A short list of Israel’s past unwelcome guests

Gunter Grass is not the first prominent figure to be declared unwelcome in Israel, over the years several other famous visitors have been granted similar treatment.

April 2012. On Sunday, Interior Minister Eli Yishai declared the German author Gunter Grass persona non grata in Israel,after he published a poem claiming that Israel is a threat to world peace.

“Gunter’s poems are an attempt to fan the flames of hatred against the State of Israel and the Israeli people, and thus to advance the ideas to which he was publicly partner in the past, when he wore the uniform of the SS,” Yishai said, adding, “If Gunter wants to continue publicizing his distorted and false works, I suggest he do it from Iran, where he’ll find a supportive audience.”

Gunter Grass. Gunter Grass

A spokesman for the Interior Ministry said the decision was made in accordance with the Citizenship and Entry into Israel Law, and that Grass wore an SS uniform in the past.

May 2010. American linguist Noam Chomsky was denied entry into the West Bank and Israel when he arrived from Amman to the Allenby border crossing,along with his daughter and two American citizens, an Arab-American mathematics professor and a professor of international relations. At the crossing, Chomsky was questioned about his identification as an anarchist and was prevented for entering the West Bank, where he was scheduled to give a lecture at Bir Zeit University.

American Professor Noam Chomsky Noam Chomsky

The Interior Ministry later insisted the decision to bar Chomsky’s entry was the result of a technical error, as responsibility for coordinating the entrance of foreign citizens into the West Bank lies with the Office of the Coordinator of Government Activities in the Territories at the Defense Ministry.

“Denying me entry into the West Bank is a minor event, but it is significant because it shows how irrational Israel’s actions are,” said Chomsky of the event.

May 2010. Ivan Prado, Spain’s most famous clown, was accused of ties to Palestinian terrorist organizations in the West Bank and refused entry into Israel, after being interrogated at the airport for six hours by Shin Bet and Interior Ministry officials. Israel’s Foreign Ministry later said the episode caused serious damage to Israel’s image in Spain.

Prado - Alter - 9.4.12 Ivan Prado

May 2008. Israel bars entry to American-Jewish academic Norman Finkelstein, at the Shin Bet’s orders. Finkelstein, a prominent critic of Israel’s occupation, was arrested at the airport after arriving from Amsterdam. He was interrogated for several hours, held in a detention facility at the airport and then put on a flight back to Amsterdam. He later said he was forbidden to return to Israel for a period of ten years.

Finkelstein - Keidar - 9.4.12 Norman Finkelstein

June 2004. Interior Minister Avraham Poraz prevents the entry of British journalist Peter Hounam. Poraz said that according to information provided by the Shin Bet, Hounam exchanged letters with and sought to interview Mordechai Vanunu, a former nuclear technician imprisoned by Israel for years for revealing details of Israel’s nuclear program to the British media.

Hounam - Keidar - 9.4.12 Peter Hounam

Hounam later said Israel should be ashamed for arresting him, adding that he had been held in a “dungeon with excrement on the walls.”

(www.haaretz.com / 09.04.2012)

Dreigende Nederlandse man door politie in Israël neergeschoten

Een Nederlandse man is vandaag door politieagenten in de Israëlische stad Bat Yam neergeschoten. Volgens lokale media dreigde de man met een slachtpartij. Hij zou in kritieke toestand in een ziekenhuis liggen.

De man woonde het afgelopen jaar bij een echtpaar in de stad in. Hij zou vandaag tegen de twee hebben gezegd dat hij van plan was de straat op te gaan en daar iedereen af te maken die hij tegenkwam. Het echtpaar waarschuwde daarop de politie.

Toen twee agenten aankwamen, sloeg de Nederlander op de vlucht. De politie probeerde hem eerst met traangas te stoppen, later werd ook gevuurd. Volgens hun advocaat waren de agenten in levensgevaar en was schieten “een laatste redmiddel”. De Nederlander zou volgens buren nooit eerder problemen hebben veroorzaakt.

Een woordvoerder van het ministerie van Buitenlandse Zaken bevestigt aan persbureau Novum dat de man in het ziekenhuis is opgenomen, maar kan niet in details treden. De identiteit van de man is nog niet bekend. Ook is nog niet duidelijk hoe ernstig zijn verwondingen zijn. “De ambassade heeft inmiddels wel contact met het ziekenhuis en de autoriteiten”, aldus de zegsman.

(www.nrc.nl / 09.02.2012)

Wat Gezegd Moet Worden -Günther Grass

 

 

Waarom zwijg ik, verzwijg te lang

wat klaarblijkelijk is en in simulaties geoefend wordt,

en waarbij wij op het einde als overlevende

in het beste geval voetnoten zijn.

 

Het is het verzonnen recht op preventieve aanval,

dat het door een praatjesmaker onderdrukte

en tot gejubel gemanipuleerde

Iraanse volk zou kunnen uitroeien,

omdat binnen hun machtsbereik de bouw

van een atoombom wordt vermoed.

 

Maar waarom verbied ik mijzelf,

dat andere land bij naam te noemen,

waar sinds jaren – ook in het geheim –

een aangroeiend nucleair potentieel beschikbaar is

ongecontroleerd, ontoegankelijk

voor iedere inspectie?

 

Het algemeen verzwijgen van deze feiten,

waar mijn zwijgen zich naar geschikt heeft,

ervaar ik als een bezwarende leugen

en een druk, die een straf in het vooruitzicht stelt,

zodra het zwijgen verbroken wordt;

het vonnis ‘antisemitisme’ is gebruikelijk.

 

Nu echter, omdat uit mijn land,

dat door eigen misdaden,

die hun gelijke niet kennen,

keer op keer wordt ingehaald en ter verantwoording geroepen,

opnieuw en puur zakelijk, hoewel

behendig ‘wiedergutmachung’ in de mond nemend,

de volgende onderzeeër naar Israel

zal geleverd worden, die als specialiteit heeft,

allesvernietigende kernkoppen

daarheen te kunnen sturen, waar het bestaan

van een enkele atoombom niet bewezen is,

maar als vrees zich gegrond wil tonen,

zeg ik, wat gezegd moet worden.

 

Waarom zweeg ik tot nu?

Omdat ik meende, dat mijn afkomst,

waar een onuitwisbare smet aan kleeft,

verbiedt deze feiten,waar je niet omheen kan,

in het gezicht te gooien van het land Israel,

waarmee ik verbonden ben en blijven zal.

 

Waarom zeg ik nu pas

ouder geworden en met mijn laatste inkt :

de kernmacht Israel is een gevaar

voor de toch al broze wereldvrede?

Omdat moet gezegd worden,

wat morgen al te laat kan zijn;

ook omdat wij – als Duitsers al genoeg bezwaard –

medeplichtig kunnen worden aan een misdaad

die te voorzien is, waardoor wij onze schuld

met geen van de gebruikelijke smoezen

zullen kunnen  uitwissen.

 

En toegegeven : ik zwijg niet meer,

omdat ik de huichelarij van het Westen

spuugzat ben; bovendien is te hopen

dat velen zich van het zwijgen zullen bevrijden,

de veroorzaker van het gekende gevaar

aanmanen af te zien van geweld en

eveneens erop aandringen,

dat een ongehinderde en permanente controle

van het israelisch nucleair potentieel

en de Iraanse atoominstallaties

door een internationale instantie,

toegelaten wordt door de regeringen van beide landen.

 

Alleen zo wordt aan allen, Israeli’s en Palestijnen,

meer zelfs, alle mensen, die in deze

van ijdele gedachten bezette regio

naast elkaar in vijandschap leven

en tenslotte ook ons, hulp geboden.

 

 

(Vertaling : Bettina Billiau / Facebook / 09.04.2012)

The Psalms of Islam

The Adornment of the Worshippers THE ADORNMENT OF THE WORSHIPPERS

The Holy Qur’an and Nahjul Balagha are two books you will find in nearly every Shia Muslim home. These represent the two weighty things that were left to us by the Holy Prophet (peace be upon him and his progeny), the Holy Book of God and the members of his Household. Unfortunately, many times these books gather dust on the highest bookshelf of the house. They are not often seen or read, let alone implemented in the daily lives of Muslims. While this is a tragedy beyond all comprehension, a nearly bigger tragedy is that most households do not even have a third essential book, Sahifa Sajjadiya. Known famously as the Psalms of Islam, this book is a compilation of heart-rending supplications to God from his humble servant, Imam Ali ibn Hussain Zainul Abideen (peace be upon him). If we truly utilized this hidden treasure, we could not enumerate the wonders it would bestow upon us.

This article won’t go into detail about the life of the Fourth Imam, but some background is needed in order to somewhat understand his Sahifa. The Fourth Imam was present during the Battle of Karbala but could not participate in the battle due to illness. Consequently, he had to suffer by seeing his father, brothers, and companions all cut down before him. In the aftermath of the event of Karbala, the Imam was very much in grief and was seen crying a lot. According to a famous tradition, a person once asked the Imam why he cried so much. The Imam responded by telling him that in the Qur’an, God says that Prophet Yaqub cried until his eyes turned white because of the loss of Prophet Yusuf (peace be upon them both). “And he turned away from them, and said: ‘O my sorrow for Yusuf!’ And his eyes became white on account of the grief, and he was a repressor (of grief).” (12:84) So how is it a surprise that the Imam cried so much, when he lost so many of his own Yusufs right before his eyes? Ayatollah Mutahhari explains that another reason the Imam cried so much during the days after Karbala was not just because of his grief but also because it was the best way to keep the memory of Imam Hussain’s sacrifice alive, in a time when those in power were trying to erase it. It is with this background that one can somewhat understand the spirit behind the supplications produced by the Imam.

Sahifa Sajjadiya can be seen as a spiritual medicine cabinet. Just as one goes through their own medicine cabinet to find a cure for the specific ailment they have, this book can be used as a medicine cabinet for any spiritual state you find yourself in. If you find yourself in the midst of making some tough decisions, you can read the supplication in worrisome tasks. If you have committed a sin and feel ashamed of it, you can read the supplication in wrongdoing. Any spiritual state you find yourself in will have its corresponding supplication. There are supplications for certain holy occasions, such as the Month of Ramadan and the Day of Arafa.  There are also supplications for self-improvement, the main one being Makarimul Akhlaq, the supplication for noble moral traits. There are also short supplications for each day of the week, so as to make regular recitation easy. Just looking through the table of contents of this book shows us the depth it possesses.

Finally, there are also several Munajaat at the end of the book. Munajaat can be roughly translated to “talking” or “having a conversation”. In this case, it is the intimate conversations of our Imam with his Lord. Conversing with God regularly is true spirituality, and these conversations between Imam Sajjad and God will really open our eyes. Again, there are conversations for different spiritual states, such as being fearful, hopeful and thankful. Conversing with Allah according to our current spiritual state will only serve to enhance our relationship with him. There are so many different ways to supplicate to Allah. Imam Sajjad has showed us the best ways in this book, which should be in every household in the world, not just the Shias.

Shia Muslims have access to the most sublime knowledge this world has ever seen. With the Holy Quran, Nahjul Balagha, and Sahifa Sajjadiya, we not only have access to the best knowledge, but we also have the duty to implement that knowledge in our lives to better ourselves and those around us. Regular study and implementation of the vast Islamic knowledge at our fingertips will truly solve all of this world’s problems. And the only way is through the Qur’an and following the examples of the Holy Prophet and his Household.

(islamicinsights.com / 09.04.2012)

Islamic Jihad: Abbas should quit talks with Israel

Islamic Jihad leader Sheikh Nafeth Azzam addresses the relatives of detainees in Gaza City on April 9.
GAZA CITY (Ma’an) — Islamic Jihad leader Sheikh Nafeth Azzam on Monday urged President Mahmoud Abbas to give up on negotiations with Israel.

Addressing relatives of detainees at a demonstration outside Red Crescent headquarters in Gaza City, Azzam said there was “no point” in a letter Abbas is sending Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu.

“We tell the president that there is no point in sending a letter to the enemy,” Azzam said.

“We hope that the president will be clear about his positions and give up on the approach of the negotiations with Israel,” he added.

Abbas said Sunday he is writing Netanyahu a letter to try and break the deadlock in the peace process.

The president’s adviser Nimir Hammad said Wednesday that a delegation would deliver the long-awaited missive this week.

