De grote afwezige

Balfour Declaration wiki

Op de wereld zijn zo’n 195 landen en 137 landen hebben de staat Palestina erkent, met uitzondering van de welbekende westerse landen, en dus ook Nederland. Honderd jaar geleden, 2 november 2017, schreef James Balfour, de Britse minister van Buitenlandse Zaken, een brief aan Lord Rothschild over een Joods eigen tehuis; later bekend geworden als de Balfour-verklaring.

De Nederlandse vertaling van de Balfour-verklaring is:  “Zijne Majesteits Regering staat welwillend tegenover de vestiging in Palestina van een nationaal tehuis voor het Joodse volk, en zal haar beste krachten aanwenden de verwezenlijking van dit doel te bevorderen, waarbij het duidelijk moet zijn dat niets zal worden ondernomen dat de burgerlijke en godsdienstige rechten van niet-Joodse gemeenschappen in Palestina zou kunnen aantasten, of de rechten en de politieke status die Joden genieten in enig ander land.”  (Wikipedia-tekst).

Pro-Palestina is uit den boze
Als je tegenwoordig iets schrijft over Palestina, dan word je heel vaak, te vaak zelfs, geweigerd op de verschillende sites waar men blogs, columns of artikelen kan plaatsen. Zo ben ik zelf al op meerdere sites geweigerd en ik ben van mening dat 1. ik maar alles op een eigen site moet plaatsen 2. de Nederlandse sites en media geen andere mening willen plaatsen en bang zijn voor een pro-Palestijnse mening en 3. de Nederlandse regering in zijn geheel te laf is om op te komen voor de Palestijnen.

Laat het duidelijk zijn: er heeft zekers wat gestaan in een enkel ‘blad’ en op een mediasite over deze dag 100 jaar na de Balfour-verklaring en natuurlijk schreef men over het eigen Joodse huis (zie bijvoorbeeld het Nederlands Dagblad van 2 november of de Volkskrant) maar een pro-Palestijns statement wed nergens afgegeven, niet 1 woord over het lijden van de Palestijnen. Niet 1 woord over het stelen van Palestijns land, niet eens een woord over de verschillende moorden op Palestijnen of uitmoorden van hele dorpen, het doodschieten van de jeugd zodat in de toekomst geen demonstraties gehouden kunnen worden. Nee, Nederland is muisstil als het gaat over de Palestijnen.

En ga je dan als vechter voor het lot van het Palestijnse volk een opinie, blog of artikel ergens plaatsen, dan krijg je steevast het antwoord: ‘we moeten kiezen tussen alles wat we binnen krijgen’, ‘die persoon x die je noemt, daar heb ik mijn twijfels bij’ en ‘je schrijft wel heel erg vaak over politiek’. En deze opmerkingen hebben meestal het resultaat dat steevast je opinie geweigerd wordt of – als je het al geplaatst had – dat het verwijderd wordt.

Nu gaat het niet om mij, ik ben niet belangrijk, maar het gaat om de strijd van de Palestijnen.

Hamas verklaring
Hamas heeft haar mening gegeven over de zogenaamde 100e verjaardag van de Balfour-verklaring. In een verklaring gaf de Hamas Movement aan dat de Balfour-verklaring “de misdaad van de eeuw” is geweest en dat Groot-Brittannië haar excuses moet aanbieden en het lijden van de Palestijnen van die honderd jaar moet compenseren. Tevens is Hamas van mening dat het kabinet in Londen de Palestijnse vluchtelingen moet helpen terug te keren naar hun vaderland. Groot-Brittannië en pro-zionistische Britse functionarissen hebben de weg vrij gemaakt voor de oprichting van een “nationaal thuisland voor Joden” in Palestina, waarbij de rechten van de Palestijnse bevolking compleet werden genegeerd. De Balfour-verklaring, zo voegde Hamas eraan toe, heeft de deur geopend voor regionale oorlogen, conflicten, lijden en bloedvergieten.

Palestijnse rechten
En dit is een van de belangrijkste items uit de implementatie door Joden van de Balfour-verklaring: de Palestijnse rechten werden en worden nog steeds genegeerd. Er is geen Nederlandse politicus of site of krant die openlijk opkomt voor de rechten van de Palestijnen en / of de Palestijnse staat erkent. En kom dan niet met de goedkope smoes van de Nederlandse regering dat het pas zal gelden als de vrede is getekend tussen de Palestijnen en het Joodse regime in Tel Aviv. Laat me toch niet lachen – beter gezegd: laat me niet janken – om de uitspraken van de Nederlandse politiek. Men is in Den Haag te laf om het voortouw te nemen om een volk wat al 100 jaar onderdrukt wordt, te helpen. Neen de Nederlandse politiek bestaat uit niet meer dan de drie bekende aapjes: blind, doof en zwijgen of misschien nog beter: “de Nederlandse politiek nam een glas, deed een plas en liet alles zoals het was.” En met deze groep aan politici zal het zeker niet beter worden voor de Palestijnen. Uitgezonderd zijn het handvol activisten die in Nederland opkomen voor de rechten voor de Palestijnen.

Neen, echt, Nederland is de grote afwezige als we praten over de rechten van de Palestijnen. Nederland trekt zich er niets van aan als weer een Palestijnse jongere door de bezettingsmacht in koele bloede wordt vermoord of als collega politici worden opgepakt en zonder enige vorm van proces worden vastgehouden. Of als de vrije pers – die de gebeurtenissen van het lijden van de Palestijnen wil vastleggen – wordt gemuilkorfd en voor zoveel maanden in de verschillende gevangenissen op non-actief wordt gesteld.

Neen, dit alles is van geen enig belang voor het kabinet Rutte III of voor de meeste politici in de Tweede en Eerste Kamer, enige uitzonderingen daargelaten. Neen, de Nederlandse politiek houdt zich alleen bezig met moslims die ‘Nederland dreigen over te nemen’ of de Turkse president Erdogan die een eigen beleid heeft wat weer niet past bij het zogenaamde vrije westen.

Een politicus heeft het toch zo moeilijk dezer dagen, waar moet hij zijn interesse of zijn voorkeur naar laten uitgaan, er zijn zoveel onderwerpen, dus vergeten we de Palestijnen maar, al zoveel jaren en de toekomst zal dit niet veranderen. Verschrikkelijke ellende ….

The slow extermination of Gaza

Afbeeldingsresultaat voor gaza crisis 2017

Ramona Wadi


By Ramona Wadi
Gaza continues to make headlines, to no avail. It has become a putrid metaphor of unsustainability and the political actors responsible for the deprivation are content to allow the enclave to fester. Three years since “Operation Protective Edge”, 4,000 homes are still awaiting reconstruction and 1,500 other dwellings are in need of construction work.

Ma’an news agency has given an overview of the current situation, which indicates that there has barely been any progress since 2016, when half the dwellings were awaiting reconstruction. The report referred to Jamal Al-Khudari, head of the Popular Committee Against the Siege, insisting that funders should “fulfil their ethical and legal commitment to the Palestinians still homeless three years on”. Al-Khudari also called for a lifting of the siege on Gaza if the humanitarian situation is to be alleviated.

The words used by Al-Khudari should constitute an alarming alert. If lifting the siege can merely alleviate the humanitarian conditions of Gaza, it should speak volumes about the peril faced by Palestinians in Gaza. Three years ago, Israel exacerbated an already precarious situation. The Palestinian Authority, in its miscalculated authoritarian move, imposed further hardship by isolating Gaza financially. Within this timeline, the UN issued several warnings about Gaza becoming uninhabitable by 2020, yet no action was taken to reverse this prediction. All the UN achieved was the creation of a phrase steeped in alarm and providing material for dramatic quoting. Beneath the surface, there is a divide between what Palestinians need and what the international community is aiming for. For the latter, the survival of Palestinians is definitely not a priority.

Bureaucracy is commonly cited as one of the reasons for the delays in reconstruction, compounded by Israel’s restrictions on allowing construction material to enter Gaza. Yet, there was no attempt to alter this flawed mechanism which was criticised on occasions. Neither was there any opposition to Israel’s restrictive measures compounding Palestinian internal forced displacement. The international community may thrive upon Gaza’s misery and dead or displaced Palestinians will only increase the international institution’s power.

If there is one thing that the international community should be held accountable for, it is for aiding Israel in its slow extermination of the Palestinian people. The 2020 timeframe touted by the UN is a direct reflection of Israel’s policies which contains no opposition apart from futile condemnation. To uphold Israel’s security, the international community has aided Israel in forcing Palestinians to lose theirs, first through colonial conquest and expansion; now through practices that have incarcerated Palestinians within a space that is unable to cater for their needs.

Since there is an absence of discussion about a solution, it is clear that delays are merely maintaining the rhetoric which might, eventually, confirm the UN’s prediction. Israel would celebrate; the UN would reiterate its clichéd phrase, while the PA and Palestinian factions would embroil themselves further in collaboration and dispute respectively. It is time to at least contemplate the meaning behind another commonly used phrase – “to move fast” – ostensibly to save Palestinians in Gaza. In the context of Israel’s colonial tactics, where everything is defined by convenience instead of meaning, moving fast may well describe the passive attitude that accelerates Israel’s slow extermination plans.

(Source / 02.08.2017) 

Nederland heeft geen oog of oor voor de Palestijnen

In de rustige tijd van het reces voor de Tweede Kamer gaan de onderhandelaars van VVD, CDA, D66 en CU gewoon door (als ze er zijn) met het formeren van een mogelijk kabinet, waarbij enkele portefeuillehouders van elke partij bereikbaar moeten blijven om eventuele moeilijke knopen door te kunnen hakken.

Bij de verkiezingen van 15 maart jl is voor deze vier partijen het volgende uit de bus gekomen: VVD 33, CDA 19, D66 19 en CU 5 zetels, wat dus in de Tweede Kamer een meerderheid van 1 zetel zal opleveren. Maar ik ben zeer benieuwd naar deze vier partijen als er een kabinet mee te vormen valt en het mogelijke standpunt over de situatie van Palestina en haar bezetter, met andere woorden wat gaat het nieuwe kabinet als standpunt innemen richting de Palestijnen. Hierbij wordt dan geheel Palestina bedoeld: de bezette West Bank, bezet Jeruzalem, de belegerde Gazastrook en in feite ook het 1948 bezet gebied. Hiervoor is gekeken naar de site van The Rights Forum en wat deze site verzameld heeft aan de gegevens vanuit de verschillende partijprogramma’s.

Checkpoints West Bank

VVD
De VVD staat er om bekend om pro-Israël te zijn en een innige band met de Israël-lobby te hebben. Normaal gesproken is de VVD in woorden voor een twee-staten-oplossing, maar in feite is de VVD tegen de erkenning van de staat Palestina. Daarnaast is deze partij voor bevordering van economische projecten die de bezetting versterken en zijn dan ook niet openlijk tegen de uitbreiding van de illegale nederzettingen.

CDA
Een tijd lang heeft het CDA Israël onvoorwaardelijk gesteund en heeft in het verleden het initiatief genomen – overigens met de VVD – voor een Nederland-Israël Samenwerkingsverband; een verband dat moest werken aan de bilaterale samenwerking met Israël en haar internationale positie moest versterken.
Met de komst van Sybrand Buma en de buitenlandwoordvoerders Omtzigt en Knops wordt er wat meer kritiek gespuid op het nederzettingenbeleid, echter de druk werd niet echt op Israël opgevoerd.

ChristenUnie
Deze partij is onderdeel van de pro-Israël-vleugel van de Tweede Kamer, waarbij ze Israël blijft steunen en tevens voor de bezetting van Palestina is. In haar beleid laat de partij merken dat Israël boven het internationaal recht staat. Tenslotte is het opgevallen dat de CU vecht voor de christenen in het Midden-Oosten, behalve voor de Palestijnse christenen en tevens voor de kinderen wiens rechten worden geschonden, behalve voor de Palestijnse kinderen die het slachtoffer zijn van Israëlisch geweld.

D66
D66 is een van de partijen in de Tweede Kamer die de status quo van bezetting en geweld willen doorbreken. Volgens de partij moet de internationale gemeenschap een levensvatbare twee-staten-oplossing en naleving van het internationaal recht actief bevorderen. Belangrijk verder is nog te noemen dat buitenlandwoordvoerder Sjoerd Sjoerdsma diplomaat was bij de Nederlandse Vertegenwoordiging in Ramallah (Palestina).

Tot zover de gegevens van de vier partijen die nu in gympen, blouse en spijkerbroek een kabinet trachten te vormen in het Johan de Witthuis. Mijn angst is dat met een nieuw kabinet bestaande uit de vier partijen hierboven genoemd, de Palestijnen er geen ene moer mee zullen opschieten. Als een keer het CDA voor de Palestijnse staat zou kiezen, is het binnen de vier partijen gelijkspel en dus zou een voorstel in de Tweede Kamer waarschijnlijk geen meerderheid vinden, waarbij het CDA mogelijk tegen zal stemmen. Echter het voorstel zal zeker nooit vanuit het kabinet worden voorgelegd en dus zou het een initiatiefwetsvoorstel vanuit de Tweede Kamer moeten worden. Maar zelfs dat zal niet makkelijk worden: 63 zetels in de Tweede Kamer zijn voor de bezetting en 64 tegen de bezetting, echter hierbij zijn de 19 zetels van het CDA en de 4 van 50Plus nog niet meegeteld. Gezien de historie van het CDA zal deze partij de kant kiezen tegen erkenning van de staat Palestina; in 2016 werd het voorstel verworpen.  Zover de berichten vanuit de besprekingen over de vorming van een nieuw kabinet.

Maar is het terecht dat de Nederlandse politiek kiest voor de bezettende macht? Kent men alles wat er gebeurt in Palestina? Is het bekend bij de heren en dames politici in de Tweede Kamer, dat het hoofd van de Union of Palestinian Women’s Committees, Khitam al-Saafin door de Ofer rechtbank is veroordeeld zonder beschuldiging of proces;  dat het parlementslid Khalida Jarrar ook opgepakt is;  dat een jongen zwaar gewond is geraakt op zijn eigen balkon toen de bezettende macht in het rond ging schieten; dat een 18 maanden oude baby is overleden nadat het twee maanden geleden beschoten werd met traangas; dat weer een Palestijn is doodgeschoten onder het mom dat hij een aanslag uitgevoerd had; dat de bezetters zonder opgaaf van redenen huizen binnenvallen, Palestijnen oppakken en eigendommen in beslag nemen; dat ministers van het regime in Tel Aviv openlijk zeggen dat 100.000 Palestijnen uit Jeruzalem moeten verdreven worden voor de uitbreiding van illegale nederzettingen; dat Gaza minder elektriciteit ontvangt en dat het internet en telefonie netwerk wordt verminderd; dat Silwan minder water ontvangt omdat de illegale kolonisten voorzien moeten worden; dat de Ariel Universiteit uitgebreid wordt op Palestijns land; dat Abu Nijma werd ontvoerd nadat hij eerst een aantal keren was beschoten; dat 80.000 families in Gaza worden gekort op hun sociale uitkeringen; dat kinderen zomaar opgepakt worden; dat Palestijnen in Gaza met kanker sterven omdat er geen medicijnen of materialen meer zijn; dat Aws Salameh (17) en Saad Salah (20) vandaag zijn vermoord door het bezettende leger; dat Khitam al-Safin bij controle al haar kleding moest uitdoen en daarbij bedreigd werd dat de foto’s op social media geplaatst zouden worden; dat Palestijnse huizen zonder opgaaf van redenen worden vernietigd; dat wegblokkades her en der worden opgericht om Palestijnen te controleren, te ondervragen en op te pakken?

Ik denk het niet, de Nederlandse politiek is totaal niet geïnteresseerd in wat er in Palestina en met de Palestijnen gebeurd; sterker nog de Nederlandse politici zullen geen poot uitsteken om het lijden van de Palestijnen te verminderen. Het enige waarvoor het kabinet en haar ministers met in hun kielzog de Tweede Kamer, voor wakker worden is als het regime in Tel Aviv iets vernietigd heeft waar Nederland in al haar grootheid geld heeft gestoken, geld van de burgers. Geld van de burgers die nu roepen om in actie te komen, geld ook van mij. En ik verwacht dat het demissionaire kabinet nog wat doet en met onmiddellijke ingang alle samenwerking met Tel Aviv stopt. De bezettende macht – het regime in Tel Aviv – heeft maar een beleid en dat is de Palestijnen te verdrijven van haar land. Niets meer en niets minder en als het Nederlandse kabinet nu niets doet, is het geen knip voor de neus waard. En ik ben bang dat het nieuwe kabinet geen steek beter zal zijn. De Palestijnen hebben het moeilijk en zullen – als het aan Nederland ligt – de komende tijd moeilijk blijven houden.

 

Formeren zonder een woord over Palestina

Nadat een vrouwelijke minister van VVD-huize het geprobeerd had, kwam er een PvdA-mastodont, die nu ook het veld mag ruimen, zodat weer een VVD-er met veel ervaring – ook zo’n mastodont – het mag gaan proberen om de ChristenUnie een links uiterlijk te geven. Want daar draait het toch om; de heer Pechtold wil geen schroefje in een rechts motorblok zijn en dus moet er iets van een links schroefje, boutje of moertje er bij gevonden worden. Ik denk dat André van Duin het sneller had gevonden …

Afbeeldingsresultaat voor een moertje, een schroefje, een boutje

In de tijd dat de heren bezig waren met elkaar in de ogen te kijken, de wensen op tafel te leggen en een chineesje te pakken om daarna tegen de midstream media te zeggen dat het er allemaal goed uit zag – ondertussen dagen weg krassend op de grote kalender van de Tweede Kamer – is er een poging gedaan om Palestina op de agenda van de besprekingen te krijgen. Hiervoor zijn een aantal fractievoorzitters aangeschreven en met name die ter linkerzijde, daar van de rechterkant niets te verwachten is en zeker niet van extreem rechts, die niet verder komt dan ronduit achter de bezettende macht uit Tel Aviv te gaan staan.

Echter bij de besprekingen die nu bezig zijn en gaan komen, staat 75% van de aangeschovenen achter de bezetters, dus vanuit een eventueel te vormen kabinet met deze vier partijen hoeven de Palestijnen geen steun te verwachten.

Nederlandse politiek
Van de partijen die aangeschreven zijn, hebben SP en D66 een ‘antwoord’ gegeven, waarbij SP antwoordde: “De SP is zeer begaan met het lot van de Palestijnen en doet daarom in de Kamer allerlei voorstellen om de druk op Israël op te voeren opdat de bezetting wordt beëindigd.”  

Van D66 werd het antwoord ontvangen dat het een interessante mail is en dat die doorgestuurd zou worden naar de juiste persoon die dan een antwoord zou gaan geven. Dit laatste moet nog gebeuren. En dat was het dan, niets meer, geen andere partij die het lef heeft om een antwoord te geven.

En door deze reacties van de Nederlandse politieke partijen heeft het bezettende regime in Tel Aviv niets te vrezen, daar Nederland niet alleen staat in haar buitenlands beleid richting de Palestijnen. De Nederlandse politici laat een volk creperen, laat de Palestijnen gewoon lijden en gaat ondertussen verder met onderhandelingen met een regime waarvan nu openlijk wordt gezegd dat ze oorlogsmisdaden heeft begaan. Er staan zelfs mensen op – en niet de minste – die het regime toch weer voor het ICC wil gaan brengen, ondanks het feit dat juist de ‘zogenaamde president’ van de Palestijnen overweegt om hiermee te stoppen.

Het schijnt bij de onderhandelingen voor een nieuw Nederlands kabinet van belang te zijn om te praten over het einde van het leven, vrijwillig of niet, in een tijd dat Palestijnen geëxecuteerd worden, dat jongeren doodgeschoten worden of gevangen gezet worden zonder enige vorm van aanklacht of rechtszaak.

Op het moment dat dit geschreven wordt, komen de berichten los vanuit Gaza, dat de Gaza strip weer eens een keer gebombardeerd is geworden (vroeg in de ochtend van 27 juni) door de vliegtuigen van de bezettende macht. En natuurlijk volgt daarna het bericht “dat men reageerde op een raket vanuit de Gaza strip”, echter wat opvalt, is dat er geen bericht van te voren is geweest van een raketaanval. En bij deze aanval zijn ook vissersboten beschoten; zouden die dan ook raketten aan boord hebben?  De bezettende macht uit Tel Aviv mag alles, kan alles en heeft alles, maar Palestina heeft niets, geen vliegtuigen, geen echt leger dat het grondgebied mag en kan beschermen, het beetje grondgebied dat elke dag weer een stuk kleiner wordt door illegale nederzettingen, illegale nederzettingen units, illegale uitbreidingen van scholen en universiteit in de illegale nederzettingen en ga zo maar door. Waarbij dan dagelijks Palestijnen worden vermoord of opgesloten. Momenteel zitten er zo’n 6500 Palestijnen her en der gevangen, waarvan de meesten geen rechtszaak hebben gehad.

Zio's attack Gaza

Nederland
En wat doet het demissionaire Nederlandse kabinet of de Tweede Kamer bij de aanval op Gaza? Niets, nada, noppes. Mijn inziens draagt ook Nederland de slippen van de jas van de bezettende macht uit Tel Aviv en de vraag die bij mij blijft knagen is: “Waarom doen ze dat toch?  Waarom volgt Nederland in complete blindheid de bezetters? Wat is er mis gegaan?”

En kom niet weer aanzetten met gedeelde schaamte van wat er gebeurd is zoveel jaren geleden; er is een nieuwe tijd aangebroken. De bezetters van Palestina die elke dag gruwelijke oorlogsmisdaden plegen moeten voor het ICC gebracht worden. Waarom doet Nederland dan hier niets hiermee? Nederland die gastheer is voor het Strafhof, moet toch staan voor het oppakken van oorlogsmisdadigers, onze politici moeten hierbij het voortouw nemen. Echter het gebeurt niet; de Nederlandse politici lopen nog liever naar Tel Aviv dan eens een keer naar Gaza te gaan en met Hamas te praten. Het idee om te gaan praten met Palestijnen van de Gazastrook, Oost-Jeruzalem, maar ook van de bezette West Bank komt bij onze politici niet op. Neen, dan ‘liever de lucht in’ met de bezetters uit Tel Aviv.

Het klinkt erg negatief, maar met een kabinet waar nu aan gewerkt wordt, hoeven de Palestijnen niet te verwachten dat de Nederlandse politiek achter de Palestijnen zal gaan staan. Het zou goed zijn – en zeker ook voor de Palestijnen – dat er weer nieuwe verkiezingen komen, waarbij links aan tafel komt te zitten.

Meneer Pechtold, beste Alexander, aangezien ik nog steeds op uw antwoord zit te wachten, doe ik het maar zo: sta op, als een kerel en ga achter de Palestijnen staan en zorg er voor dat we trots kunnen zijn op onze politici en dat we als Nederland hulp gaan bieden om het lijden van de Palestijnen aan te pakken en hun leven te verbeteren.

Broedermoord en de grote Shaytaan

Laatst konden we weer horen dat de buurlanden van Qatar, zoals Saoedi-Arabië, Verenigde Arabische Emiraten en Bahrein, later gevolgd door andere landen, het land Qatar in de ban hadden gedaan, omdat dit land zogenaamd terroristische organisaties als Hezbollah en Hamas en tevens Iran zou steunen. Wat een boter op het hoofd van deze landen. Maar waar zit nu het probleem?

Het probleem zit dieper en zeker niet bij Qatar of laten we het zo zeggen: niet bij Qatar alleen. Neen, het probleem zit in de regio aan de ene kant en in de wereld aan de andere kant.
De regio is verdeeld in groepen, moslims die de ene stroming aanhangen en moslims die weer een andere richting volgen. Zo heb je Shias, Sunnis, Wahhabis, Alawieten, maar er zijn nog veel meer subgroeperingen te onderscheiden. En deze groeperingen / stromingen hebben allemaal een deel van de aarde geërfd; meestal tot ongenoegen van een andere groepering. En dit houdt in dat er wrijvingen zijn ontstaan tussen bijvoorbeeld Saoedi-Arabië (wat een streng regime van Sunni-Islam aanhangt) en Iran (wat dan weer Shia-Islam volgt).

Internationaal terrorisme
En hier zit dus het probleem, wat deze week keihard naar buiten kwam. Het gaat in feite niet alleen om de zogenaamde terroristische organisaties als Moslim Broederschap en Hamas – waar sprake van zou zijn in een persbericht – maar het ‘spel wordt gespeeld’ om de verschillen in de Islam, waarbij de beschuldigingen over terrorisme heen en weer vliegen.
Zo is Saoedi-Arabië van mening dat Qatar het internationaal terrorisme steunt (zie inleiding), maar de Saoedi’s zijn ook niet vies geweest om bepaalde groeperingen te ‘steunen’, die later door het westen als terroristen werden bestempeld, bijvoorbeeld Bin-Laden en de zogenaamde aanvallers van 09/11. Daarnaast is het land het straatarme land Yemen binnengevallen en heeft daar nogal wat bombardementen uitgevoerd waarbij heel wat onschuldige burgers zijn vermoord. En dan vraag ik me nog steeds af hoe de connecties zijn naar een groepering als Islamitische Staat.

Qatar zou Hamas en Hezbollah en mogelijk de Moslim Broederschap steunen, maar laat het duidelijk zijn dat Hamas en de Moslim Broederschap democratisch gekozen partijen zijn, gekozen bij verkiezingen door het volk. Dus voordat de Saoedi’s Qatar beschuldigen, is het verstandig om eerst eens in de bekende spiegel te kijken en te denken aan de splinter en de balk in een oog.

Afbeeldingsresultaat voor westerse inval arabische landen

Shaytaan
Maar er is nog iets meer aan de hand. Opvallend is de draai van de drie landen geweest, nadat de doldrieste Donald Trump een bezoek had gebracht aan Saoedi-Arabië en daar een grote wapenhandel contract had afgesloten. Ik neem aan dat dat er wat eisen bij het contract zijn gesteld, zo in de geest van ‘de strijd tegen internationaal terrorisme’, aangedragen door de VS.

Daarna is er nog wat opvallends gebeurt, nl de samenwerking tussen Saoedi-Arabië en het regime in Tel Aviv, waarvan erg weinig in de midstream media is te lezen. Vooral dit laatste is een slecht gegeven gezien vanuit Arabisch standpunt: het regime in Tel Aviv is in feite altijd de vijand geweest en nog steeds voor een aantal landen. En dat gevoel bestaat al sinds de tijd na de Tweede Wereldoorlog, sinds 1948, toen de westerse wereld een kapitale blunder beging en het regime in Tel Aviv de kans gaf om zich in Palestina te vestigen, een land waar al een groot volk woonde.

Voor vele inwoners van verschillende Arabische landen zal dit het gevoel geven dat de landen de As van het Kwaad zijn, de grote Shaytaan: VS – regime in Tel Aviv – Saoedi-Arabië. En dan vindt men het vreemd dat er jongeren opstaan die van mening zijn dat er opgetreden moet worden tegen deze Shaytaan. De hang naar ‘optreden tegen de Shaytaan’ wordt in de westerse wereld compleet niet gesnapt, maar is het vreemd als er in de Arabische landen complete wijken werkloos zijn (laatst een documentaire over de wijk Al Kram in Tunis, waarbij 30% van de jongeren geen baan hebben) en er een ronselaar met een zak geld binnenkomt, dat er jongeren zijn die kiezen voor geld en eventueel de dood, liever dan de armoede in hun woonwijk? Een aantal van deze jongeren hebben nog geprobeerd om de oversteek te maken naar Europa, maar werden hier niet geaccepteerd, afgewezen en werden teruggestuurd. Weet u hoe laag het is, hoe onbeschoft het is, hoe vernederend het is om afgewezen te worden? Terug in het land van herkomst staat dan een man met een buidel geld te zwaaien.

En tenslotte zit er nog wat achter. Vele westerse landen hebben personen en organisaties in Arabische landen gesteund en gerekruteerd voor hun eigen vuile operaties – meestal werden het rebellengroepen genoemd – om staatshoofden af te zetten, zie bijvoorbeeld MI5 in Libië of CIA in Afghanistan, Irak, Syrië – en deze organisaties en personen zijn de laatste jaren, maanden afgedankt en hebben het ook het gevoel gekregen, vernederd te zijn.

Deze personen en groeperingen zijn kwetsbaar geworden voor ronselaars om te gaan vechten ‘in den vreemde’ en tevens te vechten tegen de grote Shaytaan, de zogenaamde As van het Kwaad. Maar het westen gaat verder en zeker de landen van de As gaan door met een doldrieste politiek tegen de volken van bepaalde Arabische landen en noemen democratisch gekozen partijen, als Hamas en Moslim Broederschap, terroristische organisaties, maar ondertussen steunen deze westerse landen zelf militairen die een coup plegen of regimes die al 50 jaar een volk aan alle kant onderdrukken, bezet houden en stap voor stap uitmoorden.

Het kan verkeren in onze moderne wereld. Maar de standpunten van het Arabische volk is voor het westen van geen enkel belang, behalve als ze zich aansluiten bij de As van het Kwaad.
Overigens is het opgevallen dat IS nog geen aanval heeft uitgevoerd op landen van de As van het Kwaad?

Afbeeldingsresultaat voor vs aanval syrie

Onze vuile handen

Afbeeldingsresultaat voor palestina 50 jaar bezet

Normaal zeg je dat onze handen besmeurd zijn met bloed als we mee hebben gedaan met operaties waar burgerdoden zijn gevallen, maar hoe zit het dan in situaties waar we niet hebben meegedaan en bewust de andere kant uitkijken? Mijns inziens zijn onze handen net zo vuil als we wel wat hebben gedaan en er doden zijn gevallen.

Ik spreek nu niet over de al veel te lang durende smerige oorlog in Syrië of de oorlog in Yemen of de aanvallen overal ter wereld, neen, ik heb het over Palestina en de oorlog tegen de Palestijnen die al meer dan 50 jaar duurt. Ik spreek over het verzet van de Palestijnen tegen hun bezetters, dat door niemand wordt gesteund. Ik bedoel hier te zeggen dat we in Europa, net zoals in de VS, vuile handen hebben, bloed aan onze handen omdat we bewust wegkijken van de oorlogsmisdaden die elke dag door het regime in Tel Aviv worden gepleegd en door aanhangers en volgers.

De nieuwe president van Frankrijk, Emmanuel Macron, heeft laatst maar weer eens duidelijk gemaakt dat Frankrijk Palestina niet zal erkennen. Hij laat de Palestijnen als een baksteen vallen. Hij geeft geen moer over het feit dat 15-, 16- of 17-jarige Palestijnse jongeren in koele bloede worden neergeschoten en gedood. Neen, de heer Macron staat vierkant achter het beleid van het regime in Tel Aviv, waardoor de handen van de nieuwe Franse president ook met bloed zijn besmeurd. Een belangrijk detail: ik denk niet dat het qua dit punt het uit had gemaakt of men op Marcon of Le Pen had gestemd.

Maar het wordt nog erger: Denemarken heeft besloten om vooralsnog alle subsidies aan Palestijnse NGO’s stop te zetten. Dit onder druk van het regime in Tel Aviv, dat heel zielig heeft gedaan tegen de internationale gemeenschap over de BDS campagne die door de Palestijnen al een tijd terug is gestart. Jonge Palestijnen – zelfs deze week een meisje van 14 jaar – mogen doodgeschoten worden voordat er vragen worden gesteld of aanhoudingen worden gedaan – allemaal onder het mom dat ze mogelijk een aanval met een mes uit zouden willen voeren – maar een boycot tegen een verderfelijke bezetting van een volk voor meer dan 50 jaar dat mag dan weer niet. Dan komen er krokodillentranen bij de leiders van het regime in Tel Aviv en moet de wereld weten hoe zielig ze zijn. Dan wordt er weer gewezen op iets vreselijks wat heel lang geleden is gebeurd – en het is zeer zeker vreselijk wat er gebeurd is – en dat ze het recht hebben om dit te voorkomen. Ondertussen niet begrijpend dat ze zelf meer dan 50 jaar het Palestijnse volk bezet houden, een volk dat geen kant uit kan, een volk dat afhankelijk is van de grillen en grollen van de bezetters, van het regime van Tel Aviv.

Maar ook de doldrieste nieuwe president van de Verenigde Staten heeft een duit in het zakje gedaan. Hij is tijdens zijn rondreis ook geland bij het regime van Tel Aviv en heeft over zijn goede hart gestreken en heeft dan toch maar een bezoek aan president Abbas afgelegd. Het kon er nog net af. En tijdens het bezoek heeft hij Abbas achtergelaten alsof de laatste wat lekkers heeft gekregen. Abbas was als een kind zo blij, echter de Palestijnse president had van te voren al aangegeven dat hij 6% Palestijns land wil inleveren om te komen tot vrede en een Palestijnse staat. Nu hoeft Abbas maar gewoon even te wachten want de West Bank wordt door illegale kolonisten stap voor stap ingepikt, kwestie van afwachten.

De heer Abbas vergeet ook een ding: Donald Trump zal nooit Palestina erkennen als een legale staat voor de Palestijnen, hij zal alles zetten op een staat wat geregeerd wordt door de bezettende macht uit Tel Aviv.

Weg eigen staat, weg Palestina, weg volk. Een heel volk zal van de kaart geveegd worden als het aan de mensen als Macron, Le Pen, Trump ligt, maar ook in onze eigen land is het niet veel anders. Duidelijk is het dat de VVD en de christelijke partijen vierkant achter de bezettende macht uit Tel Aviv blijven staan, koste wat kost. Zo in de geest van ‘vrienden’ laat je niet vallen. Palestijnen en Palestijnse activisten denken daar toch anders over: met zulke vrienden heb je geen vijanden meer nodig.

In Amsterdam wordt de strijd tussen Palestijnse activisten en supporters van het bezettingsregime van Tel Aviv op de spits gedreven: een Nederlandse man die al jaren op komt voor de rechten van de Palestijnen en regelmatig op de Dam is te vinden, heeft een brief van burgemeester Van der Laan gekregen waarin wordt aangegeven dat hij nogal ‘vervelend’ reageert tijdens zijn demonstraties en daarom moet verdwijnen. Wat de burgemeester niet meldt, dat de activist achterna wordt gezeten, wordt uitgejouwd en geprovoceerd door een Tel-Aviv-supporter. Nu is de Palestijnse activist naar een andere plaats verhuisd en wederom is zijn provocateur aanwezig en gaat verder met zijn vervelende provocaties.

Laat het duidelijk zijn voor de Tel-Aviv volgers en het regime in Tel Aviv, dat de strijd van de Palestijnen een legitieme strijd is tegen de bezetters die hun land al jaren bezet houden of in een wurggreep houden.
De Europeanen, en zeker ook de Nederlanders, hebben jaren geleden verzet gepleegd tegen de Duitse bezetters tijdens de Tweede Wereldoorlog; dat werd verzet genoemd. Wat is dan het verschil met het Palestijnse verzet?

Jaren geleden hebben de Europeanen een kapitale fout gemaakt om bewust een ander volk toe te laten in een land waar al de Palestijnen woonden. Dit kon alleen maar fout gaan en dat wisten de Britten, die het mandaat hebben overgedragen aan de Europese Gemeenschap, maar ze blijven vuile handen houden over deze misstap.

Europa moet haar standpunt over de bezettende macht uit Tel Aviv aanpassen en gaan staan voor de rechten van de Palestijnen; dat is de enige manier om vrede te krijgen in dit dossier dat als een grote molensteen om onze nekken hangt. Europa ga je handen wassen en kom op voor het Palestijnse volk.

En voor de onderhandelaars voor een nieuw kabinet in Nederland, trek ook uw conclusies en ga pal achter het verzet en BDS campagne van de Palestijnen staan. Dan laat u pas zien dat u wat geleerd hebt van het verleden.

Abbas verraadt de Palestijnen

Het lijkt erop of op dit moment de Nederlandse media geen nieuws over Palestina kunnen vinden en, als het er al is, zeker niet willen plaatsen. Terwijl er zoveel nieuws te melden is, maar Palestina en de Palestijnen zijn compleet van de radar geraakt bij de Nederlandse media en als er al wat gemeld wordt dan is het niet correct of niet helemaal correct.

De laatste dagen zijn er nogal wat artikelen over Palestina in de internationale media gepubliceerd; natuurlijk ging het vaak over de executies door de soldaten van het regime in Tel Aviv van Palestijnse jongeren. Het lijkt er op dat het regime een regel heeft dat eerst geschoten moet worden op jongeren, zodat er later minder weerstand zal ontstaan.

Het belangrijkste nieuws van Palestina is dat er momenteel meer dan 1500 hongerstakers in de gevangenissen zijn. De Nederlandse media heeft dit compleet gemist, niet een boodschap op de tv of in de geschreven media. De hongerstaking is begonnen met een aantal van 1300 Palestijnse gevangenen en is een paar dagen geleden uitgebreid met nog eens ruim 200 gevangenen. Ondertussen wordt er met de Palestijnse gevangenen gesold en worden ze soms vervoerd naar ziekenhuizen waar het medisch pesten gaat beginnen. Palestijnen die al meer dan 35 dagen niet gegeten en gedronken hebben, daar moet voorzichtig mee omgegaan worden, echter het regime uit Tel Aviv denkt daar compleet anders over.

Maar het ergste is waar blijft de internationale gemeenschap die opkomt voor deze gigantische hoeveelheid Palestijnse hongerstakers? Niet een letter, niet een woord, niet een zin waarin staat te lezen dat men bezorgd is voor de gezondheid van de gevangenen en dat er onmiddellijk een einde moet komen aan deze ellende.

36th day of hungerstrike

En wat doet Mahmoud Abbas, president van de Palestijnen en leider van de Palestijnse Autoriteit? De heer Abbas heeft zaterdag 20 mei in de wandelgangen van het World Economic Forum in Jordanië een gesprek met oud minister van het regime in Tel Aviv, Tzipi  Livni, gehad en heeft daar een voorstel gedaan richting het regime in Tel Aviv.
Abbas wil de vredesbesprekingen met het regime in Tel Aviv weer openen en komt hiervoor met een voorstel om 6.5 procent van Palestijns grondgebied aan Tel Aviv over te dragen. Met deze zeer opvallende opmerking (ook weer niet gezien in de Nederlandse media) van de Palestijnse president – in naam – geeft hij twee dingen aan, nl dat hij zijn goedkeuring geeft aan de illegale nederzettingen op Palestijns grondgebied en ten tweede dat hij het Palestijnse volk verraden heeft. Het Palestijnse volk zit niet te wachten op opgeven van Palestijns grondgebied; ze zijn juist op zoek naar het vasthouden van het grondgebied en de illegale nederzettingen en juist haar bewoners, het land uit te gooien. Hoe kan president Abbas, juist de president van het Palestijnse volk, met dit voorstel komen richting het regime in Tel Aviv?

Mijns inziens wordt deze president gestuurd door een vreemde mogendheid en is hij niet de juiste persoon op deze plaats. Het wordt hoog tijd dat de heer Abbas maar eens zijn plaats ter beschikking stelt voordat hij bedolven zal worden onder de zolen van schoenen van de Palestijn in de straat.

In Nieuwsuur van enkele dagen geleden was er dan een enkel kort berichtje over Palestina, nou ja, over Palestina … Verslaggever Monique van Hoogstraten had een item over het bezoek van de Amerikaanse president, Donald Trump, aan het regime in Tel Aviv. In dit korte item werd zijdelings gesproken over het bezoek van de heer Trump aan Palestina, waarin de verslaggever wist te melden dat ze niets gehoord had van enige opmerkingen of enig nieuws van Mahmoud Abbas over het bezoek.

Hierbij laat mevrouw Van Hoogstraten duidelijk merken dat ze niet geïnteresseerd is in Palestijns nieuws, Palestina en de Palestijnen. Juist Mahmoud Abbas heeft dagen eerder aangegeven wat hij voorstelde om het zogenaamde vredesproces weer te openen. Het kan toch niet waar dat een verslaggever in de regio zo’n belangrijk nieuws mist. Of het is desinteresse of het is een leugen wat de verslaggever voor de Nederlandse tv heeft gemeld. D Trump

Tenslotte, de speech van de Amerikaanse president om Hamas tegelijkertijd te noemen met Hezbollah, Al Qaida en IS. De president heeft niet in de gaten dat Hamas geen terroristische organisatie is – de organisatie is zelfs van de internationale terroristische lijst gehaald – maar een organisatie die vecht tegen de bezetter van het eigen land.
Het is wederom opvallend dat Nederlanders die in de Tweede Oorlog vochten tegen de Duitse bezetters verzetshelden werden genoemd en als Hamas hetzelfde doet tegen de bezettende macht uit Tel Aviv dan wordt de organisatie een terroristische organisatie genoemd.

Volgens mij is de redenering van mensen die dit zo in de media brengen, zo krom als een hoepel. Je kan niet het ene zeggen en meteen het andere ook, of de strijders tegen de bezetters zijn allemaal verzetsstrijders of ze zijn allemaal terroristen. Volgens mij is het heel simpel, de organisatie Hamas is een normale organisatie van verzetsstrijders die vechten tegen de bezetters van het Palestijnse land. Waarom wordt dat internationaal niet zo gezien? Gewoon, omdat men dan een standpunt moet innemen tegen de bezettende macht en internationaal gezien – en zeker ook in de Nederlandse politiek en media – zal men het regime in Tel Aviv niet laten vallen. Kwestie van zwakte, pure blindheid en doofheid als het gaat om de status van Palestina en de Palestijnen.

Maar we zullen doorvechten, zij aan zij, voor de Palestijnen en voor een rechtmatige Palestijnse staat.

Proces de-radicalisatie werkt niet

De politiek voorop, met de media in haar kielzog, probeert geradicaliseerde jongeren schuld aan te praten, zodat er een reden is om ze gevangen te nemen. Alleen deze cold-turkey manier zal niet helpen.

Politieke partijen hebben besloten dat jongeren die afreizen naar Irak en Syrië schuldig zijn, geradicaliseerd zijn en dus kost wat kost opgepakt moeten worden, hier in Nederland of desnoods in den vreemde. Ik vraag me af wat een goede advocaat zou zeggen over de bewijslast tegen deze jongeren. Is het bewezen dat deze jongeren oorlogsmisdaden hebben gepleegd? En kunnen en mogen deze jongeren zich verdedigen zoals voor een tribunaal? Of worden ze maar gewoon doodgeschoten?
Criminelen, zoals drugshandelaars of mensensmokkelaars, worden opgepakt, als dat al lukt, om voor het gerecht te verschijnen. Maar jonge uitreizigers schijnen geen of nauwelijks rechten te hebben.

Afbeeldingsresultaat voor de-radicalisering

Mijns inziens werkt het proces van gevangenzetten bij dit soort jongeren niet, sterker nog het kan als een boemerang terugkomen. Geradicaliseerde jongeren gevangen zetten bij criminelen, moordenaars, verkrachters en ander tuig zal alleen maar een negatief effect hebben. Zouden ze al ge-deradicaliseerd worden, dan worden ze besmet door andere ‘maatschappelijke problemen’.

Volgens mij ligt de oplossing meer in begeleiding, zeg een soort begeleiding als bij een verslaafde. Radicalisme is een soort verslaving, dat door regelmatig ‘gebruik’ in het hoofd is genesteld. Deze verslaving moet aangepakt worden door een imam en een islamitisch psycholoog.
De imam moet de Qur’an kunnen uitleggen zoals deze uitgelegd moet worden, net als de woorden van de profeet Mohammed (sallAllahu ‘alaihi wa sallam). Dit houdt in dat de imam de juiste kennis moet hebben om de jongeren terug op het juiste pad te krijgen.
De imam wordt bijgestaan door een psycholoog die zelf ook moslim is. Dit om de jongeren te kunnen begrijpen en te ondersteunen bij de moeilijke ‘terugreis’ van de jongeren naar de maatschappij. Tevens om vragen te beantwoorden en depressies te voorkomen.

Afbeeldingsresultaat voor de-radicalisering

De geradicaliseerde jongeren moeten we helpen, zeker niet afstoten en opsluiten. Ze hebben het recht om terug te keren en wij hebben de plicht dit mogelijk te maken. Voor de jongeren maar zeker voor de maatschappij, onze maatschappij waar de jongeren een toekomst willen en moeten krijgen.

(Source / 17.05.2017)

Je bent dus een terrorist als je de democratie ondersteunt

Door het huis-en-thuis knip-en-plakwerk van de leider van de partij die bovenaan staat in de peilingen, is weer gebleken dat verkiezingen gepaard gaan met modder gooien naar je tegenstander en dat deze verkiezingen steeds harder worden. Het is nog een aantal weken, dus wat staat er ons nog te wachten?

Geert Wilders had een foto zo aangepast, dat het leek of Alexander Pechtold bij een meeting was, waar borden werden getoond van Sharia for the Netherlands. Echter, de originele foto was van een demonstratie tegen Geert Wilders van 16 oktober 2009, juist een demonstratie tegen de PVV-leider.  
Los van het feit wat de aanleiding was van de foto (en demonstratie), ben ik behoorlijk gepikeerd over het feit dat er steeds gesproken wordt over ‘Pechtold en Hamas-vriendjes”, ‘Hamas-terroristen’ en zo meer. Steeds Hamas in de hoek trappen, zonder enige reden, behalve misschien het verzet tegen de inhumane bezetting van Palestina.
In mijn column op MetroNieuws van 7 februari gaf ik al aan dat het een schande is dat men (politici en media) totaal geen gevoel heeft voor het Lijden van de Palestijnen.

Afbeeldingsresultaat voor lijden van de Palestijnen

Verouderde terroristenlijst
De media en velen van de politici acteren nog steeds in hun beperkte stramien van denken dat Hamas op de Europese lijst van terrorisme staat. Dit is echter niet meer het geval. In 2014 heeft het Europese Hof van Justitie Hamas van de lijst gehaald vanwege procedurele bezwaren (nl het aantonen dat Hamas een terroristische organisatie is !).  Een van de partijen die graag zou willen zien dat Hamas nooit van de lijst zou komen, is natuurlijk de PVV. Het gaat zelfs zo ver met deze partij, dat ze heel Palestina graag wil zien verdwijnen. Zo heeft Martin Bosma aangegeven – als reactie op de knip-en-plak foto van zijn baas, en liet de echte foto zien op Twitter, waar ook een Palestijnse vlag te zien zou zijn – dat de vlag van Palestina betekent ‘dat Israël vernietigd moet worden”. Meneer Bosma wil niet aan de betekenis van de vlag, dat dit een variant is op de vlag die gevoerd werd tijdens de Arabische opstand tegen het Ottomaanse Rijk, die gevoerd werd door de Palestijnse regering in de Gazastrook tussen 1948 en 1959.”

Het schijnt dus bij de rechtse politici en de populisten – maar volgens mij is het virus ook al bij linkse partijen geanalyseerd – als een paal boven water te staan, dat je een terrorist bent als je een Hamas-supporter bent. Want Hamas kan niet in Nederland.

Afbeeldingsresultaat voor hamas

Aan de andere kant
Maar kan een zionistische leider en verantwoordelijk voor het executeren van Palestijnen dan wel in Nederland? Dat schijnt wel te kunnen, daar zo’n leider met alle respect onthaald moet worden in het huis van de democratie: de Tweede Kamer. Juist daar moet zo’n figuur ontvangen worden, terwijl er in feite een arrestatiebevel uitgevaardigd tegen hem had moeten worden, wegens oorlogsmisdaden: executies van Palestijnen, oppakken en opsluiten van jongeren zonder enige vorm van proces, landdiefstal, verwijderen van Palestijnen van hun land middels vernietiging van huizen en ethnic cleansing / Holocausts.

De Nederlandse normen en waarden waarover de VVD en ook de PVV steeds praten hebben ertoe geleid dat de Tweede Kamer een leider met bloed aan de handen ontvangt, maar partijen die democratisch zijn gekozen door het volk op de terroristische lijst hebben gezet.

Juist van Alexander Pechtold had ik wat meer verwacht; een Democraat in hart en nieren, zelfs de naam van de partij riekt naar democratie. Echter de leider van D66 gaat niet in op het feit dat het geen probleem is om bij een demonstratie Palestijnse vlaggen te tonen of een Hamas-vriend te zijn. Tenslotte is de vlag een teken van het verzet tegen de bezetting die nu al 50 jaar duurt en Hamas is eerlijk gekozen. Het zou beter zijn als de heer Pechtold zijn vraagtekens zou zetten bij de legitimiteit van de PA en meer bij haar leider. Een leider die nog nauwelijks steun geniet onder het Palestijnse volk. Tevens verwacht ik van de heer Pechtold dat hij keihard afstand neemt van de leider van de PVV en zijn partij, maar dan meer omdat deze partij steun en support verleend aan zionistische leiders uit Tel Aviv met bloed aan de handen.

In dit geval wil ik wijzen op de handelswijze van de leider van DENK, toen hij geen hand wilde geven aan die leider uit Tel Aviv; op deze manier heb je een statement afgegeven.

Aangezien ik de democratie steun en dus respect heb voor datgene wat het volk heeft gekozen – hoewel het voor kan komen, dat ik met de uitslag niet eens hoef en kan zijn, zoals in de VS – heb ik dus ook respect voor het volk dat met verkiezingen Hamas, Moslim Broederschap en FIS had gekozen. Maar het schijnt zo te zijn, dat partijen die aan de macht komen, maar die niet passen binnen de ‘westerse’ normen en waarden, geen steun krijgen van het westen en zeker geen financiële steun.

Wanneer begrijpt het westen eens dat de westerse democratie en haar regels niet altijd hetzelfde zullen zijn als de Arabische democratie, maar dat als het volk kiest middels verkiezingen (een item uit de democratie), dat die uitslag gerespecteerd moet worden. Dit houdt dan ook in – zoals in Egypte, maar ook in andere landen – geen steun aan militaire dictatuur maar steun aan de democratische eisen van het volk.  

Afbeeldingsresultaat voor democratie in palestina

Commemorating the murder …

Sunday, January 29 is the national commemoration of the Holocaust in Amsterdam. During the meeting – with speeches by, among others, Prime Minister Mark Rutte – will be considered by the many people who have been murdered over 70 years ago by the Nazi regime. My view, it should remain a memorial every year.

But what I do not understand is that the world does not remember the many Palestinians who were killed by the Tel Aviv regime and continue to be killed.
In 2014, the Tel Aviv regime has murdered several thousand Palestinians in an attack on Gaza and Palestinians are murdered daily, mostly youngsters. And most stories are invented that Palestinians would carry out an attack. If these stories are not believed, the soldiers or settlers  often also filed a knife next to the murdered Palestinians to let the world believe that the Palestinian was carrying an assault.

Afbeeldingsresultaat voor mes neergelegd naast palestijn

In 1948 there were expelled around 720,000 Palestinians from their homes, and some of the land was expropriated and became part of the land of the regime in Tel Aviv. And every day we hear increasing the phenomenon of illegal settlements, especially now after Donald Trump became president in America. The regime in Tel Aviv has taken that to understand that they can continue to steal land from the Palestinians. What they also do daily.
The expulsion of the Palestinians in 1948 and 1949 by Zionist militias is called the Nakba. This can not be commemorated here in the Netherlands, but other expulsions and attacks on the Palestinians are not part of our commemorative book

Afbeeldingsresultaat voor nakba 1948

If the Netherlands commemorates, then only those people commemorated the ‘close people’ with us, but I believe it is now time for the Nakba of ’48 / ’49 and the ethnic cleansing which then has started to include in the agenda of commemorations. It is time the Netherlands commemorates those fallen Palestinians  in defense of their country. Also, it is time that the Netherlands takes the view that the Tel Aviv regime must return back to the 1967 borders and that publicly propagates. That way there would be peace arise, if not, the Palestinians will continue to maintain their opposition to the occupation.

Seventy years after the beginning of the occupation Palestine is still occupied and in the meantime we keep remembering …

Afbeeldingsresultaat voor aanval gaza 2014