Land dag, het artikel

Afgelopen vrijdag overleed de twintigjarige Mahmoud Zaqout tijdens een vreedzaam protest door een Israëlische kogel. Ondanks het zware bestaan in de Gazastrook laten zijn nabestaanden zich niet uit het veld slaan.

In de Gazastrook is Israel overal aanwezig. Als een schaduw hangt het boven het dagelijks leven en als een betonnen muur sluit het het in. Een altijd aanwezige, maar doorgaans onzichtbare boosdoener die elk detail van het leven beïnvloedt.

Mensen in de strook leven met voortdurende tekorten; elektriciteit valt om de haverklap uit en bij de tankstations staan lange rijen wachtenden. Elk gezin kent een tragedie, elke buurt heeft zijn martelaren. Vlaggen van politieke facties wapperen boven de huizen waarvan de muren zijn versierd met foto’s van strijders en martelaren. Afgelopen vrijdag kwam daar de foto van Mahmoud Zaqout bij, een twintigjarige Palestijn uit het stadje Beit Lahia in het noorden van de Gazastrook.

Vlakbij het stadje ligt de grens, een enorme betonnen muur met om de zoveel meter een wachttoren. Vóór de muur heeft Israel een zogenaamde bufferzone ingericht op Palestijns grondgebied waar landbouw en constructie ten strengste verboden zijn.

Bij die grens werd afgelopen vrijdag gedemonstreerd in het kader van de jaarlijkse Landdag demonstraties, de dag waarop Palestijnen wereldwijd protesteren tegen de voortdurende bezetting van hun land, en zo dicht mogelijk bij Jeruzalem, hun uiteindelijk einddoel, proberen te komen.

Na een manifestatie van enkele duizenden in het nabijgelegen stadje Beit Hanoun, trokken ongeveer 250 jongeren naar de grens, zo dicht mogelijk bij Jeruzalem, roepend dat ze die stad ooit zouden bereiken. Het Israëlische leger reageerde kordaat en antwoordde in staccato en met dodelijke precisie.

Met een tiental rake geweerschoten maakten de Israëlische soldaten duidelijk dat Jeruzalem die dag niet bereikt zou worden, dat de betonnen muur niet zomaar zou wijken en dat de scheiding zou voortduren. Daarna keerde de rust terug. Het was een kort onderonsje geweest, een contactmomentje van enkele minuten.

Eenendertig Palestijnen raakten gewond bij dit symbolische en vreedzaam bedoelde protest. Voor de twintig jarige Mahmoud Zaqout bleek het protest zijn laatste te zijn. Hij overleed in het ziekenhuis aan zijn verwondingen.

De werkloze Mahmoud was de middelste zoon van een gezin van twaalf dat, net als vrijwel elke familie in Gaza, bekend is met de realiteit van het conflict. De vader van Mahmoud had drie keer een gevangenisstraf uitgediend in Israël en zijn oom verloor het leven tijdens de tweede intifada, de opstand die in 2000 uitbrak tegen de Israëlische bezetting. Tweeënvijftig jaar eerder, in 1948, was de familie Zaqout gevlucht uit het dorpje Majdal, het huidige Ashkelon in Israël.

Op zondag bij een condoleance ceremonie vertelt Nizar, de tweeëntwintig jarige neef van Mahmoud die tijdens het protest gewond raakte aan zijn been maar desondanks het levenloze lichaam van Mahmoud honderd meter naar een ambulance wist te dragen, dat het protest altijd door zal gaan.

“Israël hoopt dat wij door de moeilijke levensomstandigheden in Gaza alleen maar bezig zijn met overleven en dat we geen tijd hebben voor verzet. Dat hebben ze verkeerd. Wij zullen altijd doorgaan, voor onze rechten, de toekomst van ons land en voor Jeruzalem”, aldus Nizar die met zijn schorre stem nauwelijks boven de ronkende generatoren uitkomt die de hal van elektriciteit voorzien.

Met zijn worden geeft Nizar uitdrukking aan de algemene opvatting onder jongeren in de Gazastrook. De situatie is uitzichtloos en er vallen geregeld slachtoffers, maar dat is geen reden om niet te dromen. “We zijn eraan gewend”, grijnst Nizar. “En we weten dat als we doorgaan met ons protest het bloed van Mahmoud niet voor niets zal hebben gevloeid.”

Nizar kust de Palestijnse vlag die zijn neef Mahmoud vasthield toen hij in zijn nek werd geschoten door een Israëlische grenswachter.

 (blogvanuitegypte.wordpress.com / 04.04.2012)

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *