Nederland op zijn smalst

Stel: er is een regio in Nederland die opkomt voor zijn mensen, doet aan zorg voor arme mensen, zorgt voor zijn eigen mensen als ze tekort komen met voedsel, opleiding en werk. De mensen kunnen altijd even wat halen tegen een ‘een vriendenprijs’ , want iemand van je eigen groep laat je niet in de kou staan. Dit soort zaken gebeuren, ook in Nederland,  terecht, want je laat je (eigen)  mensen niet in de kou staan.

Echter als dit zelfde gebeurt in Arabische landen (lees islamitische landen) dan zijn de rapen gaar en staat Nederland op haar achterste poten en springt meteen op de barricade, achter de USA, om aan te geven dat dit terroristen zijn.

Hamas, die opkwam voor zijn mensen en de verkiezingen won, werd door de westerse wereld onmiddellijk weggezet als een terroristische organisatie. Maar wat deed Hamas? Hamas kwam op voor de zwakkeren in de maatschappij, gaf ze voedsel, opleiding en werk, want je eigen mensen laat je niet in de kou staan. En terecht of niet?  Volgens de westerse mentaliteit niet dus, want Hamas is een terroristische organisatie die bevochten moet worden.  En dat gebeurt dan weer door de Israëlische bezettingsmacht.

Maar ook in Egypte doet de Moslimbroederschap hetzelfde, ze doet aan zorg voor arme mensen, zorgt dat de mensen die een  tekort aan voedsel hebben, kunnen eten, de jongeren opleiding krijgen en dat mensen aan het werk worden geholpen. En wederom, is dit volgens de westerse mentaliteit een (bijna) terroristische organisatie.

Ook in Algerije was de FIS, Front Islamique du Salut oftewel de Islamitische Heilspartij, een politieke partij maar vooral ook een maatschappelijke beweging die opkomt voor de mensen die hulp nodig hebben, zorg nodig hebben, geld en werk nodig hebben. Maar ook hier wederom wordt deze beweging gezien als een terroristische organisatie, al hoewel het FIS in haar politiek actieve periode niet antiwesters was, ze probeerde banden aan te halen met de Europese Gemeenschap en probeerde westers investeerders binnen te halen.

Als men iets negatiefs wilt zeggen over de Islam, wijst men altijd naar het buitenland en vraagt de moslim een uitspraak te doen over de mensenrechten in Saoedi Arabië, de vrouwenrechten in islamitische landen, maar nooit hoor je de mensen over de zorg aan de mensen die het nodig hebben, nooit over de positieve zaken die de maatschappelijke bewegingen doen.

Elke keer als dit soort zaken weer “op mijn bordje” wordt gesmeten, moet ik denken aan een bepaalde zin over een splinter en een balk. Waarom praten over de buitenlandse landen en buitenlandse zaken met de wetenschap dat ze er niets aan kunnen veranderen, zonder te willen praten over de zaken die worden gehanteerd  in de eigen achtertuin. Zogenaamde struisvogelpolitiek, zolang er een gemeenschappelijke ‘vijand’ is, worden de eigen problemen weggedrukt. Deze politiek wordt steeds gebruikt als men in het eigen land bepaalde zaken niet kan of wil oplossen.

Als men weer eens tracht een maatschappelijke beweging uit een islamitisch land te willen bestempelen als een terroristische organisatie , probeer dan eerst eens te kijken wat er allemaal in het eigen land gebeurt.

@ khamakarpress.com

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *