Dissident met toestemming

De kogel door de kerk is zo’n een geweldsvolle uitdrukking en in feite in er vandaag nog niets beslist, want Mauro weet nog steeds niet waar hij aan toe is.

In de wandelgangen van een CDA Congres kan je stoer doen en je als dissident voor de camera weg laten zetten, maar als puntje bij paaltje komt (lees: G. Wilders bij het CDA) worden de christelijke rijen weer gesloten, voor het grote belang. De vraag mag u hierbij stellen: wat is dit belang?

De laatste uren is in menig huiskamer gevraagd: “Hoe humaan is een christelijke partij”?  en velen onder u zijn weer afgeknapt op de uitslag van het debat vandaag .

Op het CDA-congres van zaterdag 29 oktober jl. werd bijna unaniem (natuurlijk toen het bestuur groen licht gaf) besloten dat er een humaan asielbeleid moet komen. Het probleem (m.n. voor Mauro) zit hem in de laatste twee woorden, nl.moet komen. Op de lagere school  heeft iedereen kunnen leren, dat ‘moet komen’ spreekt over iets wat in de toekomst ligt en dus NU nog niet bestaat. M.a.w. dit geldt niet voor Mauro; en het gesol, handel met  de mens Mauro, gaat gewoon door.

De fractie van het CDA komt op dinsdag 1 november wederom unaniem en zeer opgelucht melden (lijkt wel communistisch of dictatoriaal) dat Mauro in aanmerking kon komen voor een studievisum.  Echt een humaan doekje voor het bloeden, het lijden gewoon een jaar rekken. Bah, wat een misselijkmakende oplossing.  Echter, de motie voor het studievisum vanuit de oppositie is nog niet ingediend. Daarnaast heeft Mauro geen trek in een studievisum en trouwens na de studie, moet hij toch terug naar Angola. Na eenpositief resultaat voor zijn studie, moet hij terug, bij een negatief resultaat moet hij ook weg.

Wat hebben de uitspraken van de dissidenten nu toch in feite uitgehaald? Niets, helemaal niets, behalve dat de rijen van het humane, christelijke CDA weer gesloten zijn.

Is het CDA wel zo christelijk, weten de fractieleden en leden van deze partij waar de C voorstaat? Misschien hebben ze de Bijbel gezien en gelezen, maar hebben ze ook gehoord van de zeven werken van barmhartigheid (Uit het Evangelie van Mattheus 25):  de hongerigen te eten geven,  de dorstigen te drinken geven, vreemdelingen onderdak bieden, de naakten kleden,  de zieken bezoeken,  gevangenen bezoeken en de doden begraven? In Mattheus 25:35 staat de tekst te lezen:

“35 Want Ik ben hongerig geweest, en gij hebt Mij te eten gegeven; Ik ben dorstig geweest, en gij hebt Mij te drinken gegeven; Ik was een vreemdeling, en gij hebt Mij geherbergd.

36 Ik was naakt, en gij hebt Mij gekleed; Ik ben krank geweest, en gij hebt Mij bezocht; Ik was in de gevangenis, en gij zijt tot Mij gekomen.”

In het kader van de asielaanvragers en specifiek Mauro is de tekst over de vreemdeling van belang; dit is gebeurd maar na 10 jaar is het gevoel voor ‘deze vreemdeling’ (die vernederlandst is) toch anders geworden. Dissident of niet, het CDA kwaakt wat in het rond, maar ze mag alleen maar kwaken als moederkloek G. Wilders maar het laatste kwaak eh … woord heeft.  Men mag zich dissident noemen binnen het CDA,maar na twee keren voor de camera gesproken te hebben dat een dissident een andere mening heeft, moet hij weer terug in het humane, christelijke CDA-doosje. Betekent humaan beleid tegenwoordig dat men moet kiezen tussen mensen die het nodig hebben en de PVV?

@ KhamakarPress

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *