Anti-jihadistisch geld en de PVV

Naast de ontbinding van de gedoogdstructuur heeft Wilders nog een probleem. De grote vrees van Wilders is dat zijn voormalige compagnon de route  Hero Brinkman duidelijkheid verschaft over de (buitenlandse) herkomst van het partijgeld. Maar zelfs als Brinkman de lippen stijf op elkaar houdt, dan nog is het slechts een kwestie van tijd vooraleer duidelijk wordt hoe de internationale anti-jihad beweging de PVV financieel steunt. Een uitstekende gastbijdrage van onze Belgische collega’s Apache News Lab. Het stuk is geschreven voor het mislukken van het Catshuis-overleg.

Onlangs trok Hero Brinkman, een van de sterkhouders binnen de PVV, de partijdeur achter zich dicht. Meteen ging het Nederlandse kabinet-Rutte aan het wankelen. Het vertrek van Brinkman, die gaat zetelen als een soort eenmansfractie, zorgde even voor onduidelijkheid maar intussen gaf de ex-PVV’er te kennen dat hij het kabinet-Rutte zal blijven gedoogsteunen.

Voor Rutte leken de grootste problemen daarmee op zijn minst voor eventjes van de baan. Voor Wilders lijken de problemen echter pas goed en wel begonnen. Zijn voormalige partijgenoot vertrekt immers uit onvrede met het gebrek aan interne partijdemocratie en als weeen peiling mogen geloven, dan deelt 55 procent van het PVV-electoraat de mening van Brinkman dat Wilders te veel macht heeft in de partij.

Dat gebrek aan interne democratie is een heikel punt bij zowat alle Europese extreemrechtse partijen die zeer hiërarchisch en de facto vaak door één sterke man of vrouw worden geleid. De implosie van het Vlaams Belang geeft aan hoe dergelijke éénmanspartijen in een zelfdestructieve  spiraal terecht kunnen komen, eens de pot van het deksel wordt gelicht.

Het is niet ondenkbeeldig dat de PVV van Wilders iets gelijkaardigs overkomt. Niet alleen kan de PVV, in tegenstelling tot andere extreemrechtse partijen zoals het VB en het FN in Frankrijk, niet terugvallen op een sterk uitgebouwde partijstructuur die de eerste schokken kan opvangen, de partij van Wilders is meer nog dan vergelijkbare extreemrechtse partijen elders in Europa volledig in handen van één persoon. Als Brinkman spreekt over ‘gebrekkige interne democratie’ dan is dat een behoorlijk understatement.

Groep en stichting

De ‘Vereniging Groep Wilders’ die onder de naam PVV deelneemt aan verkiezingen in Nederland heeft immers slechts een lid: Geert Wilders zelf. Om in Nederland een zogenaamde kiesvereniging op te richten moeten er wettelijk echter twee oprichters en minimaal een lid zijn. Dat probleem loste Wilders op door naast zichzelf ook de ‘Stichting Groep Wilders’ als oprichter van zijn partij in te schrijven. Dat de Stichting Groep Wilders als enige bestuurder Geert Wilders heeft, stelt (juridisch) geen probleem. Het enige lid van de kiesvereniging Vereniging Groep Wilders is overigens Geert Wilders zelf. Veel meer van één man kan een partij niet zijn.

Wilders heeft op die manier de volledige macht in handen. Het laat hem toe de partij zowel structureel als inhoudelijk met strakke hand te leiden, maar er zijn ook gevolgen. Omdat de partijfinanciering in Nederland nauw samenhangt met het aantal partijleden, loopt de PVV een pak overheidssubsidies mis. Daarom hengelt Wilders doorlopend naar steun binnen de vooral door Amerikaanse en pro-Israëlische lobbygroepen gesteunde internationale anti-jihad beweging. Wilders profileert zich in de Verenigde Staten en Israël, met succes, als de laatste reddingsboei tegen de totale overname van Europa door de islam.

Propagandist Paul Belien

De geldstromen zijn tot op zeker hoogte gedocumenteerd, maar Wilders weigert elke commentaar en elke inzage in de rekeningen van ‘zijn’ PVV. In welke mate Hero Brinkman weet heeft van de geldstromen is onduidelijk. Wie ongetwijfeld wel een kijk heeft op de herkomst van de partijcenten is Paul Belien. De man van VB-Kamerlid Alexandra Colen is sinds twee jaar adviseur van Geert Wilders en groot propagandist van de anti-jihad.

Dat de anti-islamitische gevoelens in de Westerse wereld vandaag, bijna elf jaar na de 9/11 aanslagen groter zijn dan ooit, is in belangrijke mate toe te schrijven aan de niet aflatende strijd van een relatief kleine maar invloedrijke groep anti-jihadisten. Een kluwen van bloggers, (ultra)conservatieve denktanks, academici en politici die, veelal gefinancierd door de Israël lobby, de weg naar elkaar hebben gevonden en druk bezig zijn een stereotiep negatief beeld van de islam neer te zetten. Belien is een van de katalysatoren in dat proces.

Die anti-jihad beweging heeft een proper, haast academisch gezicht met mensen die elkaar ontmoeten op groots opgezette congressen in Brussel, Tel Aviv of New York. Daarnaast is er het rauwe gezicht van de politieke agitatie en de straatacties, vorm gegeven door politieke partijen met een lange geschiedenis zoals het Vlaams Belang, maar ook door relatief nieuwe organisaties zoals het uit de British National Party ontsproten hooligancollectief English Defense League. In de Verenigde Staten lijkt het einde van het republikeinse presidentschap dan weer de deur te hebben opengezet voor een innige verstrengeling tussen (een deel van) de Republikeinse Partij, de Tea Party beweging en de anti-jihad.

Denktanks

Via allerhande buitenlandse blogs en sites stroomt geld naar de PVV van Geert Wilders en daar draagt Paul Belien graag zijn steentje toe bij. De echtgenoot van Alexandra Colen is hoofdredacteur vanIslamist Watch, een project van de Amerikaanse conservatieve en zionistische denktank Middle East Forum. Dat Middle East Forum overkoepelt een aantal projecten waaronder ook Campus Watch dat academici met ‘liberale denkbeelden’ aan de schandpaal nagelt. Het Middle East Forum wordt voorgezeten door Daniel Pipes, een van de meest invloedrijke stemmen binnen de anti-jihad beweging. Zijn Middle East Forum krijgt onder meer geld van de Bradley Foundation, een uitgesproken conservatieve Amerikaanse stichting die jaarlijks meer dan een half miljard dollar besteedt. De Bradley Foundation maakt ook rijkelijk geld over – meer dan zes miljoen dollar-  aan hetDavid Horowitz Freedom Center, een denktank genoemd naar David Horowitz, een van de andere invloedrijke anti-jihadisten die de VS rijk is.

Daniel Pipes, David Horowitz,maar ook Robert Spencer (Jihad Watch) en Pamela Geller (een van de drijvende krachten achter het verzet tegen het islamitisch centrum nabij Ground Zero), onderhouden stuk voor stuk zeer goede contacten met Paul Belien die op zijn beurt de (geld)brug bouwt naar Geert Wilders: de verschillende denktanks en hun nevenprojecten hengelen via hun websites en andere mediakanalen doorlopend naar financiële steun voor het ‘Geert Wilders Defence Fund’.

Terwijl via allerhande denktanks geld van conservatieve filantropische organisaties binnenstroomt, houden de anti-jihadisten ook de lijnen naar de politieke wereld kort. Daarbij speelt het Center for Security Policy van  Frank Gaffney een belangrijke rol.  Gaffney is net als David Horowitz, Daniel Pipes en Robert Spencer een van de bekendste spreekbuizen van de anti-jihad beweging in de Verenigde Staten. Gaffney zelf gelooft dat Obama stiekem moslim is en is er ook heilig van overtuigd dat de president niet in Amerika maar in Kenia is geboren. Dat soort meningen ventileert hij als expert, onder meer via conservatieve talk radio shows en via de conservatieve zender FOX TV. Net als Paul Belien en ongeveer alle andere anti-jihadisten komt Gaffney ook meermaals voor op de lijst met ‘inspiratiebronnen’ van de Noorse extreemrechtse terrorist Anders Breivik die vorig jaar 76 dodelijke slachtoffers maakte.

Echtpaar Chernick

Via de anti-jihad websites mag dan al geld opgehaald worden met Geert Wilders als een van de eindbestemmelingen, vraag blijft wie de echte geldschieters achter de stichtingen en de denktanks zijn. Wie brengt het geld bijeen om al die anti-islamitische propaganda te voeren?

De Center for American Progress brengt in een uitgebreide studie de belangrijkste sponsors (pdf) van de Anti-jihad in beeld: Donors Capital Fund, Richard Mellon Scaife foundations, Lynde and Harry Bradley Foundation, Newton D. & Rochelle F. Becker foundations and charitable trust, Russell Berrie Foundation, Anchorage Charitable Fund and William Rosenwald Family Fund en de Fairbrook Foundation

Vooral die laatste is interessant. De schimmige Fairbrook Foundation is een constructie van het uiterst conservatieve en uitgesproken pro-Israëlische echtpaar Aubrey en Joyce Chernick. Chernick die goed boerde in de IT-wereld, beschikt over een spaarpot van ruim 750 miljoen dollar. Het is met dat geld dat de Fairbrook Foundation de kas van de organisaties van Frank Gaffney, David Horowitz, Robert Spencer, Paul Belien en andere anti-jihadisten spijzigt.

Geld van de Chernicks stroomt in belangrijke mate naar het door David Horrowitz gesteunde Jihad Watch van Robert Spencer. Het politiek journalistieke mediakanaal Politico achterhaalde dat het overgrote deel van de 920.000 dollar die jaarlijks via het David Horrowitz Freedom Center naar Jihad Watch doorstroomt afkomstig is van het echtpaar Chernick.

AIPAC

Maar Jihad Watch is lang niet de enige anti-Jihad groep die steun krijgt van de Fairbrook Foundation. Een in de VS verplicht in te vullen belastingdocument voor stichtingen leert dat het echtpaar Chernick de voorbije jaren ook miljoenen euro’s uitdeelde, onder meer aan de organisatie American Friends of Ateret Cohanim, een organisatie die de bouw van Joodse nederzettingen in Oost-Jeruzalem steunt, maar ook aan het Center for Security Policy van Frank Gaffney en aan hetHudson Institute waarin tot voor kort onder meer ook Paul Belien zetelde.

De uitgesproken zionistische en anti-moslimhouding van het echtpaar Chernick spreekt verder uit de lange lijst van pro-Joodse en pro-Israëlische organisaties die zich de voorbije jaren konden verheugen op steun van de Fairbrook Foundation. Er zijn eerder gematigde pro-Israëlische organisaties zoals de Anti-Defamation League en hetAmerican Jewish Congress, maar er is ook de Foundation for the Defense of Democracies, een neoconservatieve en virulent anti-islamitische denktank, gefinancierd door de familie Chernick en andere, al dan niet Joodse conservatieve stichtingen zoals de Bradley Foundation.

Aubrey Chernick zelf was dan weer een tijd lang bestuurder van het Washinton Institute for Near East Policy, een denktank van hetAmerican Israel Public Affairs Committee (AIPAC), wellicht de meest invloedrijke pro-Israelische lobbygroep die de VS rijk is. Enkele jaren terug kwam AIPAC in het oog van de storm nadat was gebleken dat via AIPAC geheime Amerikaanse overheidsdocumenten naar Israel werden doorgespeeld. Verschillende professoren omschrijven AIPAC in het standaardwerk ‘The Israel Lobby and US Foreign Policy’ als ‘verstorend voor de Amerikaanse buitenlandse politiek’.

‘Anti-PVV wet’

Hoeveel geld er vanuit het buitenland uiteindelijk in de partijkas van Geert Wilders terecht komt, blijft een open vraag. Misschien geeft Hero Brinkman binnenkort wel het antwoord. Maar zelfs als hij dat niet doet, dan nog is het wellicht een kwestie van tijd vooraleer de geldstromen en vooral de precieze bedragen volledig in beeld komen. Zeer tegen de zin van de PVV ligt er een wetsontwerp op tafel dat partijen verplicht om giften boven de 1.000 euro in het jaarverslag op te nemen. Giften boven de 4.500 euro zouden zelfs in een door iedereen raadpleegbaar register moeten worden opgenomen.

Officieel is Wilders gekant tegen het wetsontwerp omdat mensen zich niet graag kenbaar maken als schenker aan de PVV.  Het toeval wil dat net Hero Brinkman het verzet tegen die ‘anti-PVV-wet’ leidde. In een eerste fase liet hij zelfs verstaan dat de PVV de boete (die schommelt tussen de 25.000 en de 100.000 euro) desnoods voor lief zou nemen. Op die uitspraak kwam hij later terug. Intussen liet hij zelfs verstaan voor de nieuwe wet te zijn.

De niet uitgesproken echte angst van Wilders is dat de op handen zijnde wetgeving ook de buitenlandse geldschieters in beeld zou brengen. Aan het kiespubliek uitleggen dat de partij in belangrijke mate geschraagd wordt door buitenlands, Amerikaans en zeer pro-Israëlisch kapitaal, ligt gevoelig voor een partij die een variant van het eigen-volk-eerst-principe aanhangt en een strenge koppeling maakt tussen loyaliteit en nationaliteit.

(sargasso.nl / 03.05.2012)

Geert Wilders: “Mohammed manipuleerde de Koran”

The Brussels Journal

Geert Wilders schreef 29 april j.l.

De economische crisis treft Nederland. Vele Nederlanders liggen er ’s nachts wakker van. Maar ook het probleem van de islamisering houdt velen nog steeds bezig. Niet alleen in Nederland overigens. Dinsdag wordt in New York mijn boek over de islam gelanceerd. Een boek dat stelt dat de Koran geen boek is dat door Allah werd geschreven. Maar dat, integendeel, ontsproot aan het brein van Mohammed. Dat is de waarheid, maar volgens de islam is dat regelrechte blasfemie.

De islam beweert dat de Koran voor het begin der tijden door Allah persoonlijk werd geschreven. In het Arabisch, aldus vers 20:113. De originele versie van het boek – de Umm al-Kitab, de “Moeder van het Boek” – ligt op een gouden tafel in de hemel. De Koran is dus heel andere koek dan de joodse of christelijke bijbel die geschreven werd door profeten of apostels. De rechtstreekse auteur van de Koran is Allah himself.

Volgens de islam noteerde Mohammed gewoon wat de aartsengel Gabriël hem voorlas uit Allah’s boek. Wie daaraan twijfelt, moet voor zijn leven vrezen. Daarom is historisch en taalkundig onderzoek naar de oorsprong van de Koran absoluut taboe.

Suliman Bashear, professor aan de Palestijnse universiteit in Nabloes, werd in 1991 door zijn studenten uit het raam van de tweede verdieping gegooid omdat hij vragen stelde bij de historische waarheid van de Koran. Een Libanese of Syrische taalkundige, waarvan niemand de ware identiteit kent en die zich verschuilt achter het pseudoniem Christoph Luxenberg, beweert dat de Koran niet in het Arabisch werd geschreven maar in het verwante Syro-Aramees. Ook hij vreest voor zijn leven, want Allah zelf heeft immers gesteld dat de koran in het Arabisch is geschreven. Wie dat ontkent pleegt blasfemie. Toen Newsweek enkele jaren geleden een artikel over de theorie van Luxenberg publiceerde, werd het prompt verboden in een aantal Arabische landen.

Toch zijn de bewijzen dat niet Allah, maar Mohammed de auteur van de Koran is, overweldigend. Als we de Sira, de biografie van Mohammed geschreven door Ibn Ishaq in de achtste eeuw, lezen, valt het op hoe Allah vaak met teksten kwam die direct inspeelden op Mohammeds politieke, seksuele en hebzuchtige verlangens. Je moet blind zijn om niet te zien dat Mohammed een opportunist was die de teksten aanpaste naargelang het hem uitkwam.

Neem het voorbeeld van de zogenaamde Satansverzen. In de beginperiode van de Islam, vond Mohammed weinig gehoor in zijn geboortestad Mekka. Zijn stadsgenoten geloofden niets van wat hij hun vertelde over de zogenaamde boodschappen van Allah. Mohammed, die steun zocht bij de Mekkanen, stond daarom toe dat de moslims zouden bidden tot de belangrijkste godinnen van Mekka. Hij zei dat het dochters waren van Allah. Het waren goede bemiddelaars, aldus de Koran.

Later, toen Mohammed ruzie kreeg met de Mekkanen, herriep hij die bewering. Hij zei dat de boodschap niet van Gabriël was gekomen, maar van Satan. Het is een gebeuren, dat weliswaar in de Sira staat, maar waar islamieten niet graag aan herinnerd worden. Salman Rushie kreeg een fatwa over zich heen voor zijn boek De Satansverzen. De Japanse vertaler van Rusdie’s boek werd vermoord; twee andere vertalers en de Noorse uitgever van het boek ontsnapten ternauwernood hetzelfde lot.

Omdat Mohammed geen gehoor vond bij de Mekkaanse polytheïsten, zocht hij steun bij de joden en de christenen in de stad. Vandaar dat Allah in de beginperiode van de islam met nogal wat vriendelijke teksten voor hen kwam. Maar toen de joden en de christenen Mohammed niet erkenden als Gods nieuwe profeet, begon de Koran hen te bedreigen met hel en verdoemenis. Nieuwe verzen riepen de moslims op met hen de oorlog aan te gaan.

Zo ontstond de situatie dat er nogal wat verzen staan in de Koran die elkaar tegenspreken. De moslims hebben dit probleem opgelost met de abrogatie-theorie: Latere verzen herroepen de vroegere verzen. Maar ook daaraan worden ze niet graag herinnerd. Paus Benedictus beging in 2006 in een toespraak in Regensburg de onvoorzichtigheid te vertellen dat er een verschil bestaat tussen de verdraagzame verzen van de eerste periode, “toen Mohammed nog machteloos was,” en de vijandige verzen van de latere periode. Wildemannen staken prompt kerken in de fik in islamitische landen en vermoordden katholieke religieuzen. De paus bood snel zijn excuses aan.

Mohammed manipuleerde de Koran niet alleen om politieke redenen. Hij deed het ook uit seksuele lust. Toen Mohammed de vrouw van zijn adoptiezoon begeerde, verplichtte hij zijn zoon om van haar te scheiden. Volgens de Arabische incestregels kon hij echter niet trouwen met de ex van een adoptiezoon. Maar ziet, daar kwam Allah met een koranvers (33:37-38) dat hem zei dat hij met haar moest trouwen om op die manier duidelijk te maken aan de moslims dat zij voortaan met de ex van hun adoptiefzonen mochten trouwen.

Mohammed manipuleerde de Koran ook uit materiële hebzucht. Na de overval op een Mekkaanse handelskaravaan bij Badr in maart 624 wilde Mohammed de hele buit voor zich alleen. En daar kwam Allah met een vers (8:1) dat stelde dat de hele buit “voor Allah en zijn apostel” was.

Dit gedoe wekte de achterdocht van Mohammeds klerk, de man die de verzen noteerde die Mohammed dicteerde nadat de engel Gabriel ze openbaarde uit Allahs boek. De klerk werd een afvallige en ging er als een haas vandoor.

Ook hieraan worden de aanhangers van de islam niet graag herinnerd. Maar dat de Koran niet geschreven werd door Allah in de hemel is nu eenmaal de waarheid. De Koran werd door Mohammed verzonnen naargelang het hem opportunistisch uitkwam. Met die waarheid mogen we moslims best confronteren. Want alleen de waarheid leidt tot vrijheid. En als de waarheid is dat de Koran niet het woord van Allah is, hoeft zij ook niet letterlijk te worden genomen.

Geert Wilders

(www.islamcity.nl / 30.04.2012)

Wilders gemarginaliseerd in VS


Geert Wilders houdt in 2010 een toespraak op Ground Zero in New York
Geert Wilders houdt in 2010 een toespraak op Ground Zero in New York 

Nu Geert Wilders geen gedoogpartner meer is van het kabinet-Rutte, duiken de verhalen weer op: Wilders zou de overstap naar Amerika willen maken. Maar wordt hij dan nog gehoord? Islamkritiek is bepaald niet ‘hot’ meer in de VS. En de Amerikaanse vrienden van de PVV-leider opereren steeds meer in de marge.

Komende week promoot Geert Wilders zijn boek ‘Marked For Death’ in de VS. Volgens de PVV-leider is er dinsdag een officiële presentatie, maar zijn uitgever Regnery Publishing zegt daar niets van te weten. De lancering gaat volgens Amerikaans model: een book tourlangs talkradio-stations en de studio’s van FoxNews.

Daarnaast houdt Wilders een lezing, zo blijkt. Op uitnodiging van het ‘Gatestone Institute’ zal Wilders, op een locatie die niet wordt prijsgegeven, vandaag spreken over vrijheid van meningsuiting. Het organiseren van lezingen is Gatestone’s voornaamste bezigheid. Doorgaans zijn bekende (neo)conservatieven te gast, onder wie Henry Kissinger en oud-VN-ambassadeur John Bolton.

Geestverwanten

Soms worden Wilders’ geestverwanten uitgenodigd, zoals Daniel Pipes en Bruce Bawyer, bekende islamcritici. Een van de drijvende krachten achter Gatestone is volgens de website de conservatieve publicist Paul Belien uit Vlaanderen. In Nederland raakte Belien in opspraak wegens oude uitspraken over moslims (“roofdieren”) en homoseksualiteit, die werden opgerakeld, nadat Wilders hem een paar jaar geleden als adviseur had aangesteld. Van Belien is bekend dat hij goede contacten heeft binnen de Amerikaanse anti-islambeweging.

De naam ‘Gatestone’ bestaat nog niet zo lang. Tot begin dit jaar heette het ‘Hudson’, en was het een New Yorks filiaal van het bekende conservatieve Hudson Institute in Washington. Waarom de New Yorkers zich afsplitsten kan of wil een woordvoerder van het Hudson Institute niet uitleggen.

Bij Gatestone zelf wordt de hoorn erop gegooid zodra we belanden bij een relevante vraag: moeten belangstellenden inderdaad 10.000 dollar betalen om de lezing van Wilders bij te wonen? Het lijkt een onwaarschijnlijk bedrag, maar de website suggereert het wel degelijk.

Fondsenwerving

De vraag is relevant omdat Wilders de afgelopen jaren geregeld geld kreeg uit de Verenigde Staten. Op diverse anti-jihad-blogs werden fondsen geworven. Formeel voor zijn juridische verdediging, toen Wilders voor een Amsterdamse rechtbank verscheen. Maar her en der verscheen het rekeningnummer van de Stichting Vrienden van de PVV, wat de indruk wekte dat er ook geld rechtstreeks naar de partijkas vloeide.

Op een bijeenkomst georganiseerd door het neoconservatieve David Horowitz Freedom Center werd drie jaar geleden 75.339 dollar opgehaald, zo blijkt uit belastingaangiften. NRC Handelsblad publiceerde hier in januari al over. Welk gedeelte naar de partijkas ging en welk gedeelte naar Wilders’ juristenteam is onduidelijk. Inmiddels lijken, nu Wilders is vrijgesproken, de meeste PayPal-buttons van de Amerikaanse blogs verdwenen. De bekende islamwatcher Daniel Pipes uit Philadelphia bevestigt per e-mail dat ook hij destijds een Wilders-fonds oprichtte, maar benadrukt dat er nooit een cent naar de persoon Wilders of zijn partij is overgemaakt: al het geld ging naar zijn verdediging.

Dat heeft een reden. Pipes, in Amerika op de verre rechterflank van de conservatieve beweging, bevestigt dat er licht zit tussen Wilders’ islamopvattingen en de zijne. Wilders meent dat er geen ‘gematigde islam’ bestaat, maar volgens Pipes, hoe kritisch ook, bestaat die wel degelijk. Bij de grote conservatieve jaarmarkt CPAC, afgelopen februari in Washington, kwam het verschil van inzicht ook al aan het licht.

Tandje minder

Wilders (zelf niet aanwezig) werd geprezen als kampioen van het vrije woord en sommige aanhangers (met name de inmiddels ook in Nederland bekende activiste Pamela Geller) onderschreven alles wat hij had gezegd en geschreven over de islam. Maar van anderen mocht de PVV-leider best wat minder “voluit op het orgel”. Islamcriticus Frank Gaffney, die vindt dat Obama zijn land aan de sharia onderwerpt, zei dat hij weinig zag in het door de PVV-bepleite boerkaverbod: met de bestrijding van een symbool zou niemand iets opschieten.

En voor het perspectief: de vrienden van Wilders waren op deze jaarmarkt toch al weggestopt in een bijzaaltje. Gaffney sprak vervolgens zijn vermoeden uit dat de organisatie door moslimextremisten geïnfiltreerd was. Maar de echte reden is eenvoudiger: de vrienden van Wilders begeven zich op de uiterste rechterflank van de conservatieve beweging, waar men liever niet meer met ze gezien wordt.

Wilders’ vrienden raken steeds verder gemarginaliseerd. Het islamdebat leeft nauwelijks meer in de VS. De demonstratie tegen de ‘Ground Zero-moskee’ (2010) was een laatste levensteken van een anti-beweging die sindsdien alleen nog een beetje echode in de Tea Party, maar ook die is tanende. De anti-islambeweging blijft goed georganiseerd en nog beter gefinancierd, maar dat gebeurt op uithoudingsvermogen, niet vanwege een toenemende steun in de publieke opinie.

Afscheiding

Daarmee zijn we weer terug bij het Gatestone Institute. Dat de organisatie op eigen houtje verder ging, is niet vrijwillig gegaan, zo blijkt na enig onderzoek. Het moederschip in Washington, het Hudson Institute, zag het New Yorkse lezingenfiliaal een steeds neoconservatievere koers varen, en vooral: er werden alleen nog maar islamcritici uitgenodigd. Het Hudson-merk raakte erdoor beschadigd, en vanuit Washington werd de one-issue-activisten in New York verzocht om zich af te scheiden.

‘Hudson’ heeft nog steeds een kantoortje in New York om fondsen te werven: het geld zit nu eenmaal op Manhattan. Maar ze mengen zich er niet langer in het publieke debat. Dat doet Gatestone nu, op eigen houtje. Op de flank van de flank. Maandag te gast: Geert Wilders.

Rest alleen nog de vraag of Wilders straks definitief de overstap naar de VS wil maken. Zelf zegt hij er niets over. Ik herinner me een gesprek met die andere islamcriticus, in de zomer van 2007, op een terras in Washington. Vanachter haar bord pasta kon Ayaan Hirsi Ali haar bewakers niet eens zien, ze zaten een paar terrassen verderop. De bevrijding viel van haar gezicht af te lezen.

Bewegingsvrijheid

Niemand kan in Wilders’ hoofd kijken, maar zijn boek spreekt misschien wel voor zich. “Soms voel ik me een gevangene,” schrijft Wilders. Misschien dat de drang naar meer bewegingsvrijheid, in combinatie met het geleden statusverlies in Den Haag, hem de oceaan overjaagt. Best begrijpelijk. Maar hij zal er nooit meer zo zichtbaar worden als in Nederland.

(nos.nl / 30.04.2012)

PVV blijft verliezen in peiling

DEN HAAG – De PVV blijft verliezen in de politieke barometer van onderzoeksbureau Ipsos Synovate.
De partij verliest donderdag twee zetels in vergelijking met 2 weken geleden en zou 18 zetels krijgen als er nu verkiezingen zouden worden gehouden.

Bijna 2 jaar geleden stond de PVV voor het laatst zo laag in de politieke barometer. De partij van Wilders won bij de laatste verkiezingen 24 zetels.

De VVD blijft groeien, net als de PvdA en de SP. De partij van premier Mark Rutte wint 1 zetel en komt uit op 37. De sociaaldemocraten tonen eenzelfde groei en komen uit op 27, terwijl de SP uitkomt op 26, ook een winst van 1 zetel.

CDA

De VVD bezet nu 31 zetels in de Tweede Kamer; de PvdA 30 en de SP 15. Coalitiegenoot CDA blijft dalen in de peiling.

De partij die nu 21 zetels heeft zou bij verkiezingen nu dalen naar 12, een verlies van 1 in vergelijking met de vorige peiling. VVD, CDA en PVV hebben in de peiling samen 67 zetels, in de Kamer hebben ze 75 zetels.

D66

In de peiling blijft D66 op 13 staan (nu 10 in de Kamer), GroenLinks verliest 1 en daalt naar 5 (10 nu), de ChristenUnie houdt er 5, de Partij voor de Dieren wint 1 zetel en gaat naar 4 (2 in de Kamer) en de SGP blijft op 2. De partij 50PLUS is nu niet vertegenwoordigd in het parlement, maar zou volgens de peiling 1 zetel behalen.

De politieke barometer is een representatieve tweewekelijkse peiling waarvoor steeds 1000 mensen uit een vast online onderzoekspanel worden ondervraagd naar hun stemgedrag. De peiling loopt van dinsdagochtend tot en met donderdagmiddag.

(www.nu.nl / 19.04.2012)

Geert Wilders wil bloed zien

Geert Wilders wil bloed zien

Het gaat niet goed in het Catshuis. Officieel weet niemand wat er gebeurt, maar alle signalen staan op rood. Mark gaat daar momenteel lachend ten onder, zo lijkt het.

Dat het overleg niet vlot, bleek afgelopen zondag, toen VNO-chef Bernard Wientjes plots verscheen in Buitenhof. Wientjes geldt als de meest invloedrijke man van Nederland. Als Wientjes zegt dat plastic flessen inzamelen onzin is, dan is dat hele leuke linkse idee ten dode opgeschreven.

Heel ander liedje
Maar nu Had Wientjes duidelijk grotere zorgen. Tot voor kort zat hij op de lijn dat het kabinet de Nederlandse economie niet ‘kapot moest bezuinigen’. Die drie-procentnorm van de EU moesten we niet te serieus nemen. Hij vertolkte daarmee geluiden uit de achterban, waar men als de dood is voor een BTW-verhoging. Maar afgelopen zondag zong Wientjes een heel ander liedje. Die drie procent moest en zou gehaald worden, want anders zou Nederland zijn triple-A status verliezen.

Tja. Zo kan het ook.

Vanwaar de draai? Wientjes is, nogmaals, de meest invloedrijke man van Nederland. Hij hoeft geen krant te lezen om te weten wat er in het Catshuis gebeurt. Dat nieuwe liedje was hem overduidelijk ingefluisterd vanuit het Catshuis. Rutte wil blijkbaar koste wat kost die drie-procentnorm halen. Begrijpelijk, want als dat niet lukt, is Nederland het lulletje van de Europese Unie: altijd een grote bek over andermans begroting, maar als we zélf  moeten bezuinigen, gaan we zeuren en zeiken.  Wientjes was gevraagd Rutte te hulp te schieten. Het werd ook al snel duidelijk wie daar in het Catshuis dwars ligt: Europahater Geert. Die twitterde direct na de uitzending; ‘Ik krijg al buikpijn als ik naar Wientjes kijk, laat staan luister.’ Geert is niet zo dichterlijk als PVV-er Bosman (u weet wel, van dat stuk uitgekotst halalvlees), maar de boodschap is duidelijk: er kan er maar één de machtigste man zijn. Dat is Geert.

Ik krijg al buikpijn als ik naar Wientjes kijk, laat staan luister. TV dus snel uit en lekker de zon in. Geniet ervan allemaal vanmiddag!

Maar die tweet zegt meer. Het is een volstrekt onbeschofte uithaal naar een man waarmee je het niet eens hoeft te zijn, maar die je als politicus wél te vriend moet houden. Wat er ook wordt besloten, als het op uitvoering van de bezuinigingen aankomt, is het Wientjes die aan de touwtjes trekt. Als Wientjes tegen dit of dat onderdeel bezwaren heeft, en ‘nee’ zegt, dan gaat dat gewoon niet door. Zeker weten. En als de vakbonden straks dwars gaan liggen (kleine kans, ze zitten vooral elkáár dwars), moet het kabinet Wientjes aan zijn zijde hebben, anders loopt alles geheid vast. Rutte kan niet zonder Wientjes. Ze moeten altijd vriendjes blijven. Maar Wientjes weet nu dat Rutte ondertussen ook vriendjes is geworden met een volstrekt onbeschoft stuk tuig. Hij is vernederd waar heel Nederland bij was. En dat zal hij beide vrienden, als ze straks uit het Catshuis komen, ongetwijfeld laten merken. Maar niet eerder.

Op zoek naar een excuus
Het is denkbaar dat Geert een simpele blunder heeft begaan. Dat hij Rutte duidelijk wilde maken dat hij van een dergelijke move niet gediend is, maar daarbij te agressief uitschoot. Net zoals in het geval van de koningin. Maar waarschijnlijker is dat Geert hier bewust provoceert. Hij ziet geen heil meer ziet in de onderhandelingen, en is nu op zoek naar een excuus om weg te lopen. Maar zélf de onderhandelingen afbreken, dat wil hij niet. Hij wil straks niet de schuld krijgen voor de val van het enig denkbare kabinet dat bereid is een deel van zijn plannen uit te voeren.

Nee, een ander moet eerst duwen, dan kan hij alsnog verontwaardigd weglopen. Eerst provoceerde hij het CDA, met zijn uitspraak dat in het Catshuis ook zaken als immigratie ter sprake konden komen. Ruth Peetoom trapte er bijna in, maar werd net op tijd teruggevlogen. En nu biedt Rutte hem een tweede kans om te provoceren, door Wientjes erbij te halen. Maar die laat zich niet zo gemakkelijk provoceren. Die slijpt momenteel zijn messen. Geert wil bloed zien. Het zou wel eens meer kunnen worden dan hem lief is.

(www.depers.nl / 26.03.2012)

Wilders heeft rijke vrienden

DEN HAAG –  Wie zijn de grote Amerikaanse financiers van de PVV? Volgens het uit de fractie gestapte Kamerlid Hero Brinkman doneren lobbynetwerken uit de Verenigde Staten gul aan Geert Wilders.
David HorowitzDavid Horowitz
Daniel PipesDaniel Pipes
Pamela GellerPamela Geller

De PVV-leider is een graag geziene gast in conservatieve pro-Israëlische Amerikaanse kringen, die zijn keiharde woorden over de islam waarderen. „Er zijn diverse groepjes, ondernemers bijvoorbeeld, die Geert willen helpen. Niet alleen lobbykantoren, het is breder. Netwerken van mensen die samen bezig zijn”, aldus Brinkman.

Wie die gulle gevers zijn wil het Kamerlid niet onthullen, omdat hij nog aan een boek werkt dat eind dit jaar moet uitkomen. Toch doemt er een beeld op van het internationale netwerk op wiens steun Wilders kan rekenen. Zo staan op Israëlische en Amerikaanse websites oproepen Wilders te steunen.

David Horowitz wordt vaak genoemd als iemand die lobbyt voor Wilders. Horowitz geldt als een van de felste bestrijders van progressief Amerika. Hij haalt jaarlijks voor miljoenen dollars aan steun binnen en exploiteert een hele reeks aan websites. Een belangrijke daarvan is Jihad Watch.

Een andere prominente figuur die naar voren komt als sympathisant is Daniel Pipes. Hij is de oprichter van het pro-Israëlische Middle East Forum, voorstander van een aanval op Iran. Ook Pamela Geller is een Wilders-adept. Geller is een zeer invloedrijke conservatieve blogger en handige netwerker.

(www.telegraaf.nl / 22.03.2012)

Bolkestein haalt uit naar Wilders


Oud-VVD-leider Frits Bolkestein
Oud-VVD-leider Frits Bolkestein

Oud-eurocommissaris en VVD-leider Frits Bolkestein vindt het PVV-meldpunt voor overlast van Midden- en Oost-Europeanen “een belachelijk idee”. Hij zegt dat in een interview met NRC Handelsblad.

PVV-leider Geert Wilders “moet zich schamen”, zegt Bolkestein. De oud VVD-leider heeft de neiging een website op te richten voor mensen die klagen over Nederlanders. “Want er zijn meer Nederlanders die zich slecht gedragen dan Polen die dat doen.”

Rutte

Bolkestein was als eurocommissaris medeverantwoordelijk voor het openstellen van de grenzen voor werknemers uit Oost-Europa. Hij staat daar nog steeds achter en is “niet bekend met de discussie dat die arbeidsmigratie nadelen zou hebben”.

Bolkestein begrijpt dat premier Rutte geen afstand neemt van het meldpunt. “Men kan niet verwachten dat hij commentaar geeft op alle rukwinden van de PVV.”

(nos.nl / 23.02.2012)

PVV verliest raadslid in Den Haag

Jeltje van Nieuwenhoven en Marnix Norder (L) (op de rug gezien) van de PvdA zitten vrijdag tegenover PVV-leden Machiel de Graaf (2eL), Sietse Fritsma, Richard de Mos, Karen Gerbrands en Arnoud van Doorn (VLNR) tijdens de definitieve uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen in Den Haag.

Raadslid Arnoud van Doorn maakt geen deel meer uit van de PVV-fractie in de Haagse gemeenteraad.

Van Doorn maakt vanaf hedenavond geen deel meer uit van de Haagse PVV-fractie. Maar hij blijft wel in de raad. Zo meldt hij zelf op Twitter.

Hij had tot vanavond het twitteraccount ‘@arnoudpvv’ en nu ‘@arnoudvdoorn’.

Tijdens de gemeenteraadsverkiezingen eindigde de PVV in Den Haag met acht zetels als tweede partij achter de PvdA met tien zetels.

(www.volkskrant.nl / 13.12.2011)

PVV boos over warm onthaal Mekkagangers

Een welkomststand voor moslims die op bedevaart naar Mekka zijn geweest heeft de woede gewekt van de PVV.
De PVV-fractie in de Provinciale Staten in Noord-Holland spreekt van ‘zelfislamisering’. “Onze nationale luchthaven Schiphol is een seculier overheidsbedrijf, dat zich verre dient te houden van dit soort speciale behandelingen van religieuze groepen”, vindt Statenlid Hero Brinkman. Op Schiphol is een kleine ruimte ingericht waar Mekkagangers worden verwelkomd met muntthee en Perzische lekkernijen. Daarboven hang een bord met de tekst: Amsterdam Airport Schiphol heet alle Haci/Hadj welkom. De PVV vraagt of andere terugkerende pelgrims, zoals die naar Lourdes, Fatima of Santiago de Compostella ook zo in de watten worden gelegd.
Ook wil de partij weten waarom er geen kerstbomen op Schiphol te zien zijn, maar wel een ‘stilleven bestaande uit een Perzisch tapijt en ligkussens met een banier erboven.’ “Ligt de afwezigheid van kerstbomen in de aankomsthal erin, dat de aanhangers van de islam hier wellicht aanstoot aan nemen?” Volgens een woordvoerder van Schiphol is dit onzin. “Achter de paspoortcontrole staan al volop kerstbomen. Voor de paspoortcontrole is er in beperkte mate kerstversiering te zien, maar dat heeft niets met moslims, maar alles met Sinterklaas te maken. Als die weer terug naar Spanje is gaan we op en rond de luchthaven los met kerstversiering.”
(nieuws.marokko.nl / 21.11.2011)

Begint de toverdrank van de PVV uit te werken?

Het had de comeback van Dion Graus moeten worden. Hij was het lachertje van de Tweede Kamer geworden. Mister Caviapolitie. Wife beater. De commissie-De Wit moest Dions eer herstellen, hem zijn prestige teruggeven. Keihard had Dion gewerkt. Twee jaar van zijn leven had hij gegeven. Hij had zichzelf geen vakantie gegund. Maar tijdens het verhoor van voormalig ABN-Amro-topman Jan Peter Schmittmann ging hij de mist in.

Op zo’n moment kun je door de grond gaan. Graus had ervoor kunnen kiezen om met stille trom te vertrekken. Maar Dion verkeerde in een staat van ontkenning. Hij is de laatste Limburgse ridder en PVV’er, dus koos hij de vlucht naar voren. Want hoe leg je de zaak anders uit in de documentaire die je over je grote verdiensten als Kamerlid laat maken? Dion Graus wrong zich in steeds krommere bochten om zijn echec te ontkennen. Eerst gaf hij als reden voor zijn plotselinge opstappen dat hij geen kritische vragen mocht stellen. Wat nogal implausibel is voor een parlementaire enquête naar de financiële crisis die wordt geleid door een socialist.

Iedereen had zijn gestuntel kunnen zien. Dus besloot Graus een andere kaart te spelen: de NOS had het gedaan! Want die hadden het verhoor ‘lullig gemonteerd’ zodat hij een ‘halve gare idioot’ leek. Een bekende en beproefde truc van de PVV: als iemand je aanvalt op bijvoorbeeld ernstige vergrijpen als geweldsdelicten en zedenmisdrijven, roep je de toverwoorden ‘linkse hetze’ en iedereen bevriest. Einde discussie.

Deze week gebeurde er echter iets geks. Dion Graus dacht eenvoudig de aandacht af te leiden, maar dit keer kraaide niemand in het PVV-kamp de toverwoorden ‘linkse hetze’. Het bleef oorverdovend stil. Waar PVV-sympathisanten en -tegenstanders op internetfora elkaar altijd in de haren vlogen en de PVV’ers alles goedpraatten, waren vriend en vijand het er nu over eens dat Graus had geblunderd. Het onfeilbare PVV-wapen had dienst geweigerd. In plaats van de aandacht af te leiden, vestigde Graus met zijn bombarie juist de aandacht op zijn misser.

Niet voor niks schitterde Wilders door afwezigheid. Stond hij dinsdag nog achter Raymond de Roon toen Egypte hem een visum weigerde, Geert liet Graus voor het overstaan van de natie spartelen. Hij had nu eens niet zijn woordje klaar om iedereen het zwijgen op te leggen. Het leek Geert beter om onzichtbaar te zijn. Hij wist dat hij dit niet kon winnen, en dat is niks voor Geert.

Het gaat de PVV al niet voor de wind. Het wordt steeds duidelijker dat de PVV bar weinig heeft binnengehaald. De partij moest al zijn handtekening zetten onder forse bezuinigingen die vooral Henk en Ingrid treffen. Wat de eurocrisis betreft heeft de PVV helemaal niks in te brengen. De animal cops worden een caviapolitie die de laagste prioriteit krijgt van de korpsbeheerders. Deze week bleek ook nog eens dat de immigratie het hoogste in tien jaar is. Het stokpaardje van de PVV dreigt ook al te mislukken. En dat nota bene onder Wilders’ rechtse droomkabinet dat beloofde korte metten te maken met de massaimmigratie. Auw. En weer liet Wilders zich niet zien, hij liet Sietse Fritsma zacht grommen, maar niet bijten.

De keizer blijkt geen kleren aan te hebben. Iedereen dacht dat Wilders de minderheidscoalitie in de houdgreep had, dus dat had direct een psychologisch effect. Premier Rutte leek vrijdag de zwakke plek in het pantser van de PVV te hebben gevonden. Voorheen paste hij wel op om zijn gedoogpartner niet tegen de schenen te schoppen, maar voor het eerst durfde Rutte de spot te drijven met de partij. Rutte juichte schertsend het PVV-onderzoek naar de terugkeer van de gulden toe, want economen weten de uitkomst allang: het afschaffen van de euro is enorm riskant en kostbaar en de euro levert ons ook heel veel op. Kan de PVV zich daarna mooi aansluiten bij het kabinetsbeleid, jubelde de premier. Dodelijk.

Zijn dit de eerste tekenen van het verval van de PVV? Begint de toverdrank uit te werken?

(www.depers.nl / 12.11.2011)