Libië heeft een nieuwe kieswet

De voorlopige regering van Libië, de Nationale Overgangsraad (NTC), heeft vandaag een nieuwe kieswet afgekondigd. De wet voorziet in de vorming van een grondwetgevend lichaam in juni.

Een lid van de NTC, Mukhtar al-Jaddal, zei dat er een Algemeen Nationaal Congres wordt gevormd van 200 leden. Twee derde van de leden komt uit politieke groeperingen en een derde bestaat uit onafhankelijken. De eerder voorgestelde clausule dat 10 procent van dit congres uit vrouwen moet bestaan, is uiteindelijk niet vastgelegd.

(www.parool.nl / 28.01.2012)

News of Syria 28.01.2012 II

98 Martyrs Today and 102 Martyrs yesterday and 320 Martyrs In the Last 5 days, 520 Martyrs in a week in #Syria

Assad forces combine tear gas and live fire for maximum casualties. The gas disorients people making them easier to shoot

First your lungs are hit hard by the gas. Imagine someone punching you as hard as they can continuously in the chest. Then your eyes..

At least 98 killed in Syria on Saturday, according to local opposition group

#Damascus Deir Asafeer Violent clashes between the Free Syrian Army and the regime’s army on the Airport highway

#Aleppo sec forces have been carrying out a campaign of arrests since the morning prayers in the areas Maysar and Qosour

#Hama Sahl Ghab Random gunfire towards houses from the direction of the Mahata security checkpoint in the village of Qastoun

#Damascus Marj Al-Sultan the sound of intense firing from heavy machineguns is being heard

The first time you inhale teargas is indescribable. It’s like all your senses are being raped. Eventually you start to build up a resistance

Many injuries in Sukhoor neighborhood in Aleppo and reports of the death of two people due to injuries

Raids and arrests are now taking place in Sukhoor neighborhood in Aleppo

200 deaths in 2 days in #Syria – do me a favor, imagine two hundred people that you have met in your life…now imagine them all dead…

Sounds of gunfire are heard in Aleppo city centre. Looks like Assad is getting desperate to control this erupting volcano

LCC have now added the massacre in Hama to their death toll. Will post it now

FSA attacks have also got stronger, more effective and they can now hold towns and areas successfully. I salute you Mustafa Al-Sheikh

Al-Sheikh said that he will arrange large scale defections where high rankers will defect along with their men

The massive defection today of a Brigadier General and 300 soldiers shows that new FSA leader Mustafa al-Sheikh is true to his word

Anti-Zionism in the 21st Century: the struggle continues

London, (Pal Telegraph) – The essence of the Palestinian struggle is the battle against Zionism. It is a battle against its racism, against its murderous war crimes, against its insatiable territorial hunger, against its disdain for non-Jewish human rights, and against its devoted attempts to destroy Palestinian national identity. As voices of normalization are on the rise, and social media is invaded by paid pro-Zionist bloggers, there is an increased need for anti-Zionists to draw attention to the crimes committed by ‘Israel’, and to speak up against the ongoing media silence and the apologist activities of those misleadingly portraying themselves as ‘peace doves’. Let us first look briefly at the history of the anti-Zionist struggle, and then see where we stand today.

The battle against the ideology of Zionism
Years before the creation of the state of ‘Israel’, there was already a full-blown battle going on against Zionism. On one side, the Palestinians were resisting against the usurpation of their land, having grown aware of the far-stretching implications of the Balfour declaration of 1917, which laid the foundation for the mass-immigration of European Jews into Palestine. In those same decades, there was also an ongoing struggle within the Jewish communities in Europe, where many were opposed to the tenets of Zionism either on a religious basis, or on the realization that colonizing an inhabited land would inevitably cause an injustice that would continue to reverberate for many years to come. A famous example of this in that period of time was the famous genius Albert Einstein, who in 1938 already expressed his opposition to the creation of a ‘Jewish state’, and in a letter to the New York Times that he wrote together with a number of prominent Jews in 1948, strongly denounced the horrendous Deir Yassin massacre.

The ongoing struggle of the Palestinians against Zionism and the continuing expropriation of their land is well-known, but not everyone is aware that within Jewish ranks, true ideological opposition against Zionism still exists. The most well-known group among these is Neturei Karta (‘Guardians of the City’), an organization of international Jews united against Zionism. On another note, within the current framework of the Zionist state, a coalition of groups that call themselves ‘Campus Watchdogs’ recently went as far as labeling 10 % of Israeli academics as ‘anti-Zionist’. It is likely that this number is highly overrated, since this McCarthyism-like approach can be expected to have lumped together a wide variety of people who expressed criticism at their government’s actions. In a similar way that outside criticism of ‘Israel’ quickly gets labeled as ‘anti-Semitism’, many of the one thousand mentioned academics, publicists and journalists are likely to have received the label of ‘anti-Zionist’ despite adhering to many of Zionism’s principles.

Tribal, religious, or ideological struggle?

For some, the ongoing misery is a war between two peoples, basically a ‘tribal war’. Others prefer seeing it as a war between religions, with Judaism on one side and Muslims on the other side. Those who adopt this view are ignoring the pluralistic ethnic and religious composition of the Palestinian people, and are for instance ignoring the fact that many Palestinians are Christians, who have not been spared the gruesome fate of their Muslim compatriots. Thirdly, there are those who view the struggle as a battle between ideologies: Zionism on one side, and anti-Zionism on the other.

As the original PLO manifesto (28 May 1964) stated, the organization declared that “Palestine with its boundaries that existed at the time of the British mandate is an integral regional unit”  and that it sought to “prohibit the existence and activity of Zionism”. It also contained statements calling for a right of return and self-determination for the Palestinians. When reading the manifesto, it becomes clear that the PLO, the first more officially organized Palestinian movement against the land theft and expulsion committed by the Zionist terrorist organizations that later declared the Zionist state, was an explicitly anti-Zionist movement. The PLO incorporated the various existing political movements in one body, and was declared to be the legitimate representative of the Palestinian people. This was widely accepted by an overwhelming majority of Palestinians.

The Oslo disaster

As illustrated above, the foundations of the Palestinian struggle were based on the territorial integrity of Palestine (i.e. the one state solution) and the right of return of all expelled Palestinians. These original foundations became embedded in an entire generation of Palestinians worldwide. In 1993, the leadership under Yaser Arafat adopted the two-state solution instead, which largely happened in a top-down manner and led to the Oslo accords, However, it soon became clear to all that the Oslo accords were only accepted by ‘Israel’ as a deceptive method to hypnotize the Palestinians as well as the masses of the world into an illusion of Israeli willingness for territorial concessions, while in truth confiscating huge swathes of land, building a separation wall and almost tripling the settler population (from 250,000 to 700,000). It should be no surprise that even early on, as the scam became blatantly clear to all except seemingly to the leadership of the newly created Palestinian Authority, the original tenets of the struggle were yet again embraced by many Palestinians inside of Palestine as well as in the diaspora.

Return to the struggle

As the state of confusion created by the Oslo accords lingered on, some defeatist voices however also turned to normalization, instead of returning to the basics of the struggle. It is not to be wondered at that disillusion and opportunism play their role in such a complex situation, wherein many lose hope when faced with the overwhelming military, economical and strategic dominance of the Zionist state. Nevertheless, youth movements that are currently active in keeping the struggle for Palestinian rights alive, predominantly see anti-normalization as one of their main strategic goals. They adhere to the above-mentioned basic tenets of the struggle, and reject the failed formula of negotiations that is still pursued by the Palestinian Authority, despite its lack of popular mandate for it. For most Palestinians it is blatantly clear, that the so-called ‘Peace Process’ has only caused damage to their cause and has not brought even the slightest prospects of a better future, let alone of self-determination or independence.

Internationally, pro-Palestinian activists also largely adhere to the basic tenets of the Palestinian struggle, namely the one-state solution and the right of return of the Palestinian refugees.  There are other issues as well that are deemed non-negotiable to the majority of Palestinians, such as strong opposition against the Judaization of Jerusalem (Al Quds) which is projected as the future capital of liberated Palestine, and the release of all thousands of Palestinian political prisoners.

There is definitely also a group of ‘two-staters’, but their numbers are dwindling fast, and they rarely engage in activism since their views are largely represented by the Palestinian Authority. The strongest cure for the fallacy of the two-state solution was seeing the Palestinian side of that solution being gobbled up by the Zionist state over the years, faster than one could issue statements of protest against them.

New shape of the struggle: back to anti-Zionism

It is clear nowadays that the Palestinian Authority is not a useful apparatus for waging any form of struggle, but an administrative body that functions mainly as an extension of the Israeli security apparatus, in a framework inherited directly from the Oslo agreements. This does not mean that the people have stopped struggling. The modern Palestinian struggle has moved towards preferring popular resistance over armed struggle, and employing BDS (Boycott, Divestment and Sanctions) as a main strategy of generating pressure against the Zionist state. What has also changed, is that this struggle has gained large numbers of international supporters all over the world, who support the Palestinians in their pursuit of freedom from Zionist oppression.

These changes have also brought anti-Zionism back to the forefront, and this has far-reaching implications. Whereas a two-state solution almost automatically implies the undertaking of steps towards normalization, since it implies an acceptance of Zionism and relinquishing the claim of 78 % of Palestinian territory to it, a one-state solution which aims to create a state for all of its inhabitants that does not discriminate on the basis of race of religion, requires a strong and uncompromising return to anti-Zionism as a unifying strategy.

Anti-Zionism versus normalization

In a struggle that aims to achieve this, normalization is an extremely damaging concession that can never be combined with the dismantling of Zionism, which is the ultimate goal of its strategy. After all, a struggle against racism cannot be successful if the inherently racist tenets of Zionism are accepted. The ‘Oslo-period’ has however sown its sorrowful seeds in more places than may directly become apparent. The vast majority of the Arab masses have not accepted Zionism in their midst, but there are stubborn strands of normalization that seem to be enjoying an increasing momentum within ‘progressive’ ranks of various Arab communities.

Two Egyptian examples can be mentioned in this context. One is Mona Eltahawy, who seems to consider ‘Israel’ to be a civilized state and refused to condemn the genocidal massacre in Gaza that claimed the lives of 1,400 Palestinians (including at least 300 children) by massive attacks from drones, tanks, Apaches and F-16′s – on a population that possesses no bombing shelters or anti-aircraft artillery. Another even more mind-blowing example is Maikel Nabil, an Egyptian blogger who enjoyed wide campaigns for his release when he was arrested for criticizing the SCAF military junta of post-Mubarak Egypt. He expressed his love for Israel on his blog and in Israeli media with an enthusiasm rarely ever seen before in the Arab world. There are other examples too, such as Arab-American comedian Ray Hanania of Palestinian origin, who proclaimed himself a candidate for Palestinian presidency in a video that he posted on Youtube, wherein he called for an acceptance of Israeli settlements, and an end to the Right of Return.

Sucking up to the only Ziocracy in the Middle East

It is true that these examples do not represent the sentiments of the majority of Palestinians and other Arabs, whether in the Arab world or outside of it, but these voices cannot be ignored either. The main reason for this is that voices of normalization like the ones mentioned above often receive disproportionate attention in Western-dominated mass-media, and thereby have a number of insidious destructive effects upon the struggle.

First of all, they make those who are true to the anti-racist struggle against Zionism seem extremist, by offering alternatives that at first sight strike the general public as being more inspired by peaceful motives. This is a distortion of reality: support for ‘Israel’, the most belligerent state in the Middle East, the only state in the region in possession of (over 300) nuclear arms, and the only ‘Ziocracy’ where ones ethnic background automatically categorizes one as having less rights than others, can never be truthfully designated as ‘peace-loving’.

Secondly, the apparently human inclination of the masses to flock around the famous without delving deeply into their philosophies, brings multitudes of people close to positive truth-distorting evaluations of the Zionist state. For example, progressive Arabs who embrace Mona Eltahawy’s feminist activities, are inclined to also automatically defend their idol’s views on ‘Israel’, simply because they are already in a state of adoration of her person. Another example involves Maikel Nabil: when progressive activists rallied for him due to his unjust incarceration by SCAF, his shocking pro-Israel views seemed to be lumped together with his anti-SCAF views under the label of ‘freedom of speech’, effectively paving the way for the perceived ‘right’ of Egyptians to view ‘Israel’ in an undeservingly positive and gruesomely distorted loving manner.

Continued efforts: the struggle goes on

The true and original struggle of the Palestinians is a struggle against Zionism, and this is entirely incompatible with the views mentioned above. Normalization must therefore be opposed, vocally, directly, loudly and clearly. There is definitely a need for increased activity on this front, since anti-normalization and BDS do not enjoy the support of mass media, unlike the voices of normalization.

If this means that these voices need to be confronted even on a personal level, then so be it. It may not be a pleasant thing to do, and some might argue that it distracts from calling attention to the continuing atrocities that the Zionist state is inflicting on a daily basis upon the defenseless Palestinians living under Israeli occupation. However, as has been argued in the article “Anti-normalization: an necessary part of BDS campaigning”, calling attention to these injustices will remain highly ineffective if the public is simultaneously exposed by mass media to Arab voices that aim to paint a misleading image of ‘Israel’ as if it were a beacon of civilization, and a saviour for mankind.

In other words: if you value BDS and wish it to be effective, and if you believe in opposing the racist ideology of Zionism, one of your tasks is also to confront those who suck up to power for their own personal gain. And since their number is increasing, it looks like you have work to do.

(BY DR. TARIQ SHADID / www.paltelegraph.com /28.01.2012)

Unrepentant: Justice for Palestine

Demanding to be allowed to sail. Athens, Jun 27, 2011.
By Johnny BarberI had spent the prior month in Gaza and actually left Gaza to join the flotilla sailing from Greece. I was hoping to use my modest skills as an EMT in the event that Israeli naval forces began shooting people on board as they did in May 2010, when they killed nine people on board the Mavi Mamara. Many of these victims, including 19-year-old US citizen Furkan Doðan, were shot point-blank in the head. Doðan was shot five times from less than 45 cm (1.5 ft), in the face, in the back of the head, twice in the leg and once in the back. He was filming the attack when he was murdered. He was unarmed.

When it was announced that there would be a boat from the U.S. participating in the next flotilla, I applied immediately.

On June 29th as we were preparing to sail from Athens to Gaza, I read with amazement – and some amusement – that the Governor of Texas, Rick Perry, had asked that the Justice Department to “take immediate steps” against those found to be violating U.S. law, including providing “material support or resources to a foreign terrorist organization.” Having never heard of Rick Perry, I assumed that he was just pandering to AIPAC. Little did I know he was pandering ahead of entering the Republican race for president.

On October 6th, I was in Afghanistan meeting with the Afghan Youth Peace Volunteers (AYPV) with members of Voices for Creative Nonviolence (VCNV) when Rep. Gus Bilirakis (R-FL9) introduced HR 3131 in Congress. In summary, this bill “Expresses the sense of Congress that the United States should take diplomatic steps to express gratitude to Greece for upholding the rule of law in preventing hostile forces (1) from violating a legal naval blockade (2) of Gaza by Israel and thereby advancing the security of its ally Israel. Directs the Secretary of State to report to Congress on whether any support organization that participated in the planning or execution of the recent Gaza flotilla attempt should be designated as a foreign terrorist organization.”

The bill is a frightening reminder of how some people in power are entirely too eager to throw around a “terrorist” designation for non-violent activists. Only in uninformed, closed minds can carrying letters of support from Americans to those trapped in Gaza constitute support of terrorism, yet this is what the bill suggests.

Our largely ignorant Congressional representatives are quite willing to assume that any information from Israeli sources is infallible to the exclusion of other factual findings, such as evidence that Israeli soldiers summarily executed participants on the Mavi Marmara. Israel maims and kills Americans such as Emily Henochowicz, Brian Avery, and Rachel Corrie with impunity. There is no house resolution pending that condemns the maiming or killing of American citizens by Israeli forces.

In a recent issue of Foreign Policy magazine, Mark Perry reported that Israeli Mossad agents posed as CIA agents to recruit from Jundallah, an Iranian dissident group that is currently on the State Department’s list of terrorist organizations. On January 11, the fourth Iranian nuclear scientist in two years was blown up by a magnetic bomb attached to his car door. Lieutenant-General Benny Gantz, Israel’s military chief of staff, was quoted as saying on January 10th. “For Iran, 2012 is a critical year in combining the continuation of its nuclearization, internal changes in the Iranian leadership, continuing and growing pressure from the international community and things which take place in an unnatural manner.” None of the 14 co-sponsors (3) of HR 3131 have called for a resolution to condemn Israeli state-sponsored terrorism.

HR 3131 is a prime example of the danger facing American citizens. Citizens participating in nonviolent acts of dissent are targeted while other violent actions of the US and Israel are simply ignored.  This is less about objective political reality than pursuing political enemies.

With President Obama’s signing of the National Defense Authorization Act, American citizens have lost a fundamental right of citizenship, the right to habeas corpus. The NDAA codifies indefinite detention of American citizens on the “battleground” of America. It is extremely troubling that President Obama would sign this into law, declare he has no intention of using the powers, yet authorize such powers for all those who follow him, including the likes of Rick Perry, Mitt Romney, Newt Gingrich, Rick Santorum, and other future apologists for the Israeli occupation – an occupation which the RNC recently denied even exists.

In October of 2006, after the “Enemy Combatants Bill” passed our Congress and was signed into law I wrote,

“I, for one, am facing my so called “leaders” in Congress, and this corrupt, morally bankrupt administration that would strip the Constitution, suspend habeas corpus, and destroy the very foundation this country was built on while in the same breath promising the world that democratic reform will reduce tyranny. I, for one, will not be silent in these dark days of our dying democracy.” (4)

Today, an action I assumed was an aberration by fearmongers and torturers in the Bush administration has become further codified into American law. I stand by my statement as our rights and freedom continue to erode.

– Johnny Barber has traveled to Afghanistan, Iraq, Israel, Palestine, Lebanon, Jordan and Syria & Gaza to bear witness and document the suffering of people who are affected by war. He contributed this article to PalestineChronicle.com. Visit: www.oneBrightpearl.com.

Notes:

1. There is no evidence of any sort that the Flotilla was comprised of “hostile forces”. The U.S. boat was comprised of 37 nonviolent peace activists.

2. This is based on the Palmer report released on July 7th, 2011. The committee responsible clearly states in the document “We must stress we are not asked to determine the legality or otherwise of the events. What we express are our views on what took place.” The findings of the Palmer report on the legality of the blockade were disputed by a panel of five UN human rights experts, who said that the blockade amounted to a “flagrant contravention of international human rights and humanitarian law”

3 Co-sponsors: Shelley Berkley (D-NV1), John Carter (R-TX31, Mario Diaz-Balart (R-FL21, Eliot Engel (D-NY17),Rodney Frelinghuysen (R-NJ11), Michael Grimm (R-NY13), Peter King (R-NY3), Carolyn Maloney (D-NY14), Peter Roskam (D-NJ9), Ileana Ros-Lehtinen (R-FL18), Steven Rothman (D-NJ9), John Sarbanes (D-MD3), Albio Sires (D-NJ13), Bill Young (R-FL10).

4. Author’s blog.

(www.palestinechronicle.com / 28.01.2012)

News from Syria 28.01.2012

#Lattakia a demo started from Al-Ta’a mosque in Al-Skantouri area in solidarity with the stricken cities

#Idlib death of Eyad Taha from Mastooma after being shot in the head His corpse is now at the National Hospital in #Idlib city

#Homs death of military recruit Mohammad Khattab (From Sha’afa area in Bo Kamal) after he defected with some of his colleagues

#Homs Random intense shooting continues at Baba Amr area

#Hama Heavy gunfire in al-Saha area amid a random arrest

#Homs shooting at Al-Safsafa area coming from the Citadel

#Damascus Hatetet Al-Terkman Siege on the city with tanks from all directions and several tanks stationed at the entrance

#Damascus Erbeen Amer Quaider was martyred with a shot to the head by sec forces that kidnapped him after

#Homs Talbiseh A number of homes along Karameh Street and the souther area are under continuous random shelling

#Homs Houleh Marsal Mohamad Al-Shouyoukh 16 was martyred due to sniper fire Regime forces continue to shell the area

#Idlib Maaret Nouman Four soldiers defected near the National Hospital and joined the Free Syrian Army

#Damascus Erbeen Powerful explosions are heard from the direction of Hamoriah

#Aleppo Qubtan Jabal A demo started in solidarity with #Aleppo city and in defiance to the siege of Darat Ezza by the army and sec forces

#Lattakia sec forces attacked a massive demo with female participation on Askan al-Askary Street

#Damascus Zamalka death of Khalid Ahmad Hedar by securoty forces gunfire

300 The Defection of the general Brigadier along with 300 soldiers and four tanks to join the FSA in #Damascus

#Aleppo Dar Ezza The regime’s army is srrounding the entire area from three directions and erecting checkpoints on the roads leading to…

#Homs The Hekma hospital in Enshaat area was targeted with an artillery shell by sec forces and the building was massively damaged

#Hama death of Khalid Horiya in his fifties married and has 6 children from a splinter shelled by sec forces in Hamediyeh area

#Homs The regime’s forces are shelling the Sultaniya Baba Amr Jobar and The Youth Residentioal areas

A Call from Palestinians in Palestine to join the GLOBAL MARCH TO JERUSALEM 30th March 2012

Global March to JerusalemJoin us as we intensify our struggle against forced exile and the system of Israeli apartheid on Land Day 2012. We Palestinians have been ethnically cleansed and uprooted from our lands starting in the 1948 Nakba (Catastrophe) which resulted in the creation of the millions of refugees who are now living in the Diaspora. Nineteen years later, in 1967, Israel illegally annexed East-Jerusalem and the West Bank in a move which marked the Naksa (Setback), and subjected the remaining Palestinians to a brutal military occupation.

We are now in 2012, and we are still living in exile or under the Israeli apartheid regime, the illegal construction of colonial settlements is confiscating the remaining parts of Palestine, the Separation Wall divides and separates villages and towns, and Palestinians in Jerusalem are threatened of being driven out of their homes and lands for the mere purpose of the Judaization of this sacred city.

But we will not leave. We will stand and be firm. We will not permit thousands of years of our attachment to our land and our Holy City to be broken. We therefore invite and call upon all persons of courage and good will around the world to stand up and walk, with your fellow human beings, regardless of religion, of political affiliation – to stand up as responsible human beings and walk peacefully towards Jerusalem on the 30th of March, 2012.

We therefore ask all our brothers and sisters throughout the world to join Palestinians on Land Day, 30 March, 2011, in challenging the barriers, borders and procedures that separate Palestinians from Jerusalem and from their homes and lands in all of historic Palestine.

(www.unitedprogressives.org / 28.01.2012)

Symptomen van een zwak imaan

Er zijn een aantal symptomen van de ‘ziekte’ zwak imaan, hieronder volgen er enkele:

  • Zonden begaan en verboden zaken verrichten. Er zijn sommige mensen die zonden begaan en erin volharden en die vele soorten zonden begaan. Wanneer iemand veel zonden begaat, dan wordt dat een gewoonte van hem, hij raakt eraan gewend en hij ervaart het niet langer als verschrikkelijk. Hij bereikt geleidelijk het moment waarop hij de zonde openlijk begaat en aldus wordt zoals degene naar wie in de volgende h’adieth wordt verwezen: “Mijn hele Oemmah (gemeenschap) zal het goed vergaan, behalve diegenen die openlijk zonden begaan. Een voorbeeld is degene die ’s nachts iets doet en wanneer de ochtend aanbreekt en Allah had zijn daad bedekt door de nacht en hij zegt: “O jij, ik heb dit en dat gisteren gedaan.” Zijn Heer had de daad bedekt en hij heeft wat zijn Heer bedekte blootgelegd.” [1]
  • Het gevoel hebben dat je hart hard is. Iemand kan het gevoel hebben dat zijn hart in steen is veranderd waar niks meer kan doordringen. Allah de Verhevene zegt: “Toen verhardden jullie harten zich daarna, zodat zij als steen werden of zelfs harder dan dat, want voorwaar, er zijn stenen waaruit rivieren ontspringen en voorwaar, er zijn er die splijten, zodat er water uitstroomt en er zijn er die neervallen uit vrees voor Allah.” [2]Het doet de persoon met een verhard hart niet zoveel als hij een dode ziet of als hij begrafenissen meemaakt. Zo iemand zal zelfs een dode naar zijn graf brengen en aarde op zijn graf gooien, maar het is voor hem alsof hij op een markt rondloopt…
  • Het niet op de juiste manier verrichten van aanbidding van Allah (Verheven en Glorieus is Hij). Zo iemand is er niet bij met zijn gedachten, hij kan zich niet concentreren wanneer hij bidt, de Qor-aan reciteert, een smeekbede verricht enz. Hij denkt niet aan de woorden die hij uit en hij dreunt de woorden op omdat het een gewoonte is, als hij ze al regelmatig opzegt. Als hij gewend is om op een bepaald tijdstip een bepaalde smeekbede te verrichten, volgens de Soennah van de profeet (vzmh), zal hij niet nadenken over wat hij aan het zeggen is en Allah aanvaardt geen smeekbede van degene wiens hart Hem niet kent (degene die niet vaak aan Hem denkt). [3]
  • Luiheid en achteloosheid/onverschilligheid in de aanbidding van Allah de Almachtige. Als iemand ze al verricht, zijn het slechts ‘lege’ bewegingen, handelingen zonder inhoud, ontdaan van elke emotie. Allah de Alwetende heeft de hypocrieten aldus beschreven:“Voorwaar, de huichelaars proberen Allah te misleiden en Hij vergeldt hun (misleiding). En wanneer zij in de salat staan, staan zij er lui bij, om door de mensen gezien te worden. En zij gedenken Allah slechts weinig.” [4]

Dit betekent ook het niet je uiterste best doen bij bijzondere gelegenheden en tijden voor aanbidding. Dit is een aanwijzing dat hij niet geïnteresseerd is om beloning te verkrijgen. Op het moment dat hij bijvoorbeeld in staat is om de bedevaart te verrichten, zal hij het uitstellen of hij zal niet strijden op de Weg van Allah, of hij zal de gebeden niet met anderen verrichten of hij gaat niet naar het vrijdaggebed. De profeet (vzmh)heeft gezegd: “Mensen zullen stoppen om in de eerste rij te bidden, totdat Allah ze in de Hel zal gooien.” [5]Hij voelt zich niet schuldig als hij slaapt en een van de verplichte gebeden heeft gemist, of wanneer hij een Soennah-gebed, dat zeer sterk wordt aanbevolen, niet verricht. Zijn geweten zal ook niet gaan knagen als hij niet regelmatig Allah gedenkt of een smeekbede verricht. Hij voelt er ook niets voor om het later goed te maken en iets dat Soennah is of een fard kifaayah [6] zal hij nalaten. Hij zal niet naar de feestgebeden gaan, of bidden bij een zons- of maansverduistering, of begrafenisgebeden bijwonen.Hij staat onverschillig tegenover beloning. Hij is het tegenovergestelde van de ideale persoon als beschreven door Allah in Zijn boek: “Voorwaar, zij wedijverden in goede daden en riepen Ons aan, verlangend (naar Onze Genade) en vol ontzag (voor Onze bestraffing). En zij waren nederig tegenover Ons.” [7]

Een ander voorbeeld van luiheid in aanbidding is het verwaarlozen van aanbevolen daden, de Soennah. Daden die de profeet (vzmh)regelmatig uitvoerde, zoals het nachtgebed, vroeg opstaan om naar de moskee te gaan en het doh’a gebed [8] .  [1] Boekhaarie, in al-Fat-h’ 10/486[2] Soerat al-Baqarah (2), aayah 74.[3] at-Tiermiedhie, 3479, as-Sielsielah as-Sah’ieh’ah, 594.[4] Soerat an-Nisaa-e (4), aayah 142.[5] Aboe Daawoed, 679, Sah’ieh’ al-Targhieb, 510.[6] Fard Kifaayah: een verplichting die op alle moslims rust, maar als het wordt uitgevoerd door een paar moslims, vervalt de verlichting op de rest van de moslims, bijvoorbeeld al-Djanaazah gebed (begrafenisgebed). Er is ook een andere verplichting dat Fard ‘ain genoemd wordt, dit is een verplichting die voor een ieder verplicht is om uit te voeren, zoals de vijf dagelijkse gebeden, het vasten in Ramadaan…etc[7] Soerat al-Anbieyaa-e (21), aayah 90.[8] [Toevoeging van de uitgever] De voortreffelijkheden van het doh’a gebed worden omschreven in verschillende ah’adieth, zoals: Aboe Dharr verhaalt dat de profeet (vzmh)zei: “Liefdadigheid is dagelijks nodig (of vereist) voor elk deel van je lichaam.

Elke ‘Soebh’aana-llaah’ (Heilig is Allah) is een liefdadigheid. Elke ‘Al-H’amdoeliellaah’ (alle Lof is voor Allah) is een liefdadigheid. Elke ‘laa illaha ilallah’ (er is geen god dan Allah) is een liefdadigheid. Elke ‘Allaahoe Akbar’ (Allah is de grootste) is een liefdadigheid. Het goede bevelen is een liefdadigheid. Het slechte verdelgen is een liefdadigheid. Wat voldoende is voor dat (als een liefdadigheid) zijn de twee rak’aat van doh’a..” (Ah’mad, Moeslim, Aboe Daawoed). Ahmad en Aboe Daawoed verhalen van Boeraidah dat de profeet (vzmh)zei: “Er zijn er 360 gewrichten in een mens en men moet voor elk een liefdadigheid verrichten.” De mensen zeiden: “Hoe kunnen we dat doen, O boodschapper van Allah?” Hij antwoordde: “Men kan het slijm (of viezigheid) dat men vindt in de moskee bedekken of iets schadelijks van de straat verwijderen. Als men dit niet kan doen, kan hij twee rak’aat van doh’a bidden en dat zal voldoende voor hem zijn.”Sprekend over de wettelijke betekenis van deze hadieth zegt as-Shawkani: “Deze twee ah’adieth wijzen op de grootsheid, voortreffelijkheid en belang van het doh’a gebed die de wettigheid benadrukken dat de twee raka’aat voldoende zijn voor 360 liefdadigheden. Zoiets als dit (het doh’a gebed) zou met regelmaat en vasthoudendheid uitgevoerd moeten worden. De hadieth bevestigt ook het belang van het zeggen van ‘Soebh’aana-Allah’ en ‘Al-H’amdoeliellaah’ en ‘laa illaha ilallah’, en (het belang van) het goede bevelen, het slechte verdelgen, verwijderen van speeksel, verwijderen van dat wat schadelijk is van de weg en zulke andere handelingen, die de nodige dagelijkse liefdadigheden vervullen.” An-Nawwaas ibn Sam’an verhaalt dat de profeet (vzmh)zei: “Allah zei: “Zoon van Adam, laat het verrichten van vier rak’aat in de vroege dag niet na, zodat het voldoende is voor het latere deel van de dag.”

Dit is verhaald door al-H’aakiem en at-Tabarani en de overleveraars zijn betrouwbaar. Ahmad, at-Tirmidhie, Aboe Daawoed en an-Nasa’i leveren dit over op gezag van Na’im al-Ghatfani met een goede keten van overleveraars. De verwoording van at-Tirmidhie is: “Zoon van Adam, bid vier rak’aat voor Mij in de vroege dag en het zal voldoende voor jou zijn voor het latere deel van de dag.”’Abdullah ibn ‘Amr zei: “De boodschapper van Allah (vzmh)zond een expeditie en zij verkregen veel buit en keerde snel terug. De mensen spraken over hun snelle overwinning, overvloedige buit en snelle terugkeer.

Naar aanleiding hiervan zei de boodschapper van Allah (vzmh): “Zal ik jullie niet leiden naar een nabijere overwinning, een grotere buit en een snellere terugkeer? Iedereen die woedoe-e verricht en dan naar de moskee gaat om de doh’a te bidden, dat is een nabijere overwinning, een betere buit en een snellere terugkeer.” (Ah’mad en at-Tabaraanie). Aboe Ya’la heeft ongeveer hetzelfde overgeleverd.Aboe Hoerairah (moge Allah tevreden met hem zijn) zei: “Mijn vriend (de boodschapper van Allah (vzmh)) adviseerde mij om drie dingen te doen en ik zal ze niet in de steek laten tot ik sterf:

1. drie dagen per (maan)maand vasten,

2. het doh’a gebed bidden en

3. voor het slapen het witr gebed bidden.” (al-Boekhaarie en Moeslim).Aantal raka’aat voor het doh’a gebed.

Het minimum aantal raka’aat dat gebeden dient te worden is twee, zoals vermeld is in de hadieth van Aboe Dharr (zie hierboven). Het meest bad de profeet (vzmh)acht raka’aat, hoewel het grootst aantal dat hij noemde is twaalf raka’aat. Sommige mensen, zoals Ibn Djarir at-Tabari, al-Moelaimi en ar-Roewyani, die behoren tot de Shafi’-wetschool, zeggen dat er geen maximum aantal raka’aat is die men kan bidden voor de doh’a.Al-‘lraqi zei in de uitleg van Soenan at-Tirmidhi: “Niemand van de metgezellen of volgelingen zijn bekend die het begrenst hebben tot twaalf raka’aat.” As-Syoeti deelt deze mening. Sa’id ibn Mansoer verhaalt dat er aan al-H’assan werd gevraagd: “Verrichtten de metgezellen het?” Hij antwoordde: “Ja…sommige baden twee raka’aat en sommige baden vier raka’aat. En sommige baden tot de helft van de (vroege) dag (om was).”

Ibrahiem an-Nakha’i verhaalt dat al-Aswad ibn Yazid gevraagd werd: “Hoeveel raka’aat moeten er gebeden worden voor de doh’a?” Hij antwoordde: “Zo veel als je wilt.” Oemm Hani verhaalt dat de profeet (vzmh)acht raka’aat bad voor de doh’a en de Tasliem zei na elke twee raka’aat. (Aboe Daawoed met een sah’ieh’ keten van overleveraars) ‘Aishah zegt: “De profeet (vzmh)bad vier raka’aat voor de doh’a en voegde er aan toe wat Allah wilde.” (Ah’mad, Moeslim en ibn Maadjah).

Aanbevolen tijdstip om de doh’a te bidden: de tijd voor de doh’a begint wanneer de zon los is van de horizon (+/- een uur na het Fajr gebed) en duurt tot dat de zon zijn hoogtepunt heeft bereikt (vóór het Dohr gebed). De voorkeur is om de doh’a uit te stellen tot de zon hoog is gerezen en de dag heet geworden is. Zaid ibn Arqam verhaalt: “De boodschapper van Allah (vzmh)ging naar de mensen van Qoebaa-e en zij waren de doh’a aan het uitvoeren. Hij zei: “Het gebed van vroomheid moet worden uitgevoerd wanneer de jonge gespeende kamelen de hitte van de zon voelen.” (Ah’mad, Moeslim en at-Tiermiedhie).

Het komt niet bij de achteloze gelovige op om aandacht aan deze zaken te schenken, laat staan om de twee raka’aat van berouw te bidden, of de twee raka’aat om raad aan Allah te vragen (istiekhaarah).- Beklemmend gevoel in de borst, wisselende buien en depressie die iemand down maken en die hem snel doen klagen over de kleinste zaken. Men wordt opvliegend van karakter tegenover de mensen in zijn omgeving en is niet erg tolerant. De profeet (vzmh) beschreef imaan als “geduld en verdraagzaamheid”

[1]En hij beschreef de gelovige als “iemand die vrienden maakt en bij wie anderen zich op hun gemak voelen. Er zit geen goedheid in degene die geen vrienden maakt en bij wie anderen zich niet op hun gemak voelen.”

[2]- Niet ontroerd raken of bewogen worden door de verzen van de Qor-aan, door Zijn beloften over het Paradijs en door Zijn waarschuwingen tegen de Hel, niet bewogen worden door Zijn geboden en verboden of door Zijn beschrijvingen van de Dag des Oordeels. De zwakke gelovige verveelt zich wanneer de Qor-aan wordt voorgedragen. Hij kan niet doorgaan met het zelf te lezen; wanneer hij de Qor-aan opent, sluit hij hem ook weer gauw.- Het niet concentreren op Allah (Verheven en Glorieus is Hij) bij het Hem gedenken (dhikr) of wanneer hij Hem iets smeekt (doe’aa-e). Aldus wordt dhikr moeilijk voor hem en wanneer hij zijn handen opheft om een smeekbede te doen, laat hij ze gauw weer zakken. Allah, onze Schepper, heeft de hypocrieten beschreven als: “Zij die Allah willen misleiden en lui in het gebed staan.”

[3]- Niet boos worden omwille van Allah bij het zien dat Zijn grenzen worden overschreden, omdat de geestdrift uit het hart is verdwenen. Hij onderneemt niet langer actie om kwaad te bestrijden, hij spoort mensen in zijn omgeving niet meer aan tot het goede, hij wordt niet meer kwaad omwille van Allah (om dingen die Allah haat). De profeet (vzmh) beschreef zo’n hart als ondergedompeld in zwakte in een authentieke overlevering: “Het hart zal worden onderworpen aan beproeving na beproeving en er zal een zwarte vlek in zo’n hart verschijnen die groter zal worden totdat het hele hart zwart is en uiteindelijk bezegeld wordt. Het zal geen goede daad herkennen of enig kwaad bestrijden of proberen te voorkomen, behalve als het hem goed uitkomt.”

[4]Van het goede houden en het verwerpelijke haten zijn uit zo’n hart verdwenen. Alles is hetzelfde voor een dergelijk persoon en hij is niet gemotiveerd om mensen tot het goede aan te sporen of het slechte en verwerpelijke te bestrijden. Hij zal wel over slechte zaken die voorkomen horen en zal het aanvaarden (het niet erg vinden). In dit geval zal hij op dezelfde manier zondig zijn (en dus verantwoordelijk) als diegene die getuige is van een zondige daad en het goedkeurt, zoals de profeet (vzmh)heeft gezegd: “Als er een zonde op aarde wordt begaan, zal degene die er getuige van is en het haat/afkeurt dezelfde zijn als degene die er niets van weet. Degene die geen getuige is van een zonde, maar het niet afkeurt, zal dezelfde zijn als degene die er getuige van was.”

[5]Deze goedkeuring is een daad van het hart en maakt iemand gelijk (wat betreft verantwoordelijkheid) aan degene die er getuige van was.·         Van roem en bekendheid houden, wat de volgende vormen kan aannemen:§ Het verlangen naar leiderschap zonder te beseffen wat een zware verantwoordelijkheid het is.

Dit is waartegen de profeet (vzmh) ons heeft gewaarschuwd toen hij zei: “Jullie verlangen er erg naar om leiders te worden, maar jullie zullen er spijt van krijgen op de Dag des Oordeels, want in het begin lijkt het gemakkelijk, maar later wordt het een grote last.(Dit betekent dat in het begin van een leiderschap, dit rijkdom, macht en plezier oplevert, maar later loopt iemand het risico om vermoord of afgezet te worden en hij zal op de Dag der Opstanding ter verantwoording worden geroepen voor wat er onder zijn verantwoordelijkheid lag).” [6]

De profeet (vzmh) heeft gezegd: “Zal ik jullie vertellen over leiderschap en wat het inhoudt?

