Lezing 2: Why am I a Muslim – Abdullah Al Andalusi

Tijd
donderdag 16 juni · 17:00 – 20:00

Locatie
Erasmus universiteit, locatie woudestein

Gemaakt door:

Meer informatie
—————-For English please scroll below ———

Met trots presenteert JCVE in samenwerking met studentenverenigingen Avicenna en Iqra, de tweede lezing van de lezingenreeks ‘ Why am I a Muslim?’. Dit keer zal Abdullah Al Andalusi een lezing geven met de titel ‘What makes the qoran divine’.

De Islam is een logische, maar vaak onbegrepen religie. Veel jongeren vandaag de dag, begrijpen helaas niet waarom ze nu moslim zijn en hoe ze zich moeten gedragen naar de regels die zijn opgesteld in de heilige koran. Dit heeft als gevolg dat ze vaak asociaal gedrag vertonen of acties plegen die niet in overeenstemming zijn met de islam.
Willen we dat dit anders gaat worden, moeten we beginnen bij de wortels van het geloof Imaan, immers alles begint met Imaan. Als het Imaan sterk is, dan zijn een goed gedrag en het verrichtten van juiste daden een automatisch gevolg hiervan.

Met het oog op verbetering organiseren wij ‘Why am I a muslim’. In deze lezingenreeks zullen wij op donderdag 16 juni verder gaan met onze gastspreker Abdullah Al Andalusi.

Programma:
17:00 – Inloop
17:30 – Quran recitation
17:40 – Welcome speech
17:45 – Lecture
18:30 – Pause
18:45 – Questions and Answers
19:30 – Ending

Houdt de pagina van JCVE voor verdere informatie!

Tot de 16e insha’ Allah!!!

——————————————————————————————

JCE proudly presents a lecture series, “Why am I a Muslim? ”

Islam is a very logical religion and greatly misunderstood. This series aims to present Islam in a very logical and intellectual fashion. The topics will be dealt in a balanced way, making it suitable for non-Muslims to have an objective look at Islam, while at the same time also giving Muslim Youth a different perspective of Islam. Helping them answering basic questions about Islam.

Everything starts with belief/iman, if the belief/iman is strong then good actions/deeds are an automatic consequence. A lot of youth today born Muslim are not even sure why they are Muslims and therefore their actions are not in line with Islam. In order to improve that, we need to start at the roots (Iman).

Further due the tremendous advances in science, people are deeming the belief in God more and more useless. This problem is not only limited to Christian/Jew but also Muslim (science) students. In order to change this perception the youth needs to be made aware of Islamic belief in a more logical fashion.

The first lecture of the series is on the 09-06-2011 given by brother Adam Deen from the UK.

Gaza: A View From the Ground

Here in Palestine, disgust expressed by civil society reformers about Barack Obama’s May 19 policy speech on the Middle East and North Africa confirms that political reconciliation between Washington and fast-rising Arab democrats is impossible.

Amidst many examples, consider the longstanding U.S. tradition of blind, self-destructive support for Israel, which Obama has just amplified. Recognizing a so-called ‘Jewish state’ as a matter of U.S. policy, he introduced a new twist that denies foundational democratic rights for 1.4 million Palestinians living within Israel. For a Harvard-trained constitutional lawyer to sink so low on behalf of Zionist discrimination is shocking. For although Obama mentioned the “1967 lines” as the basis for two states and thereby appeared to annoy arch-Zionist leader Benjamin Netanyahu, this minimalist United Nations position was amended with a huge caveat: ‘with land swaps.’

Obama thus implicitly endorses illegal Israeli settlements (with their half-million reactionary residents) that pock the West Bank, confirming its status as a Bantustan for 2.5 million people, far more fragmented than even the old South African homelands. Another 1.6 million suffer in the isolated Gaza Strip.

Map of Israel.

Obama also claimed, “America values the dignity of the street vendor in Tunisia more than the raw power of the dictator,” stretching credulity.

The Arab Spring Gets in the Way

“He was with the dictators until the very last minute,” rebuts Ramallah-based liberation activist Omar Barghouti, regarding both Tunisia’s Ben-Ali and Egypt’s Hosni Mubarak. “He’s missed the point of the Arab Spring. It’s not just about the street vendor, it is about social justice. The pillage of the resources of the region by the U.S. has to come to an end.”

Resource extraction and Israeli empowerment explain Obama’s recent flirtation with unreformable Libyan and Syrian tyrannies, as well as ongoing U.S. sponsorship of brutal regimes in Yemen, Bahrain and Saudi Arabia. So it was impossible for the U.S. president to avoid a subtle confession: “There will be times when our short-term interests don’t align perfectly with our long-term vision of the region.”

“There will be times”? That’s the understatement of the year, considering “short-term interests” reflect the corrupted character of corporate-purchased U.S. politicians. (Obama needs to raise $1-billion to finance his re-election campaign next year.) Pursuit of such narrow interests gets Washington into perpetual trouble, including bolstering Israeli aggression, becoming dependent upon oil from despotic regimes, and dogmatically imposing free-market ideology on behalf of U.S.-dominated multinational capital.

I am witnessing the results firsthand in Gaza and the West Bank, and was lucky to even get here, for last Tuesday, the day after I arrived at the main regional airport in TelAviv (with my white skin, multiple passports and non-Muslim surname), my friend Na’eem Jeenah also tried to enter Israel en route to Palestine with South African papers. For four hours the Israeli border police detained Jeenah, a Johannesburg leader of the Palestine Solidarity Committee. Intervention by concerned SA diplomats couldn’t appease immigration officials, who forced him to board a flight to Istanbul where he waited for another day before returning home.

Apartheid – Israeli Style

South Africans who get through immigration invariably confirm conditions here that deserve the label ‘Israeli apartheid.’ Last month, Judge Richard Goldstone’s reputation-wrecking reversal on the UN Goldstone report, regarding the Israeli army’s intentional killing of Gaza civilians during the January 2009 “Operation Cast Lead” invasion, cannot disguise 1400 dead, of which no more than half were Hamas-aligned officials.

That massacre was, according to Israeli journalist Amira Hass, a chance for the army to practice high-tech urban warfare against a caged populace, replete with white phosphorous, combat robots, drones and other terror weapons.

Erez (Gaza border) protest on Nakba day, 15 May 2011.

Just as I crossed Gaza’s northern Erez border post last Friday, Israeli Defense Force soldiers fired on unarmed marchers who are Palestine’s unique contribution to the Arab Spring, leaving two wounded. The Sunday before, tens of thousands of these brave people, especially refugees, mobilized using FaceBook and walked to several 1967 lines, resulting in fifteen murders by trigger-happy Israeli soldiers.

Along with the Boycott, Divestment and Sanctions non-violent struggle against Israeli power, this Satyagraha-style movement, adopting strategies and tactics pioneered in Durban, South Africa by Mahatma Gandhi a century ago, must strike fear in the hearts of TelAviv securocrats. No longer can they portray their enemies as rocket-launching Islamic fundamentalists who worship Osama bin Laden.

What I also learned from Palestinian civil society activists is that the pillaging of this region by the West is being planned by the International Monetary Fund (IMF) and World Bank, following similar support to dictators last year – though with unintended consequences! – in Tunisia, Libya and Egypt.

Evidence includes two documents presented by the IMF and World Bank to an April 13 Brussels donor conference, spelling out Palestine’s wretched economic fate in technocratic terms. The IMF insists on lower civil service wages, electricity privatization, subsidy cuts and a higher retirement age. The World Bank advocates a free-trade regime which will demolish the tiny manufacturing base.

In his speech last Thursday, Obama endorsed an IMF/Bank document on the regional economy to be tabled at this week’s G8 meeting of industrial powers in France. Although Washington promised $1-billion in debt relief, it comes with conditions such as “supporting financial stability, supporting financial modernization and developing a framework for trade and investment relations with the EU and the USA.”

Go ahead and snigger, but absurd as this sounds in the wake of the recent U.S.-centred world financial meltdown, Obama’s gift is actually an “attempted bribe of the Egyptian democratic revolution,” says Barghouti. In any case there is another $33-billion of Mubarak’s “Odious Debt” yet to be cancelled, and reparations to be paid.

Concludes Barghouti, “If anything, the U.S. has played a very negative role. The best thing Obama can do for the region is leave it alone. We’ve seen U.S. democracy-building in Afghanistan and Iraq, so no thank you.”

(www.globalresearch.ca / 09.06.2011)

Al 10.000 tot 15.000 doden in Libië

Een wegversperring in de Libische stad Kalaa dat eerder deze week door de rebellen was veroverd en vervolgens door de luchtmacht van Kaddafi gebombardeerd werd.
De strijd in Libië heeft tot dusver aan naar schatting 10.000 tot 15.000 mensen aan beide zijden het leven gekost. Dat heeft de Egyptische jurist Cherif Bassiouni, die voor de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties onderzoek heeft gedaan naar mogelijke oorlogsmisdaden in het Noord-Afrikaanse land, vandaag gezegd.

Een onderzoekscommissie onder Bassiouni’s leiding stelde vorige week vast dat beide kampen in Libië zich schuldig lijken te hebben gemaakt aan oorlogsmisdaden. Wel zijn volgens hem de bewijzen voor wandaden door troepen van dictator Muammar Kaddafi talrijker dan die voor misdrijven die zijn begaan door de opstandelingen, die sinds februari proberen hem ten val te brengen.

(www.parool.nl / 09.06.2011)

Hamas kiest voor gedoogstrategie

Islamitische militanten slaan het roer om

Hamas zal geen enkele minister leveren, ook als zij de verkiezingen winnen. Dat zei een Hamas woordvoerder donderdag tegen The Associated Press (AP). Met die strategie wil Hamas voorkomen dat de Palestijnse bevolking wordt afgesneden van economische hulp. Bovendien hoopt de beweging iets terug te krijgen van steun in de Gazastrook waar ze veel stemmen verloren.

Een maand geleden sloten Hamas en Fatah een verzoeningsakkoord in aanloop naar nieuwe Palestijnse verkiezingen. Hamas vertelde AP dat al voor dit akkoord de nieuwe strategie besproken is met leden van Hamas uit de Westbank, Gaza, Egypte en Syrië. Die omslag bij Hamas heeft er uiteindelijk toe geleid dat een meerderheid met de verzoening instemden.

“Hamas is er achter gekomen dat deelname aan de regering grote schade zal aanrichten in onze beweging en daarom hebben we onze strategie aangepast”, zei een Hamas- gezant meldt de Israëlische krant Haaretz.

Hamas kiest voor een overheid met partijloze technocraten terwijl Abbas het liefst de huidige premier Salam Fayyad aanhoudt, een gerespecteerd econoom die Hamas toch vooral als politiek figuur wordt gezien.

Het vormen van één Palestijnse regering zal nog heel wat voeten in de aarde hebben. Hamas, die de macht heeft op de Gazastrook, heeft Israël nooit erkend. Wanneer zij samen met Fatah in de regering zouden komen, wordt de druk van de internationale gemeenschap op Hamas nog groter om wel aan die eis te voldoen. Daarop zouden ook financiële sancties kunnen volgen waarvan het Palestijnse volk de dupe wordt waardoor Hamas nog aanhangers zou verliezen.

(www.joop.nl / 09.06.2011)

Nederlandse economische relaties die de Israëlische bezetting van Palestijnse en/of Syrische gebieden ondersteunen

Een onderzoeksrapport in opdracht van United Civilians for Peace

Israël houdt vanaf 1967 de Westelijke Jordaanoever (inclusief Oost-Jeruzalem), de Gazastrook en de Golan Hoogvlakte bezet. Deze gebieden bevinden zich voorbij de Groene Lijn, de internationaal erkende grens van de staat Israël. Israël heeft nederzettingen in deze bezette gebieden gevestigd, wat volgens het internationaal recht (de Vierde Conventie van Genève) illegaal is.
Israëls nederzettingen in de Gazastrook zijn in augustus 2005 ontmanteld. Op de Westelijke Jordaanoever en de Golan Hoogvlakte echter worden nederzettingen continu uitgebreid en nieuwe nederzettingen gevestigd. Deze nederzettingen zijn een bron van ernstige en systematische mensenrechtenschendingen, die het dagelijkse leven van miljoenen Palestijnen en enkele duizenden Syriërs schaden die onder de Israëlische bezetting leven. Daarnaast vormen deze nederzettingen een serieuze belemmering om vrede te bewerkstelligen tussen Israëli’s en Palestijnen.

Zakelijke activiteiten en mensenrechten
Zakelijke activiteiten in de nederzettingen en de daaraan verbonden industriële zones zijn van groot belang voor de economische levensvatbaarheid van de nederzettingen. Landbouwbedrijven die groente, fruit en bloemen produceren spelen een belangrijke rol, maar industrieën die voedselproducten, plasticproducten, cosmetica en vele andere producten produceren zijn ook van betekenis voor de economie van de nederzettingen. Vele internationale bedrijven hebben handel- en investeringsrelaties met deze nederzettingenbedrijven, waardoor ze betrokken zijn bij activiteiten die leiden tot mensenrechtenschendingen.
United Civilians for Peace (UCP) – een samenwerkingsverband van zes vredes- en ontwikkelingsorganisaties in Nederland – pleit voor een oplossing van het Israëlisch-Palestijnse conflict die in overeenstemming is met het internationale recht. Volgens UCP belemmeren internationale handelsrelaties met de bezetting een dergelijke oplossing. UCP heeft daarom opdracht gegeven voor dit rapport, dat als doel heeft de Nederlandse economische relaties met de Israëlische bezetting van Palestijnse en Syrische gebieden in kaart te brengen.
Het onderzoek heeft 35 Nederlandse bedrijven geïdentificeerd die directe of indirecte relaties onderhouden met de bezetting van Palestijnse en/of Syrische gebieden: 21 bedrijven met een Nederlands hoofdkantoor en 14 Nederlandse dochterondernemingen van Israëlische bedrijven.

Handelsbetrekkingen
Producten uit de nederzettingen zijn niet gemakkelijk te identificeren op de Nederlandse markt, aangezien zij meestal het etiket “Made in Israel” dragen. De etikettering van nederzettingenproducten als zijnde Israëlisch moet tegen de achtergrond van het EU-Israël Associatieverdrag worden gezien. Volgens dit akkoord, dat in juni 2000 werd gesloten, zijn Israëlische exportproducten bestemd voor de Europese Unie vrijgesteld van importheffingen.
De EU neemt al lange tijd het standpunt in dat producten uit de nederzettingen niet in aanmerking komen voor deze handelsvoordelen. Sinds februari 2005 is een overeenkomst van kracht die vereist dat op Israëlische goederen die naar de EU worden geëxporteerd de plaats van herkomst wordt aangegeven. Dit stelt de douaneautoriteiten van de EU-lidstaten in staat om Israëlische producten van nederzettingenproducten te onderscheiden. Of deze overeenkomst effectief werkt, is niet bekend.
Ondanks deze verwarrende etiketteringspraktijken zijn in totaal 23 Israëlische nederzettingsbedrijven geïdentificeerd die naar Nederland exporteren:
Groente en fruit: Agrexco, Arava, Hadiklaim, Jordan Plains
Andere voedselproducten: Adanim Tea, Amnon + Tamar, Oppenheimer
Bloemen: Agrexco
Wijn: Barkan, Carmel, Golan Heights, Tishbi
Andere dranken: Soda-Club
Cosmetica: Dead Sea Laboratories, Intercosma
Plasticproducten: Keter Plastic, Mapal Plastic Products, Tip Top Toys
Metaalproducten: A.R.I. Flow Control Accessories, Mul-T-Lock
Andere producten: Afic, Bio-Lab, Caesarea Carpets, Ofertex Industries
In de meeste gevallen exporteren deze bedrijven goederen die in nederzettingen zijn vervaardigd naar Nederland, in sommige gevallen vermengd met goederen die in Israël zijn geproduceerd. In sommige gevallen zijn de geëxporteerde producten in Israël vervaardigd, maar wordt het bedrijf toch in dit rapport opgenomen aangezien het een groot kantoor of een fabriek in een nederzetting heeft.
Van een deel van deze 23 bedrijven zijn bij elkaar 25 Nederlandse handelspartners gevonden: 8 Nederlandse marketingdochters van de betreffende Israëlische bedrijven en 17 Nederlandse verkopers en importeurs. Groente en fruit die door deze bedrijven uit de nederzettingen worden geëxporteerd, worden door de meeste Nederlandse supermarktketens verkocht, voornamelijk onder de merknamen Carmel en Jaffa. Bloemen van Agrexco worden breed gedistribueerd in Nederland. Andere producten die geëxporteerd worden door bedrijven uit de nederzettingen, worden verkocht door bekende Nederlandse winkelketens.

Andere bedrijfsrelaties met de bezette gebieden
Er zijn twee Nederlandse bedrijven geïdentificeerd met investeringen in nederzettingen in door Israël bezette gebieden:
Soda-Club is een Israëlische producent van frisdrank, die zijn juridische zetel naar de Nederlandse Antillen heeft verplaatst en zijn houdstermaatschappij naar Nederland. Soda-Club produceert koolzuurtoevoegende apparaten in een nederzetting op de bezette Westelijke Jordaanoever.
Unilever is een van oorsprong Brits-Nederlands bedrijf voor voedselproducten, schoonmaakmiddelen en lichaamsverzorgingsproducten, dat 51% van de aandelen bezit van een zoutjes- en snackfabriek in een nederzetting op de bezette Westelijke Jordaanoever.

Twee Nederlandse bedrijven hebben infrastructurele diensten en producten geleverd die de Israëlische bezetting van Palestijnse gebieden ondersteunen:
Interwand Eibergen levert glazen wanden voor een nieuw terminalgebouw bij de Erez grensovergang tussen Israël en de bezette Gazastrook, die beheerd wordt door het Israëlische Departement voor Veiligheid.
Riwal verhuurt mobiele kranen die gebruikt worden bij de bouw van de Israëlische afscheidingsmuur op de bezette Westelijke Jordaanoever.

Zes Israëlische bedrijven met activiteiten in de door Israël bezette gebieden hebben in totaal 14 dochterbedrijven in Nederland:
Agrexco: heeft twee marketingdochters in Nederland voor de verkoop van bloemen, groenten en fruit;
Arava: heeft twee marketingdochters in Nederland voor de verkoop van groenten en fruit;
Bio-Lab: heeft in Nederland een dochteronderneming die chemische middelen op de markt brengt;
Keter Plastic: heeft verschillende dochterondernemingen in Nederland die plastic huishoudartikelen en opbergproducten op de markt brengen (Allibert, Curver), die plastic tuinmeubelen produceren (Jardin Netherlands) en die andere BV’s beheren (Jardin International Holding);
Mapal Plastic Products: heeft een dochteronderneming in Nederland die plastic producten op de markt brengt;
Mayanot Eden: heeft een joint-venture in Nederland met Danone die gebotteld water op de markt brengt en daarnaast twee financierings- en houdstermaatschappijen in Nederland.

Bevordering van economische relaties
De Nederlandse minister van Buitenlandse zaken stelde in november 2005 dat “indien een Nederlands bedrijf de ambassade zou verzoeken om hulp bij het zakendoen met een bedrijf in een nederzetting (of vice versa) de Nederlandse ambassade geen medewerking verleent.” Maar in de praktijk is het beleid van Nederlandse overheidsorganen en -instellingen betreffende economische banden met Israëlische nederzettingen in door Israël bezette gebieden minder eenduidig:
EVD: economische relaties met nederzettingen zijn niet uitgesloten;
Atradius: economische relaties met nederzettingen zijn niet uitgesloten;
Ministerie van Landbouw: verwijst vragen naar de Nederlandse ambassade;
Netherlands Foreign Investment Agency: beleid onduidelijk;
Nederlandse Ambassade in Israël: economische banden met nederzettingen worden niet gefaciliteerd, maar bedrijven uit de nederzettingen kunnen gebruik maken van het handelsportaal van de ambassade op het Internet.
Verschillende Nederlandse particuliere bedrijven en organisaties bevorderen ook economische relaties tussen Nederland en Israël. De volgende informatie is aangetroffen over hun beleid ten aanzien van economische relaties met Israëlische nederzettingen in de bezette gebieden:
Kamer van Koophandel Nederland-Israël: economische banden met nederzettingen zijn niet uitgesloten;
Christenen voor Israël / Israël Producten Centrum: import van verschillende producten uit nederzettingen;
Federatie Nederlandse Zionisten: onderdeel van de World Zionist Organisation die actief investeert in de nederzettingen;
Israël Office Delft: relaties met Kfar Sava, niet met nederzettingen;
Joods Nationaal Fonds: onderdeel van de Jewish National Fund die nederzettingen financiert;
Israël Desk van KPMG: economische banden met nederzettingen zijn niet uitgesloten;
OPTIN: economische banden met nederzettingen zijn niet uitgesloten.

Economische banden met geselecteerde buitenlandse bedrijven
Tot slot zijn de Nederlandse economische relaties met drie buitenlandse bedrijven onderzocht, omdat deze drie bedrijven internationaal sterk worden bekritiseerd door de Presbyterian Church (U.S.A.), Amnesty International en andere organisaties om hun bijdrage aan de Israëlische bezetting van de Palestijnse gebieden.
Caterpillar is een Amerikaanse producent van zware apparatuur die door het Israëlische leger gebruikt wordt voor het vernielen van Palestijnse huizen en de aanleg van infrastructuur in de Israëlische nederzettingen. Caterpillar heeft verschillende dochterondernemingen in Nederland die zich bezig houden met logistiek, productie en financiële dienstverlening en een bankrelatie met ABN AMRO Bank.
Het Ierse bedrijf Cement Roadstone Holdings is mede-eigenaar van de belangrijkste cementleverancier van de Israëlische afscheidingsmuur op de bezette Westelijke Jordaanoever. CRH heeft verschillende dochterondernemingen in Nederland, inclusief 129 Gamma en Karwei winkels.
Het Franse bedrijf Veolia Environnement bouwt een light rail system dat Jeruzalem verbindt met Israëlische nederzettingen in en rond bezet Oost-Jeruzalem op de bezette Westelijke Jordaanoever. In Nederland bezit Veolia Environnement verschillende publieke transportondernemingen die bus-, taxi- en veerpontvervoer aanbieden in een aanzienlijk deel van Nederland.

(mvoplatform.nl / 09.06.2011)

NATO dumping radiation on Libyan civilians

NATO launched nearly 3,200 attacks with depleted uranium bombs against civilians in Libya. This is the denunciation of the special envoy of Telesur, Rolando Segura. The total number of air strikes launched by the Atlantic Alliance against Libya is over 8,400 already. Almost 40% of these involved use of depleted uranium munitions, revealed the South American television journalist in his Twitter profile.

In Iraq, for example, the imperialist aggressors abundantly used projectiles containing debris resulting from the enrichment of the ore. Depleted uranium is highly valued by the military, since it is almost two times denser than lead and the perforation capacity is increased.

Besides the direct consequences of the imperialist bombings in Libya, it is necessary to take into account that depleted uranium is a radioactive substance that causes serious injuries in the renal and digestive tract, cancer in the lungs and bones and neuro-degenerative or congenital malformation in human beings.

The explosion of a DU munition reaches ten thousand degrees centigrade and releases highly toxic dust and contaminants that can travel thousands of miles. The dissipation of these particles may last for millions of years, so its effects on the environment and the inhabitants of the areas affected are perpetuated for generations.

Meanwhile, the attacks on Tripoli intensify on the entire urban area of ​​the capital. According to data gathered by the reporter from Telesur, since only last Saturday, the imperialist air force carried out 54 bombings in five cities. At least 19 people died and over 130 were injured in a series of attacks carried out in the last few days.

NATO dumping radiation on Libyan civilians. 44543.jpegThe continuation of the offensive takes place even as the African Union reiterates its call for the establishment of a ceasefire in the territory. The Libyan government is supporting the call and insists that the United Nations, that supposedly promotes dialogue, silence the guns. The government led by Muammar Qaddafi continued to release dozens of rebel prisoners in a process mediated by tribal chiefs of the North African country.

At the end of last week, Barack Obama and Nicolas Sarkozy, Presidents of the United States and France, respectively, have insisted that they share “the same analysis that Gaddafi should relinquish power,” and to this end, NATO must “finish the job” there.

Libyan sovereign funds

“It is impossible to know whether there was an economic intent in the operation against Gaddafi. What is undeniable is that his fall would give great way to Western banks. It would be the perfect embezzlement,” said one U.S. specialist heard by the Lusa news agency.

The Lusa news agency asked for the opinion of several experts to review the flow of capital and money-laundering and investigated what would happen to the sovereign funds of Libya if the head of government was overthrown.

The conclusion is that the consequences would be the disappearance of sums belonging to the Libyan people, since “Gaddafi could no longer under practical conditions and policies recover the funds and reverse the process of investment in the West.”

A financial operator directly linked to transactions involving the Libyan Investment Authority (LIA, its acronym in English), affirmed to the agency “regarding the diverted [financial] products, of great complexity, the situation is that not even the source of the investment knows exactly what was done with their capital.”

According to Lusa, quoting an expert on sanctions, under the respective financial transactions, “They can go after the money until eternity. Not only the international authorities, but also, of course, the owner of the money.”

“If the owner of the money disappears, the money remains unclaimed, so to speak, because in the source there was an investment that politically was made in secret. That is the situation Gaddafi is under,” summarized the source.

(english.pravda.ru / 09.06.2011)