Palestijnse tiener doodgeschoten

Zaterdag 7 december is Wajdi al-Ramahi in het Jalazoun kamp bij Ramallah in Palestina door een zionistische sluipschutter doodgeschoten. De sluipschutter bevond zich in een wachttoren van de nederzetting Bet El.

Wajdi al-Ramahi werd door een schot in zijn rug getroffen, zonder dat er een aanleiding was om te schieten, er werd niet gegooid met stenen, er waren geen onlusten, kortom geen enkele reden om een geweer te richten en te schieten. De tiener stond voor zijn school toen één kogel zich in zijn rug boorde waaraan hij later op de intensive care van een ziekenhuis overleed.
Volgens de familie is Wajdi in koelen bloede vermoord, omdat de zionisten het leuk vinden om zo nu en dan op tieners te schieten.

Dit is niet een op zichzelf staande laffe moord, het komt vaker voor dat militairen op tieners schieten, gewoon voor de lol of omdat ze zich vervelen.

Deze avond heb ik met betraande ogen de foto van Wajdi op de verschillende social media geplaatst en met ingehouden woede. Dit laatste omdat Nederland met deze zionistische moordenaars zaken wil doen; er is zelfs een heel team in Israël, aangevoerd door de heren Rutte en Timmermans. Is Nederland echt de weg kwijt, dat ze zaken moet doen met moordenaars van onschuldige tieners? Tieners die nog een heel leven voor zich zouden moeten hebben. Met respect vraag ik – als eerbetoon aan  Wajdi al-Ramahi – aan de heer Timmermans om deze brutale, laffe en onbeschofte moord te veroordelen in harde bewoordingen.

Het kan toch niet waar zijn dat Nederland haar ogen sluit en doet alsof niets gebeurd is? Wanneer wordt de Nederlandse regering en media wakker? Moeten er nog meer tieners vermoord worden? Als u niets doet, is daar het wachten op.

© KhamakarPress

(Foto staat op http://khamakarpress.com/2013/12/07/palestinian-teenager-shot-dead-by-israeli-sniper-near-ramallah/)

 

 

Gesprek Abbas met Israëlische oppositie

Ramallah – President Mahmoud Abbas heeft zondag in het presidentiële hoofdkwartier in Ramallah een gesprek gehad met de voorzitter van de Israëlische Arbeidspartij en leider van de Israëlische oppositie Yitzhak Herzog. Abbas lichtte aan zijn gast de soevereiniteit, de laatste ontwikkelingen in het politieke proces en de Palestijns – Israëlische onderhandelingen toe.

Hij benadrukte de inzet van de Palestijnse kant in de onderhandelingen om te komen tot de vestiging van de Palestijnse staat dat gebaseerd is op de grenzen van 1967, met Jeruzalem als hoofdstad. Abbas gaf hierbij aan om hierbij het principe van een twee-staten-oplossing  te hanteren.

Op zijn beurt toonde de leider van de Israëlische Arbeiderspartij Herzog, zich bereid steun te geven om de onderhandelingen voort te laten gaan waarbij de Palestijnse wensen meegenomen worden en er een vrede wordt bereikt op basis van de twee-staten-oplossing.

Herzog zei op een persconferentie na de vergadering  dat de besprekingen die momenteel onder auspiciën van de Verenigde Staten worden gevoerd,  een historische kans vormen om tot vrede te komen  tussen de Palestijnen en Israël : “ Vooral omdat er een oprechte wens van president Abbas is om het conflict te beëindigen en vrede en veiligheid tussen de twee partijen te bereiken.”

Hij voegde er aan toe, dat hij de boodschap door zal geven aan premier Netanyahu en dat hij de druk op de Israëlische regering de moedige posities in te nemen zal opvoeren “om vrede en veiligheid voor onze kinderen te bereiken.”  Herzog: “Ons standpunt is duidelijk, we zijn tegen de nederzettingen in de Palestijnse gebieden. In het bijzonder zijn we tegen de recente beslissing van de regering Netanyahu om 20.000 nieuwe woningen te bouwen, die we niet zien als overeenstemming van de visie van een twee-staten-oplossing.”
Tenslotte is Herzog van mening dat rechtstreekse ontmoetingen tussen Netanyahu en Abbas nuttig zijn om de standpunten uit te wisselen en zouden de kans verhogen op het bereiken van vrede.

(vertaling WAFA 12.01.2013)

@ KhamakarPress

Blijven werken aan een onafhankelijke Palestijnse staat

Ramallah – In een toespraak heeft president Abbas gezegd:  “We zullen blijven werken tot de oprichting van een onafhankelijke Palestijnse staat met Jeruzalem als hoofdstad.”

Ter gelegenheid van de eerste verjaardag van de voltooiing van de historische toetreding van Palestina  tot een organisatie van de VN, heeft de president van de Staat Palestina Mahmoud Abbas de belofte aan het Palestijnse volk en de Arabische natie gedaan om intensief te werken aan de hoop van het Palestijnse volk, nl. het bereiken van een vrij en waardig Palestina met Jeruzalem als hoofdstad, waar de Palestijnse vlag gehesen kan worden.
Hij voegde er aan toe geen jota terug te nemen van de Palestijnse eisen en dat hij geen enkel vredesakkoord zal ondertekenen wat niet zal voldoen aan de aspiraties van het Palestijnse volk. Abbas bedoelde hier mee: een onafhankelijke Palestijnse staat met de grenzen van 1967, Oost-Jeruzalem als de hoofdstad en het oplossen van het vluchtelingenprobleem in overeenstemming met het Arabische vredesinitiatief.

De voorzitter bracht hulde aan het Palestijnse volk in het thuisland en in de diaspora om hun standvastigheid en strijd en de voortdurende strijd om hun hoop te realiseren.

Het nieuwe soevereiniteit verdrag werkt aan de vrijlating van alle gevangenen en gedetineerden, wat vastgelegd gaat worden in een vredesakkoord wat in de nabije toekomst ondertekend gaat worden.

(Vertaald van WAFA 28/11/2013 / 30.11.2013)

@ KhamakarPress

“Popular Assembly against Negotiations launched in Gaza”

Press Release

Based on a large societal agreement among dozens of Palestinian representatives of Trade Unions, civil society organizations, academics and businessmen, leading personalities and mayors, in addition to martyrs and injuries’ families and liberated prisoners and prisoners’ families, student blocs and representatives of Palestinian woman. We announced the establishment of the Popular Assembly against Negotiations as we succeeded to attract hundreds of Palestinian figures. On behalf of all Palestinian people, we strongly reject the continued absurd negotiations with the Israeli authorities in light of the escalated Israeli settlement and judaization schemes in West Bank, in addition to the unfair siege on our people in Gaza. The Israeli occupation does not believe in peace and does not accept to grant Palestinians’ rights where it deliberately assassinate the peace messenger Yaser Arafat. We call on Palestinian Authority to respect the people’s will and to stop negotiation process and to activate resistance legalized by all international and human rights laws to end the occupation. We insist to the world that these absurd negotiations will only remain a dead letter, and the Palestinian people are not committed to its results.

Islamisten in Syrië in schijnwerpers, geronselde vrijwilligers IDF niet genoemd

De Nederlandse media schreeuwen moord en brand over islamitische jongeren die zouden gaan vechten tegen dictator al-Assad, maar het is wederom verschrikkelijk stil als het gaat over openlijk ronselen van jongeren om naar Israël te gaan en een functie aan te nemen in de IDF.

De IDF (Israel Defense Forces / Israëlische Defensieleger)  is de officiële naam van de Israëlische strijdkrachten en het zijn juist deze troepen die de aanvallen uitvoeren op Palestijns grondgebied.  Voor alle Joodse, Samaritaanse, Druzische en Circassische mannen en Joodse vrouwen van achttien jaar en ouder is de dienstplicht verplicht, hoewel er uitzonderingen gemaakt worden op basis van geloof of om fysieke en psychologische redenen.

Naast deze dienstplichtigen worden er via bepaalde sites vrijwilligers gezocht om te vechten in de IDF. De ‘nieuwelingen’ voor de IDF kunnen niet-Israëlische en Israëlische buitenlandse vrijwilligers zijn. Op de site http://www.mahal-idf-volunteers.org wordt in detail aangegeven wat men moet doen om zich aan te melden, maar ook in detail waaruit de trainingen bestaan.

Er zijn een paar andere organisaties en individuen die overzeese vrijwilligers voor het leger helpen, zoals Garin Tzabar, Mahal Haredi, Bnei Akiva, een veelheid van Yeshivot etc. Geen van deze vergemakkelijkt de toegang tot alle IDF buitenlandse  programma’s. Volgens de marketing van de site hebben al “duizenden jongeren uit meer dan 40 landen de spannende IDF paden voor overzeese vrijwilligers gevolgd,  waarna zij schouder-aan-schouder dienden met de Israëlische dienstplichtigen.”

Honderden Europese jonge mannen en vrouwen hebben zich als vrijwilliger gemeld in de gelederen van de Israëlische strijdkrachten, waarvan tientallen van deze vrijwilligers ook deel  hebben genomen aan het doden van Palestijnse burgers, vooral in de Gazastrook.

Dit alles zal onthuld worden door een Euro-Mid waarnemer voor mensenrechten.  Volgens een uitgebreid verslag – wat later gepubliceerd gaat worden – van deze waarnemer zijn een aantal organisaties met directe contacten met rechtse joodse en christelijke groeperingen in Europa bezig met projecten en campagnes in Europa om Europeanen uit te nodigen lid te worden van en support te verlenen aan het Israëlische leger in de bezette Palestijnse gebieden. Op dit moment hebben Europeanen ook deel uitgemaakt van militaire operaties op de Westelijke Jordaanoever, inclusief de ‘bescherming’ van aanvallen van kolonisten op de Palestijnen.

Naast het feit dat de IDF (bijna) dagelijks illegale acties uitvoert op bezet gebied, worden Europese jongeren geronseld om mee te doen aan de vuile klusjes en Palestijnen te vermoorden, op te pakken en ze zonder proces in de gevangenissen te smijten en tevens alle aanvallen van illegale kolonisten te beschermen.

Ondertussen schrijft de media zich in het rond om aan te tonen dat islamitische jongeren die gaan vechten tegen de dictator die zijn eigen volk vermoord, slecht zijn en gevaarlijk zijn op het moment dat ze weer terugkeren in Nederland. Maar over geronselde IDF jongeren wordt niet geschreven. De vraag is of dit soort jongeren minder gevaarlijk zullen zijn, als ze terugkeren in de Europese maatschappij.

Ook hier is weer sprake van eenduidige verslaglegging, een kant is slecht en de andere kant is goed en terecht. Hypocrisie ten top, zo iets als een balk en een splinter in een oog.

© KhamakarPress

President Abbas ontmoet de kroonprins van Saoedi-Arabië

Op woensdag had president Mahmoud Abbas een ontmoeting met de Saoedische kroonprins Salman bin Abdul Aziz in de Saoedische hoofdstad Riyad. De twee partijen hebben gesproken over de situatie in de regio, het vredesproces, de lopende vredesonderhandelingen en de bilaterale betrekkingen tussen de twee landen.

President Abbas informeerde Prins Abdul Aziz op de Israëlische schendingen tegen de heilige plaatsen in Palestina en verzocht een versnelde afwikkeling van operaties op de Westelijke Jordaanoever. De voorzitter dankte Prins Abdul Aziz, de regering en het volk van Saoedi-Arabië voor de steun aan Palestina.

De kroonprins maakte zijn standpunt nog eens duidelijk ter ondersteuning van de Palestijnse zaak tot aan het herwinnen van alle bezette gebieden inclusief Jeruzalem voor het Palestijnse volk. Hij benadrukte dat alle Israëlische plannen tot het bouwen van nederzettingen een belemmering vormen voor de vrede en een flagrante schending van de resoluties van de internationale gemeenschap zijn, maar tevens ook een flagrante aanval op de legitieme rechten van het Palestijnse volk.

De bijeenkomst werd bijgewoond door een lid van het Uitvoerend Comité van de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie ( PLO ), Saeb Erekat, presidentieel woordvoerder Nabil Abu Rdainah, adviseur van de president voor Publieke Diplomatie Majdi al-Khalidi en de ambassadeur van Palestina in Saoedi-Arabië Bassam Aga. Aan de Saoedische kant was de voorzitter van het Bureau van de Speciale Adviseur van kroonprins Mohammed bin Salman bin Abdul Aziz aanwezig.

De president was gisteravond in Saoedi-Arabië aangekomen vanuit Koeweit en werd in de hal van Riyad vliegveld begroet door de Emir van de Riyad regio, Khalid bin Bandar bin Abdul Aziz, minister van de Riyad regio, Abdullah bin Abdul Rahman en de minister van Politie Riyad, Saud bin Abdul Aziz bin Hilal; tevens was de Palestijnse ambassadeur in Saoedi-Arabië Bassam Aga aanwezig.

 

© KhamakarPress

(Vertaling / Riyad 2013/11/20 Wafa)

Media: Doof, dom en blind als het gaat om Palestijnse gevangenen

Ook deze keer zijn de Nederlandse media weer erg rustig als het gaat om een hongerstaking die toch al weer 200 dagen duurt. Waarom schrijft de Nederlandse pers hier niet over? Want het is een Palestijnse hongerstaker en op alles wat met Palestina te maken heeft, lijkt een boycot te zitten.

Maar ik zal u het verhaal niet onthouden.

Alaa Hammad is een Palestijnse vader van zes jonge kinderen – drie jongens en drie meisjes. De kinderen hebben hun vader al voor zeven jaar niet gezien als hij wegrot in een Israëlische kerker na zwaar gemarteld te zijn. Als daad van verzet tegen zijn gevangenneming in een illegale bezettingsgevangenis is hij een hongerstaking begonnen en is op 17 november aan zijn 200e dag toe. Nauwelijks is er enig nieuws te lezen van zijn strijd tegen het onrecht dat hem is aangedaan.

Alaa Hammad is na 200 dagen zonder voedsel in een kritieke toestand beland. Hij kan door de pijn in zijn voet niet meer lopen en gezien het bloed in zijn urine functioneren zijn nieren niet goed meer. In de afgelopen twee maanden heeft hij al twintig kilo in gewicht verloren. Omdat hij onmenselijk werd behandeld heeft Hammad ook alle medische onderzoeken geweigerd. Enige tijd geleden heeft hij het bewustzijn voor vijf uur verloren, wat overigens door de Israëlische artsen gewoon genegeerd werd. Het beleid van de gevangenis zou zijn, dat de gevangene gedwongen wordt om voedsel te nemen als hij in coma raakt.

Alaa Hammad begon zijn hongerstaking op 2 mei 2013, samen met vier andere Palestijnse politieke gevangenen. De gevangenen zijn brutaal behandeld, uit bed getrokken, op de grond gegooid, geslaan en geschopt. Het onthouden van medicijnen is gebruikt om de gevangenen te dwingen de hongerstaking te stoppen. Na 100 dagen van misbruik is er een overeenkomst tot stand gekomen, dat als de gevangenen zouden stoppen met de hongerstaking, ze bezoek mochten krijgen van hun familie voor de eerste keer. Bij sommige was dat al dertien jaar geleden. Na drie maanden zijn de Israëli’s teruggekomen op de overeenkomst en mocht geen enkele gevangene de familie weer zien.

Deze gevangene, die Nederland niet mag kennen, heeft een naam en dat is Alaa Hammad. Nu weet u het ook en er is nog meer te vertellen over de Palestijnse gevangenen.

Op de site KhamakarPress.com zijn meer artikelen te vinden over de illegale gevangenispraktijken van de Israëli’s en de verhalen van Alaa Hammad en alle andere gevangenen.

 

© KhamakarPress

Achter het masker van meesterlobbyist Ronny Naftaniel

Dit was de kop van het artikel van Sander Becker in de Trouw over het afscheid van de directeur van het CIDI, Ronny Naftaniel, die met pensioen gaat. Trouw vindt het dan tijd om een uitgebreid artikel aan deze man te besteden, die volgens de krant beeldbepalend en innemend was.

De inleiding van het artikel is sterk bepalend te noemen: “Eindeloos sprak en schreef hij over het conflict met de Palestijnen.” De strekking van het verhaal maar meteen neerzetten, zo in de geest van: “Wat ik ook zeg, de Palestijnen hebben het gedaan.” Zo eenrichting artikel. Maar een zin die ik er uit wil halen, is nog sterker: “Er moet een Palestijnse staat komen die in vrede en veiligheid naast Israël bestaat. Ik ben ook voor een rechtvaardig Israël, niet voor een land dat heerst over rechteloze Palestijnen.” Opvallend is dat deze uitspraak nu komt, nu hij weg is bij het CIDI. M.i. had hij deze uitspraak vaker en duidelijk moeten doen toen hij nog directeur was, elke keer wanneer de kans er voor was. Zonder masker op, maar recht voor zijn raap. Aan de andere kant wordt er niets gezegd over wat voor staat met welke grenzen. Maar in het vervolg wordt de zin toch weer afgezwakt en gaat hij verder met de verheerlijking van Israël: “Ze is sterker geworden, die de bezetting nog decennia kan volhouden.”
Maar het toppunt komt nog: “Ik geloof dat het niet de opzet van premier Benjamin Netanjahoe is om steeds nieuwe nederzettingen te bouwen. De politieke realiteit dwingt hem er gewoon toe.” Dat moet de premier doen als concessie om de ultrarechtse partij van Bennett in het kabinet te houden. M.a.w. ook hier gaat het blijven plakken aan het pluche, de macht, boven de eerlijkheid van een vredesinitiatief. Vindt u het gek dat ik geen vertrouwen in die man en zijn regering heb. Netanjahoe zou in een politieke spagaat zitten. Daar geloof ik niet in, want hij wil gewoon geen vrede, hij is uit op een groot Israël, een soort moderne Napoleon of een of andere Romeinse keizer. Maar Naftaniel blijft de acties van de bezetters verdedigen.

Vervolgens gaat Naftaniel te keer tegen president Abbas. Hij twijfelt aan het democratisch gehalte van Abbas omdat hij er al weer negen jaar zit en hij te zwak is om enig akkoord uit te voeren. “Bovendien vertegenwoordigt hij alleen de Palestijnen op de Westoever, niet degenen in de Gazastrook, waar de terroristische organisatie Hamas de dienst uitmaakt.” Nu zie ik ook wel in, dat Abbas niet de sterkste man is om enig voordeel binnen te halen, laat staan op te komen voor de rechten van de Palestijnen, maar dat komt meer omdat hij in het kamp van de bezetter opereert dan in het kamp van Palestina. Naftaniel deelt in zijn gezeur nog maar meteen een trap uit naar Hamas, die hij een terroristische organisatie noemt; dat heb ik hem nu nog nooit over de bezetters horen zeggen. Naftaniel heeft niet in de gaten dat Hamas de sleutel kan zijn voor vrede in het gebied. Nee, volgens Naftaniel is een vrede alleen mogelijk “als er een stevig akkoord ligt dat de veiligheid garandeert van Israël als staat voor het Joodse volk”. Geen woord over de veiligheid van de Palestijnen, geen woord over de rechten van het Palestijnse volk.

Ronny Naftaniel is met pensioen maar dat heeft absoluut geen consequenties voor vrede in het Midden-Oosten, hij heeft alleen maar gestreden voor zijn geliefde Israël, ondanks dat hij laat weten onafhankelijk te zijn. Inderdaad het masker van een meesterlobbyist.

© KhamakarPress

Israël gaat Voor de Wind

Op negen november zullen er op verschillende plaatsen in Nederland herdenkingen gehouden worden n.a.v. de Kristallnacht. Het opvallende – zoals al jaren zo – is dat er in Amsterdam twee herdenkingen worden gehouden, één bij het Stadhuis en één in de Portugese Synagoge.

In de Kristallnacht van negen op tien november 1938 “werden in Nazi-Duitsland 267 synagogen in brand gestoken en ca. 7500 winkels verwoest, 92 joden werden vermoord.” Jongeren hebben sinds 1992 aan de herdenking toegevoegd “aanval met brandbommen op een asielzoekerscentrum in het Duitse Rostock en vernielingen bij een moskee in Nederland.”

Vanaf 2011 wordt de herdenking bij het stadhuis georganiseerd door het Platform Stop Racisme en Uitsluiting; de herdenking in de Portugese Synagoge door het Centraal Joods Overleg. Daarvoor werden de herdenkingen – indien ze er waren – samen georganiseerd. In 2000 is een scheiding ontstaan doordat Abdou Menebhi bij de herdenking aandacht had gevraagd voor het Palestijnse leed, wat niet werd geaccepteerd door het Nederlands Auschwitz Comité en het CIDI.

De herdenking gaat over de toename van racisme en fascisme in Nederland en in Europa, maar samen één herdenking organiseren over het zelfde onderwerp is tegenwoordig erg moeilijk, al hoewel op beide manifestaties Jiddische muziek te horen is.
Maar zoals de voortekenen aangeven, zal het nog erger worden: bij de manifestatie in de Portugese Synagoge zal Joël Voordewind zijn toespraak houden over de Kristallnacht herdenking. Voordewind zal het gaan hebben over het lijden van de christenen en de joden, zonder daarbij één lettergreep te schenken aan het Lijden van de Palestijnen. Het lijden hier wordt bewust met een hoofdletter geschreven omdat elke nacht een Kristallnacht is voor de Palestijnen; elke nacht is het nog maar de vraag of ze het overleven met de onmenselijke en onbeschofte aanvallen van de zionistische bezetters.

Op acht oktober jl. sprak Voordewind uit (lees zijn site): “een doorn in het oog” te vinden dat de Palestijnse Autoriteit vervolgens Palestijnse terroristen ondersteunt. Hij gaat een amendement indienen om het bedrag van zo’n miljoen euro te korten op de Nederlandse steun aan de Palestijnse Autoriteit en dit geld te gebruiken voor samenwerkingsprojecten tussen de Palestijnen en Israëli’s.”  Voordewind is van mening dat de PA Palestijnse terroristen ondersteunt, waar hij geen bewijs voor heeft, en dat het geld verdeeld moet worden. M.a.w. volgens deze politicus moet er nog meer geld naar de zionistische bezetters die in de ogen van Joël Voordewind natuurlijk geen terroristen zijn. Hij gaat dan maar snel voorbij aan het feit dat de bezettende macht elke dag Palestijnen oppakt, kinderen in de gevangenis gooit en volwassenen zonder enige vorm van aanklacht of rechtspraak, dat deze bezetters toestaan dat kolonisten het Palestijnse land inpikken middels  illegale nederzettingen, olijfboomgaarden ontwortelen of maar meteen compleet in de fik steken.

De heer Voordewind vergeet de strekking van de herdenking van de Kristallnacht – dat bezetters synagogen in brand staken, winkels verwoestten en mensen vermoordden in 1938 – terwijl elke dag door de bezettende macht in Palestina huizen worden vernietigd, land wordt onteigend en mensen worden vermoord. Nog steeds en met de woorden van Joël Voordewind zal dit zeker niet stoppen.

Voordewind is stekenblind voor het Lijden van de Palestijnen of hij houdt zijn ogen en oren bewust dicht als over Palestina wordt gepraat.

Mag ik de heer Voordewind nog eens wijzen op zijn eigen pleidooi in 2008 die hij hield vóór het boycotten van de openingsceremonie van de Olympische Spelen in China: “Het is ongepast als de Nederlandse atleten feest gaan vieren, als er enkele straten verder op mensen worden opgepakt.”
Wel nu, Joël Voordewind: ik vind het ongepast dat u een toespraak houdt over de herdenking van de Kristallnacht, als u geen woord over het Lijden van de Palestijnen uitspreekt. Als u aan de situatie van de Palestijnen geen aandacht schenkt, heeft u de gehele Kristallnacht niet begrepen en bent u stekenblind voor wat er gebeurt in de wereld.

© KhamakarPress

Open brief aan Frans Timmermans

Open brief aan Frans Timmermans
Minister van Buitenlandse Zaken
Den Haag

 

Beste Frans,

Natuurlijk bent u druk met dronken Russen die auto’s rammen in de stad en natuurlijk bent u  benieuwd naar het feit of Assad zijn wapens ter vernietiging heeft aangeboden of hij ze via een slinkse weg naar het buitenland heeft afgevoerd. In uw vrije tijd luistert u graag naar een stukje cultuur, zoals Edith Piaf. Terecht, dat begrijp ik. Maar vandaag wil ik niet horen: “Non, je ne regrette rien”

Ook in Nederland is het een en het ander aan de hand. In de tijd dat de heer Voordewind allerlei hasbara de wereld in probeert te smijten, nodigt de heer Wilders de voorpost van het National Front uit en laait het racisme volop op in de straat en bij overheidsdienaars. En dan gaan we praten over Zwarte Piet.

Aangezien u minister van Buitenlandse Zaken bent, zal ik de Nederlandse ellende maar even laten voor wat het is, ook al gaat het gierend uit de hand lopen. Maar ik wil wel uw zeer gewaardeerde aandacht vragen – en eigenlijk wederom – voor de Palestijnen.

Enige tijd geleden was Mahmoud el Sarsak regelmatig in de aandacht van de Palestijnen en van de sportminded Europeanen, nl. omdat Mahmoud een voetballer was, die gevangen werd genomen door de bezettende macht en voor enige tijd opgesloten werd. El Sarsak begon zijn hongerstaking op 19 maart 2012 nadat Zakaria Issam, een Palestijns international, overleed na zijn vrijlating.
In die tijd heb ik de kranten bestormd met artikelen, feiten en gegevens over de bezetting van Palestina en over Mahmoud om maar wat in de Nederlandse media te krijgen. Maar u en ik weten wel beter, Palestina en de pijn van de Palestijnen is niet besteed aan de Nederlandse media, misschien een uitzondering daargelaten.

Maar ook de Nederlandse regering laat het afweten als het gaat om de rechten van de Palestijnen, als het gaat om de diplomatieke onschendbaarheid van Palestijnse politici, als het gaat over het nakomen van afspraken door de bezetters en ga zo maar door. Ik had enige hoop op u gesteld nadat de pro Israël vriend Rosenthal het veld moest ruimen, maar ik wordt steeds vaker en meer teleurgesteld in de handelingen van deze regering in zake de Palestijnen. Het is net alsof voor deze regering het gehele Palestijnse volk niet bestaat.

Waar bent u als de bezetters steeds meer illegale nederzettingen oprichten op Palestijns grondgebied? Waar bent u als aan de ene kant gevangenen worden vrijgelaten om aan de andere kant enkele dagen weer opgepakt te worden? Waarom hoor ik u niet, als Gaza 12 tot 16 uur in het donker moet zitten, omdat er geen brandstof is voor de machines? Wat doet u aan de kinderen die geen water hebben om te drinken?

Wat heeft u gedaan toen uw voorman, minister-president Rutte, aan het slijmen is geweest met Shimon Peres, een man die bekend staat in verschillende media, als oorlogsmisdadiger? Wat deed u  toen diezelfde meneer Rutte het etiketverbod maar onder het Israëlische vloerkleed heeft geschoven? Er mag niet gezegd worden waar de goederen vandaan komen, en tegelijkertijd helpen de illegale kolonisten de olijfboomgaarden om zeep. Dan hoeft er ook geen etiket meer op de olijfolie geplakt te worden. Weer een probleem opgelost.

 

Beste Frans,

Als vrienden onder elkaar, wanneer is het nu echt genoeg voor u? Wanneer trekt u eens een rode lijn en zegt u tegen de bezettende macht: “En nu terug tot achter de grenzen van 1967?” Op het moment dat u dat doet, zal de PvdA weer aan stemmen winnen en zal er iemand zijn die u voordraagt voor een Nobelprijs.

Uit naam van alle vrienden in en van Palestina roep ik u met klem op afstand te nemen van het standpunt van de regering om alleen maar Israël te promoten; roep ik u op om afstand te nemen van de standpunten van VVD, PVV, de christelijke partijen en openlijk uit te komen dat u zal opkomen voor de rechten van de Palestijnen. Dat u gaat zeggen dat de Palestijnen recht hebben op de eigen staat, binnen de grenzen van voor 1967. Op dat moment dat dat geregeld is – natuurlijk met de andere onvervreemdbare rechten, zoals recht op terugkeer, alle politieke gevangen vrij, Hamas erkennen als gesprekspartner, de illegale nederzettingen overdragen aan de Palestijnen en financiële vergoeding voor een bezetting van meer dan 45 jaar, dan pas kunnen de Palestijnen op gelijk niveau met haar bezetter praten over vrede.

Wanneer, Frans, amice, wanneer gaat u dit vertellen aan deze wereld? Wanneer durft  u dit te zeggen tegen de bezettende macht van een trots volk, de Palestijnen,  dat hard onze steun nodig heeft?

@ KhamakarPress