Jenin governor’s death ‘brought on by shooting’

Jenin Governor Qaddura Musa died early Wednesday.
JENIN (Ma’an) — The heart attack that killed Jenin Governor Qaddura Musa early Wednesday was brought on by a shooting attack on his house the previous evening, officials said.

Around 11.30 p.m. Tuesday, unknown assailants opened fire on Musa’s home in Jenin, police spokesman Mujahid Rabiya said.

The governor left his home with security chiefs to check-up on the security situation in the city, when he suffered the heart attack that killed him, presidential office chairman Hussein al-Araj told official PA news agency Wafa.

He died in the early hours of Wednesday in a Jenin public hospital, medics said.

Secretary-General of the Presidency Tayyeb Abdul Rahim told Ma’an the gunmen were responsible for the governor’s death. He stressed that Musa was shocked by the shooting, in particular as he oversaw plans to restore security control in the northern West Bank city.

On April 15, a man was killed in shoot-out with Palestinian security forces in Jenin town Bir al-Basha and residents have since warned of a tense atmosphere in the area.

Abdul Rahim stressed that security forces had clear orders to track down the culprits, and any persons who threaten Palestinians’ security.

“Qaddura Musa was in the forefront against those outlaws and criminals, and we think the Palestinian Authority will double its efforts in confronting them,” he told Ma’an.

Rabiya said police were searching for a group of suspects throughout the Jenin area, but the number of suspects was not clear.

(www.maannews.net / 02.05.2012)

Anti-jihadistisch geld en de PVV

Naast de ontbinding van de gedoogdstructuur heeft Wilders nog een probleem. De grote vrees van Wilders is dat zijn voormalige compagnon de route  Hero Brinkman duidelijkheid verschaft over de (buitenlandse) herkomst van het partijgeld. Maar zelfs als Brinkman de lippen stijf op elkaar houdt, dan nog is het slechts een kwestie van tijd vooraleer duidelijk wordt hoe de internationale anti-jihad beweging de PVV financieel steunt. Een uitstekende gastbijdrage van onze Belgische collega’s Apache News Lab. Het stuk is geschreven voor het mislukken van het Catshuis-overleg.

Onlangs trok Hero Brinkman, een van de sterkhouders binnen de PVV, de partijdeur achter zich dicht. Meteen ging het Nederlandse kabinet-Rutte aan het wankelen. Het vertrek van Brinkman, die gaat zetelen als een soort eenmansfractie, zorgde even voor onduidelijkheid maar intussen gaf de ex-PVV’er te kennen dat hij het kabinet-Rutte zal blijven gedoogsteunen.

Voor Rutte leken de grootste problemen daarmee op zijn minst voor eventjes van de baan. Voor Wilders lijken de problemen echter pas goed en wel begonnen. Zijn voormalige partijgenoot vertrekt immers uit onvrede met het gebrek aan interne partijdemocratie en als weeen peiling mogen geloven, dan deelt 55 procent van het PVV-electoraat de mening van Brinkman dat Wilders te veel macht heeft in de partij.

Dat gebrek aan interne democratie is een heikel punt bij zowat alle Europese extreemrechtse partijen die zeer hiërarchisch en de facto vaak door één sterke man of vrouw worden geleid. De implosie van het Vlaams Belang geeft aan hoe dergelijke éénmanspartijen in een zelfdestructieve  spiraal terecht kunnen komen, eens de pot van het deksel wordt gelicht.

Het is niet ondenkbeeldig dat de PVV van Wilders iets gelijkaardigs overkomt. Niet alleen kan de PVV, in tegenstelling tot andere extreemrechtse partijen zoals het VB en het FN in Frankrijk, niet terugvallen op een sterk uitgebouwde partijstructuur die de eerste schokken kan opvangen, de partij van Wilders is meer nog dan vergelijkbare extreemrechtse partijen elders in Europa volledig in handen van één persoon. Als Brinkman spreekt over ‘gebrekkige interne democratie’ dan is dat een behoorlijk understatement.

Groep en stichting

De ‘Vereniging Groep Wilders’ die onder de naam PVV deelneemt aan verkiezingen in Nederland heeft immers slechts een lid: Geert Wilders zelf. Om in Nederland een zogenaamde kiesvereniging op te richten moeten er wettelijk echter twee oprichters en minimaal een lid zijn. Dat probleem loste Wilders op door naast zichzelf ook de ‘Stichting Groep Wilders’ als oprichter van zijn partij in te schrijven. Dat de Stichting Groep Wilders als enige bestuurder Geert Wilders heeft, stelt (juridisch) geen probleem. Het enige lid van de kiesvereniging Vereniging Groep Wilders is overigens Geert Wilders zelf. Veel meer van één man kan een partij niet zijn.

Wilders heeft op die manier de volledige macht in handen. Het laat hem toe de partij zowel structureel als inhoudelijk met strakke hand te leiden, maar er zijn ook gevolgen. Omdat de partijfinanciering in Nederland nauw samenhangt met het aantal partijleden, loopt de PVV een pak overheidssubsidies mis. Daarom hengelt Wilders doorlopend naar steun binnen de vooral door Amerikaanse en pro-Israëlische lobbygroepen gesteunde internationale anti-jihad beweging. Wilders profileert zich in de Verenigde Staten en Israël, met succes, als de laatste reddingsboei tegen de totale overname van Europa door de islam.

Propagandist Paul Belien

De geldstromen zijn tot op zeker hoogte gedocumenteerd, maar Wilders weigert elke commentaar en elke inzage in de rekeningen van ‘zijn’ PVV. In welke mate Hero Brinkman weet heeft van de geldstromen is onduidelijk. Wie ongetwijfeld wel een kijk heeft op de herkomst van de partijcenten is Paul Belien. De man van VB-Kamerlid Alexandra Colen is sinds twee jaar adviseur van Geert Wilders en groot propagandist van de anti-jihad.

Dat de anti-islamitische gevoelens in de Westerse wereld vandaag, bijna elf jaar na de 9/11 aanslagen groter zijn dan ooit, is in belangrijke mate toe te schrijven aan de niet aflatende strijd van een relatief kleine maar invloedrijke groep anti-jihadisten. Een kluwen van bloggers, (ultra)conservatieve denktanks, academici en politici die, veelal gefinancierd door de Israël lobby, de weg naar elkaar hebben gevonden en druk bezig zijn een stereotiep negatief beeld van de islam neer te zetten. Belien is een van de katalysatoren in dat proces.

Die anti-jihad beweging heeft een proper, haast academisch gezicht met mensen die elkaar ontmoeten op groots opgezette congressen in Brussel, Tel Aviv of New York. Daarnaast is er het rauwe gezicht van de politieke agitatie en de straatacties, vorm gegeven door politieke partijen met een lange geschiedenis zoals het Vlaams Belang, maar ook door relatief nieuwe organisaties zoals het uit de British National Party ontsproten hooligancollectief English Defense League. In de Verenigde Staten lijkt het einde van het republikeinse presidentschap dan weer de deur te hebben opengezet voor een innige verstrengeling tussen (een deel van) de Republikeinse Partij, de Tea Party beweging en de anti-jihad.

Denktanks

Via allerhande buitenlandse blogs en sites stroomt geld naar de PVV van Geert Wilders en daar draagt Paul Belien graag zijn steentje toe bij. De echtgenoot van Alexandra Colen is hoofdredacteur vanIslamist Watch, een project van de Amerikaanse conservatieve en zionistische denktank Middle East Forum. Dat Middle East Forum overkoepelt een aantal projecten waaronder ook Campus Watch dat academici met ‘liberale denkbeelden’ aan de schandpaal nagelt. Het Middle East Forum wordt voorgezeten door Daniel Pipes, een van de meest invloedrijke stemmen binnen de anti-jihad beweging. Zijn Middle East Forum krijgt onder meer geld van de Bradley Foundation, een uitgesproken conservatieve Amerikaanse stichting die jaarlijks meer dan een half miljard dollar besteedt. De Bradley Foundation maakt ook rijkelijk geld over – meer dan zes miljoen dollar-  aan hetDavid Horowitz Freedom Center, een denktank genoemd naar David Horowitz, een van de andere invloedrijke anti-jihadisten die de VS rijk is.

Daniel Pipes, David Horowitz,maar ook Robert Spencer (Jihad Watch) en Pamela Geller (een van de drijvende krachten achter het verzet tegen het islamitisch centrum nabij Ground Zero), onderhouden stuk voor stuk zeer goede contacten met Paul Belien die op zijn beurt de (geld)brug bouwt naar Geert Wilders: de verschillende denktanks en hun nevenprojecten hengelen via hun websites en andere mediakanalen doorlopend naar financiële steun voor het ‘Geert Wilders Defence Fund’.

Terwijl via allerhande denktanks geld van conservatieve filantropische organisaties binnenstroomt, houden de anti-jihadisten ook de lijnen naar de politieke wereld kort. Daarbij speelt het Center for Security Policy van  Frank Gaffney een belangrijke rol.  Gaffney is net als David Horowitz, Daniel Pipes en Robert Spencer een van de bekendste spreekbuizen van de anti-jihad beweging in de Verenigde Staten. Gaffney zelf gelooft dat Obama stiekem moslim is en is er ook heilig van overtuigd dat de president niet in Amerika maar in Kenia is geboren. Dat soort meningen ventileert hij als expert, onder meer via conservatieve talk radio shows en via de conservatieve zender FOX TV. Net als Paul Belien en ongeveer alle andere anti-jihadisten komt Gaffney ook meermaals voor op de lijst met ‘inspiratiebronnen’ van de Noorse extreemrechtse terrorist Anders Breivik die vorig jaar 76 dodelijke slachtoffers maakte.

Echtpaar Chernick

Via de anti-jihad websites mag dan al geld opgehaald worden met Geert Wilders als een van de eindbestemmelingen, vraag blijft wie de echte geldschieters achter de stichtingen en de denktanks zijn. Wie brengt het geld bijeen om al die anti-islamitische propaganda te voeren?

De Center for American Progress brengt in een uitgebreide studie de belangrijkste sponsors (pdf) van de Anti-jihad in beeld: Donors Capital Fund, Richard Mellon Scaife foundations, Lynde and Harry Bradley Foundation, Newton D. & Rochelle F. Becker foundations and charitable trust, Russell Berrie Foundation, Anchorage Charitable Fund and William Rosenwald Family Fund en de Fairbrook Foundation

Vooral die laatste is interessant. De schimmige Fairbrook Foundation is een constructie van het uiterst conservatieve en uitgesproken pro-Israëlische echtpaar Aubrey en Joyce Chernick. Chernick die goed boerde in de IT-wereld, beschikt over een spaarpot van ruim 750 miljoen dollar. Het is met dat geld dat de Fairbrook Foundation de kas van de organisaties van Frank Gaffney, David Horowitz, Robert Spencer, Paul Belien en andere anti-jihadisten spijzigt.

Geld van de Chernicks stroomt in belangrijke mate naar het door David Horrowitz gesteunde Jihad Watch van Robert Spencer. Het politiek journalistieke mediakanaal Politico achterhaalde dat het overgrote deel van de 920.000 dollar die jaarlijks via het David Horrowitz Freedom Center naar Jihad Watch doorstroomt afkomstig is van het echtpaar Chernick.

AIPAC

Maar Jihad Watch is lang niet de enige anti-Jihad groep die steun krijgt van de Fairbrook Foundation. Een in de VS verplicht in te vullen belastingdocument voor stichtingen leert dat het echtpaar Chernick de voorbije jaren ook miljoenen euro’s uitdeelde, onder meer aan de organisatie American Friends of Ateret Cohanim, een organisatie die de bouw van Joodse nederzettingen in Oost-Jeruzalem steunt, maar ook aan het Center for Security Policy van Frank Gaffney en aan hetHudson Institute waarin tot voor kort onder meer ook Paul Belien zetelde.

De uitgesproken zionistische en anti-moslimhouding van het echtpaar Chernick spreekt verder uit de lange lijst van pro-Joodse en pro-Israëlische organisaties die zich de voorbije jaren konden verheugen op steun van de Fairbrook Foundation. Er zijn eerder gematigde pro-Israëlische organisaties zoals de Anti-Defamation League en hetAmerican Jewish Congress, maar er is ook de Foundation for the Defense of Democracies, een neoconservatieve en virulent anti-islamitische denktank, gefinancierd door de familie Chernick en andere, al dan niet Joodse conservatieve stichtingen zoals de Bradley Foundation.

Aubrey Chernick zelf was dan weer een tijd lang bestuurder van het Washinton Institute for Near East Policy, een denktank van hetAmerican Israel Public Affairs Committee (AIPAC), wellicht de meest invloedrijke pro-Israelische lobbygroep die de VS rijk is. Enkele jaren terug kwam AIPAC in het oog van de storm nadat was gebleken dat via AIPAC geheime Amerikaanse overheidsdocumenten naar Israel werden doorgespeeld. Verschillende professoren omschrijven AIPAC in het standaardwerk ‘The Israel Lobby and US Foreign Policy’ als ‘verstorend voor de Amerikaanse buitenlandse politiek’.

‘Anti-PVV wet’

Hoeveel geld er vanuit het buitenland uiteindelijk in de partijkas van Geert Wilders terecht komt, blijft een open vraag. Misschien geeft Hero Brinkman binnenkort wel het antwoord. Maar zelfs als hij dat niet doet, dan nog is het wellicht een kwestie van tijd vooraleer de geldstromen en vooral de precieze bedragen volledig in beeld komen. Zeer tegen de zin van de PVV ligt er een wetsontwerp op tafel dat partijen verplicht om giften boven de 1.000 euro in het jaarverslag op te nemen. Giften boven de 4.500 euro zouden zelfs in een door iedereen raadpleegbaar register moeten worden opgenomen.

Officieel is Wilders gekant tegen het wetsontwerp omdat mensen zich niet graag kenbaar maken als schenker aan de PVV.  Het toeval wil dat net Hero Brinkman het verzet tegen die ‘anti-PVV-wet’ leidde. In een eerste fase liet hij zelfs verstaan dat de PVV de boete (die schommelt tussen de 25.000 en de 100.000 euro) desnoods voor lief zou nemen. Op die uitspraak kwam hij later terug. Intussen liet hij zelfs verstaan voor de nieuwe wet te zijn.

De niet uitgesproken echte angst van Wilders is dat de op handen zijnde wetgeving ook de buitenlandse geldschieters in beeld zou brengen. Aan het kiespubliek uitleggen dat de partij in belangrijke mate geschraagd wordt door buitenlands, Amerikaans en zeer pro-Israëlisch kapitaal, ligt gevoelig voor een partij die een variant van het eigen-volk-eerst-principe aanhangt en een strenge koppeling maakt tussen loyaliteit en nationaliteit.

(sargasso.nl / 03.05.2012)

‘Islamofobie heeft overeenkomsten met vooroorlogs antisemitisme’

Ineke van der Valk doet al jarenlang onderzoek naar racisme en etnische diversiteit. Ze was werkzaam bij de Anne Frank Stichting en de Universiteit van Amsterdam en werkte mee aan de Monitor Racisme & Extremisme, een onderzoeksproject van de Anne Frank Stichting met de Universiteit Leiden. Angela Ettema sprak met haar over haar boek Islamofobie en discriminatie, verschenen bij Amsterdam University Press. 

‘Racisme in zijn algemeenheid is al een complex verschijnsel’, zegt Ineke van der Valk. ‘Het wordt vaak in de sfeer getrokken van beschuldigingen alsof het een soort individuele eigenschap is die bepaalde mensen wel hebben en anderen niet en waar je dan moreel tegen kan zijn. Maar het is een maatschappelijk mechanisme dat ongelijkheid vormgeeft, een mechanisme van uitsluiting. Islamofobie heb ik geanalyseerd als een specifieke vorm daarvan, zoals ook antisemitisme een specifieke vorm daarvan is.’

Het trekken van parallellen tussen islamofobie nu en antisemitisme in de jaren dertig is een soort taboe geworden. ‘Je kunt wel degelijk zeggen dat er bepaalde overeenkomsten zijn met het vooroorlogse antisemitisme’, vindt Van der Valk. ‘Van beide groepen werd gezegd dat ze zich afscheidden en zich niet konden aanpassen.

Ook in de maatschappelijke context is een overeenkomst te zien. In het begin van de vorige eeuw werden aanslagen gepleegd door anarchisten. Joden werden vaak geassocieerd met communisme en anarchisme en dus ook in verband gebracht met die aanslagen. Ook nu worden door bepaalde moslims gepleegde aanslagen gebruikt om een hele groep in een kwaad daglicht te stellen.’

Samenzweringstheorieën

Het gebruik van samenzweringstheorieën is een andere overeenkomst. Zoals in De protocollen van de wijzen van Sion de joden worden beschuldigd van streven naar wereldheerschappij, gebeurt in Eurabië van Bat Ye’or iets soortgelijks ten aanzien van moslims. ‘In de jaren zeventig zou er een uitruil hebben plaatsgevonden. Europese politici, met name sociaaldemocraten, zouden ermee ingestemd hebben Europa uit te leveren aan de islam in ruil voor olie.

Critici van de islamofobe ideologie noemen dat boek van Bat Ye’or dan ook wel ‘De protocollen van de wijzen van Mekka’. Die aanval van Breivik in Noorwegen richtte zich ook tegen de sociaal-democratie. Breiviks ideologie is kenmerkend voor veel extremistische bewegingen, ook in Nederland. In de optiek van dit soort extremisme heeft de sociaal-democratie het land uitgeleverd aan de moslims.’

De positie van de vrouw is een belangrijk thema. ‘De hoofddoek is als het ware een symbool waarmee vrouwen worden afgeschilderd als niet onafhankelijk en niet mondig. Hun eigen beleving wordt daarin niet meegenomen, alsof het onmogelijk is dat vrouwen zelf kunnen kiezen voor een hoofddoek. Zeggenschap over hun eigen leven wordt hun ontzegd. Impliciet is de boodschap dat het hier allemaal op orde zou zijn. Dat is verre van het geval.’

Politici

Er wordt in het buitenland tegenwoordig met verbazing gekeken naar wat er is geworden van dat tolerante Nederland. Van der Valk benadrukt de rol die politici hebben gespeeld in het veranderen van het opinieklimaat in Nederland. ‘De politieke organisatie van discriminatie is heel belangrijk. Als je alsmaar bepaalde boodschappen voor het voetlicht brengt, dringt dat door.

‘Als je woorden als “kopvoddentaks” en “haatpaleizen” maar vaak genoeg herhaalt, en er is een zekere voedingsbodem in de maatschappij, kun je kennelijk succes hebben. Allerlei dingen die vroeger vanzelfsprekend waren, zoals dat je stond voor waarden van gelijkheid en antidiscriminatie, die worden op zijn kop gezet.

‘Daar is natuurlijk een bepaalde geschiedenis aan voorafgegaan. Ik heb eerder voor mijn proefschrift een studie gemaakt van het politieke discours in de jaren negentig. Je ziet dat men daar toen al aan begon te tornen. Bolkestein heeft bijvoorbeeld een belangrijke rol gespeeld, en later Fortuyn en Hirsi Ali en uiteindelijk Wilders. Dus het is natuurlijk een bepaald proces, maar op den duur gaan die dingen werken.’

Op de vraag hoe islamofobie en discriminatie aangepakt moeten worden, zegt Van der Valk: ‘We moeten alert zijn. Iedereen kan op zijn eigen terrein dingen doen, en we moeten op een meer collectief niveau vanuit organisaties in de gaten houden wat er rond discriminatie gebeurt. ‘Daarnaast moet je ook op een positieve manier invulling geven aan burgerschap en solidariteit organiseren.

Je moet een beleid voorstaan waar echt sprake is van gelijke kansen, en mensen inspireren om hun talenten te ontwikkelen. Mensen moeten zich inzetten om te proberen die sociale ongelijkheid tegen te gaan en bij te dragen aan een samenleving die leefbaar is voor iedereen, niet alleen in Nederland, maar wereldwijd.’

(socialisme.nu / 01.05.2012)

Time for a referendum on annexing the West Bank and Gaza

By David Lehrer

With Israeli elections on the horizon, one would expect progressive parties to recognize how dangerously close the Jewish state is to a complete democratic meltdown, and to put forward initiatives that have a realistic chance of stabilizing Israeli democracy.  An independent Jewish state and an independent Palestinian state living side by side in peace may no longer be a realistic solution.

It is time for the Israeli public to ask itself what kind of a future it wants for its children, grandchildren and great-grandchildren. For this reason, I propose that political parties that champion a democratic Jewish state should demand a national referendum to decide where the country wants to be five years from now. The referendum will express whether Israel wants to be a country that is isolated from the rest of the world including much of world Jewry, that continues to deny basic civil and human rights to millions of Palestinians and that curtails the civil rights of its own citizens for the sake of national security – or whether it wants to be a country that champions democracy and shines a light upon the nations.

This broad notion of public choice in a pragmatic way presents some challenges. Currently, Israel has a legal mechanism for a national referendum on territorial concessions, but not on annexation.  The legislation would need to be expanded to enable a nationwide debate over the opposite scenario for which it was developed.

A referendum on the annexation of the West Bank and Gaza to the State of Israel and the granting of full citizenship to all residents would certainly raise a clamor from all sides of the Israeli political spectrum.  While there are those on the left and on the right who support different variations of a one-state solution, it is not clear that all would agree to granting full citizenship to Palestinians.  In my opinion, however, a national referendum on annexation in a democratic state could not propose anything less – that would be an official acknowledgment of apartheid.

A referendum on annexation of the West Bank and Gaza would enable us to break out of the entrenched political positions and reconsider what is really important to Israelis and Palestinians.  The official Palestinian position will likely be to oppose any unilateral move by the State of Israel. However, there are already many voices within Palestine arguing that the two-state solution is no longer a viable option.  An initiative to annex the territories and grant full citizenship to Palestinians residing there opens up a whole new set of questions, including those relating to the nature of the Jewish state and the roles that will be played by democracy, religion and ethnicity. The initiative also removes some discussions from the negotiating table, such as the status of Jerusalem, and enables a paradigm shift for other issues, like the right of return for Palestinians and Jews.

There is of course no guarantee that the referendum would result in a vote in favor of annexation.  Would a rejection of the referendum mean that the country is then morally bound to determine and implement a clear policy in favor of two states? How would the Palestinians respond to a rejection?What about Palestinian citizens of the State of Israel? These are questions which must also be considered.

But it seems likely that if the Israeli public began discussing the granting of full citizenship to West Bank and Gaza Palestinians, while many Palestinians would oppose such a move, others might rise to the occasion and begin to demand those rights themselves.  Finally, a referendum on the annexation of the West Bank and Gaza might create new alliances between left and right, which would enable Israel to move out of the current political quagmire and onto solid democratic ground.

David Lehrer is the Executive Director of the Arava Institute, now on sabbatical. This article represents the views of the author and do not represent the views of the Arava Institute.

(972mag.com / 01.05.2012)

JNF to forest-depopulate Bedouin village in Naqab on Wednesday

The Israeli police informed residents of the Bedouin-Palestinian village of el Araqib that from Wednesday they will be providing security for bulldozers and workers of the Jewish National Fund, which will begin planting trees on four plots of el Araqib that the JNF had previous committed to not touching.

 

JNF_inflaming_naqab

Bedouin Palestinians and Israelis protest outside the JNF offices in Jerusalem on Sunday

 

Rabbi Arik Ascherman of Rabbis for Human Rights attempted to receive clarifications on this matter, but received partial and contradictory responses.

The residents of el Araqib, who have seen their village be destroyed by Israel more than 30 times in the past 18 months, together with a coalition of Israeli and Palestinian groups, are attempting to mobilize activists, public figures, Knesset members and organizations to prevent this cynical use of trees and forestation as a means of displacing the Bedouin residents from their land. Activists are requested to be in el Araqib early on Wednesday morning to meet the JNF bulldozers together with el Araqib residents.

At 7.00 a.m. on Sunday morning (29 April), bulldozers and workers of the JNF entered el Araqib to prepare the land for planting. The workers told el Araqib residents that “we are the law and we are above the law”. According to Haia Noah of the Negev Coexistence Forum for Civil Equality, “in hindsight this was a promo for the upcoming horror show”.

Later that day, some 100 Bedouin-Palestinian, Israeli and Palestinian activists demonstrated outside the JNF offices in Jerusalem, demanding that trees not be exploited as soldiers of the government in order to displace people from their homes.

(www.alternativenews.org / 01.05.2012)

Israël dwingt Palestijnen duizend olijfbomen te ontwortelen op Westbank

Israël heeft Palestijnse dorpelingen in de door Israël bezette en geannexeerde Westelijke Jordaanoever verplicht duizend olijfbomen te ontwortelen in een door Israël gecontroleerde zone die de Joodse staat als “natuurreservaat” heeft geclassificeerd. Dat meldt de krant Haaretz en heeft het Israëlisch leger (IDF) later op de dag bevestigd.

“De bomen werden geplant zonder, zoals de wet dat voorschrijft, coördinatie met de verantwoordelijke voor de zone (het IDF, nvdr)”, stelde de legerleiding in een communiqué.

De olijfbomen zijn geplant in het reservaat Nahal Kana, ten westen van Nabloes. Volgens Haaretz omvat die zone omvangrijke gebieden in private Palestijnse handen. De getroffen Palestijnse boeren hebben al laten weten de kwestie aan de rechter te zullen voorleggen.

(www.demorgen.be / 01.05.2012)

Washington and Israel Threaten Humanity

So does NATO. It’s America’s imperial tool. An alliance for war, not peace, enemies were invented post-Soviet Russia.
Communism then was the alleged threat. Today it’s terrorism. Strategically intervening under US control, world peace and humanity are threatened.
NATO wages America’s wars. Middle East, North Africa, and Central Asian ones involve Israel. Both countries threaten world peace.
Israel wants unchallenged regional power. Washington wants it globally. Together, they threaten humanity. Hell hath no fury like their alliance.
Obama is America’s latest warrior president. He exceeds the worst of his predecessors. He accomplished the impossible. He governs to the right of George Bush. Yet he retains enough support so far for reelection.
In November, perhaps the economy will undo him. Perhaps he’ll avoid it by heightening fear for more war. He’s more belligerent than all his predecessors.
Public apathy lets him get away with it. People worry more about pocket book issues. Manipulated fear diverts them to security. It works most every time.
Peter Bergin’s an establishment figure. He directs national security studies for the New America Foundation. He’s also a right-wing print and television contributor, as well as a member of the National Security Preparedness Group. It replaced the 9/11 Commission to perpetuate its whitewash.
On April 28, his New York Times op-ed headlined “Warrior in Chief,” saying:

After getting the Nobel Peace Peace prize months into his tenure, he “turned out to be one of the most militarily aggressive American leaders in decades.”

He’s worse than that, of course. He exceeds all his predecessors by far. No one’s been more belligerent. No one waged more wars simultaneously and threatens more. No one endangers humanity like he does.
Candidate Obama promised peace. President Obama doubled down George Bush and then some. Discussing Afghanistan on October 27, 2007, he said:

“I will promise you this, that if we have not gotten our troops out by the time I am president, it is the first thing I will do. I will get our troops home. We will bring an end to this (and the Iraq) war(s). You can take that to the bank.”

Months earlier he said:

“If we have actionable intelligence about high-value terrorist targets and (Afghan) President Musharraf won’t act, we will. I will not hesitate to use military force to take out terrorists who pose a direct threat to America.”

Perhaps no remembers either statement. Perhaps too few know America’s only enemies are ones it invents. Terrorism is a catch-all term used to incite fear and justify conflict. When it wears thin, something else will replace it.
Bergin tried having it both ways. His title implies criticism. His content combines praise and muted disapproval. He avoided rule of law principles, truth and full disclosure.
His article ignores Obama’s threat to world peace, his Nobel award hypocrisy, and how he and Bush alienated more countries than any previous US leader.
Liberals helped elect him, said Bergin “in part because of his opposition to the Iraq (and Afghan) war(s).” They “probably don’t celebrate (his) military accomplishments.”
Bergin calls them “sizable,” but couldn’t name any. He tried, of course, but failed. He “decimated Al Qaeda’s leadership,” he claimed. In fact, popular resistance across North Africa, the Middle East, and Central Asia looks stronger than ever. The more deaths at America’s hands, the more enemies it makes.

“He overthrew the Libyan dictator.”

In fact, Africa’s most developed country was ravaged, not liberated. Libya’s a charnel house, a raging cauldron. No central authority exists. Battles rage for control. Libyans are terrorized, traumatized, and impoverished. Some accomplishment!

“He ramped up drone attacks in Pakistan, waged effective covert wars in Yemen and Somalia, and authorized a threefold increase in the number of American troops in Afghanistan.”

Is Bergin pleased or critical? It’s hard to say. He admitted that Obama “became the first president to authorize the assassination of a (US) citizen.” He falsely called Anwar al-Awlaki a threat. He also claimed Obama killed Osama.
He ignored the staged event. Bin Ladin wasn’t killed or targeted. Seriously ill, he died naturally in December 2001. On December 26, 2001, Fox News reported it, saying:

He “died a peaceful death due to an untreated lung complication, the Pakistan Observer reported, citing a Taliban leader who allegedly attended (his) funeral.”

Other media also reported his death. In October 2007, appearing on BBC with David Frost, former Pakistan Prime Minister Benazir Bhutto said bin Laden died years ago. In December that year, she was assassinated in Rawalpindi. Perhaps her admission played a part.
Obama didn’t kill Osama. Dead men don’t die twice.
Bergin wonders why Obama supporters ignore his “acting as judge and executioner” by ordering hundreds of drone strikes, killing thousands since 2009.
There’s been a “dramatic cognitive disconnect between (his) record and the public perception of his leadership.” Despite his belligerence, conservatives and others think he’s a “peacenik.”
Political posturing, of course, explains it. Supporter views are another matter. Clear facts are in plain sight. Many don’t accept them. Obama’s rhetoric belies his policies.
During Bush’s tenure, drone attacks struck Pakistan “every 43 days.” In Obama’s first two years alone, it was “every four days.”
Perhaps it’s now multiple times daily in Pakistan, Afghanistan, Yemen, Somalia, Libya, Iraq, other targeted countries, and more to come. Obama the peace candidate is “more Teddy Roosevelt than Jimmy Carter.”
In 1906, TR won a Nobel Peace Prize, but didn’t wage war on humanity. Carter was the 2002 recipient. Obama elevated Nobel hypocrisy to new heights. Bergin noted how fast he opts for military intervention.
Knowledgeable supporters shouldn’t be surprised. Politicians always say one thing and do another, especially on issues matter most like waging war.
In office, Bush expanded CIA funding, staff, and operations. Obama outdid him and then some for covert missions, drone wars, and other initiatives. Stopping short of calling him “trigger-happy,” Bergin said he’s “completely shaken the ‘Vietnam syndrome….”
Perhaps he forgot GHW Bush saying on March 2, 1991, after the Gulf War:

“By God, we’ve kicked the Vietnam syndrome once and for all.”

He was right. From January then to now, America’s been at war with Iraq, Yugoslavia, and elsewhere from North Africa to Central Asia. Obama’s its latest exponent. Trigger-happy fits him well.
Waging multiple wars, he can’t wait to start another. In a second term, who knows what he’ll do.
Partnered with Israel should give supporters pause. Both nations are modern day Spartas. Militarism and war is their way of life, overtly and covertly. Both are also nuclear armed and dangerous.

Under its current leadership, Israel is especially threatening. On April 28,Haaretz headlined “Israel’s former Shin Bet chief: I have no confidence in Netanyahu, Barak,” saying:

Yuval Diskin harshly criticized both leaders. They’re not worthy to lead Israel, he said, explaining:

“My major problem is that I have no faith in the current leadership, which must lead us in an event on the scale of war with Iran or a regional war.”

“I don’t believe in either the prime minister or the defense minister. I don’t believe in a leadership that makes decisions based on messianic feelings.”

Both are “messianics,” he said. One’s from “Akirov or the Assuta project.” The other’s from “Gaza Street or Caesarea.” He referred to where they live. They ought to be cordoned off and kept there.

“Believe me, I have observed them from up close…. They are not people who I, on a personal level, trust to lead Israel to an event on that scale and carry it off. These are not people who I would want to have holding the wheel in such an event.”

“They are misleading the public on the Iran issue. They tell the public that if Israel acts, Iran won’t have a nuclear bomb. This is misleading. Actually, many experts say that an Israeli attack would accelerate the Iranian nuclear race.”

In March, former Mossad head Meir Dagan said attacking Iran would be “devastating” for Israel. Doing so would ignite regional war. You know how things start, but not end. Attacking Iran will put Israel “in a very serious situation for quite a time.”
Diskin added that over the past 10 or 15 years, Israel got “more racist….toward Arabs and foreigners, and we are also….a more belligerent society.”
He also worries about extremist Jews. He fears another political assassination like Yitzhak Rabin, and wonders what could come next.
Commenting at the time, Haaretz contributor Amos Harel headlined “Shin Bet chief’s vote of no confidence is another blow to Netanyahu and Barak,” saying:

His rebuke and Diskin’s elevated “the confrontation over the Iranian question to another level….Dagan seems to be on a divine mission to stop the bombing.”

Diskin feels the same way. So do other cooler heads, but they’re outnumbered in high places.
Nonetheless, senior Israeli security officials “whisper” similar views. Shouting might work better.
Diskin’s rebuke followed IDF chief Benny Gantz calling Iran’s leadership “very rational.” He doubted Tehran would “go the extra mile” to develop nuclear weapons.
Netanyahu, Barak, and others around them go to great lengths to cite nonexistent threats, Israel’s determination to remove them, and efforts to enlist America’s support. In an election year. Perhaps 2013, not now.
Political Washington wants regime change. Whether by war isn’t known. Even America has cooler heads but not enough.
“Nothing has been determined in the Iranian story, and the spring is about to boil over into another summer of tension,” said Harel.
If Obama heads for Israel soon, it’ll show Washington’s going all out to avoid war this year. Wait ’till next year, he may say. Belligerent partners may delay another fight, but seldom decline them.
image

For now, Syria is top priority. Obama and Netanyahu want Assad replaced with a puppet regime subservient to Washington and Israel. Western generated violence rages for it. Intervention may follow.

