Israeli settlers attack unarmed Palestinian villagers in their homes

Yesterday (08.03), the Rafidia Hospital in the West Bank city of Nablus received dozens of casualties from the south Nablus village of Qasra. The injured villagers were attacked by scores of Israeli settlers from the settlement of Yash Ed which is built on territory belonging to the Qasra village. The illegal settlement had been previously evacuated, but the settlers returned breaking into the village and attacking the locals.

Violent clashes erupted when the Palestinian villagers tried to defend themselves and their land against the settler assault. Many of the injured had either been shot or suffered gas asphyxiation.

Last Friday at dawn, Israeli settlers uprooted more than 500 olive trees from the territories of the Basalta region and stole them. The trees had been planted only the month before by the villagers as part of regional reforestation campaign aimed at protecting Basalta from settler attacks.


Koning Marokko kondigt hervormingen aan

De Marokkaanse koning Mohammed VI heeft een ‘globale constitutionele hervorming’ aangekondigd gevolgd door een referendum. De koning deed de belofte woensdag tijdens een televisietoespraak.

Koning Mohammed VI wil dat de hervormingen het democratisch proces en het handhaven van de wet in het land verbeteren.  ‘We hebben besloten om aan een globale constitutionele hervorming te beginnen’, aldus de koning.

Mohammed VI kondigde de oprichting van een commissie aan voor de grondwetsherziening. Die werd in 1996 een laatste keer aangepast.


De onrust in de Arabische wereld is voorlopig grotendeels aan Marokko voorbijgegaan. Wel vielen er vijf doden bij incidenten die verband leken te houden met demonstraties in het land op 20 februari. Het belangrijkste doelwit van de protesten toen was het parlement. Veel Marokkanen zijn van mening dat hun stem daar onvoldoende wordt gehoord.

Mohammed VI, een bondgenoot van Europa en de Verenigde Staten, wordt gezien als een hervormer, in tegenstelling tot zijn vader Hassan II, die het land met ijzeren vuist regeerde.

( / 09.03.2011)

Islam, Jihad, and Terrorism

Jihad: one of the most misunderstood concepts in Islam

by M. Amir Ali, Ph.D.

…”Islam” and other various Islamic terms and concepts are grossly misunderstood in the West. Muslims can hardly find anyone to blame but themselves because (a) they have failed to live by the Islamic tenants in our times, and (b) they have failed to promote understanding of Islam in the West through outreach projects. This brochure is a humble attempt to briefly explain the terms given in the title. The Institute of Islamic Information & Education (III&E) has published almost fifty brochures and several articles for promoting understanding of Islam among Muslims and non-Muslims equally. Please write to the III&E or visit their web site for more information.

Some of the Islamic Terms

Islam means a commitment to live in peace through submission to the Will of God (Allah).
Muslim is a person who makes a commitment to live in peace through servitude to Allah.
Jihad means “struggle” and “strive” against evil thoughts, evil action and aggression against a person, family, society or country. Jihad may be a “justifiable war”, borrowing the Christian term.
Mujahid is a person who engages in Jihad for the sake of Allah according to the Qur’an (Muslim’s source book for guidance) and Sunnah (the teachings of Prophet Muhammad, Peace Be Upon Him). Mujahideen is the plural of Mujahid.
“Islamic terrorism” – There is no such phrase or term in the Islamic source books of the Qur’an or the Sunnah and has no place in Islam.
Sunnah – Sunnah is the preferred way of the Prophet Muhammad that includes his teaching. The sources of the Sunnah are authentic Hadith (reports of the Prophet’s sayings, doings and approvals) collections.
The True Meaning of “Jihad”

Jihad is usually associated with Islam and Muslims, but in fact, the concept of Jihad is found in all religions including Christianity, Judaism and political/economic ideologies, such as, Capitalism, Socialism, Communism, etc. Islam defines Jihad as striving and struggling for improvement as well as fighting back to defend one’s self, honor, assets and homeland. Also, Jihad is interpreted as the struggle against evil, internal or external of a person or a society. Jihad, in Islam, means doing any or all but not limited to the following:

1.Learn, teach, and practice Islam in all aspects of one’s life at all times to reach the highest and best education in order to benefit oneself, family and society.
2.Be a messenger of Islam everywhere, in every behavior and action.
3.Fight evil, wrongdoing, and injustice with all one’s power by one’s hand (action), with one’s tongue (speech), or at least with one’s heart (prayer).
4.Respond to the call for Jihad with money, effort, wisdom and life; yet, never fight a Muslim brother, a Muslim country, or a non-Muslim society that respects its treaties and harbors no aggressive designs against Islam or Muslims.
5.Suicide under any pretext is not condoned as Jihad in Islam.
6.Converting people to Islam by force or coercion is never Jihad but a crime, punishable by law.
7.The promise of “70 or 72 virgins” is fiction written by some anti-Islam bigots.
The Levels of Jihad

1.A personal struggle within one’s self to submit to Allah, fight evil within one’s self, achieve higher moral and educational standards – Inner Jihad.
2.Jihad against evil, injustice and oppression within one’s self, family and society – Social Jihad.
3.Jihad against all that prevents Muslims from servitude to God (Allah), people from knowing Islam, defense of a Muslim society (country), retribution against tyranny, and/or when a Muslim is removed from their homeland by force – Physical Jihad or an armed struggle.
The Qur’an defines physical Jihad as being the highest level of Jihad that one can undertake. Its reward is eternal Paradise. Muslims also know that all humans are accountable for what they have done during their life on this earth. Muslims will be asked about what they did with their lives and their level of submission to Allah on the Day of Judgment.

Does Jihad mean Holy War?

In Islam, there is no such thing as holy war. This terminology was generated in Europe during the Crusades and their war against Muslims. Islam recognizes Jews and Christians as the “People of the Book” because they all follow the Prophet Abraham, believing in Moses’ and Jesus’ teachings. For many centuries, Muslims have peacefully coexisted with Christians, Jews, and people of other faiths, maintaining social, business, political and economic treaties. Islam respects all humans and faiths as long as there is no religious oppression, forbidding Muslims from serving Allah, preventing others from learning about Islam, and not respecting treaties. For more information on the topic of Jihad see the brochure Jihad Explained or request brochure #18 from the III&E, the publisher of this article.

Who is authorized to call for Jihad as a war?

Jihad must be performed according to Islamic rules and regulations and only for the sake or in the service of Allah. The physical or military Jihad must be called by a Muslim authority, such as, a president or head of a Muslim country after due consultations with the learned leadership.

What Does Islam Say about Terrorism?

The term “terrorism” does not exist in the Qur’an or the teachings of the Prophet Muhammad. If the terms “terrorist or terrorism” are derived from a verb used in the Qur’an, such as 5:33 describing a “Muslim’s” terrorist acts, it is in condemnation and prescribes most severe punishment. Islam is a religion and a way of life that does not separate politics from religion. Islam is a religion of mercy, unity and most importantly peace with one’s self and others, to defend not to fight. Allah said in His Book the Qur’an:

“God does not forbid you from showing kindness and dealing justly with those who have not fought you about religion and have not driven you out of your homes, that you should show them kindness and deal justly with them. God loves just dealers.” (Qur’an 60:8)

“Fight in the cause of God against those who fight you, but do not begin aggression. for God loves not aggressors.” (Qur’an 2:190)

“If they seek peace, then seek you peace and trust in God for He is the Hearer, the Knower.” (Qur’an 8:61)

“… and let not the hatred of others make you avoid justice. Be just: that is next to piety; and fear Allah, for Allah is well-acquainted with all that you do.” (Qur’an 5:8)

“But (remember that an attempt at) requiting evil may, too, become an evil: hence whoever pardons (his foe) and makes peace, his reward rests with Allah- for, verily He does not love transgressors.” (Qur’an 42:40)

“The good deed and the evil deed are not alike. Repel the evil deed with one which is better, then lo! he between whom and thee there was enmity, (will become) as though he was a bosom friend. (Qur’an 41:34)

Some of the Prophet Muhammad’s Teachings (Sunnah)

1.He prohibited Muslim soldiers from killing women, children and the elderly, or cut a palm tree, and he advised them, “… do not betray, do not be excessive, do not kill a newborn child.”
2.”Whoever has killed a person having a treaty with the Muslims shall not smell the fragrance of Paradise, though its fragrance is found for a span of forty years.”
3.”The first cases to be adjudicated between people on the Day of Judgment will be those of bloodshed.” Killing is the second major sin in Islam.
4.”Truly your blood, your property, and your honor are inviolable.”
5.”There is a reward for kindness shown to every living animal or human.”
Islam and Human Rights

1.The Qur’an and Sunnah encourage Muslims to respect the life and property of all mankind.
2.In an Islamic State these rights are considered sacred, whether a person is Muslim or not.
3.Islam protects honor, forbids insulting others, and/or making fun of them.
4.Islam rejects certain individuals or nations being favored because of their wealth, power, and/or race.
5.All Muslims believe that Allah created all humans free and equal, only to be distinguished from each other on the basis of God-consciousness or piety and never on the basis of race, color or ethnicity.
Islam is a practical religion that respects all human beings and it was revealed for all mankind. Its message is that of peace and submission to Allah. Muslims believe in all the Prophets mentioned in the Bible, and the Qur’an. The Qur’an shares many moral teachings of the Old Testament and the New Testament. These three religions (and their books) were founded upon the revelations by One True God, Allah. For more information on this topic please see the brochure Human Rights In Islam or ask for brochure #7 from the III&E, the publisher of this article.

Jihad in the Bible

Let us see what the Bible has to say about Jihad in the meaning of war and violence. The following verses are from the Bible, New International Version (NIV), 1984, italics added.

“Do not allow a sorceress to live. Anyone who has sexual relations with an animal must be put to death. Whoever sacrifices to any god other than the LORD must be destroyed. Exodus 22:18-20

“This is what the LORD, the God of Israel, says: ‘each man strap a sword to his side. Go back and forth through the camp from one end to the other, each killing his brother and friend and neighbor.’ The Levites did as Moses commanded and that day about three thousand of the people died.” Exodus 32:27-28

“The LORD said to Moses, ‘Take vengeance on the Midianites for the Israelites…. The Israelites captured the Midianite women and children and took all the Midianite herds, flocks and goods as plunder. They burned all the towns where the Midianites had settled, as well as all their camps…. (Moses ordered) “Now kill all the boys. And kill every women who has slept with a man, but save for yourselves every girl who has never slept with a man.” Numbers 31: 1-18

(Jesus said) “But those enemies of mine who did not want me to be king over them – bring them here and kill them in front of me.” Luke 19:27

“He (Jesus) said to them, ‘But now if you have a purse, take it, and also a bag; and if you don’t have a sword, sell your cloak and buy one.” Luke 22:36

Differential treatment

Muslims follow a religion of peace, mercy and forgiveness. If an individual Muslim were to commit an act of terrorism, this person would be guilty of violating the basic tenants of Islam. When Timothy McVeigh bombed the Oklahoma City building, no American or Christian was labeled as a terrorist or was the target of hate crimes. When Irish Christians carry out acts of terrorism against each other and on the British Isles, the Christian religion is not blamed but individuals or their political agenda. Unfortunately, the same is not true for American Muslims and Arabs. The vast majority of Muslims or Arabs have no association with the violent events around the world yet Islam is invoked with terrorism. It is unfair to 1.5 billion Muslims of the world and religion of Islam.

Criteria of guilt

Innocent until proven guilty in an open court is an accepted universal principle of justice along with liberty and freedom for all humankind. However, the U.S. failed to practice the same principles for those who are not U.S. nationals. Even worse, the U.S. is creating military tribunal for secret trials because there may be inadequate evidence to prove Arabs and Muslims guilty in open courts.

May Allah bless us all and purify our hearts from all misunderstanding, malice, hate and anger.


PLO to assess peace process with Israel


Published: Mar 9, 2011 20:53 Updated: Mar 9, 2011 20:53

RAMALLAH: The Palestine Liberation Organization (PLO)’s legislative body will meet on March 16 to evaluate the stalled peace talks between the Palestinian Authority and Israeli and the future of the peace process, a senior Palestinian official said on Wednesday.

Hanna Amireh, a member of the Palestine Liberation Organization’s Executive Committee and head of its Social Affairs Department, said the urgent meeting of the PLO’s Central Council will emphasize the Palestinian stance on the peace talks with Israel.

Amireh told the Voice of Palestine Radio that the council will also discuss the latest developments in the region, needed efforts to announce the independent Palestinian state in September, the presidential and parliamentary elections, the preparation for the elections of Palestinian National Council and the national reconciliation.

