Syrian forces pound rebel-held areas of Damascus

The month of March was the deadliest in Syria’s two-year conflict, with more than 6,000 people killed, the Syrian Observatory for Human Rights said on April 1, 2013.

Syrian warplanes and artillery pounded opposition strongholds in Damascus and its suburbs Tuesday, as rebels in the northern city of Aleppo launched an operation to try to free hundreds of political detainees from the city’s central prison, activists said.

The fighting has escalated across Syria in recent weeks, particularly in Aleppo and Damascus, the country’s largest cities, as the rebels and President Bashar Assad’s regime try to gain the upper hand in the 2-year-old conflict.

The Britain-based Syrian Observatory for Human Rights said some 6,000 people were killed nationwide in March alone, making it the deadliest month since the uprising began.

Fighting has also intensified in the southern provinces of Daraa and Quneitra, across from Jordan and the frontier with Israel.

On Tuesday, the Israeli military said a mortar shell landed on its side of the frontier in the Golan Heights area, but it was not clear if the fire was intentional. The incident came after Israeli Defense Minister Moshe Yaalon visited the region Tuesday and warned that Israel would respond to any attack from Syria.

The escalation in the southern Quneitra region along the cease-fire line separating Syria from the Israeli-occupied Golan Heights accented concerns that Islamic extremists among the rebel forces could take over the front line opposite Israeli troops.

Damascus has become a key battleground in the civil war. From their strongholds in the suburbs, rebel fighters are trying to slowly push their way into the heart of the capital. Assad has deployed his most loyal and best equipped troops there, trying to insulate it from the violence.

The Observatory said government forces on Tuesday shelled the northern Damascus neighborhoods of Jobar, Barzeh and Qaboun. It also reported an air raid on the suburb of Mleiha.

Maath al-Shami, an activist based in the suburb of eastern Ghouta, said there were several airstrikes in the area, which includes Mleiha. “Fighting is taking place on all fronts,” he said, referring to clashes east of Damascus.

“Drones fly over eastern Ghouta then warplanes come and bomb the area,” al-Shami said, using his activist name because he feared government retribution.

State-run TV said rebels fired a mortar shell on the Damascus suburb of Muqailabiyeh, killing four people, including two children. It claimed troops killed scores of gunmen throughout the country.

The Observatory also reported that five people were killed, including a woman and an Iraqi national, when a barrage of mortar shells exploded in an area of the suburb of Jaramana, just few kilometers (miles) southeast of Damascus. The town is overwhelmingly pro-regime.

In Aleppo, rebels launched an attack dubbed “Freeing the Prisoners” that aims to eventually free detainees held in the city’s central prison, the Aleppo Media Center activist group reported.

Aleppo-based activist Mohammed Saeed said the operation is a three-pronged attack targeting at the Kindi Hospital, Ghondol square and the central prison. He said the hospital has been turned into a military compound recently.

“The aim of the offensive is to strengthen the siege on the central prison and demand the release of political prisoners,” Saeed said via Skype, adding that the goal is to free hundreds of political prisoners inside.

He added that if the rebels manage to take the three areas, they can cut supply lines for government troops stationed in the city.

Aleppo, Syria’s largest city and a former commercial hub, has been a key battleground in the country’s civil war since rebels launched an offensive there in July, seizing several districts before the fighting largely settled into a bloody stalemate that has left the city carved up into government- and rebel-held zones.

In an attempt to combat rising crime and kidnapping for ransom as a result of the civil war, Assad issued a decree Tuesday threatening life in prison at hard labor for any person who abducts someone for political or sectarian reasons or for ransom, the state news agency said.

It said if the kidnapper kills, rapes or permanently disables the captive, then the abductor will receive the death sentence.

In neighboring Lebanon, security officials said tribal leaders in the northern region of Wadi Khaled were expected to meet to discuss freeing eight Syrians who were kidnapped while on their way to Syria on Monday.

Lebanon’s state-run National News Agency reported that the eight were kidnapped by relatives of a Lebanese man who has been held by Syrian authorities for about a year. Local media reported that the eight were Alawites – members of Assad’s minority sect.

Lebanon is sharply divided between supporters and opponents of Assad and along sectarian lines. Violence from Syria has spilled over into deadly street fighting and kidnappings on several occasions.

Also Tuesday, Syrian state-run Al-Ikhbariya TV said the government has decided to exempt fuel and diesel imports from Iran from tax and customs charges until June 30. Syria has been suffering major shortage of fuel after repeated attacks on oil pipelines.

In Geneva, the U.N.’s World Food Program said unknown assailants in Syria have carried out at least 20 attacks on its food trucks, warehouses and cars since emergency operations were launched in December 2011.

WFP spokeswoman Elisabeth Byrs says no one has been hurt in the attacks, but she could not provide details on locations or the assailants.

Byrs told reporters Tuesday in Geneva that the attacks show “it’s becoming more and more difficult with this growing violence to reach the people who are in need of assistance.”

The U.N.’s food agency says 2.5 million people in Syria and almost 1 million refugees in neighboring countries need its help, costing $19 million a week.

A U.N. panel estimated in mid-February that at least 70,000 people have died in Syria’s civil war.

(Source / 02.04.2013)

Israeli troops return fire into Syria

Israel's Prime Minister Benjamin Netanyahu (3rd L) and Defence Minister Moshe Yaalon (2nd L) speak during the swearing-in ceremony, at the Knesset, the Israeli Parliament, in Jerusalem March 18, 2013. REUTERS/Baz Ratner

Israeli tanks fired into Syria on Tuesday after shots were fired at troops in the occupied Golan Heights, a military spokeswoman said, in a further spillover of the Syrian civil war.

