West Bank: Weer 60 kinderen dakloos

By Engelbert Luitsz

hebron huizen vernield

Iets ten zuiden van Hebron, op de Westelijke Jordaanoever, heeft Israël enkele tientallen woningen vernield in de dorpjes Jinba en Halawa. Er stonden 40 “constructies” op het programma, maar door tussenkomst van de katholieke mensenrechtenorganisatie Society of St. Yves, bleef het vooralsnog beperkt tot 23 vernielingen. Dat betekent wel dat er middenin de winter weer 78 Palestijnen dakloos zijn, waaronder 60 kinderen.

Zoals gebruikelijk werd het leger ingezet om ervoor te zorgen dat alles gladjes zou verlopen. Bovendien werd de omgeving afgezet en werden er voertuigen en zonnepanelen in beslag genomen. Er is de afgelopen jaren erg veel geschreven over de manier waarop de Palestijnen van de Westelijke Jordaanoever verdreven worden. Naast grootschalige fraude en het vervalsen van eigendomsbewijzen, kunnen gebieden worden aangemerkt als park of militair oefenterrein. Dat zijn de methoden die worden gehanteerd wanneer de mensen niet uit zichzelf vertrekken, nadat hun leven jarenlang zo ondraaglijk mogelijk wordt gemaakt.

De Israëlische journaliste Amira Hass schreef er vandaag over in de krant Haaretz.

Dit zijn twee van de 12 dorpen in het gebied die al 17 jaar een juridische strijd voeren om hun evacuatie en vernietiging te voorkomen, bedoeld om het gebied tot een militaire oefenzone te maken. De EU heeft de acties van de dorpelingen op de voet gevolgd en heeft herhaaldelijk aangegeven dat het een evacuatie ziet als het gedwongen verwijderen van een beschermde bevolkingsgroep, in strijd met het internationaal recht.

De dorpen zelf dateren uit de 19e eeuw, maar de huizen die gesloopt werden waren vrij nieuw en gebouwd van baksteen met zinken daken. De natuurlijke aanwas maakte het onmogelijk daar te blijven zonder nieuwe onderkomens te bouwen. Maar aangezien Israël het gebied rondom de dorpen al in de jaren 70 had aangemerkt als een militaire zone waren er geen constructieplannen en dus is alles wat de Palestijnen bouwen “illegaal”. Israël heeft een lange adem, maar de gedachte achter de plannen van 30 jaar geleden wordt steeds duidelijker. Hass schrijft:

Op 16 november 1999 heeft het leger 700 inwoners onder dwang verwijderd. Huizen en waterbronnen werden vernietigd en hun eigendommen werden afgenomen. De inwoners kwamen zonder huizen te zitten en zonder mogelijkheid in hun levensonderhoud te voorzien.

Grootschalige fraude

Het spiegelbeeld van de manier waarop Palestijnen onteigend en verdrongen worden, vinden we bij de joodse nederzettingen. Daar wordt juist volop gebouwd en in vele gevallen volstrekt illegaal.Een paar jaar geleden bleek weer eens dat het zionisme allesbehalve een lokale aangelegenheid in Palestina is. De Nederzettingen Divisie van de Zionistische Wereldorganisatie (WZO) kwam onder vuur te liggen toen bleek dat er al jarenlang documenten waren vervalst om zo’n 250 constructies in de joodse nederzetting Beit El te bouwen. Chaim Levinson berichtte in 2013 over dat geval in de krant Haaretz. Drie zaken vielen op (zeker als je het vergelijkt met de manier waarop men omgaat met Palestijnse eigendommen):

  • Zelfs toen de WZO niet meer kon ontkennen dat het hier ging om vervalsingen en het bouwen op gestolen grond, ging men niet naar de politie, maar nam men contact op met de orthodoxe gemeenschap van Beit El;
  • De leiding van de orthodoxe gemeenschap stapte naar de rechter om te verbieden dat Palestijnen zich met klachten tot de officiële instanties zouden wenden. Het was onaanvaardbaar dat dit naar buiten zou komen en dat daarmee “de goede naam van de jesjiva [joodse gemeenschap] zou worden aangetast”.
  • Deze gevallen van fraude vinden ook plaats in andere nederzettingen, alleen – voor zover bekend – op minder grote schaal dan in Beit El.

Maar meneer Levinson ging verder. Afgelopen maandag luidde de kop Bijna alle landovereenkomsten van illegale nederzettingen zijn vervalst, blijkt uit onderzoek. Hier gaat het om de “aanschaf” van onroerend goed in de zogenoemdeoutposts, niet officieel erkende nederzettingen. Levinson:

Een onderzoek door een fraude-onderzoeksteam heeft aan het licht gebracht dat 14 van de 15 zogenaamde aankopen van onroerend goed door Al-Watan – een bedrijf dat geleid wordt door de pro-nederzettingenactivist Ze’ev Hever en in handen is van het extreem rechtse Amana – frauduleus waren. (…)

Wanneer de regering in de afgelopen jaren probeerde illegale nederzettingen [outposts] in de regio Binyamin te ontruimen, verklaarden woordvoerders van Al-Watan dat zij het land van de Palestijnse eigenaren hadden gekocht. De documenten bleken vaak vervalst te zijn.

Het is gewoon regeringsbeleid

Adam Aloni, onderzoeker bij de mensenrechtenorganisatie B’Tselem, laat in een overzichtsartikel zien hoezeer de regering zelf betrokken is bij de verdergaande expansie op de Westelijke Jordaanoever.

Een analyse van het ministerie van Defensie laat zien dat in verreweg de meeste gevallen (ongeveer 75%) van nederzettingenbouw op de Westelijke Jordaanoever, de bouwprojecten – soms grootschalige – werden uitgevoerd zonder de noodzakelijke vergunningen of in strijd met de vergunningen die waren verleend.

Het effect van deze expansie op de Palestijnse bevolking moet niet onderschat worden. Niet alleen zorgt de infrastructuur tussen de joodse nederzettingen voor een grote beperking van de bewegingsvrijheid van Palestijnen, de nederzettingen staan ook op strategische locaties, zodat een aaneengesloten Palestijns gebied onmogelijk is geworden, en ze staan ook nog eens op de vruchtbaarste stukken grond, waarmee ze de waterhuishouding van het gebied onder controle hebben. De beschrijving van Aloni laat maar weer eens zien waarom de wanhoop onder de Palestijnen daar overal aanwezig is:

Israël heeft de Palestijnse bewoners van de Westelijke Jordaanoever in een planmatige wurggreep, terwijl er tegelijkertijd plannen worden goedgekeurd voor nederzettingen die al een oppervlakte van 28.217,4 hectare beslaan, gelijk aan 8,5% van Gebied C. Bovendien heeft Israël grote gebieden toegewezen aan de gemeentelijke autoriteiten van de nederzettingen, waardoor Palestijns gebruik van het land onmogelijk wordt gemaakt en Israël een reserve creëert voor toekomstige uitbreiding van de nederzettingen.

kaart_palestina_ian

Een lange, voorspelbare weg

Meer dan 150 jaar geleden financierde de joodse bankier Moses Montefiore een windmolen net buiten Jeruzalem, enkele jaren later gevolgd door de joodse wijk Mishkenot Sha’ananim (“vreedzame woonplaats“). Het “proto-zionisme” van Montefiore werd niet veel later opgevolgd door het politiek zionisme met een veel grotere ambitie:het stichten van een joodse staat in heel Palestina ten koste van de oorspronkelijke bevolking.

Al bij het Tweede Zionistische Congres in 1898 werd de Jewish Colonial Trust opgericht, de voorloper van de Bank Leumi, tegenwoordig Israëls grootste bank. In 1901 werd hetJoods Nationaal Fonds opgericht met als doel geld in te zamelen om land aan te  kopen en een jaar later kwam de bank met de bedrieglijke naam Anglo Palestine Companynaar Palestina. In 1920 werd daar dan nog een “vakbond” aan toegevoegd, deHistadrut. De Histadrut was lang de machtigste organisatie in het latere Israël. Deze organisatie hield zich bezig met het – vaak hardhandig – promoten van “joodse arbeid” en “joodse productie” ten koste van de Palestijnse.

Zoals we eerder zagen speelt ook de Zionistische Wereldorganisatie een belangrijke rol. Deze combinatie van financiële pressiemiddelen, het boycotten en bedreigen van Palestijnse bedrijven en het onder druk zetten van joden om geen Palestijnen in dienst te nemen, heeft in de loop der tijd geleid tot de situatie die we nu zien. Naast de talloze legalistische instrumenten die werden ingezet om het land over te nemen, waren er natuurlijk de veroveringen van grote delen van Palestina in 1948 en 1967. En alsof dat allemaal niet genoeg was, nam men ook nog eens z’n toevlucht tot het vervalsen van documenten om op kleinere schaal de plannen door te voeren.

De 60 Palestijnse kinderen die nu in de koudste maand van het jaar op straat worden gegooid zullen niet de laatste slachtoffers van de zionistische expansie zijn. Zelfs de schaamteloze retoriek van premier Netanyahu kan de wrede werkelijkheid van de bezetting niet langer verbloemen, zoals gelukkig enkele regeringsleiders beginnen in te zien.

(Source / 03.02.2016)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *