De economie muurvast, wat doen we ?

De besprekingen over nog meer bezuinigen zijn bijna afgerond, en wat er uit gaat komen, weten we niet. Wat we wel weten is dat het er niet beter op zal worden, een bezuiniging hier, een bezuiniging daar, korten op die premie, korten op die uitkering en ga zo maar door. En wie is de dupe: degene die het al moeilijk hebben, de man met de kleine beurs, de vrouw in de straat …

En hoe komt dat allemaal? Er is een scheiding tussen rijk en arm op de wereld en die wordt alleen maar groter, de rijker worden rijker en de armen armer. En zullen de bezuinigingen dit omdraaien? Wel nee, want waar kan de regering meer bezuinigen? Dat is bij de massa … dus jan modaal en degenen die al moeten inleveren. En wat blijkt nu weer … de rijken moeten ook inleveren (zegt u), maar daar merken ze niets van. Waar is het begrip van solidariteit gebleven: de sterke schouders die meer kunnen dragen …. Waar zijn ze gebleven? Wat er speelt, is dat de rijken nog rijker gaan en willen worden, er wordt openlijk gesproken over een graaicultuur en anders heet het gewoon witteboordencriminaliteit. En zie het gaat gewoon door in onze maatschappij, nu noemen we het ineens bonussen. Bonussen die overal de bocht uit vliegen, terwijl de economie muurvast zit. En het gebeurt op de doodgewone manier van “Ikke en de rest kan stikken.”

U heeft gelijk wanneer u zegt, dat iedereen moet werken, die werken kan. Absoluut, er is lang gewerkt aan onze verzorgingsstaat en het verschil tussen niets doen met een uitkering en een beetje verdienen met een (slechte) baan is te klein; het zal nooit uitnodigen om te gaan werken. Daar kan ook wat aan gedaan worden; daar moet wat aan gedaan worden. Daarnaast wordt er gesproken over het feit dat we met zijn allen langer moeten werken, want het zou allemaal niet meer te betalen zijn. Maar men vergeet wel een ding: wanneer je de 50 gepasseerd bent, kom je nergens meer aan de bak om te solliciteren, maar je huidige baas probeert je wel in een ander baantje te duwen. Dus, dat is ook een oplossing van niets.

Maar nu terug naar die sterke schouders. Het zijn vaak mensen die op een goede plaats zitten, zeg een plaats waar ze macht hebben over u en mij. En daar zit dus het volgende ‘probleem’: macht riekt naar meer. Maar wel op een manier dat de macht groter moet worden, liefst uitgedrukt in euri, want dat staat zo leuk op de bankrekening. Bij mij komt dan altijd de gedachte op, of je gelukkiger bent met 20 miljoen of 30 miljoen. Dat kan je gewoon niet merken, sterker nog je krijgt niet eens de tijd om het op te maken. Maar om nu meteen de zwakkeren in onze maatschappij te helpen, ho maar. Zo sociaal is men niet, ja een zakcentje hier, en een cadeautje daar, maar alleen als het aftrekbaar is van de belasting.

Weet u, die machtswellustelingen zijn  vastgeplakt aan hun zetel of troon zoals u wilt. Maar het gebeurt ook in de politiek: politici die er alleen maar zitten voor hun eigenbelang en zichzelf over het ‘hoofd zien’ bij de bezuinigingen, want ze doen toch zo goed werk. Maar ze blijven gewoon zitten, want het pluche zit echt best lekker. Ondertussen hebben ze niet in de gaten dat de politiek zich verweest heeft van de samenleving.  Misschien wordt het eens tijd dat er een bindend referendum wordt ingevoerd; het kan natuurlijk altijd voor een groep vervelend uitvallen, maar dan is het volk weer aan zet. En kan het volk eens een uitspraak doen over de bezuinigingen, solidariteit, graaicultuur, bonussen, marktwerking, jeugdzorg en het sociale gezicht van Nederland.

Israel forces airlines to cancel tickets of Palestinian activists

Israel forces airlines to cancel tickets of Palestinian activists

Israel forces airlines to cancel tickets of Palestinian activists
Three European airlines have cancelled tickets of dozens of pro-Palestinian activists and prevented them from boarding Israel-bound flights upon a request from Israeli government.

Dozens of pro-Palestinian activists were prevented from boarding Israel-bound flights on Friday, due to the fact that their names appeared on a blacklist distributed by the Israeli government to a number of European airlines, Israeli paper Haaretz reported.

The flights of passengers from the Airflotilla2, or flytilla, the campaign in which activists challenge Israel’s occupation of the Palestinian territories by flying into Tel Aviv and announcing to customs their intent to travel to the West Bank. The campaign started last year with a similar “Welcome to Palestine” fly-in, where some were also refused entry onto their purchased departure flights, at the behest of Israeli security.

In the letter, which was obtained by Haaretz, Amnon Shmueli of the Interior Ministry’s Population and Immigration Authority writes, “In light of statements by radical pro-Palestinian activists indicating that they intend to arrive on commercial flights from abroad, in order to disturb the peace and confront security forces at Ben Gurion International Airport and at other points of friction, it has been decided to forbid their entrance, in accordance with my authority according to the Law of Entry to Israel.”

Referring to a list of names of known pro-Palestinian activists whom Israel suspects will attempt to enter the country over the weekend, which was included in the letter, Shmueli writes, “In light of the above, you are requested not to board them onto Israel-bound flights.

The letter then goes on to threaten punitive steps if the airlines fail to comply with Israeli demands. “A failure to uphold this directive is liable to lead to leveling of sanctions against the airlines.”

“Paranoid and hysterical”

After receiving the letter, a number of European airlines, including the German airline Lufthansa, contacted activists whose names appeared on the list and notified them that their tickets had been cancelled and would be refunded. Israeli papers reported that the Israeli Police expect that between 500 and 1,000 activists will attempt to enter Israel from European countries as part of the action, called “Welcome to Palestine.” Police are planning to intercept them at the airport and prevent their entry into the country. Hundreds of police officers are expected to be stationed at the airport ahead of their arrival, most of them unarmed and clothed in civilian dress.

One of the organisers of the Welcome to Palestine programme and a university professor in Bethlehem Mazin Qumsiyeh said Israel’s response was “paranoid and hysterical” to Guardian newspaper. “They simply don’t want the world to know what’s going on in Palestine,” he said

The activists say they will be open about their intention to travel directly in special buses from the airport to Bethlehem. Israel controls all entry points to the West Bank.

A similar “flytilla” last July resulted in the detention and deportation of scores of activists. In May 2010, a flotilla of boats attempting to reach Gaza ended in Israeli forces shooting dead nine activists.

(www.worldbulletin.net / 14.04.2012)

OORLOG IN DE KORAN

Volgens de Koran vertegenwoordigt “oorlog” een “ongewenste verplichting”, die onder strikte naleving van bepaalde humanitaire en morele voorschriften uitgevoerd moet worden en er geen oorlog gevoerd mag worden, tenzij het absoluut onvermijdelijk is.

In een vers wordt uitgelegd dat het de ongelovigen zijn die beginnen met oorlog en dat God oorlogen niet goedkeurt:

Telkens wanneer zij het oorlogsvuur ontsteken, dooft Allah het en zij pogen wanorde te scheppen op aarde en Allah heeft de onruststokers niet lief. (Koran 5: 64)

Ingeval van een conflict moeten de gelovigen wachten met strijden totdat het noodzakelijk wordt. Het is de gelovigen alleen dan toegestaan om te vechten, wanneer de andere partij aanvalt en er geen andere alternatief dan oorlog overblijft:

Maar als zij ophouden, dan is Allah zeker Vergevensgezind, Genadevol. (Koran 2: 192)


Een blik van de huidige Medina, de stad waarnaar de Profeet Mohammed en de moslims emigreerden en hun eigen maatschappijorde vestigden.

Een nadere beschouwing van het leven van de Profeet Mohammed (vzmh) laat zien dat oorlog een middel was dat gebruikt werd voor defensieve doeleinden in onvermijdbare situaties.

De Koran werd door God aan de Profeet Mohammed (vzmh) geopenbaard gedurende een tijdsbestek van 23 jaar. Gedurende de eerste 13 jaar van deze periode, leefden moslims als een minderheid in een heidense maatschappelijke orde in Mekka en werden vaak onderdrukt. Veel moslims werden lastig gevallen, mishandeld, gefolterd, en zelfs vermoord en hun huizen en bezittingen geplunderd. Ondanks dit leidden de moslims hun leven zonder enige vorm van geweld aan te grijpen en riepen de heidenen op tot vrede.

Toen de onderdrukking van de heidenen ondragelijk werd voor de moslims, emigreerden de moslims naar de stad Yathrib, dat later Medina genoemd zou worden, waar ze hun eigen maatschappelijke orde in een (meer) vrijere en vriendelijkere omgeving konden vestigen. Zelfs nadat ze hun eigen politieke systeem hadden gevestigd, liet men zich niet meeslepen om de wapens tegen de agressieve heidenen uit Mekka op te nemen. Alleen na de volgende openbaring gaf de Profeet (vzmh) het bevel zich voor te bereiden tot oorlog:

Toestemming om te vechten is gegeven aan degenen tegen wie gevochten wordt, omdat hun onrecht is aangedaan, voorzeker Allah heeft de macht hen bij te staan. Degenen die ten onrechte uit hun huizen werden verdreven alleen omdat zij zeiden: “Onze Heer is Allah.” … (Koran 22: 39-40)

Kortom, het werd de moslims toegestaan om oorlog te voeren, omdat ze onderdrukt werden en bloot stonden aan gewelddadigheden. God stond oorlog dus alleen toe voor defensieve doeleinden. In andere verzen worden moslims gewaarschuwd voor onnodige provocatie of gewelddadigheden:

En strijdt voor de zaak van Allah tegen degenen, die tegen u strijden, maar overschrijdt de grens niet. Voorzeker, Allah heeft de overtreders niet lief. (Koran 2: 190)

Na de openbaring van deze verzen, vonden verscheidene oorlogen tussen moslims en heidense Arabieren plaats. In geen van deze oorlogen waren de moslims de opstokende partij. Verder vestigde de Profeet Mohammed (vzmh) een veilige en vredesvolle sociale omgeving voor de moslims en heidenen door het vredespact van Hadaybija te aanvaarden, waarin aan de meeste eisen van de heidenen werd toegegeven. Wederom waren het de heidenen, die de afspraken van het pact schonden en zo ontstond er weer een nieuwe situatie voor een oorlog. Doordat het aantal van de moslims fors was gestegen, beschikten de moslims over een strijdmacht die te sterk zou zijn tegen de heidense Arabieren. Maar toch veroverde de Profeet Mohammed (vzmh) Mekka zonder bloedvergieten. Als hij het zou wensen had Mohammed (vzmh) wraak kunnen nemen op de heidense leiders in de stad, maar in plaats daarvan pijnigde hij géén van hen, vergaf hen en behandelde hij ze met uiterste tolerantie. John Esposito, die in het Westen als een expert op het gebied van de Islam geldt, gaf bericht van de situatie in de volgende woorden: ” De Profeet (vzmh) vermeed wraak en plundering na zijn zege en accepteerde een akkoord, dat aan zijn vroegere vijanden amnestie verleende, in plaats van het zwaard tegen ze te verheffen.” 2

Heidenen, die zich later uit vrije wil tot de Islam bekeerden, konden er niet omheen, het edele karakter van de Profeet (vzmh) te bewonderen.

Niet alleen tijdens de verovering van Mekka, maar ook in het verloop van alle veldslagen en veroveringen, die plaatsvonden in de tijd van de Profeet Mohammed (vzmh), werden de rechten van onschuldige en weerloze mensen zorgvuldig beschermd. De Profeet Mohammed (vzmh) herinnerde de gelovigen vele malen aan deze verplichting en door zijn eigen gedrag werd hij een goed voorbeeld voor anderen. Hij zei de volgende woorden aan de gelovigen die naar het front gingen: “Wanneer men op oorlogspad gaat, ga dan met de religie van God. Raak de ouderen, vrouwen en kinderen niet aan. Verlicht altijd hun toestand en wees vriendelijk voor hen. God heeft hen lief die oprecht zijn.”3 De boodschapper van God legde ook de gedragsregels vast die de moslims moeten volgen, zelfs wanneer ze zich midden in het gevecht bevinden:

Doodt geen kinderen. Vermijdt het, om mensen in de kerken aan te tasten die zich hebben toegewijd aan bidden! Doodt nooit vrouwen en ouderen. Steek de bomen niet in de brand en hak ze ook niet om. Verwoest nooit huizen!4

De islamitische grondbeginselen, die God in de Koran heeft beschreven, verklaren deze vredesvolle en gematigde politiek van de Profeet Mohammed (vzmh). God beveelt de gelovigen in de Koran, om de mensen die geen moslim zijn vriendelijk en rechtvaardig te behandelen:

Allah verbiedt u niet, degenen, die niet tegen u om de godsdienst hebben gevochten, noch u uit uw huizen hebben verdreven, goed te doen en rechtvaardig te behandelen; voorzeker, Allah heeft de rechtvaardigen lief. Maar Allah verbiedt u vriendschap te betonen aan degenen, die tegen u gevochten hebben om de godsdienst, en die u uit uw huizen hebben verdreven of geholpen hebben u te verdrijven…(Koran 60: 8-9)

De bovenstaande verzen omvat de houding die moslims tegenover niet-moslims zouden moeten aannemen: een moslim zou iedere niet-moslim vriendelijk moeten behandelen. Men zou alleen moeten vermeiden om vriendschap te sluiten met degenen die de Islam vijandig zijn gesteld. In een toestand waar deze vijandigheid tot uiting komt met gewelddadige aanvallen tegen moslims, en deze de oorzaak zijn tot een oorlog, dan zouden de moslims toch weer op een rechtvaardige wijze moeten reageren door rekening te houden met de menselijke dimensies van de situatie. Alle vormen van barbaarsheid, onnodige gewelddadigheden en onrechtmatige agressie zijn verboden in de Islam. In een ander vers waarschuwt God de moslims hiervoor en spoort hen aan om niet onrechtmatig te handelen indien men een volk haat (vijandig is gesteld):

O, gij die gelooft, wees oprecht voor Allah en getuig met rechtvaardigheid. En laat de vijandschap van een volk u niet aansporen, om onrechtvaardig te handelen. Wees rechtvaardig, dat is dichter bij de vroomheid en vreest Allah, voorzeker, Allah is op de hoogte van hetgeen gij doet. (Koran 5: 8)

De betekenis van het begrip “Djihad”

Het woord Djihad staat letterlijk in de Koran voor persoonlijke inspanning tegen slechte gedachten, verlangens en driften. Wat dus niets te maken heeft met de zogenaamde Heilige Oorlog. Djihad is meer een mentale strijd tegen het kwaad.