“Shots were fired at an IDF (Israel Defence Forces) patrol on the border. No injuries or damage was caused. In response, IDF forces returned precise fire at the source and reported a direct hit,” the spokeswoman said.

The U.N. Security Council voiced concern last week about the increasing spillover into the Golan Heights of the civil war being fought between forces loyal to Syrian President Bashar al-Assad and rebels trying to topple him.

Earlier on Tuesday a mortar shell fired during fighting between Syrian forces and rebels landed in the Israeli-controlled territory of the Golan Heights, military sources said.

It was unclear whether the gunfire or the shell were deliberately aimed at Israeli forces and the spokeswoman said it was not known whether they were fired by Assad’s forces or the rebels.

The shell landed in an open area near an Israeli settlement and caused no injuries, a military source said.

Shells have fallen several times inside Israeli-controlled territory and some incidents have drawn Israeli return fire.

Israel captured the Golan Heights from Syria in a 1967 war and annexed the strategic plateau in 1981 in a move that has not won international recognition. U.N. peacekeepers monitor the ceasefire line.

The Israeli military said it had conveyed an official protest over the incidents with the U.N. Disengagement Observer Force (UNDOF), which monitors a 45-mile (70-km) “area of separation” between Syrian and Israeli forces.

Defence Minister Moshe Yaalon, touring the Golan Heights earlier on Tuesday, said Israel would not intervene in Syria unless Israeli security was compromised.

Israel is concerned Lebanon’s Hezbollah guerrillas and al Qaeda could gain possession of Syria’s presumed arsenal of chemical weapons.

“We have acted against this and we will act in the future in order to prevent such weapons falling into the hands of irresponsible elements,” Yaalon said.

(Source / 02.04.2013)

Palestijnse gevangene overleden in Israëlische bewaring

Dinsdag 2 april is de Palestijnse gevangene Maysara Abu Hamdiyeh overleden in een Israëlisch ziekenhuis . Hamdiyeh, die leed aan keelkanker en die was uitgezaaid naar zijn ruggenmerg,  was  eind maart verplaatst van de gevangenis naar het Soroka ziekenhuis in Be’er  Sheva.  Maysara Abu Hamdiyeh, een man van 64, overleed drie dagen nadat hij was overgeplaatst.

Volgens de PA minister voor gevangenen, Issa Qaraqe, was de kanker van Hamdiyeh uitgezaaid omdat hij niet op tijd de juiste behandeling heeft gehad. De medische behandeling is, volgens Qaraqe, jarenlang verwaarloosd. De minister houdt de Israëlische regering verantwoordelijk  voor de dood van Hamdiyeh en roept een internationale commissie op om een onderzoek te starten naar het uitblijven van een eerdere start van behandeling.  Volgens de advocaat van Hamdiyeh heeft hij alleen maar pijnstillers gehad.

Maysara Abu Hamdiyeh was een lokale Fatah leider van Hebron, gedetineerd in 2002 en tot levenslang veroordeeld wegens een poging tot moord (volgens de Israëli ). Politieke leiders en facties hebben de dood van Abu Hamdiyeh veroordeeld. Hij is de 207e Palestijn die in Israëlische bewaring is overleden, op welke manier dan ook.

Nadat het nieuws van het overlijden bekend werd in Palestina, zijn protesten uitgebroken onder Palestijnse gevangenen die op deuren sloegen en met materialen gooiden. Volgens de Israëlische Gevangenis Service (IPS) hadden drie gevangen en zes bewakers medische behandeling nodig.

Botsingen zijn uitgebroken in Hebron, stad op de West Bank, de stad waar Hamdiyeh leefde. Volgens  rapporten gooiden demonstranten met stenen en vuurbommen.

In de gevangenissen zitten minstens nog drie gevangen die met een lange hongerstaking bezig zijn, waar onder Samer al-Issawi , die al sinds augustus voeding weigert. Hij heeft vijf jaar in het gevang gezeten voor een straf van dertig jaar, maar kwam in de ruil met de Israëlische militair Gilad Shalit vrij. Echter na zijn vrijlating werd hij – naar verluidt – weer gevangen gezet wegens  het overtreden van de voorwaarden van zijn vrijlating. Een zeer wazige reden. Issawi is de helft van zijn lichaamsgewicht ondertussen kwijt en is in kritische toestand overgebracht naar het Kaplan ziekenhuis in Tel Aviv.
Sinds 19 februari is Younis al-Hroub in totale hongerstaking als protest tegen zijn administratieve detentie zonder enige vorm van aanklacht of rechtszaak vanaf juli. Al-Hroub is overgebracht naar het Soroka ziekenhuis en is vastgeketend aan bed.
Ook Samer al-Barq, een andere administratieve gedetineerde, weigert voeding sinds eind februari.

© Khamakarpress

Palestinian leaders accuse Israel of negligence after death of inmate

President and PM condemn Israeli prison system amid claims Maysara Abu Hamdiyeh died after receiving inadequate care

Palestinian President Mahmoud Abbas

Palestinian President Mahmoud Abbas prays for Maysara Abu Hamdiyeh, an inmate being held in an Israel jail who died on Tuesday.

Israel has been accused of medical negligence by the Palestinian president and prime minister after the death of a prisoner from cancer, which triggered triggering clashes in the West Bank and protests by Palestinian inmates in at least four Israeli jails.

Maysara Abu Hamdiyeh, 64, died on Tuesday morning, three days after being transferred to Soroka hospital in the Israeli city of Beersheva.

After news of his death Israeli prison guards used teargas in response to protests by hundreds of Palestinian prisoners, who banged on cell doors, started fires and threw objects. Three prisoners and six guards needed medical treatment, according to the Israeli Prisons Service. A three-day hunger strike by Palestinian security prisoners was announced.

There were also clashes in the tense West Bank city of Hebron, where Abu Hamdiyeh lived. Protesters threw rocks and firebombs, according to reports.

President Mahmoud Abbas told reporters in Ramallah: “The death of Maysara Abu Hamdiyeh shows the Israeli government’s arrogance and intransigence over the prisoners. We tried to get him released for treatment but the Israeli government refused to let him out, which led to his death.”

Prime minister Salam Fayyad issued a statement condemningIsrael’s “policy of medical negligence against Palestinian prisoners”.

Abu Hamdiyeh, who was sentenced to life in prison in 2002 for attempted murder, was diagnosed with cancer of the oesophagus in January, more than four months after complaining of severe throat pain. By the time he was transferred to hospital cancer had spread to his spinal cord. According to his lawyer, he had lost significant weight and, until his admission to hospital, had been treated only with painkillers.

According to Jawad Paulis, of the Palestinian Prisoners’ Club, who said he visited Abu Hamdiyeh in hospital two days before his death, the prisoner’s hands and feet were bound. The Israeli Prison Service (IPS) neither confirmed nor denied the use of shackles.

Issa Qaraqe, the Palestinian Authority prisoners minister, said Abu Hamdiyeh’s cancer spread because he did not receive treatment earlier.

“The prison administration knew that he was suffering from cancer and they didn’t release him and medically neglected him,” Qaraqe told the Palestinian news agency Ma’an.

Sivan Weizman, spokeswoman of the IPS, said it had initiated moves to get Abu Hamdiyeh released on compassionate grounds after his cancer was diagnosed as terminal last week. “Usually it takes a few weeks to complete,” she said.

A statement from the IPS said: “The prisoner was diagnosed with oesophageal cancer in February and was under the medical supervision of experts at the hospital.

“About a week ago, after being diagnosed as terminal, the ISP appealed to the release committee to secure his early release, a process which had been started but not yet concluded.”

The issue of prisoners’ rights has widespread resonance in Palestinian society, where most families have experience of relatives in jail.

There are currently at least three prisoners on long-term hunger strike. Samer al-Issawi has been refusing food for long periods since last August after he was arrested for allegedly transgressing the terms of his release from a 30-year sentence in October 2011 under the prisoner swap deal which saw Israeli soldier Gilad Shalit freed after more than five years in captivity.

His weight has halved to 45kg and he is reported to be in a critical condition in Kaplan hospital in Tel Aviv. According to Addameer, a Palestinian prisoners’ rights group, the Israeli authorities are pressuring Issawi to accept a deal under which he will be released but deported to Gaza, which it says is forcible transfer and illegal under international law.

“Samer’s life is in danger and I am told that at any minute his heart could stop,” his mother Laila, 65, told the Guardian. “He has become a symbol of defiance.”

Younis al-Hroub has been on total hunger strike since 19 February in protest at his “administrative detention” without charge or trial since last July. He is currently in Soroka hospital, shackled to a bed, according to Addameer. Another administrative detainee, Samer al-Barq, has been refusing food since the end of February.

According to the Palestinian Authority, 25 Palestinian prisoners in Israeli jails have cancer. At least 1,500 prisoners are in ill health and suffering from medical negligence, it claims. There are about 4,800 Palestinians in Israeli prisons and detention centres, including 178 administrative detainees.

(Source /02.04.2013)

Palestinian prisoners in Israeli jails stage hunger strike after inmate dies

Guards use teargas as inmates protest over death Maysara Abu Hamdiyeh amid claims he received inadequate cancer care

Palestinians protest against the death Maysara Abu Hamdiyeh, in the West Bank city of Nablus.

Palestinians protest over the death of Maysara Abu Hamdiyeh, who died of cancer, in the West Bank city of Nablus.

A Palestinian prisoner has died of cancer after claims of medical negligence by the Israeli authorities, triggering unrest in the West Bank and among Palestinian inmates in Israeli jails. A three-day hunger strike by Palestinian security prisoners has been announced.

Maysara Abu Hamdiyeh, 64, died on Tuesday morning, three days after being transferred to Soroka hospital in the city of Be’er Sheva. Following news of his death, Israeli prison guards used teargas in response to protests by hundreds of Palestinian prisoners, who banged on cell doors and threw objects. Three prisoners and six guards needed medical treatment, according to the Israeli Prison Service (IPS).

There were clashes in the tense West Bank city of Hebron, where Abu Hamdiyeh lived. Demonstrators threw rocks and firebombs, according to reports.

Abu Hamdiyeh, who was sentenced to life in 2002 for attempted murder, was diagnosed with cancer of the oesophagus several months after complaining of ill health. By the time he was transferred to hospital, the cancer had spread from his throat to his spinal cord. According to his lawyer, he had lost significant weight and, until his admission to hospital, had been treated only with painkillers.

Issa Qaraqe, the Palestinian Authority prisoners minister, said Abu Hamdiyeh’s cancer spread because he did not receive treatment earlier. “The prison administration knew that he was suffering from cancer and they didn’t release him and medically neglected him,” Qaraqe told the Palestinian news agency Ma’an.

Sivan Weizman, a spokeswoman for the IPS, said it had initiated moves to get Abu Hamdiyeh released on compassionate grounds after his cancer was diagnosed as terminal last week. “Usually it takes a few weeks to complete,” she said.

An earlier statement from the IPS said: “The prisoner was diagnosed with oesophageal cancer in February and was under the medical supervision of experts at the hospital. About a week ago, after being diagnosed as terminal, the ISP appealed to the release committee to secure his early release, a process which had been started but not yet concluded.”

The issue of prisoners’ rights has widespread resonance in Palestinian society, where most families have experience of relatives in jail.

There are at least three prisoners on long-term hunger strike. Samer al-Issawi has been refusing food for long periods since August after he was arrested for allegedly transgressing the terms of his release from a 30-year sentence in October 2011 under the prisoner-swap deal that saw Israeli soldier Gilad Shalit freed after more than five years in captivity.

Issawi’s weight has halved to 45kg and he is reported to be in a critical condition in Kaplan hospital in Tel Aviv.

According to Addameer, a Palestinian prisoners’ rights group, the Israeli authorities are pressuring him to accept a deal under which he will be released but deported to Gaza, which it says is forcible transfer and illegal under international law.

“Samer’s life is in danger and I am told that at any minute his heart could stop,” his mother, Laila, 65, told the Guardian. “He has become a symbol of defiance.”

Younis al-Hroub has been on total hunger strike since 19 February in protest over his “administrative detention” without charge or trial since July. He is in Soroka hospital, shackled to a bed, according to Addameer.

Another administrative detainee, Samer al-Barq, has been refusing food since the end of February.

(Source / 02.04.2013)

On Abu Hamdiya’s death, 50 injuries inside prisons

Al Ray, Gaza – More than 50 prisoners have been wounded inside Israeli prisons as IPS’s oppression against them is ongoing, following the death of the prisoner Maiysara Abu Hamdiya.

A state of turmoil is now inside the prisons, where there are skirmishes between prisoners and prison administration.

The prisoners began beating on their cells’ doors protesting the death of Abu Hamdiya as a result of deliberate medical neglect by the prison administration of ‘Eshel’.

It is noteworthy that the prisoners will run into hunger strike, as from tomorrow, Wednesday, to continue for three days in all Israeli jails.

Abu Hamdiya passed this morning, in Soroka hospital in the occupied city of Beersheba, after battling against cancer in the throat and neck.

(Source / 02.04.2013)

Cancer-stricken Palestinian dies in Israeli custody

BETHLEHEM (Ma’an) — Maysara Abu Hamdiyeh, a Palestinian jailed in Israel, died in an Israeli hospital on Tuesday, after protests to secure his release failed.

Hamdiyeh was transferred from prison to Soroka hospital in late March suffering from throat cancer which had spread to his spinal cord.

Prisoners in Eshel and Nafha prisons had launched hunger strikes to demand Abu Hamdiyeh’s release.

Issa Qaraqe, the Palestinian Authority prisoners minister, said Abu Hamdiyeh’s cancer spread because he did not receive treatment earlier.

“It is a brutal crime against Maysara especially that the prison administration knew that he was suffering from cancer and they didn’t release him and medically neglected him,” Qaraqe told Ma’an.

Qaraqe said Israeli prison authorities had medically neglected Abu Hamdiyeh over several years. The minister held the Israeli government responsible for Abu Hamdiyeh’s death and called for an international committee to investigate Israel’s failure to provide him treatment earlier.

Abu Hamdiyeh, a Fatah leader from Hebron, was detained in 2002 and sentenced to life.

Earlier in March, he told his lawyer that he was only receiving pain killers to treat his cancer. He said he was not receiving health care inside the prison and was only treated when he was taken to the Soroka Hospital.

The trips to Soroka hospital were “another journey of suffering,” he told his lawyer from the Palestinian Prisoners Society.

During the prison visit, Abu Maysara “seemed unable to hold up his head” and had difficulty speaking, the lawyer said. He had lost 15 kg.

Political leaders and factions condemned the death of Abu Hamdiyeh, who was the 207th Palestinian to die in Israeli custody.

The Arab Liberation Front said Israel’s prison services had killed Abu Hamdiyeh “with cold blood.”

Palestinian MP Mustafa Barghouti, a doctor, called for an international criminal investigation into the detainee’s death.

Fatah central committee member Abbas Zaki said Israel had medically neglected Abu Hamdiyeh and left him to die. Israel is responsible for the death, Zaki said.

The head of the Palestinian Higher Judicial Council, Sheikh Yousif Ideis, said Israel’s prison administration did not respect the human rights of detainees and refused to treat Abu Hamdiyeh. All detainees have rights which Israel must respect, the sheikh said.

Fatah called for popular marches in solidarity with Palestinian prisoners.

(Source / 02.04.2013)

Israel arrests settlers over Palestinian shootings

A wildcat settlement near the West Bank town of Qalqilya.

JERUSALEM (AFP) – Five Israelis from a wildcat settlement outpost in the northern West Bank were arrested Tuesday on suspicion of shooting and wounding two Palestinians in February, Israeli army radio reported.

The suspects, from Esh Kodesh, near Nablus, were believed to have shot two men from the neighboring village of Qusra during a confrontation, the radio said, adding police found a weapons cache at the outpost in an overnight raid.

Police spokesman Micky Rosenfeld told AFP that five Israelis were arrested in connection with “anti-Arab incidents” in the Qusra area, but he did not elaborate.

On Feb. 23, Palestinian security sources and the Israeli military said settlers from Esh Kodesh used live fire on villagers and that two Palestinians were injured.

(Source / 02.04.2013)

Zweedse fotograaf wint World Press Photo 2012. Misdaden Israëlische politiek in beeld gebracht.

’’Een ieder heeft het recht op leven, vrijheid en onschendbaarheid van zijn persoon.’’

ARTIKEL 3, UNIVERSELE VERKLARING VAN DE RECHTEN VAN DE MENS
http://www.ohchr.org/en/udhr/ pages/Language.aspx?LangID=dut

IN MEMORIAM

ANWAR AL-MANLUK [GAZA STAD]
UDAI DARWISH [HEBRON/WESTBANK]
SAMIR ’AWAD [RAMALLAH DISTRICT/WESTBANK]
SALEH AL-AMARIN [BETHLEHEM DISTRICT.WESTBANK]
LUBNA AL-HANASH [BETHLEHEM/WESTBANK]

IN DE MAAND JANUARI DOODGESCHOTEN DOOR ISRAELISCHE MILITAIREN [1]

IN MEMORIAM DE TWEE PALESTIJNSE KINDEREN EN HUN VADER, DIE ZIJN OMGEKOMEN BIJ EEN ISRAELISCHE LUCHTAANVAL, WIER BEGRAFENIS IS AFGEBEELD OP DE WINNENDE WORLD PRESS PHOTO

IN MEMORIAM ALLE  SLACHTOFFERS VAN DE ISRAELISCHE BEZETTING HOE LANG NOG?

’’The strength of the pictures lies in the way it contrasts the anger and sorrow of the adults with the innocence of the children. It’s a picture I will not forget’’ [2]

Met deze woorden karakteriseerde  jurylid Mayu Mohanna uit Peru op treffende wijze de winnende World Press Photo [3] van de Zweedse fotograaf Paul Hansen voor zijn foto ’’Gaza Burial’’, die een begrafenisstoet van een menigte mannen in Gaza liet zien. Zij brachten twee overleden kinderen  en hun vader naar de Moskee, nadat zij waren omgekomen bij een Israelische luchtaanval.

In deze tijd van vluchtige nieuwsinformatie, waar het ene onrecht [4] snel weer plaatsmaakt voor het andere [5] en het bloedige Israelische Gaza offensief van november 2012 [6] alweer vergeten lijkt, is  deze prijswinning van deze tegelijkertijd huiveringwekkende en indrukwekkende Gaza Burial foto van groot belang, omdat zo de aandacht weer wordt gevestigd op  deze schokkende oorlogsmisdaden, die zich voortdurend herhalen [7] tegen de achtergrond van de reeds 46 jaar durende Israelische bezetting van de Palestijnse gebieden. Van belang dus, wat dieper op die bezetting in te gaan. Maar daarvoor korte aandacht voor de historische oorzaak van her Midden Oostenconflict

VOORGESCHIEDENIS
De Palestijnse tragedie/Achtergronden

Hoewel de Israelische bezetting de oorzaak is van het hedendaagse Midden Oostenconflict, gaat de Palestijnse tragedie veel verder  terug, namelijk tot aan het eind van de 19 de eeuw, toen, onder invloed van de hevige Jodenvervolgingen, met name in Oost-Europa, maar ook de kwestie Dreyfuss [8], door de Oostenrijkse journalist T Herzl de zionistische beweging werd gesticht, met als doel het stichten van een Joodse Staat in Palestina, toenmalige kolonie van het Ottomaanse Rijk. Dit streven kreeg de eerste voet aan de grond door middel van de Balfour Declaratie in 1917, waarbij de toenmalige Britse minister van Buitenlandse Zaken in een brief aan Lord Rotschild, voorzitter van de Britse Zionistische Federatie toezegde zich in  te zetten voor de stichting van een ’’Joods Nationaal Tehuis’’ in Palestina [9]. Toen na de Eerste Wereldoorlog de vroegere kolonieen van verliezer het Turkse Rijk [10] werden opgedeeld tussen de koloniale machten Groot-Brittannie en Frankrijk, werd Palestina Brits mandaatgebied in 1922. Dit was de tijd, waarin zich in de kolonieen steeds actiever nationalistische onafhankelijkheidsbewegingen gingen ontwikkelen, zo ook in Palestina, waar men door te ijveren voor onafhankelijkheid uiteraard haaks kwam te staan, niet alleen tegenover het Britse kolonialisme, maar ook met tegenover het zionistische streven, een ’’Staat’’ te stichten in Palestina, wat immers een flagrante schending was van het zelfbeschikkingsrecht van het Palestijnse volk.

Dit leidde in de dertiger jaren tot een grote botsing met het Brits koloniale gezag en de zionistische beweging en resulteerde in de Arabische Opstand [11], die hard door de Britten werd neergeslagen.

Na de Tweede Wereldoorlog

Maar de zaak escaleerde pas echt na de Tweede Wereldoorlog, toen middels VN Resolutie 181 [1947] over de ruggen van  het Palestijnse volk, Palestina werd verdeeld in een Joods en Arabisch deel Jeruzalem zou een internationale status krijgen. Een puur neo kolonialistische beslissing, die ook grotendeels werd genomen door de toenmalige koloniale mogendheden [de kolonieen waren nog niet onafhankelijk en dus geen lid van de VN] en van hen afhankelijke landen. Het was dan ook geen wonder, dat de Palestijnen daarmee niet akkoord gingen.

In mei 1948 riep de zionistische leider David Ben Goerion eenzijdig de Staat Israel uit [VN resolutie 181 voorzag in een Federatie waarin een Joods en Arabisch deel zou bestaan], waarna een militair treffen plaatsvond tussen de Israelisch-zionistische geregelde [Haganah] troepen en de extreem rechtse terreurbendes Irgoen en Stern enerzijds en de door enkele[slecht bewapende] Arabische landen gesteunde Palestijnen anderszijds.

De oorlog liep voor de Palestijnen uit op een ramp en werd dan ook Al Nakba [ramp] genoemd Meer dan 750 000 Palestijnen werden door Israelisch-zionistische troepen en terreurbenden van huis en haar verdreven, er werden massaslachtingen aangericht zoals in het dorp Deir Yassin [12] en meer  dan 400 Arabische dorpen werden verwoest [13]. Ook werd een deel van het aan de Arabieren toegewezen gebied [bij VN Resolutie 181] door de Israelische troepen bezet, waardoor in feite de bezetting al in 1948 begon.

TERUG NAAR HET ’’HEDEN’’
DE ISRAELISCHE BEZETTING

Het woord heden heb ik tussen aanhalingstekens gezet, omdat de Israelische bezetting in 1967 is begonnen. Aan de andere kant duurt deze tot de dag van vandaag voort, met alle vernietigende gevolgen van dien.

Sinds 1967 is er sprake van de Israelische bezetting van de Palestijnse gebieden op de Westelijke Jordaanoever, Gaza [14] en Oost-Jeruzalem ondanks Vn Veiligheidsraadsresolutie 242, die Israel in 1947 opriep, zich terug te trekken uit de in de juni oorlog veroverde gebieden, waaronder de bovengenoemde Palestijnse. Een Resolutie, waaraan Israel tot op de dag van heden [16 februari 2013] geen gehoor gegeven heeft. Het ziet er ook bepaald niet naar uit, dat dit binnenkort wel zal gebeuren.

Nog los van de onrechtmatigheid van deze bezetting is inherent aan iedere bezetting waar ook ter wereld, onderdrukking, vernederingen en mensenrechtenschendingen. En tegen iedere bezetting komt verzet, in het geval van de Palestijnen in legitiem [gericht tegen het Israelische leger] en niet  legitiem [gericht tegen Israelische burgers en burgerdoelen]. Ik ben tegenstander van niet legitiem verzet, maar moet bekennen, dat de Palestijnen steeds meer in een hopeloze situatie worden  gedreven. Israel heeft volledig zelf de sleutel in handen om aan die bezetting een einde te maken, maar doet dat niet integendeel.

ISRAELISCHE BEZETTING
DUISTER BIJPRODUCT VAN DE BEZETTING/DE NEDERZETTINGEN

Vanaf het einde van de zestiger jaren werden in de bezette Palestijnse gebieden Israelisch-Joodse nederzettingen gesticht. Niet alleen zijn zij in strijd met het Internationaal Recht [15] [artikel 49, 4e Conventie van Geneve en het Haags Verdrag van 1907], bovendien zijn zij tot stand gekomen door massale Palestijnse landonteigeningen, waardoor honderdduizenden Palestijnen nog eens van huis en haard zijn verdreven [16]. Deze nederzettingen zijn ook nogeens veroordeeld in twee VN Veiligheidsraadsresoluties, 446 en 452 en opgeroepen de bouw van nederzettingen in bezet Palestijns gebied te stoppen [17].

NEDERZETTINGENBOUW 2012/2013

Brutaalweg bouwt Israel tot op heden vrolijk door aan de nederzettingen in de Westelijke Jordaanoever en Oost-Jeruzalem [waar Palestijnen uit hun huizen worden verdreven].

Deze onverminderde nederzettingenbouw is in het jaarraport van de mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch in niet mis te verstand termen veroordeeld [18]. Veel minder verwacht is de  terechtwijzing door minister van Buitenlandse Zaken Timmermans van het doorgaans zo pro Israel gezinde Nederland [19]. Daarvan trekt Israel zich niets aan. Het heeft zelfs de guts, door te gaan met de nederzettingenuitbreiding als ’’strafmaatregel’’ [20] tegen het feit, dat Palestina te langen leste  de status als waarnemend niet lidstaat van de VN heeft verkregen [21]. Daarop heeft de EU voor haar doen schijnbaar pittig gereageerd door de Israelische ambassadeur op het matje te roepen [22], wat ook Groot Brittannie en Frankrijk gedaan hebben [23].

Hoewel het niet vaak voorkomt, dat de EU/EU landen dergelijke ’’schijnbaar pittige’’ signalen aan Israel afgeven [het woord ’’schijnbaar’’ zegt het al], moet men zich daarvan niet teveel voorstellen. Ten eerste heeft het voor Israel geen enkel daadwerkelijk gevolg gehad. Ten tweede heeft diezelfde EU in october 2012, toen de Israelische nederzettingenbouw op de Westelijke Jordaanoever in volle gang was, een handelsdeal met Israel gesloten [24].

ISRAELISCHE BEZETTING
DE ISRAELISCHE MUUR/IN STRIJD MET HET INTERNATIONAAL RECHT

Israel bouwt sinds 2002 een Muur, die grotendeels door de bezette Palestijnse gebieden loopt en op 9 juli 2004 door het Internationaal Gerechtshof in Den Haag is veroordeeld als illegaal. Omdat het door bezet Palestijns gebied loopt [25]. Ondanks die veroordeling heeft Israel sindsdien gewoon door gebouwd.

Behalve de de facto annexatie van bezet gebied door Israel heeft het ernstige gevolgen voor het dagelijks leven van de Palestijnse bevolking. Hun bewegingsvrijheid word belemmerd en omdat hun velden vaak in het ’’geannexreerde’’ deel liggen, is oogsten moeilijk  evenals het verkopen van producten. Dit gaat om duizenden mensen [26]. Vaak wordt ook de toegang tot onderwijs en medische voorzieningen belemmerd. In sommige gevallen is zelfs een hele stad omsloten door de Muur, zoals bij de stad Qalqilya het geval is. Gevolg is, dat de bewoners alleen via twee controleposten in Oostelijke richting hun stad kunnen verlaten [27].

