Flotilla 2 : Het argument dat de blokkade legaal zou zijn is gebaseerd op de “Verklaring betreffende het zeeoorlogsrecht”

1. De bekende Amerikaanse jurist Alan Dershowitz, een fanatiek pleitbezorger van Israël heeft botweg gesteld dat “de Israëlische zeeblokkade van Gaza legaal is onder het Internationaal Recht, en dat iedereen die de blokkade probeert te doorbreken gearresteerd en vervolgd kan worden”. Dershowitz is natuurlijk geen expert Internationaal Recht. Hij heeft naam gemaakt als advocaat van moordenaars en ander gespuis (en dat maakt hem natuurlijk uitermate geschikt om voor Israël te pleiten). Dat gezegd hebbende: waarop baseert hij zijn boude beweringen?

2.Het argument dat de blokkade legaal zou zijn is gebaseerd op de “Verklaring betreffende het zeeoorlogsrecht” (Londen, 1909) en de Handleiding van San Remo over het internationaal recht dat van toepassing is op gewapende conflicten op zee (1994). Beide zijn onderdeel van een verzameling van internationale verdragen die de bepalingen van een groot deel van het Internationaal Recht herbergen. Volgens deze twee documenten mogen landen die met elkaar in oorlog zijn om militaire redenen elkaars toegang tot de zee blokkeren. Echter, elke blokkade verliest zijn legitimiteit wanneer “schade voor de burgerbevolking excessief is of zal kunnen zijn in vergelijking met het directe militaire voordeel dat van de blokkade verwacht kan worden.” Zij die de daden van Israël proberen rechtvaardigen, zoals Dershowitz, lezen de genoemde documenten meest slechts diagonaal en redeneren dat Israël in een gewapend conflict met Hamas verwikkeld is, en dat de blokkade van Gaza legaal is omdat men probeert wapenleveranties aan het getto teen te houden.

3. De gaten in deze redenering zijn groot genoeg om meerdere hulpkonvooien doorheen te laten varen (als die niet op bevel van de Zionisten vast zouden liggen in een Griekse haven). Israël ziet zichzelf namelijk niet in gewapend conflict met een andere staat. Wie daaraan twijfelt mag elk lid van de huidige Israëlische regering eens vragen of men Palestina – inclusief Gaza – kan definiëren als een staat. In werkelijkheid is de juiste definitie van Israëls aanwezigheid op de Westelijke Jordaanoever en Gaza die van een koloniale bezettingsmacht wiens beleid en activiteiten een grove schending zijn van de Conventies van Geneve. Bovenop de kolonisering van het land van Palestina en de wijze waarop de rechtmatige eigenaren van het gekoloniseerde land worden behandeld is de aanwezigheid van de Israëliërs buiten de grenzen van 1967 illegaal (en men kan zelfs debatteren of de aanwezigheid binnen de grenzen van 1967 legaal is). Degenen met wie Israël zogenaamd in een gewapend conflict is verzetten zich slechts tegen de boosaardige bezetting van hun land. Er is geen enkele internationale wet die het in vrijwel alle facetten onwettige Israël het recht geeft he, die zich rechtmatig verzetten te blokkeren. De verzetsstrijders eenzijdig bestempelen als terroristen verandert niets aan de illegaliteit van de blokkade.

4. Zoals hierboven reeds gezegd dienen ‘legale’ blokkades een militair doel te dienen en mogen ze de burgerbevolking geen overdreven schade berokkenen. Er zijn echter voldoende aanwijzingen dat het de doelstelling is van Israël om precies dat te bereiken wat de internationale verdragen verbieden: de blokkade dient geen enkel militair doel en is voornamelijk gericht op het zoveel mogelijk schade berokkenen aan de burgerbevolking. De blokkade van Gaza werd niet ingesteld uit angst voor wapensmokkel of aanvoer van verzetsstrijders, maar is een bewuste daad van economische oorlogsvoering tegen de inwoners van Gaza omdat ze zo brutaal waren om in vrije en eerlijke verkiezingen op Hamas te stemmen.

Er is vastgelegd bewijs voor deze interpretatie. In 2006 zei Dov Weisglass, een adviseur van de toenmalige Israëlische minister-president Ehud Olmert, in het openbaar dat het doel van het Israëlische beleid in Gaza was om “de Palestijnen op dieet te zetten, zonder ze te laten omkomen van de honger”. In juni 2010 publiceerden de McClatchy-kranten Israëlische regeringsdocumenten die bevestigden dat Tel Aviv de blokkade voornamelijk zag als een daad van economische oorlogsvoering en niet als een veiligheidsmaatregel. Daaraan kan toegevoegd worden dat Israëlische kanonneerboten vrijwel dagelijks Palestijnse vissersboten beschieten, vissersboten die niets anders doen dan vissen. We hebben het hier dus over de collectieve bestraffing van 1½ miljoen Palestijnen. Dat alleen is al illegaal en een schending van de Conventies van Geneve. VN-Secretaris-Generaal Ban Ki-Moon, over het algemeen zo gehoorzaam aan de Amerikaanse eisen, ging in 2009 heel even zijn eigen gang en riep de Israëliërs in zijn jaarrapport uit 2009 op de illegale blokkade van Gaza te beëindigen. Hij werd genegeerd.

Dus m.a.w.de Nederlandse Minister van Buitenlandse Zaken Rosentahl heeft het absoluut mis!

(Facebook /J.Jansen / 14.07.2011)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *