Settlers confront Palestinians picking olives in Salfit

SALFIT (Ma’an) — Israeli settlers from attacked Sami Yousef Radad, 60, from al-Zawya in western Salfit while he was picking olives on his land Thursday, Radad said.

He told Ma’an that settlers attacked him and his wife while picking olives on his own land near Qanah settlement and verbally assaulted him before asking him to leave and stop picking olives.

“After I refused to stop picking olives, settlers called the Israeli police and kicked me and my wife off my land at gunpoint,” he said, adding that the settlers insisted the land belonged to them.

(Source / 03.10.2013)

Media group criticizes Hamas, Ma’an

BETHLEHEM (Ma’an) — A Palestinian media group on Tuesday criticized both Hamas and Ma’an Network following the closure of Ma’an’s Gaza office and the television network’s decision to end its work in the coastal territory.

The Palestinian Center for Development and Media Freedom “demands the canceling of … (the) closure decision in Gaza, and the reopening of their offices immediately, where the closure continued for more than two months, which led Ma’an … to conduct (a) harsh and unusual step to halt the work of its office employees there yesterday.”

MADA said that a decision by Hamas to reopen the Gaza City bureau could end the problem and lead to the return of journalists to their work, stressing that the media group was also “absolutely against any actions against journalists who have no guilt in the closure decision.”

The decision by Gaza’s public prosecutor to close the media offices on July 25 was “illegal” and a “clear violation” of Palestinian Basic Law and the Printing and Publications Law, MADA said.

“We renew our call again for freedom of expression respect in Palestine, and not to involve journalists and the media outlets in the internal Palestinian differences, where they have been suffering from serious violations since the beginning of the division in mid-June 2007,” the group added.

Ma’an Network announced Monday that it would stop working in the Gaza Strip as it seeks to recoup financial losses from the Hamas government’s July closure of its Gaza City office.

Ma’an said that the Hamas government had seized control of its office and equipment in the weeks since the closure and it could therefore no longer justify paying expenses toward the operation.

On Tuesday, Ehab al-Ghussein, a spokesman for the Hamas-run government in Gaza, said the Hamas government is ready to absorb former staff “until they find another work opportunity.”

He added: “Instead of complying with initiatives by several journalists from different directions suggesting that Ma’an rectify its course, which has seriously moved away from professionalism, the news agency continues with its immoral conduct by abusively firing its employees.”

(Source / 03.10.2013)

Key Syria rebel groups tell Qaeda to quit border town

Six of the most powerful rebel factions in Syria issued a joint statement on Thursday telling an Al Qaeda front group to withdraw from the northern town of Azaz bordering Turkey.

Betray syria rebels 2

Syrian rebels take position in a house during clashes with regime forces in the old city of Aleppo on May 22, 2013.
Six of the most powerful rebel factions inSyria issued a joint statement on Thursday telling an Al-Qaeda front group to withdraw from the northern town of Azaz bordering Turkey.

In a separate statement, rebels in central Syria also called on the Islamic State ofIraq and the Levant (ISIL) to leave Homs province.

The statements came amid fresh clashes between ISIL militants and the mainstream rebel Northern Storm brigade in Azaz.

Hours before the statement by the six rebel groups was made public, hundreds of ISIL fighters were advancing towards the border post with Turkey near Azaz.

Major rebel groups Ahrar al-Sham, Liwa al-Tawhid and Jaysh al-Islam all signed the statement urging “our brothers in ISIL to withdraw their troops and vehicles to their main headquarters immediately.”

The statement also called for “an immediate ceasefire” between ISIL and the Northern Storm brigade in Azaz.

It said both ISIL and the Northern Storm had to “resort immediately to the Islamic court, which will remain in session in Aleppo for 48 hours,” to settle their differences.

The other three signatories to the statement were Suqur al-Sham, the Furqan brigades and Liwa al-Haq.

The signatories, all Islamists, have said they do not recognise the main opposition National Coalition or any other group that operates outside the country.

With a nationwide presence, the six factions fighting loyalists to President Bashar al-Assad are also seeking a wider political role, activists say.

Thursday’s statement was the most powerful warning yet by Syria’s main rebel groups to ISIL, whose fighters are trying to seize opposition-held areas.

ISIL took control of Azaz on September 18, after hours of fierce clashes with the Northern Storm brigade.

Because of the fighting, the Turkish authorities closed the Bab al-Salameh border crossing, a vital lifeline for rebels and civilians in opposition-held areas.

Meanwhile, in central Syria, the rebel Military Council in Rastan in Homs issued its own statement calling on ISIL to withdraw from the north of the battle-worn province.

The Military Council comprises several mainstream rebel groups.

(Source / 03.10.2013)

Ethnic Cleansing by Bureaucracy: Israel’s policy of destroying Palestinian homes

Last week, as negotiations continued between Israeli and Palestinian officials, both Human Rights Watch and the United Nations Office of the High Commissioner for Human Rights (OHCHR) issued statements condemning Israel’s ongoing destruction of Palestinian homes and other structures, particularly in the occupied West Bank and the Negev desert in southern Israel. Israel’s policy of destroying Palestinian homes, usually under the pretext of demolishing structures built without permission from Israeli authorities, is a highly sensitive subject for Palestinians, as home demolitions have played a central role in Israel’s attempts to dispossess the native, non-Jewish Palestinian population of Israel and the occupied territories since the creation of the state in 1948.

Underpinning most home demolitions is Israel’s strategic goal of limiting the non-Jewish Palestinian population, or removing it altogether, from areas of the occupied territories and Israel proper. In particular, Israel wants to cement its hold over occupied East Jerusalem and the Jordan Valley in the West Bank, and to “Judaize” East Jerusalem and areas such as the Negev desert in southern Israel. Other bureaucratic tools used to achieve this goal include: the revocation of residency rights for Palestinians in East Jerusalem; evictions of Palestinians from their homes and land; and severe restrictions on the ability of non-Jewish citizens to own and rent land in Israel, and of Palestinians to build in the 60% of the West Bank under complete Israeli control according to the terms of the Oslo Accords. 

The Occupied Territories

  • Since militarily occupying the West Bank, East Jerusalem, and Gaza in 1967, Israeli authorities have demolished tens of thousands of Palestinian structures using three bureaucratic justifications: Military necessity; to punish or deter militants (an act of collective punishment, and therefore a war crime); and to destroy structures built without permission from Israeli authorities.
  • In occupied East Jerusalem and the approximately 60% of the West Bank over which Israel retains total control under the terms of the Oslo Accords, it is nearly impossible for Palestinians to get permission to build new homes or additions to old ones. According to Human Rights Watch’s 2012 World Report: “Israel usually carries out demolitions on the grounds that the structures were built without permits, but in practice such permits are almost impossible for Palestinians to obtain in Israeli-controlled areas.”
  • While making it almost impossible for Palestinians to build homes or other structures in East Jerusalem and most of the West Bank, Israel actively encourages the building of Jewish settlements in these areas, often tacitly supporting the creation of so-called “outposts,” built in violation not only of international law, but Israeli law as well.


  • Inside Israel’s pre-1967 borders, authorities carry out home demolitions against Palestinian citizens of the state in cities such as Ramle and Lyd (Lod), and in villages that are “unrecognized” by the Israeli government.
  • While Palestinian Arabs comprise approximately 20% of the population of Israel, as non-Jews they are confined by law and zoning policies to just 3.5% of the land.
  • Approximately 100,000 internal refugees from Israel’s creation in 1948 live in more than 100 “unrecognized villages” near their original homes, destroyed in 1948, where they “suffer from inadequate living conditions and constant threats of demolition,” according to the Israeli Committee Against House Demolitions (ICAHD).
  • There are currently entire Bedouin villages in the Negev desert, numbering as many as 70,000 people in total, which are threatened with demolition under the so-called “Prawer Plan.” If carried out, Prawer would result in the largest displacement of Palestinian citizens of Israel since the 1950s, shortly after the state was created. 

 Home Demolitions: By the Numbers

  • Since 1967, Israel has destroyed approximately 27,000 Palestinian structures in the occupied territories (the West Bank, East Jerusalem, and Gaza Strip), including more than 24,000 homes, according to ICAHD.
  • Since the renewal of negotiations in August 2013, Israel has destroyed approximately 25 Palestinian homes, in addition to dozens of other structures, leaving approximately 200 people homeless.
  • According to the UN, between January and September 2013, 862 Palestinians were displaced by Israeli demolitions, compared to 886 (including 468 children) in all of 2012.
  • In 2012, a total of 600 Palestinian structures were demolished by Israel in the occupied territories, including at least 189 homes, according to ICAHD. This figure doesn’t include “self-demolitions” whereby Palestinians destroy their own homes rather than have Israel do it and charge them an additional fine.
  • One Bedouin village, Al-Araqib, in the Negev desert in the south of Israel, has been destroyed more than 50 times by Israel since July 2010.
  • Between 2005 and 2012, Israel demolished approximately 1500 Palestinian homes due to owners lacking hard-to-obtain construction permits.
  • Between 1993 and 2000, when the Oslo Accords were being negotiated between Israel and the Palestine Liberation Organization, Israel destroyed almost 1700 Palestinian homes in the occupied territories.
  • Immediately following Israel’s occupation of the West Bank, East Jerusalem, and Gaza in 1967, approximately 6000 Palestinian homes were demolished, including four entire villages in the Latrun area, along with dozens of homes in the Mughrabi Quarter of Jerusalem’s Old City, which were destroyed to make way for a plaza for the Western Wall. In 1971, between 2000 and 6000 Palestinian homes were destroyed in Gaza in an effort to pacify the newly occupied territory.
  • During Israel’s creation (1948-49), Zionist and then Israeli forces expelled approximately 750,000 Palestinian Arabs from their ancestral lands in order to create a Jewish majority state of Israel. In the process, more than 400 Palestinian population centers were systematically destroyed, including thousands of homes, businesses, and houses of worship. (See here for more on the Nakba.)

(Source / 03.10.2013)


By Peter Clifford             ©                       (

As the UN chemical disarmament team arrived in Damascus this week, completing their first full day of preparations yesterday, Wednesday, the Syrian Observatory for Human Rights (SOHR), based in London, issued new estimates for the numbers killed in Syria.

UN Inspectors Lead Anti-Smoking Campaign?

SOHR believes that at least 115,206 people have been killed in the last 30 months of the Syrian conflict. Of these 47,206 were pro-Assad fighters, including  28,804 regular troops, 18,228 militiamen (Shabiha) and 174 from Hezbollah.

23,707 Opposition fighters are estimated to have died in the conflict, made up of 17,071 civilians who took up arms, 2,176  army defectors and 4,460 were either foreign or unidentified fighters killed in battle.

(EDITOR: Interesting that the pro-Assad attrition rate is more than twice that of the Opposition. One also wonders why the army defectors death rate is so low. Are they better trained and more skilled at avoiding getting killed – or are many still sitting in Turkey and Jordan drinking tea?)

More horrifically, 41,533 civilians are thought to have lost their lives in the war, including 6,087 children and 4,079 women. SOHR also said it was unable to attribute a further 2,760 unidentified victims to any particular group.

More worrying is that these figures do not include any deaths attributed to the tens of thousands thought to be held by the Assad regime and reported as “missing”.

On Monday, the Violations and Documentation Center (VDC) issued a report which says that it has documented the detention of 43,000 Syrians over the last 31 months, 3,337 of whom have been killed in custody.  A further 1,700 Syrians are missing completely.

VDC believes that 1,000 of those missing may have been buried in mass graves near 2 cemeteries to the south-east of Damascus in Najha and Bahdaliya. Eyewitness reports and satellite imagery has recorded the movement of refrigerated vans, digging activity and the expansion of the burial sites.

Many of the victims are thought to have been tortured to death or have died from malnutrition or disease at Branch 215 of Assad’s Military Intelligence.  You can read more of the gruesome detail,HERE: 

Amnesty International expressed concern yesterday, over the disappearance of  Khalil Maatuq, a prominent Syrian human rights lawyer and his colleague, Mohamed Thatha, who were arrested on their way to work 12 months ago and have not been seen since.

Maatuq, who has defended hundreds of political prisoners over the years, suffers from an advanced lung disease and has breathing difficulties. Human Rights Watch has more on those that have disappeared into the Assad regime’s “Black Hole”, HERE:

Grandmother in Ancient Ruins at Kafer Rouma Comforts Newborn

Matters in Syria are not helped by the destruction of its medical services at a time when they are needed most. According to the World Health Organisation (WHO), 37 percent of Syria’s hospitals have been destroyed and a further 20 percent severely damaged.

VDC estimates that 469 health workers are currently imprisoned and around 15,000 doctors are estimated to have been forced to flee abroad. Of the 5,000 physicians in Aleppo before the conflict started, there are now just 36 who remain.

At the UN yesterday, Wednesday, the Security Council issued its 2nd unanimously agreed statement in a week, though this one is non-binding. The statement called on the Syrian Government to improve humanitarian access to civilians trapped in war zones and to allow cross-border humanitarian operations. The Syrian government is yet to reply.

Although 10,000 Syrian refugees will be offered the right to resettle next year in the United States, Europe and Australia, many feel they have no voice and are being ignored.  Al Jazeera has a video report, HERE: 


On the ground in Syria in southern Deraa province, the Opposition continues to consolidate its strong advance.