In de Islam zijn er twee soorten Djihads te onderscheiden: de kleine en de grote djihad.

De kleine Djihad is de naar buiten gerichte strijd. Dit mag echter geen aanval zijn, maar dus alleen verdediging. Tevens mag het ook niet als een middel tot “dwangbekering” gevoerd worden. Dit wordt in het volgende vers uitgelegd:

Er is geen dwang in de godsdienst. Voorzeker, het juiste pad is van dwaling onderscheiden; derhalve, hij die de duivel verloochent en in Allah gelooft, heeft een sterk houvast gegrepen, dat onbreekbaar is. Allah is Alhorend, Alwetend. (Koran 2: 256)

De aanslagen zijn in geen geval met de Islam te verenigen.

De grote Djihad is de strijd van een individu tegen zijn slechte gedachten, verlangens, zwakten, eigenschappen en driften.

In de beeldvorming door de pers worden moslims helaas over één kam geschoren. Gewoonten en rituelen worden uitvergroot, verkeerd uitgelegd en belachelijk gemaakt. Zo ontstaat er een kloof tussen bevolkingsgroepen, terwijl het helemaal niet zo hoeft te zijn.

Zelfmoord is verboden in de Islam


Een van de voornaamste doelen van de terroristische bomaanslagen, brandstichtingen en andere van zulke afschuwelijke handelingen is om angst, bezorgdheid, onveiligheid en paniek te veroorzaken bij mensen.

Een ander belangrijke bijzaak dat is ontstaan als gevolg van de laatste terroristische aanslagen tegen de Verenigde Staten zijn de zelfmoordaanslagen. Sommige mensen die niet goed geïnformeerd zijn over de Islam, hebben volledig onjuiste verklaringen gegeven, dat deze religie van vrede zelfmoordaanslagen toestaat, terwijl zelfmoord en het doden van andere mensen ten strengste verboden is. Met de woorden “En pleeg geen zelfmoord…” (Koran 4:29) heeft God zelfmoord tot een zonde verklaard. In de Islam is het verboden voor iemand om zelfmoord te plegen om wat voor reden dan ook.

De Profeet (vzmh) maakte kenbaar dat zelfmoord een zonde is. Volgens een overlevering van Abu Huraira, verklaarde hij dat ieder die zichzelf van het leven berooft in de hel terechtkomt, waar hij in eeuwigheid verblijven zal.5

Hier komt duidelijk naar voren, dat zelfmoord en dus ook het plegen van zelfmoordaanslagen, die de dood van duizenden onschuldige mensen veroorzaken, een totale schending van het islamitische moreel is. God zegt in de Koran dat het een zonde is om zelf je eigen leven te beëindigen. Om deze reden is het onmogelijk voor iemand die in God gelooft en volgens de Koran leeft, om zoiets te doen. Alleen mensen die een volkomen verkeerd denkbeeld over de religie hebben, die geen besef hebben van het ware moreel van de Koran, falen bij het gebruik van hun verstand en geweten, die onder invloed staan van atheïstische ideologieën en mensen die zijn gehersenspoeld met emoties van haat en wraak kunnen zoiets gruwelijks doen. Iedereen moet zulke acties belemmeren.

En pleeg geen zelfmoord. Voorzeker, Allah is u Genadevol.
(Koran 4:29)

Barmhartigheid, tolerantie en menselijkheid in de geschiedenis van de Islam

Als we de feiten samenvatten die we tot nu toe hebben gezien, kunnen we zeggen dat de politieke doctrine van de Islam ( met andere woorden, de islamitische regels en principes) uiterst gematigd en vredelievend is. Deze waarheid is geaccepteerd door vele niet-islamitische historici en theologen. Eén van deze is de historici Karen Armstrong, een voormalig non en expert van de geschiedenis van het Midden-Oosten. In haar boek “Holy War” (Heilige Oorlog), waarin ze de historie van de drie monotheïstisch religiën onderzoekt, geeft ze de volgende commentaar:

.Het woord “Islam” komt van hetzelfde Arabische stamwoord als van het woord “vrede” en de Koran veroordeelt oorlog als een abnormale situatie dat tegen de wil van God indruist.Islam rechtvaardigt geen totale destructieve oorlog met het doel om de vijand uit te roeien.Islam erkent dat oorlog onvermijdbaar is en in sommige situaties zelfs als een positieve plicht om onderdrukking en lijden te beëindigen. De Koran onderwijst dat oorlog begrensd moet zijn en zoveel mogelijk in een humanitaire wijze gevoerd moet worden. Mohammed (vzmh) moest niet alleen tegen de Mekkanen strijden, maar ook tegen joodse stammen in de omgeving en tegen christelijke stammen in Syrië, die een offensief tegen Mohammed (vzmh) hadden gepland in samenwerking met de joden. Toch leidde dit niet tot de veroordeling van de “mensen van het Boek” (joden en christenen) door Mohammed (vzmh) . Zijn moslims waren genoodzaakt om zichzelf te verdedigen, maar zij waren niet bezig om een “heilige oorlog” tegen de religies van hun vijanden te voeren. Wanneer Mohammed (vzmh) een islamitisch leger onder leiding van de vrijgelaten slaaf Zaid tegen de christenen zond, vertelde hij hen om dapper maar humanitair te strijden voor de zaak van God. Ze mochten priesters, monniken en nonnen niet molesteren, maar ook niet de zwakkeren en hulpeloze mensen die niet in staat waren om te vechten. Er mocht geen bloedbad plaatsvinden, noch mocht men een enkele boom neerhalen of een gebouw afbreken.6

Na de dood van de Profeet (vzmh) letten ook de kaliefen, die na hem regeerden, uiterst zorgvuldig op het naleven van gerechtigheid. In de veroverde landen konden zowel de inheemse bewoners als de nieuwkomelingen hun leven in vrede en veiligheid leven. Abu Bakr, de eerste kalief, verlangde van zijn mensen een rechtvaardig en tolerant gedrag in het bestuur van deze landen, in overeenstemming met de waarden van de Koran. Abu Bakr gaf het volgende bevel aan zijn leger voor de eerste Syrische veldslag:

Stop, o mensen zodat ik u 10 regels kan geven die jullie in het hart moet nemen: oefent geen verraad, en wijk niet af van het rechte pad. Verwondt en doodt geen kinderen, ouderen en vrouwen. Verwoest geen dadelbomen, en steek het ook niet in brand en hak geen vruchtvolle bomen neer. Doodt ook geen vee, kuddes of kamelen. U kunt mensen treffen die hun hele leven toegewijd hebben aan kloosterdiensten. Laat ze met rust en doorgaan met deze diensten. U kunt mensen treffen die u een maaltijd aanbieden kunnen. U kunt daarvan eten; maar vergeet niet de naam van God te herdenken.7


In de landen rondom Jeruzalem, die voor lange tijd onder het bewind stonden van moslims, is vrede en tolerantie nu vervangen door oorlog en conflicten.

Omar ibn al-Khattab, die Abu Bakr opvolgde, was beroemd voor de manier waarop hij gerechtigheid uitoefende en de verdragen die hij maakte met de inheemse bewoners van de veroverde landen. Elk van deze verdragen bewees een voorbeeld te zijn van tolerantie en rechtvaardigheid. Bijvoorbeeld in zijn verklaring, waarin hij bescherming bood aan christenen in Jeruzalem en Lod, verzekerde hij dat de kerken niet verwoest zouden worden en garandeerde hij dat moslims in de kerk geen gebeden zouden verrichten. Omar verleende dezelfde rechten aan de christenen in Bethlehem. Tijdens de verovering van Medain, gaf het beschermingsverdrag, dat aan de Nestoriaanse Patriarch Yeshuyab III was gegeven, wederom de garantie dat kerken niet verwoest zouden worden en dat geen enkel gebouw geconverteerd zou worden tot een huis of een moskee. De brief die na de verovering door de Patriarch aan de bisschop van Fars (Perzië) was geschreven, is uiterst betekenisvol, het getuigt namelijk van de tolerantie en barmhartigheid door de moslims voor de mensen van het Boek, met de woorden van een christen:

De Arabieren aan wie God in deze tijd de heerschappij van de wereld had gegeven…zij hebben ons nooit lastiggevallen. Zij respecteerden ons, onze godsdienst, priesters, heiligen, kerken en kloosters.8

Dit zijn allemaal zeer duidelijke voorbeelden die getuigen van de rechtvaardigheid en tolerantie van de ware gelovigen. In het volgende vers beveelt God het volgende:

Voorwaar, Allah gebiedt u het u toevertrouwde over te geven aan hen die er recht op hebben en dat, wanneer gij tussen mensen richt, gij rechtvaardig handelt. En waarlijk, voortreffelijk is datgene, waartoe Allah u maant. Voorzeker, Allah is de Alhorende, de Alziende.(Koran, 4: 58)

Canon Taylor, één van de missie leiders van de Anglicaanse Kerk, betuigt van de schoonheid die het islamitische moreel heeft geopenbaard, in één van zijn speeches als volgt:

Het (islam) bracht de fundamentele Dogma’s van de religie – de eenheid en grootheid van God, dat Hij genadevol en rechtvaardig is, dat Hij gehoorzaamheid aan Zijn wil, trouw en geloof eist. Het kondigde de verantwoordelijkheid van de mens, een leven na de dood, een Dag des Oordeels, en een zware afstraffing die de boosdoeners ten deel valt; Hij verkondigde de gebedsplicht, armenbelasting, het vasten en grootmoedigheid. Het schafte de kunstelijke deugden af, de religieuze oplichterij en dwaasheden, perverse immorele gevoelens en de verbale beloften van theologische disputanten die zich niet hielden aan hun woord. Het gaf hoop aan de slaven, broederschap aan de mensheid, en erkenning aan de fundamentele feiten van de oorsprong van de menselijke aard.9

De valse bewering, dat de bewoners van de veroverde landen onder bedreiging tot de Islam waren toegetreden, wordt ook door de westerse onderzoekers tegengesproken en de rechtvaardige en tolerante houding van de moslims bevestigd. L. Browne, een westerse onderzoeker, getuigt van deze situatie als volgt:

Deze welbekende feiten beroven overigens het in de christelijke geschriften zo wijdverspreide gerucht, dat de moslims, waarheen ze ook (naar) gingen, met het zwaard de mensen dwongen de Islam aan te nemen.10


Vele kruisvaarders waren zelfs op het slagveld verbaasd van de rechtvaardige, tolerante en barmhartige houding van de moslims. Later drukten ze hun bewondering in hun memoires uit. In de bovenstaande plaatje zien we de tweede Kruisvaart door Louis VII.

In zijn boek “the prospects of Islam”, verklaart Browne verder dat achter het ware motief voor de veroveringen van de moslims, de broederschap van de Islam ligt. De ruime meerderheid van de islamitische heersers, die in de loop van de geschiedenis de islamitische landen regeerden, behandelden de leden van de andere religies doorgaans met uiterste tolerantie en respect. Binnen de grenzen van alle islamitische staten, leefden zowel de joden als de christenen in veiligheid en vrijheid.

John L. Esposito, professor in religiewetenschappen en internationale betrekkingen aan de Universiteit van Georgetown, beschrijft hoe joden en christenen, die onder het regeerschap van de islamitische staten kwamen, ruime tolerantie ervoeren:

Islamitische legers hebben bewezen formidabele veroveraars en effectieve heersers te zijn, ze waren eerder bouwers dan vernielers. Ze vervingen de inheemse heersers en legers van de veroverde gebieden, maar ze hielden veel van hun overheid en cultuur in stand. Voor vele mensen in de veroverde gebieden, was het niet meer dan een verwisseling van leiders, een leider die nu vrede bracht aan de mensen, die door verliezen aan levens en zware belastingen uit de lange jaren van de Byzantijnse-Perzische oorlog gedemoraliseerd en ontevreden waren geworden. Lokale gemeenschappen waren vrij om verder te gaan in hun eigen manier van leven in interne, binnenlandse zaken. In vele opzichten vonden de lokale populaties het islamitische heerschap flexibeler en toleranter dan die van Byzantium en Perzië. Religieuze gemeenschappen waren vrij hun geloof uit te oefenen- ze konden hun eigen rituelen en wetten naleven en hun religieuze leiders konden hun autoriteit in sociale domeinen handhaven zoals bij het huwelijk, echtscheiding en erfenis. In ruil daarvoor moesten ze een vorm van belasting betalen (jiyza), dat hen bescherming aanbood tegen aanvallen van buitenaf en ze waren hiermee tevens vrijgesteld van militaire plicht. Hierdoor noemde men ze “de beschermden” (dhimmmi). In de praktijk betekende dit dikwijls lagere belastingen, grotere lokale autonomie, heerschap door andere Semieten met wie nadere linguïstische en culturele verbondenheid bestond dan de Greko-Romeinse eliten van Byzantium, en grotere religieuze vrijheid voor joden en de inheemse christelijken. De meeste van de christelijke kerken, zoals die van de Nestoriaanse, Monophysitaanse, Jakobse, en de Coptse werden vervolgd door de orthodoxe kerk wegens ketterij en schismatiek. Om deze redenen steunden sommige joodse en christelijke gemeenschappen de oprukkende legers, ze beschouwden hen als minder onderdrukkend dan hun imperiale heersers. In vele manieren brachten de veroveringen een “Pax Islamica” aan de bezette gebieden.11


Het islamitische bewind in Spanje kwam tot een einde in 1492, toen Granada veroverd werd door de legers van Koning Ferdinand en Koningin Isabella. In het plaatje hierboven is de capitulatie van de stad te zien.

Een ander “Pax Islamica” die door de Islam was gebracht, was ten gunste van de vrouwen, een deel van de maatschappij die enorm was mishandeld in de pre-islamitische tijden. Professor Bernard Lewis, die bekend staat als één van de grootste Westerse experts van het Midden-Oosten, geeft het volgende commentaar:

In het algemeen bracht de aanvang van de Islam een enorme verbetering in de positie van de vrouwen in het oude Arabië, die hen bezittingen en andere rechten bracht, en bescherming aanbood tegen slechte behandelingen van hun mannen of bezitters. Het vermoorden van vrouwelijke nieuwgeborenen, dat gebruikelijk was in het oude Arabië, werd door de Islam verboden.Maar de positie van de vrouw bleef schamel, en verslechterde,doordat de aanvankelijke boodschap van de Islam zijn drang verloor en onder invloed van al bestaande instellingen en gebruiken werd aangepast.12

De heerschappij van de Selcuk Turken en dat van het Ottomaanse Rijk was ook gekenmerkt door de rechtvaardige tolerante instelling van de Islam. In zijn boek, “The Spread of Islam in the World”, verklaart Sir Thomas Arnold, de Britse onderzoeker, de bereidheid van de christenen om onder het bewind van Selcuk te komen vanwege deze instelling:

Hetzelfde gevoel van veiligheid van het religieuze leven onder de islamitische heerschappij bewoog vele christenen van Klein-Azië (Anatolië), de Selcukse Turken als bevrijders hartelijk te verwelkomen.Tijdens de heerschappij van Michael VIII. (1261-1282), werden de Turken vaak uitgenodigd om bezit te nemen van de kleinere steden in het binnenste van Klein-Azië, zodat ze van de tirannie van het Byzantijnse Rijk gered konden worden; en zowel de rijken als de armen emigreerden vaak naar Turkse gebieden.13


Sultan Beyazid II was een toegewijde moslim. Hij verwelkomde de joden die van de Spaanse vervolging vluchtten, en waarborgde hun absolute religievrijheid.

Malik Shah, de heerser van de islamitische Selcukse Rijk tijdens de piek van haar periode, benaderde de bewoners van de veroverde landen met ruime tolerantie en barmhartigheid en werd dus zo herinnerd met respect en liefde. Zijn tolerantie veroverde ook de harten van de mensen van het Boek. Om deze reden kwamen de steden in vrije wil onder Malik Shahs bewind, wat ongeëvenaard is in de geschiedenis. Sir Thomas Arnolds spreekt ook over Odo de Diogilo, een monnik uit St. Denis, die deelnam aan de tweede Kruistocht als de persoonlijke veldprediker van Louis VII, en in zijn memoires over de gerechtigheid (wees), die door de moslims werd uitgeoefend, ongeacht iemands godsdienst:

De situatie van de overlevenden zou volkomen hopeloos zijn geweest, als de aanblik van hun ellende niet de harten van de Mohammedanen (moslims) tot medelijden zou bewegen. Ze verpleegden de zieken en verlichtten de armen en hongerigen met grootmoedige vriendelijkheid. Sommigen kochten zelfs het Franse geld, dat de Grieken van de pelgrims onder dwang en zwendel hadden verkregen en verdeelden het grootmoedig onder de behoeftigen. Het kontrast tussen de vriendelijke behandeling, die de pelgrims van de ongelovigen kregen en de wreedheden van hun medegelovigen, de Grieken die hun dwangarbeid oplegden, sloegen en van het weinige dat ze nog hadden beroofden, was zo groot dat ze vrijwillig het geloof van hun bevrijders aannamen. Zoals de oude kroniek (Odo de Diogilo) zegt: terwijl ze hun geloofsbroeders verliezen, die zo wreed tegen hen waren, vonden ze veiligheid bij de ongelovigen, die genade voor hen hadden en zoals we al hoorden sloten meer dan drieduizend zich bij de Turken aan toen ze wegtrokken.”14


De verovering van Istanbul door Sultan Mehmet de Veroveraar betekende vrijheid voor joden en heterodoxe christenen die eeuwenlang door Romeinse en Byzantijnse heersers werden onderdrukt.

Deze verklaringen door historici maken duidelijk, dat de islamitische heersers, die het ware moreel van de Islam verinnerlijkt hadden, altijd met tolerantie, barmhartigheid en rechtvaardigheid regeerden. Zo is ook de geschiedenis van de Ottomaanse Rijk, die eeuwenlang landen over drie continenten regeerden, rijk aan voorbeelden van tolerantie.

De manier waarop de joden zich vestigden in Ottomaanse landen tijdens de tijd van Sultan Beyazid II, na blootgesteld te zijn aan de bloedbaden en verbanningen in de katholieke koninkrijken van Spanje en Portugal, is een goed voorbeeld van de tolerantie die het islamitische moreel met zich mee brengt. De katholieke monarchen, die in die tijd over het grootste deel van Spanje heersten, onderdrukten de joden, die daarvoor in vrede onder de islamitische heerschappij in Andalusië hadden geleefd. Terwijl de moslims, christenen en joden in Andalusië in vrede met elkaar konden leven, probeerden de katholieke monarchen, heel het land tot het christelijke geloof (toe) te dwingen, waarbij ze de moslims de oorlog verklaarden en de joden onderdrukten. Als gevolg hiervan werd de laatste islamitische heerser, die in de Zuid-Spaanse provincie Grenada was gevestigd, in 1492 uitgeschakeld. Moslims werden gruwelijk afgeslacht en de joden die zich verzetten hun geloof te veranderen werden verbannen.

Een groep van deze joden zonder vaderland, zocht toevlucht in de Ottomaanse Rijk, en het Rijk stond hun dat toe. De Ottomaanse vloot, onder het bevel van Kemal Reis, bracht de verbannen joden en de moslims die de slachtpartij hadden overleefd, naar het land van de Ottomanen..


Sultan Mehmet de Veroveraar verleende de Patriarch vele concessies. Onder de Turkse heerschappij genoot de Patriarch voor de eerste keer in de geschiedenis volledige autonomie. In de afbeelding zien we Sultan Mehmet de Veroveraar die de Patriarch ontvangt.

Sultan Beyazid II is de geschiedenis ingegaan als een godvrezende heerser in het Ottomaanse Rijk, en in de lente van 1492 vestigde hij de joden aan wie onrecht was aangedaan en waren verbannen, in verschillende gebieden van zijn rijk, rond Edirne en Thessalonica in het hedendaagse Griekenland. Meer dan de 25,000 Turkse joden die in Turkije leven, zijn de nakomelingen van die Spaanse joden. Ze hebben hun religie en gebruiken, die ze 500 jaar geleden uit Spanje meebrachten, aangepast aan de condities in Turkije en leven nog steeds comfortabel met hun eigen scholen, ziekenhuizen, bejaardentehuizen, culturele verenigingen en dagbladen. In dezelfde manier zoals ze handelaren en zakenlui hebben, hebben ze ook vertegenwoordigers in verschillende beroepen, van technische vakgebieden tot aan de reclame, waarbij hun intellectuele kring bestaande uit wetenschappers en artiesten alsmaar groter wordt. Terwijl joodse gemeenschapen in vele landen in Europa bloot stonden aan antisemitische racistische aanvallen, leefden de joden in Turkije in vrede en veiligheid. Dit voorbeeld alleen is al genoeg, van de tolerantie en het ervaren van gerechtigheid dat de Islam met zich meebrengt.

De barmhartigheid en tolerantie die door Sultan Beyazid II uitgeoefend werd, was geldig voor alle Ottomaanse sultans. Toen Sultan Mehmet de Veroveraar, Constantinopel veroverde, stond hij toe dat de christenen en joden daar vrij mochten leven. Andre Miquel, die door zijn waardevolle werken bekend is, waarin hij de rechtvaardige en tolerante praktijken van de moslims en over de islamitische wereld schrijft, zegt het volgende:

Christenen leefden onder een zeer goed bestuurde overheid, die zij onmogelijk konden vinden in de tijd van Byzantium en Latijnse tijdperken. Ze zijn nooit onderwerp geweest van (een) systematische onderdrukking. In tegenstelling, het rijk, en met name Constantinopel werd een schuilplaats voor de Spaanse joden die waren gemarteld. Mensen werden nooit met geweld bekeerd; de voortgang van de islamitisering was een resultaat van een sociaal proces.(Geen enkele plek was onderhevig aan het sociale proces van “islamitisering”).15

Zoals uit deze feiten duidelijk naar voren komt, waren de moslims nooit in de geschiedenis onderdrukkend geweest. Integendeel, ze brachten vrede en veiligheid naar alle naties en religies waar ze heen gingen. Ze hebben zich aan Gods gebod gehouden, dat in het volgende vers naar voren komt: en aanbidt Allah en vereenzelvigt niets met Hem en bewijst vriendelijkheid aan ouders, verwanten, wezen, de behoeftigen en aan de nabuur, die een vreemdeling is en de nabuur die een bloedverwant is en aan de metgezel, de reiziger en aan degenen die onder uw macht zijn. Voorzeker, Allah heeft de pochers en de opscheppers niet lief. (Koran 4: 36) en behandelden iedereen goed.

Kortom vriendschap, broederschap, vrede en liefde zijn de fundamenten van het moreel in de Koran, en het is het doel van de moslims om deze verheven deugden te realiseren en in de wereld te verbreiden. (Voor nadere informatie, zie Harun Yahya’s “Rechtvaardigheid en Tolerantie in de Koran”)


Zij die geloven en hun geloof niet met onrechtvaardigheid vermengen – dezen zijn het, die vrede zullen hebben want zij zijn recht geleid.
(Koran 6:82)

2. John L. Esposito, Islam: The Straight Path, Oxford University Press, 1998, p. 10
3. Ahmad Diya’al-Din al-Kamushkhanawi, Ramuz al-Ahadith, Vol 1, 84/8
4. Ahmad Diya’al-Din al-Kamushkhanawi, Ramuz al-Ahadith, Vol 1, 76/12
5. Bukhari (5778) and Muslim (109 and 110), Reported by Muslim – Eng. Trans, Vol. 1, p.62, No. 203
6. Karen Armstrong, Holy War, MacMillan London Limited, 1988, p. 25
7. Tabari, Ta’rikh, 1, 1850, cited in Majid Khadduri, War and Peace in the Law of Islam, Johns Hopkins Press, Baltimore, 1955, p. 102
8. W.H.C. Frend, “Christianity in the Middle East: Survey Down to A.D. 1800”, Religion in the Middle East, Ed. A.J. Arberry, I-II Cambridge, 1969, Volume I, p. 289
9. Prof. Thomas Arnold, The Spread of Islam in the World, A History of Peaceful Preaching, p. 71-72
10. L. Browne, The Prospects of Islam, p. 11-15
11. John L. Esposito, Islam: The Straight Path, p. 33-34
12. Bernard Lewis, The Middle East, Weidenfeld & Nicolson, London, 1995, p. 210
13. Prof. Thomas Arnold, The Spread of Islam in the World, A History of Peaceful Preaching, p. 96
14. Prof. Thomas Arnold, The Spread of Islam in the World, A History of Peaceful Preaching, p. 88-89
15. André Miquel, L’Islam et Sa Civilisation VIIe – XXe siècle, Librairie Armand Colin, Paris 1968, p. 244

(nl.harunyahya.com / 14.04.2012)

Exclusive: ‘Political contract’ required to enter Israel?

A Swedish tourist trying to enter Israel was made to sign a “contract” promising she won’t get in touch with “pro-Palestinian” organisations, and acknowledging she’ll get deported if she “gets caught doing even one of these things.” Meanwhile, Prime Minister’s Office released a letter that will be handed to deported Flytilla activists: Go to Syria. 

Check this out. This is a “contract” that a Swedish citizen was required to sign upon entering Israel via the Eilat land crossing:

Please, stop snickering at the “nine-tens,” the “passpot,” and the bizarre grammatical construct in the first sentence. This is quite serious. The person in question told +972:

I’ve been in East Jerusalem on and off for six months now, visiting friends. Since I am here on a tourist visa, I have to leave the country every three months and renew my visa at the border. No problem, until this time when me and a friend made an Easter trip to Jordan and planned to get a new visa stamp in my passport on our way back. I’ll go back to Sweden next week again, so I just need a visa for my last days here.

When we got to the Israeli section of the border crossing – that one between Aqaba and Eilat – we were asked to sit down and wait a moment while they kept my passport. Then I was invited into an office and was questioned about my religion, if I had contact with any religious organizations here, what I do during the day, how much money I have got to spend and where I got it, what I do in Sweden and so on. Then we had to wait again, not knowing what would happen. After 4 hours and 20 minutes, I was asked to sign this contract and got back my passport with visa stamp in which the expiration date (normally three months later) was corrected to April 19, which is when I have my plane ticket home. Then we could finally enter Israel again.

They retained the original “contract” at the border control, and mine is only a copy. I don’t know what consequences I could expect if I would break it. Personally, I am pleased that I was let in and can spend one last week in Jerusalem. I am five months pregnant and hardly look like any security risk. As far as I know, I haven’t done anything illegal during my stay here.

When reached for comment by my colleague Haggai Matar, Population and Immigration Authority spokeswoman Sabine Haddad said : “The purpose behind the document was to make sure the lady doesn’t visit friction areas. Nevertheless, we intend to check the issue and the document itself.”

Considering the inane phrasing, spelling errors and the fact the entire letter was custom-printed for the woman personally (as opposed to a form where her departure date would have been written in), I’ll go on to venture a highly charitable guess this is the local initiative of staff at this particular crossing, rather than a policy. The initiative might actually belong to the very same “Meital Yahud”, who appears as the other signatory to the contract and might be anxious to have an alibi (a rather weak one, mind you) in case the person she let in goes on to do something as dangerous, as, um, speak the word “Palestine”, or something. It’s still morbidly fascinating to see the Flytilla getting our authorities to make themselves look like complete buffoons even before a single activist actually boarded a plane.

Update 18:30 And as if to vindicate that last sentence, Netanyahu’s spokesman Ofir Gendelman tweeted the official letter Flytilla activists will be handed on arrival.  The grammar is a little better. The content – judge for yourselves.

…Going back to the political “contract” document, immigration and human rights lawyer Yadin Elam told +972:

“This is the first time I have seen such a form but as someone who deals with the Ministry Of Interior on a daily basis, nothing can surprise me anymore. Legally, she is very fortunate that it is written so badly. If she “cannot” be a member of a pro-Palestinian organization then I guess she is not…”

As for the question of responsibility, Elam suggests:

…it does seems like a private initiative of a low-level clerk at the Ministry of the Interior but one should be worried why a low-level clerk has the powers to make such decisions. We all remember that Israel blamed immigration officials for the decision to deny entry to Noam Chomsky nearly two years ago. Would it be too much to hope that after such a mistake, the ministry would make sure that private initiatives would not take place? and if the didn’t, can we still call it a private initiative?

Anyway, at least they didn’t summarily execute the visitor’s laptop this time. Things are looking up.

(972mag.com / 14.04.2012)

AIPAC: The Israeli Lobby

AIPAC - The Israeli LobbyThe United States supports Israel in a variety of ways. We give them all sorts of military and economic support, roughly 3 billion dollars a year. Israel, despite the fact, it is a relatively rich country, receives more foreign aid than any other other country in the world. We veto resolutions in the United Nations all the time that are critical to Israel. Is one allowed to question that reality, or is the pro-Israel lobby so strong, financially and politically, that the relationship with Israel is taboo and therefore unmentionable? And what happens to those who dare expose the unmentionable?

In March 2006 the American political scientists John Mearsheimer (University of Chicago) and Steve Walt (Harvard) published the controversial article ‘The Israel Lobby and US foreign policy’. In it they state that it is not, or no longer, expedient for the US to support and protect present-day Israel. Together with the power shifts in Congress and the increasing doubts about the current Middle-East policy, this could become the fuse in the powder keg. Backlight talks to the people concerned in this ‘new realism’ debate.

The documentary sheds light on both parties involved in the discussion: those who wish to maintain the strong tie between the US and Israel (Neocon Richard Perle, televangelist John Hagee, and lobby organization AIPAC), and those who were critical of it and not infrequently became ‘victims’ of the lobby. Member of Congress Earl Hilliard from Alabama advocated a rapprochement with the Arab world and was promptly ousted by a political adversary who had the support of Aipac money. Historian Tony Judt, who tried to maintain that Israel was becoming a belligerent and intolerant ethno-state, driven by religion, found a lecture cancelled at the last minute. And Human Rights Watch director Kenneth Roth was personally attacked after he had criticised the violence Israel had used in the mini-war against Lebanon last summer.

Finally the question arises to what extend the pro-Israel lobby ultimately determines the military and political importance of Israel itself. Colonel Lawrence Wilkerson (Colin Powell’s ex chief-of-staff) explains how the lobby’s influence affects the decision-making structure in the White House. The lobby, Congress, the White House and Israel itself seem to have ended up in a suffocating embrace: will it ever change and how could it?Tony Judt and Richard Perle conclude by raising the crucial matters: what is the alternative? And what other friends can Israel count on?

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=N294FMDok98

(topdocumentaryfilms.com / 14.04.2012)

Abbas dismisses idea of dismantling PA

TOKYO (Ma’an) — President Mahmoud Abbas on Saturday dismissed the idea of dismantling the Palestinian Authority, during an interview with Japanese media.

“Where do the writers of such reports get their ideas and information from,” Abbas replied when asked by Japanese media about the proposal raised in a US magazine.

Yossi Beilin, one of the authors of the Oslo Accords, made the appeal in Foreign Policy magazine.

Regarding a letter being sent to Israel’s prime minister, Benjamin Netanyahu, next week, Abbas said it would highlight the negative effects of settlement activity.

“There is no such term called the end of the peace process, however the history confirms that there is something called the end of the occupation,” he said.

The United States will hopefully put forward ideas to bring both sides to the negotiating table, he added.

The president said he has not changed his mind about not running for reelection, stressing that the next leader must win democratically.

(www.maannews.net / 14.04.2012)

Egypt disqualifies 10 presidential candidates, including two major Islamists

A supporter holds up a placard during a campaign rally by Egypt’s Muslim Brotherhood and Freedom and Justice Party (FJP) presidential candidate Khairat al-Shater at Shubra in El-Kalubia, on the outskirts of Cairo. (Reuters)

A supporter holds up a placard during a campaign rally by Egypt’s Muslim Brotherhood and Freedom and Justice Party (FJP) presidential candidate Khairat al-Shater at Shubra in El-Kalubia, on the outskirts of Cairo.

The body overseeing Egypt’s presidential election disqualified 10 candidates from the race on Saturday, including the Muslim Brotherhood’s Khairat al-Shater, former spy chief Omar Suleiman and ultra orthodox Salafi sheikh Hazem Salah Abu Ismail.

Farouk Sultan, head of the presidential election commission, told Reuters the disqualified candidates had 48 hours to appeal against its decision. He declined to give details on the reasons for their disqualification.

The disqualification of some of the leading candidates would redraw the electoral map with just weeks to go before the May vote that decides who will replace Hosni Mubarak as head of the Arab world’s most populous country.

A council of military generals has been governing Egypt since Mubarak was swept from power a year ago in a popular uprising against his rule.

Candidates aim to fight back

Abu Ismail’s lawyer attacked the decision and said he expected a “major crisis.”

“The man heading this committee has never been independent. This elimination was dictated to him and he is working under the guidance of the military council,” Nizar Ghorab told Reuters, referring to the head of Egypt’s election commission.

“I expect a major crisis to happen in the next few hours,” he said.

Abu Ismail’s candidacy has been in doubt since the election commission said it had received notification from U.S. authorities that his late mother had an American passport, a status that would disqualify him from the race.

A spokesman for the Shater campaign said their candidate had already prepared his appeal. Shater’s candidacy had been in doubt because of a former criminal conviction.

“We will not give up our right to enter the presidential race,” said Murad Muhammed Ali. “There is an attempt by the old Mubarak regime to hijack the last stage of this transitional period and reproduce the old system of governance.”

Meanwhile, Hussein Kamal, a top Suleiman aide, told Reuters his campaign would also challenge the commission’s decision.

“Omar Suleiman will take legal route to challenge this decision to exclude him from the presidential race,” he told Reuters.

On Friday, Islamists were out on the streets of Cairo demanding members of Mubarak’s regime be barred from politics, in a standoff with Egypt’s ruling military.

Thousands gathered in an upbeat mood in the capital’s iconic Tahrir Square, symbol of the popular protest movement that led to last year’s downfall of Mubarak, amid chants of “No to leftovers from the old regime!”

“We don’t want Omar Suleiman!” they cried. Suleiman was also briefly vice president, and who seeks a return to political life as a presidential candidate in the May 23-24 election.

Suleiman, appointed deputy president by Mubarak in his last days in power, entered the presidential race at last moment, triggering both concern and heavy criticism from reformists who see him as a symbol of Mubarak’s rule and a danger to democracy.

(english.alarabiya.net / 14.04.2012)

How #Israel orders your Airline around: The Letter which bars #Airflotilla2 activist from boarding

So you thought Israeli checkpoints only exist in West Bank of Palestine? Wrong!


Below the letter Shmueli wrote to the airlines ordering and effectively moving Israeli checkpoints to most European and even Canadian spots. Based on Law of Entry 1952 whichcan be read here for anyone interested. Bypassing and transgressing international law and regulations as well as obligations (even as an occupier) it’s own responsibility as an occupier to grant access to non combatant, civilians for family- friendly or holidayvisits without any previous announcement not investigation, nor even offering a legitimate request for such but just in fascist way black-list people and mark them as hostile.

While the only “crime” committed is: They bought a ticket to Palestine!

Previously 972 broke news with another form which in the meanwhile needs to be filled out by those entering Israel, namely to not interact with Palestinians other than on penalty of persecution, detention, deportation and permanent entry denied. Yes you read this right,watch the form here  filled out by a Swedish national who entered Eilat.

Applying this law is even more ridiculous as it looks like for no one looks for entry to Israel but Palestine. It is solely due to occupation and siege by Israel that there is no way to enter Palestine unless you pass through an Israeli checkpoint or border control.  None at all.  Regarding new developments about foreigners being forced to sign their own urbi et orbi for detention if by accident they speak to a Palestinians INSIDE Israel, leaving those so called transgressions solely to decide to a transgressing occupier, the whole package de facto results the West Bank now formally is declared into an open air  jail with 1 sole difference, a “jail-bird”  has the right of being visited.