ISRAELISCHE BEZETTING
BLOKKADE GAZA/MISDAAD TEGEN DE MENSELIJKHEID

Een van de meest verachtelijke zaken in een oorlog/conflict is wel het collectief straffen van de burgerbevolking, wat dan ook nadrukkelijk is verboden volgens het Internationaal Recht [28]. Dat collectief straffen kan allerlei vormen aannemen zoals intimidatie en huisvernietigingen [29]. Het meest verachtelijke en misdadige is echter het geheel of gedeeltelijk uithongeren van de burgerbevolking, zoals dat in Gaza door de Gaza Blokkade [30] gebeurt. Het uithongeren van de burgerbevolking ’’as a method of warfare’’ is verboden [31], dat zal iedereen duidelijk zijn. Maar los van dat verbod is het laf, misdadig en minderwaardig. Niet voor niets is de nu reeds vanaf 2006 durende Blokkade van Gaza door VN rapporteur Falk een ’’misdaad tegen de menselijkheid’’ genoemd [32]. Daarbij wordt nu eens wel, dan weer niet, de grens van Gaza door het Israelische leger afgesloten, waardoor allerlei noodzakelijke goederen en levensbehoeften [medicijnen brandstof, voedselproducten] niet door kunnen gaan.  Ik heb mij ook in die zin al uitgelaten, voordat ik zijn reactie gezien had [33]. Mensenrechtenorganisaties als Amnesty International en Human Rights Watch roepen geregeld op tot beeindiging van de Gaza Blokkade [34].

SCHENDING MENSENRECHTEN PALESTIJNSE GEVANGENEN/FOLTERING

Er zitten duizenden Palestijnse gevangenen gedetineerd in Israel, meestal in adminstratieve detentie [35] [zonder vorm van aanklacht en proces] wat verboden is en vaak onder zeer slechte omstandigheden. Voorbeelden zijn slechte hygiënische omstandigheden, slecht voedsel, intimidatie en langdurige eenzame opsluiting [36]. Nog ernstiger is foltering, vaak tijdens verhoren [37]. Ook kinderen zijn vaak slachtoffer van een slechte behandeling en detentieomstandigheden, wat gezien hun jonge en kwetsbare leeftijd nog ernstiger is [38].

Vanzelfsprekend zijn er dan ook geregeld hongerstakingen tegen deze inhumane omstandigheden. Op dit moment vraagt Amnesty International aandacht voor Samer Issawi, 34 jaar, DIE ERNSTIG ZIEK IS EN VOOR WIENS LEVEN GEVREESD MOET WORDEN [39]. De reden voor zijn hongerstaking is zijn protest tegen de weigering van de Israelische militaire Commissie hem en zijn advocaat inzicht te geven in de redenen, waarom hij gevangen zit [40].

ISRAELISCHE BEZETTING/DE ISRAELISCHE VUILE OORLOGEN TEGEN DE PALESTIJNSE BURGERBEVOLKING

’’Parties to a conflict shall at all times distinguish between the civilian population and combatants in order to spare civilian population and property. Neither the civilian population as such nor civilian persons shall be the object of attack. Attacks shall be directed solely against military objectives.’’

Article 7, BASIC RULES OF INTERNATIONAL HUMANITARIAN LAW IN ARMED CONFLICTS
http://www.icrc.org/eng/ resources/documents/misc/ basic-rules-ihl-311288.htm

Terug bij het begin van dit artikel. De dood van twee Palestijnse kinderen en hun vader bij een Israelische luchtaanval op Gaza: Dit is bij Israelische militaire aanvallen eerder regel dan uitzondering!

Een van de grondregels in het Internationaal Humanitair Oorlogsrecht is, naast humane behandeling van [krijgs] gevangenen, de bescherming van de burgerbevolking. Militaire aanvallen mogen alleen gericht zijn tegen combatanten [militairen en strijders] en een strict onderescheid tussen combatanten en non combatanten [burgers] moet gemaakt worden, zowel in aanval als in wapenkeuze. Ik kan wel stellen, na bestudering van een reeks Israelische militaire aanvallen, die zich  vooral op Gaza richtten, dat Israel zich zelden of nooit aan die regels gehouden heeft. Het regent bij Israelische militaire campagnes van de willekeurige militaire aanvallen en bij de beruchte Israelische liquidaties van Palestijnse leiders en activisten [die for the record ook verboden zijn als buitengerechtelijke executies] worden meestal ook niets vermoedende voorbijgangers of bewoners getroffen, aangezien die aanvallen vaak plaatsvinden in drukke straten, op vluchtelingenkampen en flatgebouwen [41].

Bij Operation Cast Lead van 2008-2009 werden in drie weken tijd 1389 mensen gedood waaronder 350 kinderen, er raakten meer dan 5300 mensen gewond waaronder 350 ernstig [42].

Bij Operatie Pillars of Defense [of Pillars of Cloud] van 14 november tot 21 november 2012 [43] vielen in de week van strijd meer dan 100 doden aan Palestijnse kant, waaronder ruim 30 kinderen [44]. Aan Israelische zijde vielen drie burgerslachtoffers ten gevolge van Palestijnse raketaanvallen en enkele tientallen gewonden [45].

Na deze zeer bloedige week werd er een wapensstilstand gesloten tussen Israel en Hamas [46], die tot nu toe althans wat betreft de directe militaire confrontatie in Gaza [vertaal: Israelische militaire aanvallen[ stand lijkt te houden. Maar dit is niet aan Israel, maar aan de zelfbeheersing van Hamas [47] te danken Israel namelijk schond reeds de volgende dag de wapenstilstand door een Palestijn neer te schieten, die de bufferzone rondom de Gaza strook bij de stad Khan Younis naderde 8 Palestijnse tieners raakten gewond [48].

PALESTIJNSE RAKETAANVALLEN OP ISRAELISCHE STEDEN

’’Parties to a conflict shall at all times distinguish between the civilian population and combatants in order to spare civilian population and property. Neither the civilian population as such nor civilian persons shall be the object of attack. Attacks shall be directed solely against military objectives.’’