After the Government sent a convoy to try and retake the army base at the old border crossing on the Jordanian border (scroll down, see below), Opposition fighters destroyed 2 of its tanks, sending Assad troops running for cover, HERE:

A Freedom Fighter Resting in the Trenches

In the same province, Opposition fighters have also completely liberated the Bakar area and seized a  BRDM-2 armoured personnel carrier near Al-Jubayliyah, HERE:  

Currently there is heavy fighting in Nawa where the Opposition have captured the Military Police security headquarters and destroyed 3 tanks and a BMP armoured vehicle, plus reportedly killing 20 troops.

Also in the south, heavy fighting is reported in Quneitra province at Khan Arnabe and Jaba, not far from the Israeli border.

In Homs province, the regime is alleged to have fired 100 shells yesterday morning into the village of Al-Samalal in the Houla area, while in Aleppo province, Opposition fighters have continued to fire mortars into the Quwaires military air base, targeting within 5 metres of jet fighters still on the ground, HERE: 

Additionally, another major battle is currently in progress for control of the Hama to Aleppo highway around the town of Khanasser in Aleppo province.

A 100 vehicle Government convoy was attacked with rockets, HERE:  but this did not prevent Assad forces retaking the heart of Khanasser near the Cultural Centre.  The Opposition continue to control the munition factories and the hills surrounding the town, which they took last week, and have sent reinforcements.


At Azaz in Aleppo province, just 5 kilometres from the Turkish border, renewed fighting is taking place between the Jihadists of the Islamic State of Iraq and Levant (ISIL) and other brigades from the Opposition.

Having issued the moderate Northern Storm Brigade with an “ultimatum” to “lay down their arms and repent”, ISIL has retaken Azaz and is advancing on the nearby Al-Salameh border crossing, which the Turkish authorities have kept closed since hostilities started between the two sides.

This morning, Thursday, 6 moderate and powerful Opposition groups, all part of the recently formed “Army  of Islam”, which has broken away from the Free Syrian Army (scroll down, see below), issued a call to ISIL to  “withdraw their troops and vehicles to their main headquarters immediately” and to bring matters to an “Islamic court, which will remain in session in Aleppo for 48 hours” to sort out any differences.

Meanwhile in Homs province, the Opposition Military Council in Rastan has issued its own statement calling on ISIS to withdraw from the north of the region.

Downed Assad Surveillance Aircraft, East Ghouta

In Damascus province yesterday afternoon, Wednesday, in East Ghouta, local people were overjoyed when Opposition fighters managed to down a surveillance aircraft, HERE: 

And in the intense fighting around the suburb of Barzeh, where Government forces are trying to break in, the significant destruction of around 40 Assad troops (scroll down and see report of 1st October) was apparently accomplished by this daring and very dangerous use of a mortar shell as a grenade, (at 1.24) HERE: 

The UN and other agencies are reporting increasing cases of malnutrition across Syria and one of the worst areas is the Damascus suburb of Moadamiyet al-Sham. Over 280 days, regime forces have shelled, gassed and besieged Moadamiyet, killing an estimated 700 people.

The Syrian National Coalition (SNC) issued a call on Tuesday for international help for all besieged areas in Syria, saying that in Maodamiyet at least four children and three women have starved to death. As yet another winter approaches, matters can only get worse.

Lastly, a picture of female Opposition fighters on their way to a training session in Aleppo – or as one wit on Twitter put it, the “FSA’s new handbag brigade” (EDITOR: More than a match for Asmaor Bashar Al-Assad any day, I’m sure):

Female Opposition Fighters in Aleppo

Gezegende dagen in aankomst!

Zondag zes of maandag zeven oktober, afhankelijk van het waarnemen van de nieuwe maan, is de aanvang van de maand Dhul-Hidjah. De eerste tien dagen van deze maand zijn gezegende dagen. De tiende dag van deze maand is ‘Ied ul-Adha (offerfeest).

Allah heeft in de Qoraan bij deze gezegende dagen gezworen:

“Bij de tien nachten” [89:2]

Veel geleerden zijn van mening dat de beste nachten van het jaar, de nachten van de laatste tien dagen van Ramadan zijn. En dat de beste dagen, de eerste tien dagen van de maand Dhul-Hidjah zijn.

De profeet sallallaaho ‘alaihi wa sellam zegt over de verdienste van deze tien dagen:

‘Er zijn geen dagen waarin de goede daden geliefder zijn bij Allah dan deze tien (dagen) … [Bukhari]

Dit houdt in dat de moslim deze tien dagen extra goed benut om dichter tot Allah te komen met het verrichten van allerlei goede daden. Omdat de goede daden in deze dagen een grotere beloning hebben dan in de overige dagen van het jaar.

Hieronder een opsomming van wat goede daden met haar regelgevingen:


Van de vrome daden is het vasten, wie daartoe in staat is kan de eerste negen dagen van Dhul-Hidjah vasten. Er is overlevert dat onze nobele profeet sallallaaho ‘alaihi wa sellam deze dagen heeft gevast. [Ahmed]

Als negen dagen vasten als te zwaar wordt ervaren, vast je datgene wat je aankan. Ook al is het slechts één of twee dagen.

Sterk aanbevolen is het vasten van de negende dag, de dag vóór al-‘Ied. Dat is de dag waarop de bedevaartgangers in ‘Arafah verblijven. De profeet sallallaaho ‘alaihi wa sellam werd gevraagd over de verdienste van het vasten van deze dag, waarop hij antwoordde:

‘(de kleine zonden van) Het vorige en komende jaar worden daardoor kwijtgescholden.’ [Sahih Moslim]

De tiende dag is al-‘Ied (offerfeest), het vasten van al-‘Ied is niet toegestaan.

Gedenken van Allah

Allah zegt:

“Zodat zij (de bedevaartgangers) voordelen opdoen (met de Hadj) en de Naam van Allah gedenken in de Ayyaam Ma’loemaat” (‘bekende dagen’).’ [22:28]

Deze ‘bekende dagen’ zijn de eerste tien dagen van de maand Dhul-Hidjah.

En in een ander vers:

“En gedenkt Allah gedurende de Ayyaam Ma’doedaat” (‘beperkte dagen’). [2:203]

Deze ‘beperkte dagen’ zijn de 11e, 12e en 13e dag van de maand Dhul-Hidjah. Ook wel Ayyaam Attachrieq genoemd.

Het is aanbevolen om sinds aanvang van de maand Dhul-Hidjah tot aan zonsondergang van de 13e van de maand, Allah veelvuldig te gedenken met o.a. de Takbeer (prijzen van Allah’s grootheid).

Een vorm van de Takbeer is:

اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ وَلِلَّهِ الْحَمْدُ


(Allaaho akbar, Allaaho akbar, Laa ilaaha illallaah. Allaaho akbar, Allaaho akbar wa lillaahilhamd)

Deze Takbeer is tweesoortig;

  • Takbeer die je vanaf het begin van de maand Dhul-Hidjah tot aan de 13e gespreid over de dag kan uitspreken en niet tijdgebonden is.

Deze kan je bijvoorbeeld onderweg naar school, naar je werk, wachtend op het openbaar vervoer en andere gelegenheden uitspreken. De vrome moslim maakt gebruik van dit soort momenten en laat ze niet onbenut.

  • Takbeer die gebonden is aan de vijf verplichte gebeden, wat betekent dat deze na het gebed meerdere keren wordt herhaalt.

Deze ‘gebonden Takbeer’ begint vanaf het fajrgebed van de dag van ‘Arafah (9e dag) tot aan zonsondergang van de 13e dag. Dus tot het ‘asrgebed van de 13e dag.

Schaap slachten/offeren

Allah zegt:

‘Verricht dus de salaat voor jouw Heer en slacht.’ [108:2]

De sunnah is om op de dag van al-‘Ied (10e dag) een schaap te slachten, sommige geleerden zijn van mening dat het verplicht is voor degene die daartoe in staat is.

Één schaap volstaat voor jezelf en de mensen die jij onder één dak onderhoudt. Voor degene die op zichzelf woont en in zijn eigen onderhoud voorziet is het aanbevolen om een eigen schaap te slachten.

Verder dient degene die van plan is om een schaap te slachten zich te onthouden van het knippen van haar en nagels zodra de eerste dag van de maand Dhul-Hidjah binnentreedt totdat het schaap geslacht is.

De profeet salla allaho ‘alaihi wa sellam zegt:

‘Als de tien (dagen) aanbreken en iemand van jullie van plan is om te slachten, laat hem dan niet van zijn haar en nagels nemen.’ [Sahih Moslim]

Ook is het mogelijk om het schaap in drieën te delen. Een deel voor eigen consumptie, een deel om als gift weg te geven en een deel als liefdadigheid (sadaqah) aan de armen en behoeftigen.

Of eventueel in twee delen; een deel voor eigen consumptie en een deel voor de armen en behoeftigen.

Allah zegt:

“Eet ervan (offer) en voedt de arme behoeftige.” [22:28]

Het is toegestaan om een deel van het schaap te schenken aan niet-moslims, dit is dus een mooie gelegenheid om jouw buren de vrijgevigheid van de Islam te tonen. Door hen een deel van het schaap te schenken, het beste zou zijn gekookt en al.

‘Ied ul-Adha

Verder dient de moslim het ‘Iedgebed bij te wonen, dat geldt ook voor de zusters. Het is niet gepast voor de moslim om de ‘Ied werkend door te brengen net zoals iedere andere dag. Zonder ook maar de moeite te hebben genomen om een dag vrij te krijgen en het ‘Iedgebed bij te wonen met jouw medemoslims.

Het feit dat de moslim grote waarde hecht aan de ‘Ied getuigt van sterk geloof in het hart, Allah zegt:

“En wie de gewijde Tekenen van Allah (waaronder de ‘Ied) eer bewijst; voorwaar, dat is(teken) van Taqwa (godsvrees) in de harten” [22:32]

In een vervolgmail zullen we insha Allah wat uitgebreider stilstaan bij de ‘Ied en een aantal van haar regelgevingen.

Andere vormen van goede daden gedurende deze gezegende dagen zijn het reciteren van de Qoraan, het geven van sadaqah (aalmoezen) aan de behoeftigen en het verrichten van vrijwillige gebeden.

Ben jij je niet al te bewust van deze gezegende dagen door jouw omgeving, misschien dat het een handje helpt om je te beseffen dat miljoenen mensen vanuit de hele wereld zich deze dagen in en rondom Mekka verzamelen voor één doel; het aanbidden van Allah alleen met de Hadj, hopend op Zijn vergiffenis.

Beste broeders en zusters:

Gedenk dat Allah deze dagen met Zijn Barmhartigheid heeft gezegend om de beloningen van onze bescheiden daden te vermeerderen. Het is dus niet gepast om als moslim deze vrijgevigheid onbenut te laten.

Abulfadl, student aan de Universiteit van Medina. Saudi Arabië.

27 Dhul-Qi’dah 1434

Tunisian government and opposition to start talks Saturday

An anti-government protester throws an egg at a poster of Tunisian politicians, including the leader of the Islamist Ennahda movement Rached Ghannouchi (centre row, R) during a demonstration in Tunis, October 2, 2013.

Tunisia’s ruling Islamists and their secular opponents will start three weeks of negotiations on Saturday to allow the government to step down and make way for a caretaker cabinet until elections, a labor union mediating the talks said.

Tunisia’s moderate Islamist Ennahda party has agreed that its government will resign after the talks as a way to end weeks of political deadlock in the country that began the 2011 Arab Spring revolts across the region.

(Source / 03.10.2013)

Clashes between Palestinians and Israeli forces in Hebron

Gaza, ALRAY – The Israeli soldiers shot and injured on Wednesday evening five Palestinians during clashes erupted between the Palestinian youths and the Israeli forces at the entrance of Al-Fawar camp south of Hebron, locals said.

Witnesses reported that the Israeli forces shot the demonstrators with rubber bullets, leaving five injuries.

A Large number of the Palestinian citizens suffered gas inhalation due to the teargas fired by the Israeli forces toward houses.

Al-Fawar camp is located near the bypass road that connects between Beersheba and Hebron. A  military barracks established at its entrance to serve the settlers and Israeli soldiers  .

(Source / 03.10.2013)

Call for Saudi Arabia to cancel deal with G4S

G4S has won contracts to offer security services to Muslim pilgrims in Makkah for the next year.G4S has won contracts to offer security services to Muslim pilgrims in Makkah for the next year.

Palestine, Agencies – The National Committee for Boycott, Divestment and Sanctions against Israel has called upon Saudi Arabia to stop dealing with G4S because the security company is involved in Israel’s violations of human rights in the occupied Palestinian territories. According to the BDS Committee, G4S has won contracts to offer security services to Muslim pilgrims in Makkah for the next year.

The Committee affirmed its belief that the British company is complicit in maintaining the Israeli occupation. It accused G4S of supplying “torture equipment” used by Israeli investigators on Palestinian prisoners inside the Zionist state’s jails, including children.

Many Palestinian and international human rights organisations have proved that G4S is involved in human rights abuses based on evidence that it supplies the Israeli occupation authorities and illegal Jewish settlers with equipment used in violating the rights of Palestinians.

Other organisations lobbying for justice for the Palestinians, including Britain’s Friends of Al-Aqsa, have also written to the Saudi authorities calling on them to cancel the G4S contract.

(Source / 03.10.2013)

Palestina: Er verandert (n)iets…

By Engelbert Luitsz          ©       (



Nog een fatale driehoek

Er is momenteel een merkwaardige ontwikkeling gaande in de driehoek Iran-Israël-Verenigde Staten. Sinds Obama terecht is gewezen door president Poetin met betrekking tot het respecteren van het internationaal recht in verband met Syrië, is hij niet meer de oude. Dat ook het grootste deel van de bevolking niets zag in weer een illegale oorlog op basis van leugens en een false flag was niet wat het tij deed keren. Het was de stem van Poetin waardoor men even de adem inhield: geen oorlogsretoriek, maar een beroep op rationaliteit en moreel besef. Een “beschaafde koude oorlog” leek het wel. Poetins op-ed in The New York Times was wederom een schot in de roos, de paranoïde reactie daarop door John McCain in de Pravda onderstreepte nog maar eens het morele moeras waarin de Amerikanen terecht zijn gekomen.

Iraanse charme en sancties

Het charme-offensief van de Iraanse president Rouhani wordt publiekelijk door Obama geaccepteerd, het is vooral wederom John Kerry die maar blijft hameren op meer druk op Iran, in plaats van versoepeling om tot een diplomatieke oplossing te komen. Dat zal ongetwijfeld te maken hebben met diens banden met Israël. Premier Netanyahu blijft maar met een rood waas voor zijn ogen doordrammen over dat verschrikkelijke gevaar van Iraanse kant. We horen dat met enige regelmaat al twintig jaar, maar door de ontwikkelingen in de andere landen in het Midden-Oosten van de afgelopen jaren lijkt het deze keer serieuzer dan eerder.  Netanyahu was er duidelijk over dat Israël desnoods in z’n eentje ten aanval trekt, indien de Verenigde Staten zich niet bij zijn plannen wil aansluiten. Dat komt neer op chantage, aangezien een escalatie in de regio de Amerikanen zal dwingen om mee te doen, al was het maar om hun eigen belangen te beschermen.

De sancties tegen Iran hebben helemaal geen effect op hun technologische en strategische doelen, ze treffen met name de burgerbevolking. Zelfs een aanval op strategische doelen, zoals Israël dat in Irak en Syrië deed, heeft een averechts effect: het maakt de noodzaak voor zo’n land om wapens te ontwikkelen waarmee Israël en de VS buiten de deur kunnen worden gehouden alleen maar groter. Wat is het doel van die sancties dan?

Ze zijn bedoeld om het leven voor de gewone mensen extreem moeilijk te maken, met de gedachte dat het volk in opstand zal komen tegen hun regering en zo een regime verdrijft dat Washington onwelgevallig is, zegt Hillary Mann Leverett.

Dit soort sancties vormen ernstige mensenrechtenschendingen en landen die zich daaraan schuldig maken zouden aangeklaagd moeten worden, maar zoals altijd bepaalt het Westen zelf wat goed en slecht is.

Gisteren werd bekend dat het hoofd van het Iraanse cyberoorlogprogramma, Mojtaba Ahmadi, isvermoord. Dit is de zoveelste in een lange rij. De Israëlische Mossad wordt verantwoordelijk gehouden voor de moorden. Het past bij de speech die Netanyahu op 1 oktober gaf voor de Verenigde Naties, waarin hij Iran niet vaak genoeg kon noemen en het lot van de Palestijnen negeerde. Volgens Richard Silverstein was er ook een ontmoeting in Israël met de beruchte prins Bandar (meer over hemhier).

Het rollenspel van Netanyahu

Toen Netanyahu vorig jaar met een cartoon van een bom voor de Algemene Vergadering verscheen werd hij al snel met Wile E. Coyote vergeleken, de onhandige coyote die tevergeefs jacht maakt op Road Runner. De afgelopen tijd heeft hij het vaak over wolven en schapen en met zijn obsessie voor een aanval op Iran doet hij ook nog eens sterk denken aan Dr. Strangelove. Een man met vele gezichten dus. Maar Obama blijft volhouden dat er gepraat moet kunnen worden, tot zichtbare frustratie van Netanyahu. The New York Times had zelfs een redactioneel stuk waarin de speech van Netanyahu scherp bekritiseerd werd.