The PLO official stressed “the negotiations with Israel won’t resume before the settlement constructions stop and before a Palestinian state with its capital in East Jerusalem is recognized.”

Amireh added that the Central Council will increase pressure on Israel to halt settlement construction through international accountability and questioning. He added that the Palestinians also hope that the international community would impose sanctions on Israel if it refused to halt constructions on West Bank and East Jerusalem settlements.

The US-brokered peace talks between Israel and the Palestinians stopped in September 2010 after Israel resumed building settlements in the West Bank. Last month, The United States vetoed an Arab draft resolution calling upon Israel to stop the settlement activities and condemning them.

Meanwhile, the Palestinian Authority rejected the announcement of Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu that Israel will keep its troops on the eastern boundary of the West Bank, which borders Jordan, in any future agreement with the Palestinians.

“Without Israeli presence in the Jordan Valley, a truck will be able to travel freely from Iran to Petah Tikva,” Netanyahu said during a tour in the Jordan Valley.

Without military presence in the Jordan Valley, Netanyahu continued, Israel will not be able to thwart the smuggling of arms to the territories or prevent terrorists from infiltrating.

Palestinian Prime Minister Salam Fayyad said there would be no Palestinian state without Jordan Valley and without East Jerusalem as its capital.

The Jordan Valley and East Jerusalem “are undivided parts of the Palestinian land that has been occupied since 1967,” Fayyad said in his weekly speech on Wednesday.

The Jordan Valley makes nearly 26 percent of the West Bank, and is considered an area of silent conflict between Israel and the Palestinians due to its significance for both sides.

De belofte van de moderne islam

Een hoogontwikkeld land als Maleisië laat zien dat vooruitgang en een gematigde vorm van de islam goed samengaan. Moderne moslims willen dat het land, samen met Indonesië, een rol speelt in de strijd tegen terrorisme en extremisme. Maar in plaats van bemiddelaar te zijn, raken progressieve islamitische denkers in Zuidoost-Azië in het verdomhoekje: gewantrouwd door de traditionele moslim, vervreemd van hun eigen wortels.

Bij de verkiezingen in maart maakt het Maleisische volk een overweldigende keuze voor de progressieve islam van premier Abdullah Badawi en tegen de orthodoxe leer van de moslimfundamentalistische tegenpartij. ‘Progressieve islam is de sleutel’, zei premier Abdullah Badawi de dag na de verkiezingsoverwinning waarbij de extremistische moslimpartij PAS het nakijken had. Vijf jaar terug had deze partij de macht gekregen over de twee oostelijke provincies Kelantan en Terengganu. De grote verkiezingszege van Badawi heeft de macht van de moslimfundamentalisten nu weer beperkt tot de provincie Kelantan, waar ze sinds eind jaren tachtig aan de macht zijn. Hoe kon zo’n grote overwinning voor de progressieve islam plaatsvinden in een islamitische wereld waar moslimfundamentalisten aan de winnende hand lijken? Velen zeggen dat het in de eerste plaats door premier Abdullah Badawi zelf komt. Zijn voorganger, Mahathir Mohamad, die 21 jaar premier was, stond bekend als een corrupt, autocratisch heerser die zijn vijanden in de gevangenis zette en het geld van de staat spendeerde aan megaprojecten. Toen Badawi het van hem in oktober overnam, bleek dat hij niet dezelfde megalomane trekjes als zijn voorganger heeft. Hij zette enkele megaprojecten, zoals de controversiële bouw van een enorme dam in Oost-Maleisië, de Bakun-dam, voorlopig stop. Ook pakte hij de corruptie aan. En: Badawi is een islamitische schriftgeleerde die de gematigde islam aanhangt.   Succesvolle formule De verkiezingszege van Barisan Nasional, de coalitiepartij van Abdullah Badawi, houdt ook de plannen van de moslimfundamentalisten voor een islamitische staat tegen. Maleisische burgers zijn gaandeweg gewend geraakt aan de vrijheid en ontwikkeling van de afgelopen decennia. ‘Maleisiërs hebben laten zien dat ze zich bij de verkiezingen in 1999 niet zozeer naar de islam hadden gekeerd omdat ze meer islamitische retoriek, islamitische wetgeving en privileges voor moslims willen’, zegt Patricia Martinez, onderzoeker op het gebied van islamitische studies aan de Universiteit van Maleisië. ‘Ze wendden zich tot de moslimfundamentalistische partij omdat ze hoopten dat die een einde zou maken aan oneerlijke praktijken, ongelijkheid, arrogantie en corruptie.Voor Maleisiërs is trouw aan de islam niet in tegenspraak met hun ontwikkeling, moderniteit en de multiculturele samenleving. In voorgaande jaren heeft de islamitische wereld Maleisië nu juist voor deze succesvolle formule geprezen, al schijnt men dat een beetje uit het oog te hebben verloren.’ Het redactioneel van het Australisch dagblad The Age gaat nog een stapje verder: ‘Extremisme gedijt alleen onder extreme politieke en economische omstandigheden. De verkiezing in Maleisië laat zien dat de meeste moslims, zolang ze een redelijke mate van gerechtigheid en welvaart genieten, het pad van de modernisering zullen kiezen.’ Precies met deze islam hopen Abdullah Badawi en zijn Barisan Nasional de moslims én niet-moslims voor zich te winnen, en niet alleen in het binnenland. Ook internationaal wil Maleisië zich profileren als een land met een progressieve en tolerante islam. Badawi’s voorganger Mahathir Mohamad bekritiseerde de moslimwereld regelmatig als zijnde achterlijk en was een groot voorstander van een islam waarin plaats is voor ontwikkeling, moderniteit en wetenschap. ‘In Maleisië zoeken we binnen de islam de balans tussen het leven hier, in deze wereld, en het hiernamaals. Wij willen ons ontwikkelen en modern zijn’, zegt ook Shaikh Mohammad Saifuddeen, die op persoonlijke titel spreekt maar verbonden is aan Ikim, het Instituut voor Islamitische Interpretatie in de hoofdstad Kuala Lumpur. Ikim onderzoekt hoe moderne, wereldse zaken als biotechnologie, het bank- en verzekeringswezen, psychologie, informatietechnologie en wetenschap in de islam passen. Nu de moslimwereld in rap tempo aan het globaliseren is, krijgt deze te maken met zaken die in eerste instantie tegen de leer van islam lijken in te druisen, maar bij nader inzien heel goed daarmee te verenigen zijn.

Saifuddeen geeft toe dat veel moslims de islam louter als een religie van het hiernamaals beschouwen, en als gevolg daarvan hun eigen ontwikkeling veronachtzamen. ‘Dat is ook het idee van westerlingen: dat we een religie aanhangen die ontwikkeling tegenhoudt. De westerse media benadrukken vooral het negatieve imago en associeert de islam steevast met de Arabieren van het Midden-Oosten, terwijl Indonesië veruit het grootste moslimland is. De Arabische wereld trekt alle aandacht, zeker als er iets verkeerd gaat. Maar hier is de situatie heel anders.’

De grootste en de hoogste

De omslag kwam op 11 september 2001, de dag van de aanslag op onder andere het World Trade Centre in New York. Tot die tijd was Maleisië in de ogen van de Verenigde Staten het land dat mensenrechten veronachtzaamde en de oude Internal Security Act, een koloniale veiligheidswet, inzette om extremisten en andere fanatici zonder eerlijk proces op te sluiten. Maar 11 september namen tal van landen, waaronder ook de VS, eenzelfde soort wet aan.

Saifuddeen: ‘Maleisië wordt in de ogen van het Westen nu ineens gezien als het ideale voorbeeld: een islamitisch land dat extremisten aanpakt. En vanuit de islamitische wereld, bijvoorbeeld vanuit Iran en Libië, is er belangstelling voor hoe ons land zich zo heeft kunnen ontwikkelen en hoe het zich zonder het kafir (niet-gelovige – BA) Internationaal Monetair Fonds door de economische crisis heen heeft geslagen. Maleisië vindt dat de Organization of Islamic Conferences, het belangrijke overleg van 56 islamitische landen, een grotere rol moet spelen in de wereld, en Maleisië wil in dat platform een voortrekker zijn.’ En ondertussen houden Maleisische intellectuelen lezingen in de VS en in Europese landen om te laten zien dat Maleisië de Grote Uitzondering is in de islamitische wereld: een land waar vrede en vooruitgang plaatsvindt juist omdát er gekozen is voor een progressieve, tolerante vorm van islam.

Saifuddeen: ‘Er werd vaak kritiek geleverd op de obsessie van de voormalige premier Mahathir om van alles de grootste, de hoogste enzovoort neer te zetten. Maar hij had er een reden voor. De hoogste toren ter wereld en de Formule 1-autoraces die sinds 1999 hier worden gehouden, hebben Maleisië op de kaart gezet. Mensen weten nu dat Maleisië een modern, progressief én islamitisch land is, dat dit allemaal voor elkaar krijgt. Bovendien ken ik geen ander land waar moslims en niet-moslims samenleven zonder dat die verscheidenheid grote problemen geeft. We verwijzen in dat opzicht graag naar Medina, de eerste islamitische staat in de zevende eeuw. Die was multicultureel: christelijke en islamitische Arabieren en joden woonden er in vrede bij elkaar. Maleisië is het Medina van nu.’


‘Jakarta is geen Djeddah’, stelt Karim Raslan, verwijzend naar de Arabische stad die vlakbij het islamitische heiligdom Mekka ligt. Raslan is islamitisch advocaat in Maleisië en schrijver die zich heeft gespecialiseerd in Zuidoost-Azië. ‘De Zuidoost-Aziatische islam is hoofdzakelijk tolerant en progressief. Er is hier altijd een kruisbestuiving geweest met andere religies zoals het hindoeïsme, boeddhisme en taoïsme.’

Volgens Raslan kunnen progressieve islamitische landen als Maleisië en Indonesië een belangrijke rol spelen in de strijd tegen extremisme en terrorisme, juist vanwege hun gematigde opstelling. In een land als Indonesië bestaan bloeiende islamitische wetenschappelijke centra, waar een opleving plaatsvindt van hun historische taak van ijtihad, het principe van ondervraging, zelfkritiek en vernieuwing, dat de islam ooit tot pionier maakte op het gebied van wetenschap, technologie en maatschappij. Zoiets is vandaag de dag ondenkbaar in de orthodoxe seminaries van Medina en Caïro. Raslan: ‘De gematigde geleerden van Indonesië zijn devoot, goed op de hoogte van de koran en spreken vloeiend Arabisch. Ze kennen de islamitische klassieke werken, zijn getraind in fiqh (islamitische jurisprudentie) en hebben soms aan westerse universiteiten gestudeerd. Ze genieten voldoende vertrouwen om te kunnen debatteren en hun eigen ultraconservatieve geloofsgenoten te confronteren op allerlei gebieden, van jihad tot vrouwenrechten.’ Ook wijst Raslan op grote islamitische organisaties in Indonesië, waarbij het grootste deel van de bevolking is aangesloten – organisaties die staan voor democratie en vooruitgang.

‘Zuidoost-Aziatische gematigde moslims zijn in een titanenstrijd verwikkeld om de leidersmantel af te pakken van religieuze autoriteiten die een Arabië uit de achtste eeuw willen herscheppen,’ vertelt Raslan, die daarnaast veranderingen in Zuidoost-Azië signaleert, die te maken hebben met de bereikbaarheid van Mekka en als gevolg daarvan de invloed van het bedevaartsoord. ‘Vroeger duurde het weken om van hieruit naar Mekka te komen, nu slechts enkele uren. Mensen van hier denken steeds vaker dat hun geloof niet puur is. Er is een gevecht gaande over de ziel van de islam tussen degenen die geloven in de puurdere uitdrukking van godsdienst, zoals in Saoudi-Arabië, en de aanhangers van de pragmatischer vorm uit Zuidoost-Azië.

Niet iedereen ziet de rol van intermediair – of voorbeeld, in het geval van Maleisië – voor Maleisië en Indonesië weggelegd. De Maleisiër Farish Noor, politiek wetenschapper aan het Centrum voor Modern Oriëntale Studies te Berlijn, vraagt zich af hoe vooruitstrevend dergelijke landen nu werkelijk zijn. Intellectuele islamitische instituten als Ikim bestaan in zowel Maleisië als Indonesië, maar volgens Noor bereiken hun elitaire boodschappen over een modernistische islam nauwelijks de gewone islamitische bevolking.

Bovendien: wat is een progressief moslimland? Een staat met een gematigde islam, zonder het islamitisch strafrecht, zoals in Turkije, en zelfs Irak? Moet het land daarnaast ook nog tolerant zijn tegenover minderheden, zoals in Indonesië? Tellen de economische vooruitgang en een kenniseconomie mee, zoals in Maleisië? Of betekent ‘progressief’ niet meer dan ‘geallieerden’, zoals de VS het lijken te definiëren? Het is duidelijk dat een progressief land meer is dan alleen een plek waar de hoofddoekjes af mogen. Of zelfs moeten, zoals in Turkije.

‘Het hangt er vanaf wat we verstaan onder gematigde progressieve staten’, zegt Noor, een van de essayisten van het boek Progressive Muslims, dat eind vorige maand is verschenen. ‘We hebben kunnen zien dat de internationale betrekkingen na 11 september volledig worden beheerst door de Amerikaanse “oorlog tegen terreur”. De VS lijken een unilaterale positie in te nemen om zo alle vijanden – echte of vermeende – van de aarde weg te kunnen vagen.’

Verhoogde spanning

Tot de landen die door de VS als gematigd en progressief worden gekwalificeerd, behoort naast Turkije, Indonesië en Maleisië, ook Pakistan, een land waar onder het islamitische strafrecht verkrachte vrouwen zonder getuigenissen de doodstraf kunnen krijgen. Al deze zogeheten gematigde landen kennen een zeer slechte mensenrechtensituatie, zegt Noor. Turkije onderdrukt nog altijd de Koerden. Pakistan is een disfunctionele staat met het leger aan de macht. Indonesië doodt islamieten in Atjeh. En het nieuwe hoofd veiligheid daar is Generaal Hendrypriyono, die verantwoordelijk was voor de afslachtingen door het leger in Lampung (Sumatra) in de jaren tachtig, terwijl Maleisië nog altijd mensen vasthoudt onder de eerdergenoemde koloniale veiligheidswet waaronder mensen zonder rechtszaak kunnen worden vastgezet. ‘Wat voor soort progressieve, gematigde islam is dat? vraagt Farish Noor zich af, die zelf Maleisië is ontvlucht, omdat de kritiek die Noor er uitte, de regering onwelgevallig was.

Volgens Noor moeten de echt progressieve moslimactivisten, intellectuelen en schrijvers nu opstaan en verzet aantekenen tegen de illegale oorlog die de VS voeren, en ook de schending van de mensenrechten door hun eigen regeringen veroordelen. ‘Dit is hun dilemma. In veel gevallen worden gematigde moslims die zich tegen hun eigen regering uitspreken gedwongen om naar het buitenland te vluchten en zich uiteindelijk in Europa of de VS te vestigen, waardoor ze nog verder vervreemden van hun wortels. Ze moeten hun banden met de islamitische maatschappij juist versterken. Maar in dit klimaat van verhoogde spanning en angst voor iedere vorm van islamitisch activisme, is hun werk nog veel moeilijker geworden.’

In plaats van een bemiddelende rol te spelen lijken progressieve moslims in een verdomhoekje te komen. Ook in de ogen van traditionele moslims, zegt Noor. ‘De traditionalisten zijn overigens niet allemaal conservatief of bekrompen. Tal van behoudende ulama die ik heb ontmoet, zijn tamelijk open en realistisch over het tijdperk waarin wij leven. Anderzijds zijn er sommige zogenaamde progressieven niet meer dan woordvoerders voor Washington. Dat maakt het beeld des te verwarrender. Maar over het algemeen neigen de traditionalisten ertoe de progressieven te zien als moslims die zich tot het Westen aangetrokken voelen en die het culturele kapitaal en het contact met de huidige moslimmaatschappij missen.’

Critici als Noor betwijfelen daarom of progressieve moslimlanden die bemiddelende of voorbeeldrol wel kunnen spelen. Daarbij, weet hij, kijken veel Arabieren neer op het Zuidoost-Aziatische, donkerder ‘ras’. Volgens Noor zijn Zuidoost-Aziaten in de ogen van de islamieten uit het Midden-Oosten mindere moslims; half gegijzeld door het Westen hangen die een soort Coca-Cola-islam aan.

© onzeWereld Media mei 2004