Article 7, BASIC RULES OF INTERNATIONAL HUMANITARIAN LAW IN ARMED CONFLICTS
http://www.icrc.org/eng/ resources/documents/misc/ basic-rules-ihl-311288.htm

Dit artikel is gestart met het onrecht van de israelische bezetting van de Palestijnse gebieden, die de bron is van het hedendaagse Midden Oostenconflict. De oplossing is dan ook gelegen in de het ongedaan maken van die bezetting door Israel Israel, de bezettende macht, is verantwoordelijk voor de onderdrukking, vernederingen en ongestrafte oorlogsmisdaden waaronder het Palestijnse volk al decennialang lijdt.

Dat wil echter niet zeggen, dat er geen onrecht/ mensenrechtenschendingen aan Palestijnse kant plaatsvinden. Dezelfde bescherming, die Palestijnse burgers dienen te krijgen tegen Israelische militaire aanvallen, geldt ook voor Israelische burgers tegen Palestijnse [raket] aanvallen op Israelische burgerdoelen.

Hoe begrijpelijk misschien ook, door de assymetrie van het conflict, de overweldigende militaire macht van bezettingsstaat Israël en de misdadige VS/EU steun aan deze bezettingsstaat, ook de Palestijnse strijd dient uitsluitend gericht te worden tegen het leger van de bezettende macht. Aanvallen op Israelische steden en burgers zijn niet acceptabel. Want ieder mensenleven telt, Israelisch of Palestijns [49].

EPILOOG

Naar aanleiding van de afschuwelijke en toch indrukwekkende foto van twee dode Palestijnse kinderen en hun vader heb ik laten zien, dat deze Israelische luchtaanval, die hen gedood heeft, niet op zichzelf staat, maar deel uitmaakt van de reeks vuile oorlogen, die Israel heeft gevoerd tegen het Palestijnse volk, te beginnen bij de Nakba oorlog van 1948, toen meer dan 750 000 Palestijnse burgers uit hun eigen land en van huis en haard werden verdreven [50]. Die vuile oorlogen minus de Nakba oorlog zijn weer het regelrechte gevolg van de 46 jaar durende Israelische bezetting en onderdrukking van het Palestijnse volk.

Er wordt vaak gesproken over ’’vrede in het Midden Oosten’’’, maar er is maar een sleutel daartoe en die sleutel  ligt bij Israel, de bezettende macht.

Israel dient, comform de gerechtigheid en het Internationaal recht, zich terug te trekken uit alle in de juni oorlog [1967] veroverde gebieden, dus naast de Palestijnse OOK de Syrische Golan Hoogte. Het hoort ALLE in bezet gebied gebouwde nederzettingen te ontmantelen, de illegale Muur af te breken, het recht op terugkeer van de Palestijnse vluchtelingen [50] te erkennen en alle verantwoordelijken voor de gepleegde oorlogsmisdaden te berechten.

Iemand vroeg mij een keer, waarom ik zo vaak zeg ’’Israel moet’’. Wel, heel simpel, omdat dat ook zo is. Met als onzalige erfenis het zionisme heeft Israel vanaf 1948 de Schurkenrol in het Midden Oosten gespeeld. met steun van de VS en ook de EU, die wel Israel veroordeelt maar niet eens bereid is, zelfs maar culturele sancties tegen deze bezettingsstaat in te stellen. De VS en de EU zijn dus meer dan medeplichtig aan alle door israel gepleegde oorlogsmisdaden.

Zolang Israel volhardt en zijn bezettingsrol blijft spelen en de Westelijke Jordaanoever volbouwt met nederzettingen, zal het van Kwaad tot Erger worden en de eens gehoopte Palestijnse Staat de vorm van aan Israel onderhorige Bantoestans krijgen en de Palestijnen tot slaven maken.

Dan rest het Palestijnse volk niets anders, dan de wapens op te nemen tegen het Israelische leger in een daadwerkelijke bevrijdingsstrijd. Om te zorgen voor een Palestijnse Lente zonder onderdrukker

Want het is zoals Malcolm X gezegd heeft:  ’’‘We declare our right on this earth….to be a human being, to be respected as a human being, to be given the rights of a human being in this society, on  this earth, in this day, which we intend to bring into existence by any means necessary

(Source / 02.04.2013)

Al-Masri: Israeli occupation tries to drive a wedge between Egypt and Gaza

 

images_News_2013_04_01_masri-cairo_300_0[1]CAIRO, (PIC)– MP Mushir al-Masri stated that the idea of settling the Palestinians in Egypt’s Sinai Peninsula is an Israeli attempt to drive a wedge between Egypt and Gaza.

Al-Masri stressed, during Land Day anniversary in the Egyptian Labor Party headquarters, the Palestinians definitely refuse resettlement in the Sinai, adding that “the Israeli enemy aims to drive a wedge between the Egyptian and Palestinian peoples through promoting such rumors.

The anniversary of Land Day emphasizes the Palestinian people’s adherence to their land, he said, stressing the need to achieve the Palestinian people unity and to end the division.

The commemoration of Land Day in Egypt proves the unity between the two peoples and that the Egyptian army stood by the Palestinians, he pointed out, denying any Palestinian involvement in the killing of Egyptian soldiers.

Masri also said that the Hamas movement’s internal elections still continue in secrecy for fear of targeting the movement leaders by the Israeli occupation.

Hamas Internal elections still continue in secrecy, he stated, stressing that it is in its final stage related to the movement’s members of the political bureau and leadership.

Concerning renewing Meshaal’s term in the movement’s ongoing election, he explained that It has not yet been officially announced, stressing that it will be announced formally by the movement’s leadership and some members of the Political Bureau after the end of the final stage.

(Source / 02.04.2013)