Extremist Israeli settlers raid West Bank village

A Palestinian man stands next to his vehicle, which was damaged by extremist Israeli settlers, West Bank, January 8, 2014.

A Palestinian man stands next to his vehicle, which was damaged by extremist Israeli settlers, West Bank, January 8, 2014.

At least two Palestinians have been injured in the latest attack by extremist Israeli settlers on villagers in the occupied West Bank.

The violence happened in the village of Huwwara near the city of Nablus on Friday, when a group of 20 Israeli settlers assaulted the Palestinians with iron rods.

The attackers left one Palestinian with a broken leg and the other with severe bruising.

Both victims have been transferred to a Nablus hospital for treatment.

Israeli settlers regularly attack the village, burning cars and uprooting olive trees.

In 2013, there were nearly 400 incidents of settler violence against Palestinians in the occupied West Bank, according to the UN Office for the Coordination of Humanitarian Affairs.

In over 90 percent of the case, perpetrators of such attacks are not punished.

The United Nations regards the Israeli settlements as illegal because the territories were captured in the 1967 war and are hence subject to the Geneva Conventions, which forbid construction on occupied lands.

(Source / 01.03.2014)

Israeli military kill Palestinian woman near Gaza border: hospital

The Israeli military shot and killed a Palestinian woman in the Gaza Strip in an area near the border that Israel has declared a no-go zone for Palestinians, local hospital officials said on Saturday.

Gaza residents said it was not clear why 50-year-old Amna Qdaih, who they said suffered from a mental illness, was near the security fence that runs between Israel and Gaza.

Asked about the report, an Israeli military spokeswoman said soldiers identified a number of suspects in the area late on Friday and called on them to back away. After they did not, the soldiers fired at their legs and one was hit, she said.

Qdaih’s body was found and transferred to a hospital early on Saturday.

Israel and the Islamist group Hamas, which rules Gaza, agreed in 2012 to a ceasefire after an eight-day war. The border has remained relatively quiet since the truce, though violence flares occasionally.

On Friday the Israeli military said one of its aircraft had struck a site in Gaza used to launch rockets into the Jewish state. No casualties were reported in that incident.

(Source / 01.03.2014)

Syrian Coalition: Assad is Fully Aware That a Political Solution Means His Downfall

Hisham Marwa, member of the Legal Committee, said that the Assad regime is stalling the handover of his chemical weapons, citing reports that only 4 % of the overall stockpile has been handed over so far. “Assad will give up his stockpile of chemical weapons only when there is a real threat of using force by the international community in case of non-compliance with the UNSC resolutions. Assad is fully aware that his survival depends on his possession of the chemical weapons, which he uses as a card to put pressure and extort the international community in general and the Syrian people in particular,” Marwa said. He also points out that “this is synonymous with the remarks made by Buthaina Shaaban, Assad’s political adviser, who said during the Geneva II conference that the Syrian crisis could only be resolved through the use of force, which suggests that the Assad regime is unlikely to seriously seek a political solution as they are fully aware that a political solution would lead to Assad’s downfall.” Marwa concluded that the Assad regime’s talk about a political solution is no more than a political maneuver aimed at avoiding possible legal procedures against them.”
(Source: Syrian Coalition / 01.03.2014)

About Uyghurs


East Turkistan, also known as the Xinjiang Uyghur Autonomous Region of China, lies in the heart of Asia. The current territorial size of East Turkistan is 1,626,000 square kilometers (635,000 square miles), which is 4 times the size of California.

According to official records in 1949, East Turkistan’s original territories contained 1,820,000 square kilometers of land. The Qinghai and Gansu provinces of China annexed part of the territory as a result of the Chinese communist invasion of 1949.

East Turkistan has a diverse geography. It has grand deserts, magnificent mountains, and beautiful rivers, lakes, grasslands and forests.

A brief history of East Turkistan and its people

East Turkistan is the homeland of the Turkic speaking Uyghurs and other central Asian peoples such as Kazaks, Kyrgyz, Tatars, Uzbeks, and Tajiks. According to the latest Chinese census, the present population of these Muslims is slightly over 11 million; among these, the 8.68 million Uyghurs constitute the majority.  However, Uyghur sources indicate that Uyghur population in East Turkistan exceeds 15 million.

East Turkistan is located beyond a logical boundary of China, the Great Wall. Historically, East Turkistan is a part of Central Asia, not of China. East Turkistan’s people are not Chinese; they are Turks of Central Asia.

Records show that the Uyghurs have a history of more than 4000 years in East Turkistan. Situated along a section of the legendary Silk Road, Uyghurs played an important role in cultural exchanges between the East and West and developed a unique culture and civilization of their own.

Uyghurs embraced Islam in A.D. 934 during the Karahanid Kingdom. Kashgar, the capital of the Kingdom, quickly became one of the major learning centers of Islam. Art, the sciences, music and literature flourished as Islamic religious institutions nurtured the pursuit of an advanced culture. In this period, hundreds of world-renowned Uyghur scholars emerged. Thousands of valuable books were written. Among these works, the Uyghur scholar Yusuf Has Hajip’s book, Kutatku Bilig (The Knowledge for Happiness, 1069-1070) and Mahmud Kashgari’s Divan-i Lugat-it Turk (a dictionary of Turk languages) are most influential.

East Turkistan was invaded by the Manchu Empire of China

The Islamic Uyghur Kingdom of East Turkestan maintained its independence and prosperity until the Manchu Empire invaded the nation in 1876. After eight years of bloody war, the Manchu Empire formally annexed East Turkistan into its territories and renamed it “Xinjiang” (meaning “New Territory” or “New Frontier”) on November 18, 1884. Uyghur power, stature and culture went into a steep decline after the Manchu invasion.

After Chinese Nationalists overthrew the Manchu Empire in 1911, East Turkistan fell under the rule of the nationalist Chinese government. The Uyghurs, who wanted to free themselves from foreign domination, staged numerous uprisings against Nationalist Chinese rule and twice (once in 1933 and again in 1944) succeeded in setting up an independent East Turkistan Republic.

Political Background

Heavy-handed state repression of all activities associated by the Chinese government with “Separatism” has created a dire human rights enviornment for the Uyghur Muslim minority population of northwest China. Beijing has for more than a decade claimed to be confronted with “religious extremist forces” and “violent terrorists” in Xinjiang Province, a vast region one-sixth of China’s land area.

Xinjiang is in fact a large, sparsely populated area that has been a site of heavy army and police concentrations since 1949, and is used as a base for nuclear testing, miliatry training, and prison labor facilities. The population of 18 million includes several Turkic-speaking Muslim ethnic groups, of which the Uyghurs, numbering eight million, are the largest. The percentage of ethnic Han Chinese in Xinjiang has grown as a result of government policies from six percent in 1949 to 40 percent at present, and now numbers some 7.5 million people. Much like Tibetans, Uyghurs in Xinjiang have struggled for cultural survival in the face of a government-supported influx by Chinese migrants, as well as harsh repression of political dissent and any expression, however lawful or peaceful, of their distinct identity.

Reports from Xinjiang document a pattern of abuse, including political imprisonment, torture, and disappearance. Mosques are summarily closed and the Uyghur language is banned from use in universities. Uyghurs are subjected to compulsory unpaid labor in the construction of a pipeline planned to export local petroleum resources to other parts of China. Uyghurs also continue to be the only population in China consistently subjected to executions for political crimes, and these executions are often both summary and public.

A handful of small-scale explosions aimed at government targets over the past decade have been repeatedly invoked by the Chinese government, particularly since September 11, in support of its strike-hard campaign to crack down on separatism and terrorism. In policy pronouncements for both domestic and international audiences, the government has sought to establish that all separatism is tantamount to Islamic terrorism, and in fact uses the terms interchangeably. The state’s efforts to extinguish the common desire among Uyghurs for autonomy or outright independence appear to have increased the alienation of the population and, some analysts speculation, the potential for future violent conflict.

Although human rights organizations such as Human Rights Watch and Amnesty International express concern over the deteriorating situation in Xinjiang, expertise on the region is so scarce that activists agree that without critical support from Uyghur-run human rights organizations, very little information from within Xinjiang will see the light of day. Some information collection and documentation has begun in a sporadic way in Uyghur communities across the diaspora, but the effect will be limited without the establishment the establishment of a human rights organization specifically focused on the Uyghur situation.

(Source / 01.03.2014)

Israeli occupation build 717 settlement units and uproot 3,775 olive trees in February


Palestinian man inspects olive treesIsraeli settlers, protected by the Israeli forces also uprooted 3775 olive trees in February from the villages of Sanjal, Tarmes’eya, Yatta and Yanoun.

In its February bulletin, The Information Centre – who specialise in monitoring Israeli settlements and the division wall – said that it had recorded 60 Israeli forces and settler attacks against Palestinians and their property in the occupied West Bank and Jerusalem.

The bulletin began with Israeli judaisation activities in Jerusalem, including the announcement to build thousands of new settlement units in the West Bank and East Jerusalem. The report said that the last announcement called for building 558 new settlement units in East Jerusalem.

According to the bulletin, the Israeli municipality in Jerusalem approved a plan to build a Talmudic school and judaisation centre in the Sheikh Jarrah neighbourhood in East Jerusalem. The municipality specified a four-dunam area of Palestinian land for both buildings.

The most provocative action, according to the bulletin, was the Israeli Knesset discussion of a proposal to replace Jordanian guardianship over Islamic holy sites in Jerusalem with Israeli guardianship.

In addition, the Israeli occupation demolished 20 Palestinian homes in the occupied West Bank and East Jerusalem. They also handed out 65 evacuation orders to Palestinians ahead of demolishing their homes.

Regarding anti-wall and settlement protests, the Israeli forces unleashed a severe crack down on popular and unarmed demonstrations. They wounded and arrested more than 50 Palestinian and foreign activists.

The Israeli forces also dismissed the villagers from Ein Hajleh in the Jordan Valley and announced it a closed military zone. This came after an attack on the village that wounded 41 Palestinian and foreign activists.

Meanwhile, the Israeli settlers, protected by the Israeli forces, attacked the Palestinian properties and farmers in several villages in the occupied West Bank.

They uprooted 3775 olive trees in February from the villages of Sanjal, Tarmes’eya, Yatta and Yanoun. They also damaged 46 Palestinian cars in Silwan and Sharafat in Jerusalem. They stormed Al-Aqsa Mosque almost everyday.

(Source / 01.03.2014)

My Name is Rachel Corrie



The Rachel Corrie Foundation is pleased to announce our March 16th event honoring Rachel’s stand in Gaza. Every year we remember her on this date with activities encompassing three values she held closely: action, education, and community.

Please join us Sunday, March 16th at the Olympia Ballroom, 116 Legion Way SE, Olympia,for…

…Action: A Theater of the Oppressed Workshopled by Actress Ashley Malloy. With Image Theatre techniques, we will create instant tableaus that provoke, incite, and encourage lively discussion and debate around issues of the Occupation. No previous theatrical experience is needed – only an open mind! 2-3:30 PM

…Education: Ashley Malloy performs an abbreviated version of the play My Name is Rachel Corrie edited from Rachel’s original writings by Director Alan Rickman and Guardian journalist Katharine Viner. 4 PM

…Community: Our shared potluck meal – a March 16th Olympia tradition! Good food and company will be accompanied by discussion of the play My Name is Rachel Corrie, theater as resistance, and the cultural and academic boycott of Israel. Ashley Malloy will be joined by panelist Nada Elia, from the Palestinian Students Campaign for the Academic and Cultural Boycott, and others. 5-7 PM

This free event is open to the public. Donations at the door are welcome. Bring food to share! To lend support as a cosponsoring individual or organization, please contactinfo@rachelcorriefoundation.org or (360) 754-3998.

And we look forward to hearing from all of you across the world who will find your own creative ways to honor Rachel’s memory on March 16th with education, action, and community building. Send us word of your events and photos for posting at our website. Please join us this month in honoring Rachel’s work – her commitment to the arts and the written word, to action for justice, to education, and to strengthening our communities.

Ashley is a senior acting major at Central Connecticut State University where in 2013, she produced and performed the one-woman show My Name is Rachel Corrie. Describing herself as “someone who believes in the power of creative resistance,” Ashley took on this theater project to grow as an artist as well as an ally of Palestine. She used her theater effort to support The Freedom Theatre in Jenin refugee camp, where young people’s frustrations with long-term occupation are channeled into creative expression.

(Source / 01.03.2014)

Settlers attack Palestinian shepherds east of Bethlehem

BETHLEHEM (Ma-an) — Israeli settlers on Saturday assaulted two Palestinian shepherds while they were grazing their sheep in the village of Tuqu east of Bethlehem, relatives said.

Arif Ayish Ubayyat, 23, and Ayyub Hasan Ubayyat were pasturing their sheep in the Romman area east of Tuqu when a group of settlers attacked them.

Arif sustained bruises and he lost 17 his sheep during the attack. He was subsequently taken to a local clinic in Tuqu for treatment.

His relatives say they telephoned the Palestinian liaison department, who in turn contacted their Israeli counterparts in order to try and find the missing sheep.

Relatives highlighted that the area is private Palestinian land, but it slated for confiscation by Israeli authorities.

Tuqu is surrounded by roads under Israeli control on all sides. On its east side is the Israeli settlement of Teqoa, and the road to the west is a major artery connecting Bethlehem to the southern West Bank.

More than 500,000 Israeli settlers live in settlements across the West Bank and East Jerusalem, in contravention of international law.

The internationally recognized Palestinian territories of which the West Bank and East Jerusalem form a part have been occupied by the Israeli military since 1967.

(Source / 01.03.2014)

Thousands of children flee Syria without parents, U.N. agencies say

Children react next to the body of their mother after she died what activists said where explosive barrels thrown by forces loyal to Syrian President Bashar al-Assad in the Al-Andhirat neighbourhood of Aleppo February 22, 2014.

Thousands of Syrian children have crossed borders without the company of their parents or a guardian in order to reach safer neighboring countries, U.N. agencies told Al Arabiya News.

“There about 8,000 of these children, who have crossed the Syrian borders into neighboring countries unaccompanied by their parents [since the outbreak of the conflict in 2011],” said Juliette Touma, a regional spokeswoman for the United Nations Children’s Fund (UNICEF).

Some children have crossed the borders because “they lost their loved ones” or to sustain their families back home by working in the countries where they settled, said the spokeswoman.

However, there are no figures detailing how many of these children have lost a parent, were orphaned or have finally reunited with their families.

“In many cases, we have succeeded in reunifying the children with their families,” she said.

Different reasons

There are differing reasons – such as jobs and fear of being drafted into militia groups – why many children have decided to escape their violence-torn country on their own.

United Nations High Commissioner for Refugees (UNHCR) said in a recent report that “in many cases, refugee families lacking financial resources send their children to work [outside Syria] to ensure survival.”

It added: “In both Jordan and Lebanon, the researchers found children as young as seven years working long hours for little pay, sometimes in dangerous or exploitative conditions.”

An assessment in 11 of Jordan’s 12 governorates found nearly one-in-two refugee households surveyed relied partly or entirely on income generated by a child.

Another reason for children crossing borders without adult supervision is the fear that they will be recruited by militias.

“Some of them have been taken part in the fighting with the militias or that they are worried that would recruited by the armed militias….that’s why children cross the border alone,” said Touma.


Traumatized children receive support from psychologists in refugee camps, and some are eventually reunited with their families.

Earlier in February, a picture of a four-year-old Syrian boy named Marwan, who had crossed the Jordanian desert unaccompanied by his parents as more refugees poured over the border spurred activity on social media.

The 8,000 figure according is not a “huge number” if it is compared to number of “more than 5 million children inside Syria and neighboring countries that need assistance,” said Touma.

But she said “although it is a small percentage, these children are one of the most vulnerable groups, mostly teenagers, aged 12 and above.”

According to UNHCR, there are “over 70,000 Syrian refugee families live without fathers and over 3,700 refugee children are either unaccompanied by or separated from both parents.”

As for whether these children are adopted, Touma declined to comment on the issue.

Since the start of 2014, UNICEF has so far raised around 10 percent of its $800 million target to help Syrian children inside and outside the country.

(Source / 01.03.2014)

Gelukkig leven!


Elk mens op deze aardbol is ernaar op zoek. Ongeacht geloof, leeftijd of afkomst. Iedereen wil gelukkig zijn, en niemand wil ongelukkig zijn. Want zonder geluk heeft het leven geen smaak, ook al bezit je al datgene wat jouw hart begeert. En met geluk is het leven prettig, ook al bezit je niet veel.
De praktijk leert dat maar weinig het geluk vinden. Vooral in deze ingewikkelde tijd die we leven van drukte en stress. Verdriet, slapeloosheid en depressie zijn veelvoorkomende termen in iedere maatschappij.
Er is zoveel ongelukkigheid dat sommige zelfs zijn gaan denken dat geluk niet bestaat. Dat geluk een verzonnen mythe is.
Geluk bestaat wel degelijk beste broeders en zusters.
Geluk wordt niet gevonden omdat er verkeerd wordt gezocht. De één denkt dat het vergaren van een fortuin geluk zal brengen. De andere denkt dat het bezitten van een mooi huis met luxe auto voor de deur hem gelukkig zal maken. Zo denkt de andere dat het vinden van de juiste baan de oplossing is. Iedereen is zoekende maar zonder resultaat.
Sommigen zijn het zoeken naar geluk zo zat dat ze niet inzien waarom ze nog verder zouden moeten leven, dus maken zij er in het ergste geval maar een einde aan. Velen proberen het gevoel van ongelukkigheid te ontvluchten door merendeels van hun vrije tijd voor de tv of in het gezelschap van alcohol en drugs door te brengen.
Psychiaters weten zich ook geen raad met al die ongelukkige mensen, dus worden ze in de meeste gevallen maar met antidepressiva naar huis gestuurd.
Geluk, beste broeders en zusters, is een gevoel dat in het hart wordt ervaren en zich vervolgens uit op het gezicht en rest van het lichaam. Geluk is een geschenk van Allah de meest Verhevene. Hij schenkt het Zijn dienaren die er het juiste pad voor volgen.
Zodra jij jou dit beseft kan jouw zoektocht naar geluk beginnen, anders zul je altijd blijven dwalen, zoekend naar geluk.
Allah zegt: “Wie het goede doet en gelovige is, man of vrouw zijnde, die zullen Wij een goed leven schenken.” [16:97]
Ons geloof en haar richtlijnen zijn erop gericht om ons te leiden naar geluk in dit leven en het eeuwige geluk in het hiernamaals. Hieronder een korte uiteenzetting van wat richtlijnen:
De eerste stap naar geluk is dat wij ons met al onze aanbiddingen wenden tot Allah alleen en dat ons hart krachtig verbonden is met de Verhevene. Niets verruimt de borst zo als een sterke band met Allah door Hem te leren kennen bij zijn mooie Namen en vrome Eigenschappen.
Zodra jouw hart gebonden is aan Allah heb je slechts één hoofdzorg: dat Hij tevreden over jou is. Wat de mensen dan verder van jou vinden wordt bijzaak.
Wiens hart gebonden is aan Allah staat stevig in het leven, ongeacht wat zijn pad kruist aan moeilijkheden. In tegenstelling tot degene die aanhankelijk is aan het wereldse leven en de mensen. Wanneer het bij deze persoon even niet meezit verkeert hij al gauw in depressie.
Geluk is dat de gelovige zijn ziel haar broodnodige aandacht geeft door een deel van zijn tijd te besteden aan het aanbidden van Allah en het onderhouden van een goede band met Hem. Zoals de profeet salla Allaho ‘alahi wa sellam zei:
“Voorwaar, jouw Heer heeft rechten, jouw gezin heeft rechten en jouw eigen ziel heeft rechten. Geef ieder zijn recht” [Bukhari]
Net zoals ons lichaam voeding nodig heeft om goed te functioneren, heeft onze ziel ook haar voeding nodig. En al zou je al het wereldse genot verzamelen dan zou je daar je ziel niet mee kunnen voeden noch gelukkig maken. Allah heeft bepaald dat de ziel rust vindt in hetgeen Hij heeft neer gezonden: Zijn boek en de Sunnah van Zijn profeet salla Allaho ‘alaihi wa sellam (welke ook openbaring is).
In tijden van depressie maken velen de fout door te denken hun heil te kunnen vinden in lichamelijk genot en vermaak. Door henzelf te verwennen met lekker eten, nieuwe kleding e.d. Maar in werkelijkheid is het de ziel die om aandacht vraagt niet het lichaam. Als deze lichamelijke verwennerij al van nut is, is dat op hele korte termijn. Waarna de depressie al gauw weer terug is.
Het gebed dat we vijf keer per dag verrichten is een verlichting voor ons hart en ziel. Dit gebed dat de moslims vandaag de dag hebben verwaarloosd. Waar tracht degene die het gebed heeft gelaten geluk te vinden terwijl hij in werkelijkheid zijn band met Allah, de Schenker van geluk, heeft verbroken?!

Dit gebed was de verrukking van het oog van onze profeet en in moeilijke tijden haastte hij zich tot het gebed en zei hij tegen Bilal, de metgezel die de oproep voor het gebed verrichte: “Geef ons rust”, oftewel: verricht de oproep tot het gebed zodat wij onze rust zullen vinden.

Allah heeft ons bevolen om in moeilijke tijden verlichting te zoeken middels geduld en het gebed:
“O jullie die geloven, zoekt hulp door middel van geduld en het gebed. Voorwaar Allah is met de geduldigen” [2:153]
Verricht het gebed alleen al een paar dagen zoals het hoort: rustig, op haar voorgeschreven tijden, en de mannen waar mogelijk in de moskee, en kijk eens wat voor een verandering het teweeg brengt in jouw geestelijke gesteldheid.
Geluk is dat wij de Almachtige aanroepen in tijd van voorspoed en tijd van tegenspoed. Hij die ervan houdt om gevraagd te worden en die luistert naar onze smeekbedes. In moeilijke tijden kloppen we overal aan maar vergeten de Almachtige te vragen. Terwijl Allah zegt:
Wie heeft de in nood verkerende verhoord, wanneer hij Hem aanroept en het onheil weggenomen …?” [27:62]
Onze Barmhartige Heer houdt ervan dat wij ons beklag bij Hem doen en onze troost bij Hem zoeken. Daarentegen krijgen de mensen snel genoeg van ons gejammer en gezeur.
Gedenken van Allah
Geluk is het veelvuldig gedenken van Allah de meest Verhevene. Het gedenken van Allah is voeding voor de ziel, rust voor het hart en verjaagt de influisteringen van de vervloekte duivel. Allah zegt:
“Voorwaar met het gedenken van Allah komen de harten tot rust” [13:28]
Tot de beste dhikr (gedenken van Allah) behoort het reciteren van de Qoraan. Dit boek wat genezing, barmhartigheid en rust is voor de gelovigen. Er gaat niks boven wat tijd voor het reciteren van de Qoraan afgezonderd van het wereldse leven en haar drukte.
Geluk is deze twee personen die de reden zijn van jouw bestaan gelukkig te maken op iedere mogelijke manier. Omdat Allah ons in vele verzen heeft aangespoord tot het goed behandelen van de ouders. Allah zegt:
 “Wij hebben de mens goedheid jegens zijn ouders bevolen” [46:15]
Onze profeet salla Allaho ‘alaihi wa sellam heeft verduidelijkt dat de ouders het meeste recht hebben op ons goed gezelschap, de moeder in het specifiek. Triest is degene die voor alles en iedereen tijd maakt, maar bijna met tegenzin met zijn ouders zit.
Verwacht geen gelukkig leven zolang jij je ouders ongelukkig maakt.
Geluk is een goede band te onderhouden met jouw naaste familie, zoals broers en zussen in het specifiek, en de rest van de familie in het algemeen.  Allah zegt:
“ …..en weest goed voor de ouders en de verwanten” [4:36]
Zelfs wanneer zij tekortschieten naar jou toe mag dat geen reden zijn om hen slecht te behandelen en of te mijden. Het onderhouden van de familiebanden mag niet zijn gebaseerd op soort van beloning; als je mij bezoekt en belt doe ik dat ook en anders niet. Ons geloof leert ons om het goede te doen zonder om te kijken naar anderen.
Geluk is investeren in een goede omgang thuis met vrouw en kinderen en zorgen voor een prettige en fijne sfeer in huis. Het is niet van de wijsheid om goede banden te hebben met iedereen buitenshuis, terwijl het binnenshuis op instorten staat.
Van de bouwstenen van een gelukkig huwelijk en het bewerkstelligen van een goede sfeer in huis is elkaars tekortkomingen te accepteren, niet van elke misstap een probleem te maken en te kijken naar de mooie eigenschappen die de ander bezit. Zoals de volgende hadieth daartoe motiveert:
“De gelovige hoort zijn gelovige vrouw niet te haten (vanwege bepaalde eigenschappen), als een bepaalde eigenschap van haar hem niet aanstaat, zal hij een andere eigenschap treffen die hem wel aanstaat” [Muslim]
Niet elk meningsverschil of opmerking hoeft zich uit te monden in een ruzie, zoals de metgezel Abu Darda op een dag tegen zijn vrouw zei:
“Wanneer ik boos ben stel jij mij tevreden en wanneer jij boos bent stel ik jou tevreden. Anders zullen we niet lang samen zijn.” 
Goed gezelschap
Geluk is bevoordeeld zijn met goed en vroom gezelschap. Gezelschap dat van jou houdt en het goede voor jou wenst. Gezelschap bij wie jij je goed voelt en verdriet doet verdwijnen. Zoals de metgezel ibn Mes’oed op een dag zei tegen zijn vrienden:
Jullie zijn het die mijn verdriet doen verdwijnen.
Ons geloof is een sociaal geloof, er hoort geen ruimte te zijn voor eenzaamheid. Het is meestal de eenzame die zwak is om door depressie te worden getroffen, en die gevoelig is voor negatieve gedachtes. Zoals de bekende hadieth luidt:
De wolf grijpt slechts het schaap dat zich heeft afgezonderd (van de kudde)[Nasaa’i]
Zorg dat je regelmatig in goed gezelschap verkeert en zonder je niet af.
Geluk is tevreden zijn met datgene wat Allah jou heeft gegeven. Wanneer je tevreden bent met datgene wat je hebt, ook al kan het weinig lijken in de ogen van de mensen, dan ben je echt rijk. Zoals de profeet salla Allaho ‘alahi wa sellam zei:
Rijkdom is niet het veel bezitten, rijkdom is rijkdom van de ziel. [Bukhari]
Een rijke ziel is een ziel die tevreden is met datgene wat hij bezit en zich behoefteloos waant van wat anderen bezitten en er weinig aandacht aan besteedt. Degene die tevreden is, heeft rust en heeft geen last van afgunst en jaloezie.
Tevredenheid bereik je door o.a. niet op te kijken naar de mensen die het beter dan jou hebben, maar naar de velen die het slechter dan jou hebben. Zoals de profeet salla Allaho ‘alahi wa sellam zei:
Kijk naar de mensen onder jullie (in rang) en kijk niet naar de mensen boven jullie (in rang). Zo zul je de gunsten van Allah meer waarderen. [Muslim]
Tevredenheid is de simpelste dingen te waarderen in het leven, en ze niet voor standaard aan te nemen. Het feit dat jij je veilig voelt, gezond bent en voor een dag te eten hebt is evenveel waard als heel het wereldse leven bij elkaar zoals dat is overgeleverd door onze profeet.


Geluk is vergevensgezind te zijn door degenen die jou iets hebben aangedaan te vergeven. Niemand is immers perfect, iedereen maakt weleens een fout. We zijn als mens beïnvloedbaar door zoveel factoren. Ons geloof motiveert daarom vergevensgezindheid, Allah zegt:

“Maar wie geduldig was en vergaf: voorwaar dat behoort zeker tot de aanbevolen daden.”[42:43]

Het mooie van vergeven, naast de grote beloning die er tegenover staat van onze Heer, is dat je rust hebt. In tegenstelling tot degenen die wrok koesteren jegens de mensen die hen onrecht hebben aangedaan. Deze wrok houdt hen bezig en leidt misschien wel tot slapeloze nachten. Vergevensgezindheid is geen teken van zwakte zoals sommigen denken, maar juist een teken van kracht.

Geduld en dankbaarheid

Het leven bestaat uit voor- en tegenspoed, uit goede en slechte tijden. Als jij met beide situaties op de juiste manier weet om te gaan, door geduldig te zijn bij tegenspoed en dankbaar te zijn bij voorspoed, zit je altijd goed. Zoals onze profeet salla Allaho ‘alaihi wa sellam zei:

“Verbazingwekkend is de kwestie van de gelovige, alles wat hem overkomt pakt goed voor hem uit; als hem het goede overkomt is hij dankbaar -dus is dat goed voor hem- en als hem het slechte overkomt is hij geduldig -dus is dat goed voor hem- en dit is slechts voor de gelovige.” [Sahih Moslim]

Geluk is tevreden zijn met wat Allah heeft voorbeschikt en geduld te hebben met het nare van het lot. Overtuigd als de moslim is dat niks gebeurt zonder Allah’s voorbeschikking. Zoals Allah zegt:
Er treft de aarde of julliezelf geen ramp, of het staat in een boek, vóórdat Wij het doen gebeuren” [22:57]
En onze profeet salla Allaho ‘alaihi wa sellam zei:
Wat jou is overkomen, had jou niet kunnen missen. [Abu Dawood]
De gelovige legt zich neer bij het verleden, ook al had hij vurig gewenst dat sommige dingen anders waren gegaan in het leven. Hij trekt er lering van en gaat verder, zich neerleggend bij Allah’s wil en voorbeschikking.
Geluk is optimistisch zijn, optimisme is een van de grootste vijanden van depressie. Daar waar optimisme komt kijken, verdwijnt depressie als sneeuw voor de zon. Onze nobele profeet hield van optimisme, zelfs in de moeilijkste tijden. Depressie is vaak een ophoping van negatieve gedachtes welke je dient te bestrijden met positieve gedachtes.
Geluk is dat de gelovige nooit hoop verliest hoe moeilijk de uitweg soms ook lijkt. Na het moeilijke komt het makkelijke, zoals Allah ons heeft beloofd:
Voorwaar, met de moeilijkheid komt verlichting. Voorwaar met de moeilijkheid komt verlichting.” [94:5-6]
Het enige wat wij moeten doen is geduld hebben en hoop houden op de barmhartigheid van onze Heer. Onze Heer beproefd ons o.a. om te kijken hoe sterk ons geloof is en tot wie onze toevlucht zal zijn in moeilijke tijden.
Bezig zijn
Geluk is het goed besteden van jouw tijd, zoals we in het vorige bericht met als titel ‘succesvol leven’ al hadden aangegeven. Te veel vrije tijd en het weinig om handen hebben werkt bij velen averechts en is reden van veel (negatieve) gedachtes die leiden tot depressie en ongelukkigheid.
Geluk is dat jij goed bent naar de mensen toe, voor ze klaar staat en helpt waar je kan helpen. Naast de grote beloning die er tegenover staat van onze Heer, zorgt welzijn naar de mensen toe voor een goed gevoel en verruiming van de borst.
Sommige mensen leven maar in werkelijkheid zijn zij te vergelijken met de doden. Ze hebben geen enkele toegevoegde waarde voor de mensen om hen heen en zijn alleen met zichzelf bezig. Egoïsme en gierigheid zorgt voor benauwdheid in de borst en ongelukkigheid.

Ons geloof motiveert ons om je ook te bekommeren om het welzijn van anderen en een helpende hand toe te steken.

Onder liefdadigheid valt het glimlachen in het gezicht van jouw broeder wanneer je hem ontmoet. Zoals de profeet zei:
Het glimlachen in het gezicht van jouw broeder is sadaqah (aalmoes). [Tirmidhi]
Geluk is makkelijk te zijn in de omgang met de mensen om jou heen, binnen- en buitenshuis. Geen relatie of vriendschap houdt stand voor zij die van elke misstap een probleem maken en overal kritiek op hebben. Niemand houdt ervan om continu op zijn fouten te worden gewezen. Daarom staat de eigenschap van ‘dingen door de vingers zien’ en doen alsof er niks aan de hand is, heel hoog aangeschreven. Zelfs zo dat imam Ahmed zei:
Negen tiende van de goede manieren bestaat uit dingen door de vingers zien
Wanneer je je niet overal over opwindt en vergevensgezind bent, verloopt het leven gemakkelijk en soepel. Maar wanneer je overal een punt van maakt, zal je merken dat het leven heel stroef verloopt.
Niemand ontkomt eraan, het wereldse leven kenmerkt zich met zorgen die ons van tijd tot tijd bezighouden. Het is immers het paradijs waar de gelovige geen zorgen meer zal hebben. Maar het is niet gezond om te veel met zorgen bezig te zijn, maar te doen wat in jou vermogen is en de rest aan Allah over te laten, vertrouwend op Hem.
Hoe vaak loop je, misschien maanden, met een zorg en is het achteraf allemaal goed gekomen en heb je voor niets al die tijd met die zorg gelopen. Zoals imam as-Shaafi’ie zei:
De ene ligt bezorgd wakker om zaken die misschien niet eens zullen plaatsvinden en de ander slaapt rustig. Probeer zoveel mogelijk zorgen te vermijden; de Heer die jou in het verleden van het slechte heeft behoed zal je in de toekomst ook behoeden. 
Beste broeders en zusters:
We zijn waarlijk begunstigd met een geweldig geloof, een geloof dat ons leert om altijd en ten allen tijde onze hoofd glimlachend overeind te houden. Optimistisch en hopend op het goede en de barmhartigheid van onze Heer.

Wij zijn het die tekortschieten en niet de middelen tot geluk grijpen, terwijl ze binnen handbereik zijn voor iedereen.

Het enige wat wij hoeven te doen is ons oprecht te wenden tot onze Heer en een leven te leiden dat Hem tevreden stelt.

Maar dan nog wenden wij ons af van onze Heer en denken wij in andere zaken geluk te zullen vinden. Allah vraagt de mens daarom:
“O mens, wat heeft jou weggeleid van jouw Heer, de Edele? Degene die jou heeft geschapen en daarna vervolmaakte en de juiste verhoudingen gaf?” [82:6-7]
Een vraag die waarlijk het recht heeft om lang bij stil te staan …
(Source / 01.03.2014)

Doctors Without Borders Expelled From Myanmar

The decision came after the humanitarian group reported it treated nearly two dozen Rohingya Muslim victims of communal violence in Rakhine state, which the government has denied.

A Buddhist monks with burn injuries sits in his hospital bed in Monywa town shop, northwestern Myanmar, Thursday, Nov 29, 2012. (AP Photo/Gemunu Amarasinghe)

A Buddhist monks with burn injuries sits in his hospital bed in Monywa town shop, northwestern Myanmar, Thursday, Nov 29, 2012.

ANGON, Myanmar (AP) — Doctors Without Borders said Friday it has been expelled from Myanmar and that tens of thousands of lives are at risk. The decision came after the humanitarian group reported it treated nearly two dozen Rohingya Muslim victims of communal violence in Rakhine state, which the government has denied.

The humanitarian group said it was “deeply shocked” by Myanmar’s decision to expel it after two decades of work in the country.

“Today for the first time in MSF’s history of operations in the country, HIV/AIDS clinics in Rakhine, Shan and Kachin states, as well as Yangon division, were closed and patients were unable to receive the treatment they needed,” the group said in a statement, using the French acronym for its name.

As Myanmar’s main provider of HIV drugs, supplying treatment to 30,000 people, the group described the impact as devastating.

Myanmar’s presidential spokesman Ye Htut had criticized Doctors Without Borders in the Myanmar Freedom newspaper for hiring “Bengalis,” the term the government uses for Rohingya, and lacked transparency in its work.

He also accused the group of misleading the world about an attack last month in the remote northern part of Rakhine. The United Nations says more than 40 Rohingya may have been killed, but the government has vehemently denied allegations that a Buddhist mob rampaged through a village, killing women and children. It says one policeman was killed by Rohingya and no other violence occurred.

Doctors Without Borders said it treated 22 injured and traumatized Rohingya.

Repeated attempts to reach Ye Htut for comment were unsuccessful Friday.

Myanmar, a predominantly Buddhist nation of 60 million, only recently emerged from a half-century of military rule. Since then, ethnic tensions have swept Rakhine state, raising concerns from the United States and others that the bloodshed could undermine democratic reforms. Up to 280 people have been killed and tens of thousands more have fled their homes, most of them Rohingya.

Since the violence erupted in June 2012, Doctors Without Borders has worked in 15 camps for the displaced people in Rakhine state. For many of the sickest patients, the organization offers the best and sometimes only care, because traveling outside the camps for treatment in local Buddhist-run hospitals can be dangerous and expensive. The aid group has worked to help smooth the referral process for emergency transport from some camps.

Due to increasing threats and intimidation from a group of Rakhine Buddhists who have been holding near daily protests against Doctors Without Borders, the organization has said its activities have been severely hampered and that it has not received enough government support.

(Source / 01.03.2014)