Palestinians don’t.

Support #Airflotilla!

Click to enlarge and/or download


But is get’s crazier!

This is the letter, first published by 972 Magazine, which will be handed over to activist succesfully landing at Lydd airport in Occupied Palestine showing nothing than merely Israel’s final and total moral bankrupty, advicing people to go solve ‘real problems in the region’ like Syria, Iran or Gaza… Aside from childish Israel is behaving itself like a total brainless lunatic whitewashing or at least to attempts it’s own atrocities and serving off the main issue and reasons for the mission: Occupation and siege of Palestine.

We kid you not (again):

Click to enlarge

Oh and for the scepticals.. it’s is real although it is as unbelievable as it looks insane too:

https://twitter.com/#!/dimireider/status/191219802973544448


Untill now, this blog did not mention Gaza in any to #Airflotilla2 or Welcome to Palestine post. Of course you understand we from now on will emphasize and debunk these allegations at the address of Gaza and the resistance which is morally and legally by law a right!

Who throws a ball, has to expect it bounces back!



So below an excerpt of facts concerning Gaza and the so called Rockets from Gaza:


The mother of Ayoub Asalya, 12-year-old, bids fare well to her son in the morgue of Kamal Edwan hospital in Beit Lahia in the northern Gaza Strip, on March 11, 2012, following a fresh Israeli air raid, bringing the death toll from strikes since March 10 to 17 and dashing Hamas hopes of restoring a tacit truce. AFP PHOTO/Mohammed Abed

March 12, 2012

Some people have real distorted views about the Rockets from Gaza – mythswhich are being launched mainly by Israeli and zionist biased media itself.

A truce was violated. Talking about myths the truce is the biggest propaganda and myth itself for the facts are, Israel is violating, attacking Palestine, Palestinians and their rights, lives, properties and pounding Gaza on daily basis by air, from naval ships and artillery over land. Palestine has a right of self-defense. Whether Israel likes this or not, the disproportional violence with which it is “responding” after triggering the self-defense while attacking Palestine every hour in any way possible is appalling and murderous. Now in 3 days, 17 people have been killed.

The alleged tens of thousands of “rockets” from Gaza killed21 Israeli people since 2001. This is 11 years.

(Israeli source) and here can be read the so called rockets from Gaza are merely a psychological threat only for Israel.

21 people of “Israel” killed by Palestine’s self defenseYet almost as many people are slained now in 3 days. Hence, Israel knows days in which it kills more in 1 day to start with.

During the Cast Lead massacre Dec 2008-Jan 2009, over 1500 people were massacred of which 352 children. In total over 1472 children have been killed, civilian minor, unarmed people, non combatants since 2000 only. It was using white phosphorus, depleted uranium, DIME, flechettes and more by International Law forbidden weaponry.

Israel killed at least 2,969 unarmed Palestinians, including 1,128 kids, with US weapons in violation of US laws

For more information about the weaponry Israel deploys to massacre, test and sell it on read Israel’s weapons – A Crime on Humanity 
To watch this zionist militant rape in pictures: Watch the photos of by US funded warfare to Israel


But let’s behold some facts – A Missile from Israel to Gaza


A Guided missile a with accuracy remote killing device

And send in the warplanes every day, day in… day out..


Than Israel has to send out it’s troops to SEARCH for “Gaza Rockets”

Maybe someone can start using the brain. A “rocket” impact leaves very clear signs, craters, devastation and these soldiers on the picture of March 10, 2012 are not even wearing protective gear against explosives or left overs.



To Find this

A mortar shell, fitting on an A4 size paper.


Exam the scrapmetal or so called “Rocket” with bare hands

This you not need to “search”, daily impact craters in Gaza of WMD’s

These are not caused by weaponry which fits on an A4 sized paper


You get the picture now?

Click to enlarge

The Real “Impact”

Click to enlarge

For more Facts:

So you heard there comes a rocket from Gaza? Rightttt!!! And now let’s shoooooot some #FACTS

(occupiedpalestine.wordpress.com / 14.04.2012)

Weekly Demonstration in Beit Ommar Marks Palestinian Prisoners’ Day

On Saturday, April 14, 2012, Palestinian, Israeli and international activists joined the weekly demonstration in Beit Ommar, by the separation fence between Beit Ommar and the settlement Karmei Tsur. Karmei Tsur settlement is illegal according to the Geneva Convention and is built on stolen Palestinian land. The fence is preventing the Palestinians to enter their land.

At today’s demonstration, demonstrators attempted to remove the barbed wire that was on Palestinian land in front of the separation fence. Demonstrators carried posters saying, “no more child arrests” and “free the Palestinian prisoners”. Soldiers arrived after a few minutes with a map showing that the we were in a closed military zone and threatened to arrest all of us if we did not leave. There were about 40 demonstrators present, including a number of women and children. One woman managed to place a Palestinian flag into a soldier’s backpack. A police vehicle arrived on the scene, but no arrests were made. They attempted to arrest one international activist and violently shoved him against the fence, but he was able to break free. One Palestinian activist was sent to the hospital at the end of the demonstration after a firework exploded in his hand.

Today’s demonstration was against the illegal settlements and in solidarity with Palestinian prisoners on Prisoners’ Day. About half of the arrests in the West Bank so far this year have been from Beit Ommar.

(palestinesolidarityproject.org / 14.04.2012)

Report: British airline bars 3 women traveling to Palestine

LONDON (Ma’an) — British airline Jet2.com has canceled the flight tickets of three women from the UK planning to travel to the occupied West Bank, British media reported Friday.

Earlier, Germany’s national airline Lufthansa canceled dozens of passengers who are signed up join a program visiting the West Bank which begins Sunday, organizers said.

Jet2.com emailed the women from Manchester to inform them they would not be permitted to travel after Israeli authorities said the airline would have to pay a fine and for their deportation flight, British daily The Guardian said.

A spokesman for Lufthansa also told AFP that the company was following an Israeli directive not to fly the passengers.

Some 25 organizations have invited internationals to visit Palestine from April 15-21 as part of the Welcome to Palestine week.

Israel’s public security minister, Yitzhak Aharonovitch, said Tuesday that guests of the initiative would be detained and deported, the Israeli news site Ynet reported.

“If they arrive in Israel they will be identified, removed from the plane, their entry into Israel will be prevented and they will be moved to a detention facility until they are flown out of Israel,” Aharonovitch said.

Israeli police spokesman Micky Rosenfeld told Ma’an on Wednesday that police were preparing for the visitors’ arrival and implementing measures inside and outside the airport. He did not elaborate.

Bethlehem Mayor Victor Batarseh urged Israel to let the visitors enter and not to humiliate them.

“We demand our international friends have access to Bethlehem,” the mayor said.

“It is our right to welcome visitors.”

Palestinian organizations have arranged a week-long program, starting Sunday, which includes helping to build a school in Bethlehem and day trips to Hebron, the Jordan Valley, Ramallah and Jerusalem.

All visitors to the West Bank must first pass Israeli border control and many arriving in Tel Aviv’s Ben Gurion airport do not tell Israeli security if they will be visiting Palestinian areas as this leads to interrogation and often deportation.

But the campaign has asked its guests to be open about their plans to visit the West Bank.

(www.maannews.net / 14.04.2012)