Ten eerste is het een verwijt.

Ten tweede betekent het spijt.

Ten derde is het een straf op de Dag der Opstanding, behalve voor de rechtvaardige leider.”[7]

[1] as-Sielsielah as-Sah’ieh’ah, 554, 2/86.

[2] as-Sielsielah as-Sah’ieh’ah, 427.

[3] Soerat an-Nisaa-e (4), aayah 142.

[4] Moesliem, 144.

[5] Aboe Daawoed, 4345, Sah’ieh’ al-Djaami’ 689.

[6] Boekhaarie, 6729.

[7] at-Tabaraanie in al-Kabier 18/72, Sah’ieh’ al-Djaami’ 1420.

In het geval van iemand die plichten en verantwoordelijkheden wil uitvoeren, wanneer hij geen andere, betere positie kan vinden, en hij heeft de intentie om zijn best ervoor te doen en om oprecht en rechtvaardig te zijn, zoals de profeet Yoesoef (vrede zij met hem) deed, dan valt daarvoor wel iets te zeggen. Maar in de meeste gevallen is het een kwestie van een sterk verlangen om te leiden en zichzelf in de schijnwerpers te zetten, hoewel er een meer geschikte man voor de positie is. Zo iemand onthoudt mensen die er meer geschikt voor zijn de mogelijkheid van een leidinggevende positie en hij wil de enige zijn die bevelen uitvaardigt.

  • Ervan houden om aan het hoofd van een bijeenkomst te zitten, de discussie te leiden, anderen ertoe bewegen om naar hem te luisteren en om macht te hebben. Het hoofd van een bijeenkomst is het ‘slachthuis’ waarover de profeet (vzmh) heeft gezegd: “Pas op voor de slachthuizen.” [1

]·         Ervan houden wanneer mensen opstaan voor hem als hij een kamer binnengaat. Dit maakt degenen wiens hart ziek is dat hij zich ‘heel wat voelt’. De profeet (vzmh) heeft gezegd: “Laat degene die blij wordt als dienaren van Allah voor hem opstaan zijn plaats in de Hel innemen.” [2]Eens toen Moe’aawiyah op zoek ging naar Ibn az-Zoebayr en Ibn ‘Aamier, stond deze laatste op terwijl Ibn az-Zoebayr bleef zitten. Hij was verstandiger en evenwichtiger van karakter. Moe’aawiyah zei tegen Ibn ‘Aamier: “Blijf zitten, omdat ik de profeet (vzmh) heb horen zeggen: “Laat degene die ervan houdt dat men voor hem opstaat als hij binnenkomt zijn plaats in de Hel innemen.”Deze persoon wordt kwaad als de Soennah wordt gevolgd en men met rechts begint (bij groeten), zoals bij het verdelen van drankjes. Als zo iemand een bijeenkomst bijwoont, zal hij pas blij zijn als iemand opstaat en hem zijn plaats aanbiedt, ook al heeft de profeet (vzmh) dit verboden, toen hij zei: “Geen van jullie mag een ander van zijn plaats af laten gaan, zodat hij zelf kan zitten.” [3]

  • Gierigheid. Allah (Verheven en Glorieus is Hij) heeft de Ansaar geprezen in Zijn Boek:“En degenen die voor hen in de stad (Medinah) woonden en geloofden (de Ansaar), zij houden van degenen die (vanuit Mekka) naar hen zijn uitgeweken, zij vinden in hun hart geen jaloezie op wat (aan hen) gegeven is. En zij geven aan (hen) voorrang boven zichzelf, ook al is er behoefte onder hen. En wie zich hoedt voor zijn eigen gierigheid; dat zijn degene die zullen welslagen.” [4]De profeet (vzmh) zei dat degenen die succesvol zijn, diegenen zijn die gierigheid vermijden. Een zwak imaan bevordert gierigheid. Hij (vzmh) zei: “Gierigheid en imaan kunnen niet tegelijkertijd bestaan in het hart van de gelovige.” [5]De profeet (vzmh) heeft ook de ernstige aard van gierigheid en de gevolgen ervan beschreven: “Pas op voor gierigheid, want degenen die vóór jullie kwamen zijn vernietigd door gierigheid. Het beval hen om gierig te zijn en zo werden zij het. Het beval hen om de familiebanden te verbreken en zij verbraken de familiebanden. Het beval hen om immoreel te zijn en zo werden zij immoreel.” [6] Wat gierigheid betreft, kan de zwakke gelovige nagenoeg niets uitgeven omwille van de Islaam, ook al vraagt iemand die er recht op heeft erom en wanneer het duidelijk is dat broeders en zusters lijden onder armoede en rampspoed.
    Er is geen sprekender verklaring over gierigheid dan de woorden van Allah: “Weet dat jullie degenen zijn die opgeroepen worden om bijdragen te geven op de Weg van Allah. En onder jullie zijn er die gierig zijn, en wie gierig is, hij is slechts gierig ten nadele van zichzelf. En Allah is de Behoefteloze, terwijl jullie de behoeftigen zijn.” [7]
  • Niet doen wat men zegt. Allah de Verhevene zegt: “O jullie die geloven, waarom zeggen jullie wat jullie niet doen? Groot is de woede bij Allah dat jullie zeggen wat jullie niet doen.” [8]Dit is zonder twijfel een vorm van hypocrisie en degene wiens daden niet overeenkomen met zijn woorden is daarvoor verantwoordelijk voor Allah (Verheven en Glorieus is Hij) en verachtelijk in de ogen van mensen. De bewoners van de Hel zullen gauw genoeg de realiteit ontdekken van degene die tot het goede aanspoort, maar het zelf niet doet en van het slechte weerhoudt, maar het zelf wel doet.
  • Leedvermaak bij het meemaken of zien van de mislukkingen, ellende, problemen of verliezen bij broeders en zusters in het geloof. Wanneer de zegeningen die op hen rustten worden weggenomen of wanneer een eigenschap bij anderen, die hen ‘beter’ maakten dan hijzelf is verdwenen (dan voelt hij zich goed).
  • Zaken zwart-wit zien, of ze nu verboden zijn of niet, en zaken die worden afgekeurd licht opvatten. Sommige mensen, als ze iets willen doen, vragen niet over de goede daden die ze kunnen verrichten. In plaats daarvan vragen ze of het een zonde is of ‘slechts’ een afgekeurde daad. Deze mentaliteit leidt hen naar kwesties binnen het grijze gebied en uiteindelijk naar zaken die sterk worden afgekeurd en verboden zijn. De persoon die zo denkt zal ervan weerhouden worden twijfelachtige en gehate zaken te vrezen, zolang het ‘niet echt verboden’ is verklaard. De profeet (vzmh) heeft gezegd: “Degene die zich bezighoudt met twijfelachtige zaken, het zal hem leiden naar de verboden zaken, zoals een herder die zijn kudde vlakbij een plaats laat grazen waar hij niet mag komen, hij zal die plaats betreden.” [9]Wanneer sommige mensen om een fatwa (rechterlijke uitspraak) vragen en hen wordt verteld dat het verboden is, vragen zij of het erg verboden is of niet, of hoe zondig het precies is. Zulke mensen interesseert het niet om slechte zaken te vermijden. Zij zijn bereid om tot het eerste niveau van een zonde te gaan en zij vatten kleine zonden licht op, met als resultaat dat zij het lef hebben om nog een stap verder te zetten en de grenzen van Allah te overschrijden. Daarom zei de profeet (vzmh): “Op de Dag der Opstanding zal ik zeker de mensen herkennen die goede daden dragen zo groot als de witte berg van Toehaamah en Allah, de Verhevene, zal het in stof veranderen.” Thawbaan zei: “O boodschapper van Allah, beschrijf hen aan ons en leg het uit, zodat we niet onbewust zoals zij zullen zijn.” Hij (vzmh) antwoordde: “Zij zijn jullie broeders en zij zien er hetzelfde uit als jullie. Zij bidden ’s nachts zoals jullie, maar als zij een gelegenheid bespeuren om de grenzen van Allah te overschrijden, zullen ze het doen.” [10] [1] al-Bayhaqie 2/439, Sah’ieh’ al-Djaami’ 120.[2] Boekhaarie in Adab al-Moefrad 977, Sielsielah as-Sah’ieh’ah 357.[3] Boekhaarie, al-Fat-h’ 11/62.[4] Soerat al-H’ashr (59), aayah 9.[5] an-Nasaa-ie al-Moedjtaba 6113, Sah’ieh’ al-Djaami’ 2678.[6] Aboe Daawoed 2/234, Sah’ieh’ al-Djaami’ 2678.[7] Soerat Mohammed (47), aayah 38.[8] Soerat as-Saff (61), aayah 2-3.[9] Boekhaarie en Moesliem, 1599.[10] Ibn Maadjah, 4245.

Dus zo iemand verricht verboden zaken zonder enige aarzeling of gereserveerdheid, dat hem slechter maakt dan degene die een zonde begaat na twijfel en aarzeling. Beide zijn in gevaar, maar de eerste is erger dan de laatste. Zo iemand neemt het niet nauw wat betreft zonden omdat hij een zwak imaan heeft en hij gedraagt zich alsof hij niks verkeerds heeft gedaan. Om deze reden heeft Ibn Mas’oed (moge Allah tevreden met hem zijn) de houding van een gelovige en van een hypocriet als volgt beschreven: “De gelovige beschouwt zijn zonden alsof hij aan de voet van een berg zit en hij is bang dat die berg op hem zal vallen, terwijl iemand die volhardt in verboden zaken zijn zonden beschouwt als een lastige vlieg die hij wegslaat.” [1]

  • Het onderschatten en het minachten van goede daden; het niet geïnteresseerd zijn om kleine goede daden te verrichten. De profeet (vzmh) heeft ons geleerd dat we aandacht moeten schenken aan kleine goede daden. Imaam Ah’mad (moge Allah hem genadig zijn) heeft overgeleverd van Aboe Djoeray al-Hoedjaymie die zei: “Ik ging naar de boodschapper van Allah en vroeg: “O boodschapper van Allah, wij zijn een woestijnvolk. Leer ons iets waardoor Allah, de Geprezene, de Verhevene, ons gunsten van Hem zal schenken.” Hij (vzmh) antwoordde: “Kijk niet neer op goede daden, al is het maar je glas leegmaken en het vullen zodat iemand anders kan drinken, of je broeder met een glimlach tegemoet treden.” [2]Als iemand voorbijkomt die uit een bron wil drinken en je hem te drinken geeft, is dat een goede daad. Ook al lijkt een daad niet veel te betekenen, je mag het toch niet onderschatten. Hetzelfde geldt voor het groeten van je broeder met een vrolijk gezicht, de moskee schoonhouden, al is het maar een klein beetje. Deze daad kan de aanleiding zijn voor vergiffenis van Allah de Barmhartige, want Allah aanvaardt goede daden van een dergelijke aard en vergeeft zonden vanwege deze daden. De profeet (vmzh) heeft gezegd: “Een man liep op zijn weg en zag een boomtak midden op de weg liggen en zei bij zichzelf: “Bij Allah, ik wil dit uit de weg ruimen voor de moslims, zodat het hen niet zal schaden.” En hij werd aldus tot het Paradijs toegelaten.” [3]Er is iets mis met iemand die neerkijkt op goede daden. Het is voldoende straf voor hem dat hem het grote voordeel wordt onthouden waarover de profeet (vzmh) het had: “Voor Iedereen die een obstakel uit de weg ruimt ten bate voor de moslims, zal één goede daad worden opgeschreven en degene van wie een goede daad wordt aanvaard, zal het Paradijs binnengaan.” [4]Moe’aadh (moge Allah tevreden met hem zijn) liep een keer naast een andere man en hij raapte een steen van de weg. De man vroeg hem: “Wat is dat?” Hij antwoordde: “Ik hoorde de profeet (vzmh) zeggen: “Voor Iedereen die een obstakel uit de weg ruimt ten bate voor de moslims, zal een goede daad worden opgeschreven.” [5]
  • Gebrek aan zorg voor de zaken van moslims en gebrek aan enige betrokkenheid, of het nu gaat om smeekbeden voor hen, het geven van liefdadigheid of hen op een andere manier helpen. Zo iemand heeft een koele houding tegenover onderdrukking, rampspoed en ellende onder de moslimbevolking in andere delen van de wereld en is alleen bezorgd om zijn eigen veiligheid. Dit is het gevolg van een zwak imaan, omdat de oprecht gelovige het tegenovergestelde is van deze. De profeet (vzmh) heeft gezegd: “De relatie tussen de gelovige en zijn broeders is als de verhouding tussen het hoofd en de rest van het lichaam; de gelovige voelt de pijn van zijn broeders zoals het lichaam reageert op pijn in het hoofd.” [6]
  • De broederschapbanden tussen twee hechte vrienden verbreken. De profeet (vzmh) heeft gezegd: “Twee van jullie die bevriend zijn omwille van Allah en gaan uit elkaar omwille van Allah, zullen uit elkaar gaan door de eerste zonde (die één van hen begaat).” [7]Dit duidt op de slechte gevolgen van het verbreken van de broederschapbanden. Deze vervreemding tussen broeders die iemand kan voelen (tussen hem en een broeder) is het gevolg van verzwakking van zijn imaan, veroorzaakt door een zonde die hij heeft begaan, omdat Allah zijn status in de ogen van Zijn dienaren zal verlagen, en zo belandt hij in de situatie dat hij geen respect geniet en de band tussen gelovigen niet meer heeft, want Allah de Almachtige beschermt hen die geloven.
  • Geen verantwoordelijkheid voelen om iets voor de Islaam te doen en de Islaam te verspreiden, wat het tegenovergestelde is van de houding van de metgezellen van de profeet (vzmh) (moge Allah tevreden met hen zijn), die zodra ze moslim werden onmiddellijk een groot plichtsbesef hadden. Bijvoorbeeld Toefayl Ibn ‘Amr (moge Allah tevreden met hem zijn) die moslim werd en naar zijn volk toeging om hen tot de Islaam uit te nodigen. Hij was niet zo lang moslim, maar hij had de drang om terug te keren naar waar hij vandaan kwam om zijn familie op te roepen tot de Islaam en hij deed dit, maar tegenwoordig wachten velen onder ons heel lang voor zij echt betrokken bij de Islaam raken en het duurt heel lang voordat zij het punt bereiken waarop zij anderen oproepen tot de Islaam, tot Allah, de Glorierijke, de Verhevene.De metgezellen van de profeet (vzmh) (moge Allah tevreden met hen zijn), voelden vijandschap als gevolg van hun geloof, tegenover de ongelovigen en zij bleven weg van hen en zij trokken tussen hen een scherpe grens. Toen Thamaamah ibn Athaal (moge Allah tevreden met hem zijn), hoofd van de stam van Yamaamah, gevangen werd genomen, werd hij vastgehouden in de moskee en de profeet (vzmh) vertelde hem over de Islaam. Toen deed Allah (Verheven en Glorieus is Hij) het licht van de Islaam in zijn hart ontwaken en hij bekeerde zich tot de Islaam. Hij ging op ‘Oemrah en toen hij in Mekka aankwam, vertelde hij de ongelovigen van Qoeraysh dat hen geen tarwe zal bereiken (er zou geen handel meer met hen worden bedreven) totdat de boodschapper van Allah het zou toestaan. [8] Deze oppositieverklaring tegenover de ongelovigen, het opleggen van economische sancties en het ter beschikking stellen van al zijn bezittingen aan de profeet (vzmh) om de Zaak van Allah te dienen, vonden allemaal tegelijkertijd plaats, omdat (zijn) sterke geloof om directe actie vroeg.
  • Angst en paniek wanneer problemen zich voordoen. Je zult zien dat zo iemand zijn evenwicht verliest, hij kan zich niet concentreren, hij staart met open ogen in het niets en heeft geen idee wat hij moet doen als hij oog in oog staat met een moeilijke situatie. Hij wordt beheerst door zijn angsten en ziet geen uitweg. Hij kan de realiteit niet onder ogen zien met standvastigheid en evenwicht. Dat is allemaal het gevolg van een zwak imaan, want als zijn geloof sterk was, zou hij standvastig zijn en de ergste problemen met kalmte en kracht tegemoet treden.
  • Extreem veel discussiëren. De profeet (vzmh) heeft gezegd in een authentieke overlevering: “Niemand zal dwalen nadat hij is geleid, behalve wanneer hij twistziek wordt.” [9]Iets beweren zonder bewijs en zonder enig nut leidt ver van het Rechte Pad en de meest vergeefse argumenten van mensen tegenwoordig gaan gepaard met gebrek aan kennis of leiding of verwijzing naar het Boek (de Qor-aan). We zijn voldoende gemotiveerd om nutteloze discussies te vermijden, zoals de profeet (vzmh) heeft gezegd: “Ik garandeer een huis in het Paradijs aan degene die een discussie vermijdt, ook al heeft hij gelijk.” [10]
    [1] Boekhaarie in al-Fat-h’ 11/102.[2] Moesnad Ah’mad 5/63, as-Sielsielah as-Sah’ieh’ah 1352.[3] Moesliem, 1914.[4] Boekhaarie in Adab al-Moefrad 593.[5] Moe’djam al-Kabier door at-Tabaraanie 20/101, Sielsielah as-Sah’ieh’ah 5/387.[6] Moesnad Ah’mad 5/340, as-Sielsielah as-Sah’ieh’ah 1137.[7] Boekhaarie in Adab al-Moefrad 401, Moesnad Ah’mad 2/68, Sielsielah as-Sah’ieh’ah 637.[8] Boekhaarie in al-Fat-h’, 8/78.[9] Moesnad Ah’mad 5/252, Sah’ieh’ al-Djaami’ 5633.[10] Aboe Daawoed 5/150, Sah’ieh’ al-Djaami’ 1464.

 ·         Verbondenheid voelen met deze wereld en hier blij mee zijn. Iemand kan zich zo betrokken voelen bij deze wereld, dat hij pijn voelt als hij er iets van mist, zoals geld, macht of bezit. Hij ervaart het alsof hem onrecht aangedaan is omdat hij niet heeft wat anderen wel hebben. Hij voelt zich slecht wanneer hij een broeder ziet die iets van deze wereld bezit wat hij niet heeft. Hij voelt afgunst en wenst dat hij (die broeder) de gunst zal verliezen. Dit gaat tegen imaan in, want de profeet (vzmh) heeft gezegd: “Imaan en afgunst bestaan niet tegelijkertijd in het hart van de ware gelovige.” [1]

  • Hij praat en redeneert op een puur rationele manier, ontdaan van de eigenschappen van imaan. Er is bij hem, zoals hij praat, geen verwijzing naar Qor-aan en Soennah, of naar de woorden van de metgezellen van de profeet (vzmh) of van de generatie na hem (= de salaf, de rechtschapen voorgangers).
  • Tot het uiterste gaan wat betreft het voor zichzelf zorgen, met betrekking tot voedsel, drinken, kleding, wonen en vervoermiddelen. Deze mensen schenken extreem veel aandacht aan luxe dingen, om wereldwijs te lijken. Ze kopen alleen de beste kleding, geven zeer veel uit aan huizen en besteden veel tijd en geld aan onnodige zaken, terwijl zijn broeders en zusters grote behoefte aan dat geld hebben. Dit duurt voort totdat zij belanden in het ‘softe’ leven van luxe, dat door de profeet (vzmh) verboden is verklaard. Er is overgeleverd door Moe’aadh ibn Jabl (moge Allah tevreden met hem zijn): “Toen de profeet (vzmh) hem naar Jemen stuurde, adviseerde hij hem: “Pas op voor luxe, want de dienaren van Allah leven geen luxe leven.” [2] [3] [1] Aboe Daawoed 5/150, Sah’ieh’ al-Djaami’ 1464.[2] Aboe Na’iem in al-H’ielyah 5/155, as-Sielsielah as-Sah’ieh’ah 353.[3] Een gelijke versie was overgeleverd door Ah’mad in al Moesnad 5/243.

(Boek van Mohammed salih al Munajjid / www.arrayaan.nl / 28.01.2012) 

‘Hands off Iran & Syria’: UK activists

Britain’s Stop the War Coalition has organized a protest rally in front of the US embassy in London on Saturday 28 January to stress opposition to an invasion on Iran.

The protest rally entitled “Hands Off Iran and Syria: No Western intervention”, will be held on Saturday from 2pm-4pm outside the US Embassy building in Grosvenor Square London W1, said the Stop the War Coalition in a statement.

The protest campaign is supported by Unite union, War on Want, Palestine Solidarity Campaign, Campaign against Sanctions and Military Intervention on Iran (CASMII), Friends of Al-Aqsa, Goldsmiths Student Union and SOAS Student Union, the statement added.

It said that the growing threats against Iran in recent weeks have been backed up with increased unilateral sanctions imposed by the US, Britain and their European allies in the NATO military alliance.

“As we know from Iraq, these (the threats and sanctions) are a prelude to war, not an alternative to it. There are signs of covert intervention already in Iran, as there are in Syria. Stop the War opposes all military intervention from the west in the region, for which there is absolutely no justification”, the statement added.

Israeli regime is talking more and more of an attack to ‘deal with’ Iran’s nuclear capability, even though it is the only entity in the Middle East that actually has developed nuclear weapons, the coalition noted in its statement.

“Following a year when Britain and France led the intervention in Libya the dangers of further western attacks in the region are very real. Under the guise of ‘humanitarian intervention’ there are already signs of covert intervention in both Iran and Syria. An attack on either country would set the Middle East on fire. Now is the time to start building opposition to these new wars. Join with us to say no to western intervention”, added the statement.

(www.presstv.ir / 28.01.2012)

Arab League confirms will freeze Syria mission

Members from Arab League observers delegation walk in a government building during their visit Deraa city southern Syria, Dec. 29, 2011, in this handout photograph released by Syria’s national news agency.
CAIRO (Reuters) — The Arab League’s monitoring mission to Syria has been frozen given the escalation of violence in the country, the Arab League said Saturday.

“It has been decided to immediately stop the work of the Arab League’s mission to Syria pending presentation of the issue to the league’s council,” the Secretary-General of the Arab League said in a statement.

The mission would remain in Syria, a source at the league had earlier told Reuters, but would temporarily freeze its work.

The head of the monitoring mission, Ambassador Adnan al-Khodeir, had earlier said that the General Secretariat of the league would take all the necessary procedures to protect the safety of its monitors in Syria.

(www.maannews.net /28.01.2012)

Israeli tank shells home in Gaza City

Maan– An Israeli army tank fired an artillery shell at a Palestinian home east of Gaza City on Saturday morning, causing damage but no injuries, locals said.

The shell caused severe damage to the kitchen of Abu Hajjaj home in Shujaiyyeh neighborhood, according to eyewitnesses. The family members were all at home, but no injuries have been reported.

Meanwhile, the armed wing of the Popular Front for the Liberation of Palestine said it had fired four mortar shells towards the Nahal Oz military crossing east of Gaza city late Friday.

The Abu Ali Mustafa Brigades said it was responding to Israeli military forces who crossed into the area.

An Israeli army spokeswoman said a projectile landed in the Negev on Friday, without causing injuries or damage. She was not familiar with the Israeli tank fire on Shujaiyyeh.

(occupiedpalestine.wordpress.com / 28.01.2012)