Amira Hass

Verandert er dan echt iets in de relatie tussen Israël en de Verenigde Staten? Volgens Amira Hass, een van de beste journalisten in Israël, is dat een illusie. In haar artikel ‘Geen angst voor Amerikaanse druk op Israël’ (No fear of U.S. pressure on Israel) is ze er duidelijk over: nee dus. Het lijkt er meer op dat de brave speech van Abbas voor de Algemene Vergadering een beetje rust heeft gebracht. Israël hoeft zich nu helemaal geen zorgen meer te maken over het “Palestijnse probleem”. Abbas werd op paternalistische wijze bedankt voor het feit dat hij deze keer geen “unilaterale stappen” voorstelde. Vertaald betekent dat geen stappen die de V.S. en Israël onwelgevallig zijn, want, zoals Hass fijntjes opmerkt, een beroep doen op de Verenigde Naties en de 193 leden is zo multilateraal als maar kan: “Het is een beroep op een wereld die niet alleen bestaat uit Israël en de Verenigde Staten.”

De laatste noemenswaardige prestatie van de Amerikaanse regering in de Israëlisch-Palestijnse betrekkingen was het toegeven aan de sterkere kant en het toelaten dat Israël door kan gaan met z’n unilaterale stappen.

In het geval van Irak, Syrië en Iran is één enkele resolutie voldoende voor het Westen om dood en verderf te zaaien. Israël kan ze echter al 65 jaar aan z’n laars lappen, zonder dat dat gevolgen heeft.

De Verenigde Staten zullen Israël niet aanvallen, hoewel ze dat wel hebben gedaan bij andere landen die het internationaal recht negeerden, zoals Irak en Servië. Noch zullen ze sancties toepassen die daadwerkelijk een bedreiging zouden vormen voor Israëls voedsel- en medicijnvoorziening, zoals dat wel is gebeurd bij Irak en Iran.

Het is geen geheim dat Israël jaarlijks miljarden ontvangt uit handen van de Amerikaanse belastingbetaler, dus wellicht zou daarmee voorzichtig wat druk uitgeoefend kunnen worden?

Volgens het laatste rapport uit april van het Congressional Research Service heeft Israël sinds z’n ontstaan 118 miljard dollar ontvangen uit de Verenigde Staten, waarmee Israël de grootste begunstigde is van Amerikaanse buitenlandse hulp sinds de Tweede Wereldoorlog. […] Gezien deze bedragen is het woord “hulp” een eufemisme. De Verenigde Staten betalen de hoofdprijs voor inlichtingen- en veiligheidsdiensten die het uit Israël ontvangt, en ook voor het gedeelde belang van beide wereldmachten en hun verstrengelde post-moderne wapenindustrie. Dus hoe zou de Amerikaanse regering die bedragen kunnen achterhouden als een vorm van pressie?

Wat ook de beweegredenen zijn van Obama om de indruk te wekken dat er iets schort aan de exclusieve vriendschap tussen beide landen, de praktijk laat zien dat van serieuze druk op Israël om het zionistische regime een halt toe te roepen geen sprake kan zijn.

De Verenigde Staten is niet van plan ook maar enige druk op Israël uit te oefenen; niet zolang de wapenlobby, de Bible Belt en joodse stemmen en financiële macht gezien worden als “Amerikaanse publieke opinie”. Vredespogingen betekenen nu dat Washington druk zal blijven uitoefenen waar het kan, op de zwakke kant. Kan Abbas zijn volk ervan overtuigen dat de “Federale Unie van Palestijnse Bantoestans (minus de Gazastrook)” een redelijk “definitief akkoord” is? Kan hij het zich veroorloven een declaratie te tekenen waarin hij zwicht voor de Israëlische eisen?
De Verenigde Staten waren zeker blij te zien dat de Palestijnse leider zich had bevrijd van het democratisch proces en democratische instituties. Maar Abbas weet dat zijn handtekening op een dergelijk vel papier de inkt niet waard is waarmee het geschreven is.

Of het Netanyahu nu ernst is met zijn oorlogsretoriek, of dat het uitsluitend bedoeld is om de aandacht af te leiden van de Palestijnen, zodat Israël kan blijven slopen, doden, zuiveren en ontwrichten, elk scenario is slecht. Of de Palestijnen nu verdrukt worden tussen Israël en de EU, Israël en de Verenigde Staten, Israël en Iran, Israël en Syrië, Israël en Egypte, of Israël en Libanon, het zal ze een worst zijn. Verdrukt worden ze toch.

De Palestijnen moeten zelf aan het woord komen, er moet niet langer over hen gepraat worden, doch met hen, liefst alleen door hen. De positie van de goed bedoelende niet-Palestijnse organisaties kennen we nu wel. Ik kijk reikhalzend uit naar een debat bij P&W met de mensen om wie het gaat, zonder CIDI of Een Ander Joods Geluid, eindelijk eens de stemmen horen van hen die al ruim honderd jaar te lijden hebben onder de zionistische terreur.  Als dat zou gebeuren krijg ik misschien toch weer een beetje hoop.