(www.maannews.net / 09.04.2012)

Salafisten delen in Duitsland 25 miljoen gratis korans uit

BERLIJN – Een salafistische groepering wil 25 miljoen gratis korans uitdelen in Duitsland. Tijdens de paasdagen is in 35 steden een begin gemaakt met de verspreiding van 300.000 exemplaren.

Dit heeft Bild, de grootste Duitse krant, maandag gemeld. De binnenlandse veiligheidsdienst maakt zich zorgen.

”Doel is om de mensen niet alleen over te halen naar de islam, maar naar het salafisme”, aldus een zegsvrouw.

Het salafisme is een fundamentalistische stroming binnen de islam. In Duitsland is het salafisme de snelst groeiende richting van de radicale islam.

Geweld

Tegen de initiatiefnemer van de actie ”Lies!” (Lees!), Ibrahim Abou Nagie, begon het Openbaar Ministerie vorig jaar een onderzoek omdat hij op internet had opgeroepen tot geweld tegen mensen van een ander geloof.

Nagie wil zijn actie financieren door korans met een rode kaft te verkopen aan moslims die in Duitsland leven. Met de opbrengst moet de distributie van miljoenen gratis korans met een blauwe kaft worden gefinancierd.

(www.nu.nl / 09.04.2012)

Syrisch vredesplan steeds ongeloofwaardiger

Tanks van het Syrische leger rijden de stad Homs binnen.

Het internationale vredesplan voor Syrië kwam tijdens de paasdagen op losse schroeven te staan. Minder dan een etmaal voor een cruciale deadline vielen er volgens mensenrechtengroepen vandaag zeker 100 en mogelijk meer dan 150 doden, onder wie tientallen vrouwen en kinderen.

Volgens het door de VN gesteunde plan van bemiddelaar Kofi Annan moet het regeringsleger zich tot morgenochtend 05.00 uur (Nederlandse tijd) uit de belangrijke bevolkingscentra hebben teruggetrokken. 48 uur later moeten de rebellen en de troepen van president Bashar al-Assad stoppen met alle gevechtshandelingen.

Maar vandaag bombardeerde het regeringsleger opnieuw. Alleen al in een stad Latmana in de provincie Hama, vielen daardoor volgens lokale activisten zeker 30 doden, onder wie 17 kinderen en 8 vrouwen. Er zouden nog tientallen mensen onder het puin liggen. Tijdens het weekend vielen er in heel Syrië zeker 180 doden door politiek geweld. Annan noemde het bloedvergieten ‘onaanvaardbaar’.

De nieuwe problemen met het vredesplan ontstonden toen de Syrische regering gisteren met nieuwe eisen kwam. De opstandelingen moeten garanties op papier geven dat zij de wapens neerleggen en geen hulp van andere landen meer accepteren. Pas dan zullen ook de regeringstroepen zich uit de steden terugtrekken. De commandant van de rebellen van het Vrije Syrische Leger, kolonel Asaad, zei daarop: ‘Wij zullen onze garanties geven aan de internationale gemeenschap, maar niet aan dit bewind.’

Duizenden doden
In ruim een jaar tijd zijn volgens de VN door het politiek geweld in Syrië zeker 10.000 doden gevallen. Volgens de rebellen zijn alleen al vorige week minstens 1000 mensen gedood, meestal burgers. Het geweld lijkt nu ook over te slaan naar buurland Turkije, waar bij beschietingen vanuit Syrië drie gewonden vielen.

Mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch (HRW) stelt in een vandaag gepubliceerd rapport dat de Syrische veiligheidsdiensten de afgelopen maanden meer dan 100 burgers en gevangengenomen strijders van de oppositie hebben geëxecuteerd. Mogelijk is het aantal tegenstanders van het regime dat zonder vorm van proces om het leven is gebracht, nog veel hoger.

Om te voorkomen dat nog meer misdaden worden gepleegd in de oorlog in Syrië, zou de internationale gemeenschap ervoor moeten zorgen dat verdachten van oorlogsmisdaden voor het Internationaal Strafhof in Den Haag moeten verschijnen, vindt HRW.

(www.parool.nl / 09.04.2012)

Deir Yassin: No passing over history

Israelis and Palestinians alike cannot move forward without addressing massacres from the past.

Scores of Palestinian civilians were massacred on April 9, 1948
Washington, DC– On April 9, 1948, scores of Palestinian civilians were massacred at the village of Deir Yassin through co-operative efforts of Yishuv forces like the Irgun, Lehi and the Haganah.

The Zionist narrative on the events of 1948 and the Nakba – the Arabic word for the depopulation of Palestine – talks about the war as a defensive one where there was no intention on behalf of the Israeli forces to shift the demographics by force. Rather, that narrative tells us, the refugees were created during the hostilities which began when five Arab armies invaded Israel the day after it declared its independence on May 15, 1948.

Too often, people who talk about “making peace” advise that we pass over history and look forward without getting lost in the “duelling narratives” of this period. But peace cannot happen without a rectification of past injustices and we cannot approach this without talking about what these injustices are.

The Zionist narrative will counter, defensively, that any injustices are not the fault of Israel and this is where the issue of “duelling narratives” prevents further discussion.

“The goal of the Zionist movement was to establish a Jewish state in the land of Palestine which had a significant non-Jewish majority of Palestinian Arabs.”

But there are simple, undeniable facts that any two sane people, Zionist or otherwise, should be able to agree on. For example, I think we can all agree that April 9, 1948, occurred before May 15, 1948. This is not a matter perspective, this is chronology.

When you actually look at the history – even versions documented by Israeli historians using official Israeli archival material – what you learn is that a very significant portion of the total refugees were created long before May 15, 1948. Had it not been for the hundreds and thousands of refugees flowing into Arab states and massacres like Deir Yassin, the Arab armies would likely not have been compelled to intervene.

Clearly, indisputable and historically non-controversial chronological facts blow significant holes in the Zionist narrative about cause and effect. But sequence is not the only problem. The other point of contention Zionists hold is that Israeli actions during the war were defensive and not intended to depopulate.

The goal of the Zionist movement was to establish a Jewish state in the land of Palestine which had a significant non-Jewish majority of Palestinian Arabs. Through years of immigration, the Zionists managed to grow from 11 per cent of Palestine’s inhabitants in 1922 to about 30 per cent in 1946.

Refugee creation

The Zionist goal, which was unachievable for decades, came to fruition after 18 months of hostilities when Jews suddenly became 85 per cent of the population of the state of Israel. So, the Zionist narrative will have you believe that the Zionist dream of establishing a state with a Jewish majority, which was unachievable without war then, finally achieved during the fog of one, happened completely by accident.

One does not have to be a supporter of Israel or Palestine to accept this explanation – just astoundingly naïve.

Sweeping changes in demographics over territory do not happen by accident. In the modern era, they are invariably state-driven initiatives.

Prior to May 15, 1948, the Israeli state army, or Haganah, was engaged in conquering and razing scores of civilian villages – not military installations. There is really no “defensive” explanation for the demolition of scores of entire civilian villages. The only possible objective behind such actions is to prevent Palestinian Arabs from having homes to live in and thus force them elsewhere.

In March 1948, the United States – which had emerged as a superpower after the Second World War – decided to withdraw its support for the 1947 UN Partition Plan because the vacuum of power created by the impending end of the British Mandate would result “in chaos, heavy fighting and much loss of life in Palestine”.

“Within 45 days, nearly 170 towns and villages had been depopulated, accounting for about 380,000 refugees.”

Seeing this, the Zionists knew their shot at achieving a Jewish state through diplomatic means would be delayed at the least, if not abandoned all together. They decided to achieve it by force. That is why the depopulation accelerated at this point.

Within 45 days, before May 15, 1948, nearly 170 towns and villages had been depopulated, accounting for about 380,000 refugees. This period, prior to the entry of Arab armies, saw the highest rate of refugee creation between 1947 and 1949. The effort to change the demography of the landscape by force was in full swing.

We cannot achieve any form of Israeli-Palestinian peace while ignoring this past.

As many marked Easter and Passover this weekend – celebrations of redemption – we should turn our focus today to the anniversary of a massacre and the decisive period of depopulation during which it took place.

Israelis and Palestinians alike cannot move forward without addressing the original sins the state of Israel was built upon.

Yousef Munayyer is Executive Director of the Palestine Centre in Washington, DC.

(www.aljazeera.com / 09.04.2012)