sneeuwbal te stoppen, zijn dan ook ingrijpende maatregelen nodig. Volgens Buiter kan dat alleen met een ‘big bazooka’: een groot pakket maatregelen die de schuldencrisis moet stoppen. Maar veel hoop dat Europa nu al naar dit soort financiële superwapens gaat grijpen, heeft de hoofdeconoom van Citigroup niet.

( / 24.10.2011)

Politie beëindigt Occupy Sydney

De Australische politie heeft vanochtend het Occupy Sydney protest beëindigd. Zo’n veertig betogers zijn gearresteerd, omdat ze weigerden zelf te vertrekken, zegt de politie.

Ruim een week kampeerden betogers in het zakendistrict voor de Reserve Bank of Australia, uit protest tegen misstanden in de financiële wereld en de invloed van banken op de politiek.

Een kleine groep bleef op het Martin Place-plein slapen, al had de politie kampeerspullen in beslag genomen. De politie had de demonstranten meerdere keren gezegd dat ze weg moesten. Tenten opslaan op straat is in strijd met de kampeerregels van de stad. In Melbourne waren Occupy-betogers al eerder verwijderd.


De minister van Financiën Wayne Swan betreurde het dat er geweld ontstond bij de ontruiming. “Mensen zijn vrij om te protesteren, zolang dat maar vreedzaam gebeurt.”

Niet iedereen profiteert van de snelgroeiende economie van Australië, zei Swan. Hij toonde begrip voor het protest. “De wereld is jaloers op onze economie, maar onze welvaart strekt zich niet uit tot elke postcode.”


In Amsterdam en Rotterdam liepen demonstranten van Occupy-actie gisteren een protestmars. Aan Occupy Amsterdam deden bijna 500 mensen mee, in Rotterdam liepen ongeveer honderd betogers. De mars in de hoofdstad ging van het bezette Beursplein door de stad naar De Nederlandsche Bank.

Een maand geleden begon de actie Occupy Wall Street in New York. Die vindt nu navolging in zo’n duizend steden, waaronder Londen, Madrid, Frankfurt en Rome.

( / 23.10.2011)

Acties Occupy beweging in het hele land

Vandaag zijn er ook in Nederland opnieuw acties gehouden van de wereldwijde protestbeweging Occupy. Niet alleen in Amsterdam –  waar nu een week mensen het Beursplein bezetten. Ook in Den  Haag, Nijmegen en Rotterdam gingen mensen de straat op om hun wens voor een beter, veiliger en eerlijker financieel model te uiten.

De protestmars in de Amsterdam ging van het Beursplein, dat al een week bezet wordt gehouden door betogers, door de stad naar De Nederlandsche Bank. “De Occupy-bewegingen proberen gezamenlijk een boodschap te formuleren  om het huidige financiële systeem te verbeteren, waar de hele wereld achter kan staan, en daarvoor hebben we van iedereen  een bijdrage nodig”, legde een woordvoerster van Occupy Amsterdam de  bedoeling van de protestmars uit. Na afloop van de protestmars was er op het overvolle Beursplein een fantastisch optreden van Michael Franti van de wereldberoemde reggaeband Spearhead. (Foto:

Den Haag
Deelnemers van de beweging Occupy Den Haag trekken voortaan iedere  middag van het Malieveld naar het Plein om daar met voorbijgangers te  discussiëren. De bijeenkomsten op het Plein in Den Haag zijn dagelijks van 13.30 tot 16.00 uur. De betogers willen daarnaast een of twee keer per week de Schilderswijk  bezoeken om ideeën uit te wisselen en bewoners te betrekken bij  discussies over een sociale, echte democratische en duurzame samenleving, een  eerlijke  financiële structuur en bankensector, en afschaffing van de  invloed van  bedrijven op het politieke beleid.

Op het Malieveld staan inmiddels 25 tenten, waaronder twee legertenten. In  een daarvan wordt dagelijks gezamenlijk gegeten aan tafels en er staan  gaspitjes en fruitmanden. Mensen uit de buurt brengen de betogers iedere  ochtend ontbijt en ‘s avonds een warme maaltijd.

In Rotterdam hield de Occupy beweging ook een protestmars. De demonstratie trok ongeveer 150 betogers. Ze liepen een route door het centrum, die begon en eindigde bij het WTC-gebouw aan de Coolsingel.

De Occupy actievoerders in Utrecht op de Ganzenmarkt krijgen ook steun uit  alle hoeken van de samenleving. Occupy Utrecht begon maandag op de Ganzenmarkt met een handjevol mensen, en inmiddels staat er een gezellige tentenkamp, inclusief een marktkraam die dienst  doet als tijdelijke weggeefwinkel. Enkele tientallen mensen verblijven  er in wisselende samenstelling. De tentjes zijn ook ‘s nachts bevolkt. De  bewoners van het kampje staan de hele dag door te praten met  voorbijgangers, zowel critici als gelijkgestemden. Thema is, net als  elders in de wereld waar Occupy-acties gehouden worden, het reilen en  zeilen van de financiële wereld en de gevolgen daarvan voor de bevolking, en hoe het beter kan.

In Nijmegen is vandaag op het Koningsplein/Marienburgplein ook een manifestatie gehouden om extra aandacht te vragen voor echte oplossingen in de financiële sector. Occupy Nijmegen die begin deze week haar kamp heeft opgeslagen in het  Valkhofpark. Inmiddels bivakkeren zo’n 40 mensen in het park. Het is de bedoeling om voortaan elke zaterdag met acties extra aandacht te vragen van het publiek.

( / 22.10.2011)

Occupy: ‘Bankiers zijn rukkers’

De manifestaties en protestmarsen van de Occupiers in verschillende Nederlandse steden op zaterdag trokken aardig wat belangstelling. Op de protestmars van Occupy Amsterdam kwamen honderden mensen af.

Deelnemers aan de mars vertrokken vanaf het protestkamp op het Beursplein naar De Nederlandsche Bank, ‘die onze belastingcenten weggeeft aan Griekenland’, aldus een van de initiatiefneemsters. Betogers liepen met spandoeken met teksten als ‘bankiers zijn rukkers’  en ‘alleen samen delen zal de wereld redden’.

De beweging bivakkeert sinds een week op het Beursplein. Enkele van de deelnemers waren in de nacht van vrijdag op zaterdag betrokken bij vechtpartijen. Aan de veiligheid in het tentenkamp is nu extra aandacht besteed, aldus een van de organisatoren. ‘Ons doel is om hier lange tijd te blijven.’Het protestkamp in Amsterdam is opgetrokken in navolging van de actie op Wall Street in de VS. Daar verblijven sinds 17 september Occupiers.

Den Haag
Op het Haagse Malieveld staan sinds een week ook tenten. Zaterdag hield de organisatie een manifestatie, waar ongeveer 150 tot 200 mensen op af kwamen. Om meer mensen te bereiken krijgt de beweging de beschikking over een radiozender van de stichting VrijHaags, om vanaf het Malieveld uit te kunnen zenden. ‘We zijn nu bezig met de vergunning’, aldus de zegsman. Over ongeveer een week wil de organisatie vanaf het Malieveld uit kunnen zenden.

Een protestmars van Occupy Rotterdam verliep rustig. De demonstratie trok ongeveer 150 betogers. Ze liepen een route door het centrum, die begon en eindigde bij het WTC-gebouw aan de Coolsingel. Occupiers blijven net als andere dagen tot ongeveer 19.00 uur op het Beursplein. ‘Voor onze eigen veiligheid kamperen wij hier niet’, legde een van de actievoerders uit. Leden van de beweging protesteren voortaan parttime, zo maakte de organisatie bekend. Volgens de beweging hebben veel betogers ook andere verantwoordelijkheden, die ze niet willen verzaken.

Ook elders in het land werden bijeenkomsten gehouden. De bewegingen in Breda, Tilburg en Eindhoven brengen zondag een bezoekje aan het tentenkamp in Den Haag.

( / 22.10.2011)

#Occupy van Tahrirplein tot aan Times Square: ‘We zijn het begin, niet het eind’

Wat een jaar vol wonderen blijkt 2011 te zijn. Het begon met revoluties in Tunesië en Egypte, maar heeft nu ook een mondiale protestdag tegen het kapitalisme voortgebracht. Naar schatting 1 miljoen mensen demonstreerden wereldwijd op 15 oktober. De protesten hebben veel weg van de antiglobaliseringsbeweging van tien jaar terug, maar zijn ook fundamenteel vernieuwend.
De twee gebeurtenissen zijn met elkaar verbonden. De Arabische revoluties, vooral de bezetting van het Tahrirplein, hebben ons concrete beelden laten zien van collectieve zelfemancipatie. En daarmee hebben zij het idee van revolutie zelf vernieuwd.
Wat we nu over de hele wereld zien zijn uitingen van een wil om overal een Tahrirplein te zien. De 15-meibeweging die pleinen in heel Spanje bezette, getuigde van deze wens. De oproep voor een mondiale protestdag op 15 oktober kwam voort uit die beweging. Maar wat het tot werkelijkheid maakte, was de Occupy Wall Street (OWS) beweging in New York. In sommige opzichten doen deze gebeurtenissen denken aan hoe de internationale beweging tegen kapitalistische globalisering iets meer dan 10 jaar geleden ontstond. Ook toen vond een protest in de VS, bij de top van de Wereld Handels Organisatie in Seattle in november 1999, wereldwijd weerklank. Het tempo is echter versneld. De Seattle-protesten maakten een beweging zichtbaar tegen neoliberalisme die zich al jaren aan het ontwikkelen was. Het had bijna een jaar nodig voordat zo’n groot protest in Europa plaatsvond, bij de bijeenkomst van het Internationale Monetaire Fonds in Praag in september 2000.

Maar als we nu kijken naar de VS zien we duidelijke overeenkomsten tussen beide situaties. Net als nu, zat toen een Democratische president in het Witte Huis die geconfronteerd werd met een rechtse Republikeinse oppositie in het Congres. Bill Clinton had, net als Barack Obama nu, de hoop verraden op echte verandering die links had gekregen door de verkiezingen. Het grootste verschil is dat de situatie enorm verslechterd is. Republikeins rechts wordt tegenwoordig gestuurd door de Tea Party-beweging waardoor de rechtse koers nog heviger is dan in de jaren negentig. En de Amerikaanse economie groeide toen snel, terwijl deze nu stagneert na een diepe recessie. Zonder twijfel helpt de wereldwijde economische crisis de versnelde reacties te verklaren. We moeten ook erkennen dat Facebook en andere sociale media een rol spelen in het verspreiden van de voorbeelden over de hele wereld.


We moeten echter niet het belang van de Arabische revoluties uit het oog verliezen. Eind jaren negentig werd het idee van revolutie vooral gevormd door de val van de Stalinistische regimes, toen volksopstanden prowesterse neoliberale regimes voortbrachten. Nu hebben we het Tahrirplein, symbool van een opstand tegen een van de trouwste bondgenoten van de VS in het Midden-Oosten. Toch moeten we benadrukken dat Tahrir het topje van de ijsberg was. De realiteit van de Egyptische revolutie is veel complexer. De opstand tegen Hosni Mubarak was veel intenser en gewelddadiger in andere steden, zoals Alexandrië en Port Saïd. En het lot van de revolutie is nog onbeslist. Een scala aan progressieve politieke en sociale groepen levert strijd tegen het militaire regime dat zijn bereidheid heeft getoond om via sektarische pogroms zijn macht te behouden. De uitkomst van dit conflict zal afhangen van hoe de massa van de Egyptenaren – arbeiders, boeren en stedelijke armen – zich politiek zal bewegen. Maar dit is uiteraard geen unieke Egyptische moraal. Wat mogelijk is, is dat de straatprotesten die we dit jaar hebben zien exploderen, samenkomen met de georganiseerde arbeidersklasse. De steun die OWS kreeg van de New Yorkse vakbonden is een heel erg positief teken. Maar Slavoj Žižek had absoluut gelijk toen hij kortgeleden de demonstranten van OWS toesprak. Hij vertelde ze niet bedwelmd te raken door de euforie van het moment en na te denken over hoe ze de strijd kunnen voortzetten op een veel breder sociaal terrein:‘Wordt niet verliefd op jezelf, in de fijne tijd die we hier met elkaar doorbrengen. Straatfeesten zijn niet moeilijk te bouwen, de echte test of ze het waard waren is wat er de volgende dag van over blijft: hoe ons dagelijkse leven veranderd is. Word verliefd op hard en geduldig werken. We zijn het begin, niet het eind.’

( / 22.10.2011)