Harel left that issue unaddressed or the legitimacy of waging wars against non-belligerent states. What’s more important than that.
Haaretz contributor Gideon Levy believes “Nothing has changed in Israel since 1948,” saying:

Business as usual continues. “In 1948, new immigrants were brought straight from the ships into abandoned Palestinian homes with pots of food still simmering in the kitchen, and no one asked too many questions.”

“In 2012, the Israeli government is trying to whitewash the theft of Palestinian lands, all the while scorning the law.”

Earlier crimes repeat now. Those in power “us(e) the same corrupt means” as before. War crimes then become today’s. Justifications always are fraudulent. At issue are land and power grabs.

Continuing them sends the world a message. “We will never stop this crushing, ultranationalist melody – then as now, in 1948 and in 2012.”

Levy also came down hard on Zionist ideology headlining “After 115 years, it’s time for Zionism to retire,” saying:

It should have happened long ago. Something more legitimate is needed. In its 64th year as a state, “no one even knows what” role Zionism has or “how it is defined.”

Consign it to the history books and be done with it. It’s no longer relevant. It’s done enough damage. Reinvigorating or reinventing a bad idea assures something worse as a result.

“In Israel 2012, a pursuer of justice and human rights is by definition not Zionist.” Even discussing morality and rule of law principles “is blatantly ‘not Zionist.’ “

“Anyone who blindly supports all of Israel’s misdeeds (is) Zionist. Critics are called anti-Semites, even if they are Jewish.”

“Zionism is a negative epithet and….mark of shame.” It’s time has passed. It never should have been in the first place.
Imagine the bloodshed avoided. Imagine how many lives will be spared if peace, reconciliation, and justice replace Zionist instigated conflict.
It’s about dominance, not Jewishness. Everyone for right over wrong should want it sent to history’s dustbin and rejected.
It might even slow Washington’s war machine. Stopping it takes heavier lifting. What better time to start than now.
Stephen Lendman lives in Chicago and can be reached at lendmanstephen@sbcglobal.net.
Also visit his blog site at sjlendman.blogspot.com and listen to cutting-edge discussions with distinguished guests on the Progressive Radio News Hour on the Progressive Radio Network Thursdays at 10AM US Central time and Saturdays and Sundays at noon. All programs are archived for easy listening.

River to Sea Uprooted Palestinian  

(uprootedpalestinians.blogspot.com / 01.05.2012)

Poll: 1 in 7 thinks end of world is coming

NEW YORK (Reuters) — Nearly 15 percent of people worldwide believe the world will end during their lifetime and 10 percent think the Mayan calendar could signify it will happen in 2012, according to a new poll.

The end of the Mayan calendar, which spans about 5,125 years, on December 21, 2012 has sparked interpretations and suggestions that it marks the end of the world.

“Whether they think it will come to an end through the hands of God, or a natural disaster or a political event, whatever the reason, one in seven thinks the end of the world is coming,” said Keren Gottfried, research manager at Ipsos Global Public Affairs which conducted the poll for Reuters.

“Perhaps it is because of the media attention coming from one interpretation of the Mayan prophecy that states the world ‘ends’ in our calendar year 2012,” Gottfried said, adding that some Mayan scholars have disputed the interpretation.

Responses to the international poll of 16,262 people in more than 20 countries varied widely with only six percent of French residents believing in an impending Armageddon in their lifetime, compared to 22 percent in Turkey and the United States and slightly less in South Africa and Argentina.

But only seven percent in Belgium and eight percent in Great Britain feared an end to the world during their lives.

About one in 10 people globally also said they were experiencing fear or anxiety about the impending end of the world in 2012. The greatest numbers were in Russia and Poland, the fewest in Great Britain.

Gottfried also said that people with lower education or household income levels, as well as those under 35 years old, were more likely to believe in an apocalypse during their lifetime or in 2012, or have anxiety over the prospect.

“Perhaps those who are older have lived long enough to not be as concerned with what happens to their future,” she explained.

Ipsos questioned people in China, Turkey, Russia, Mexico, South Korea, Japan, the United States, Argentina, Hungary, Poland, Sweden, France, Spain, Belgium, Canada, Australia, Italy, South Africa, Great Britain, Indonesia, Germany.

(www.maannews.net / 01.05.2012)

Geert Wilders: “Mohammed manipuleerde de Koran”

The Brussels Journal

Geert Wilders schreef 29 april j.l.

De economische crisis treft Nederland. Vele Nederlanders liggen er ’s nachts wakker van. Maar ook het probleem van de islamisering houdt velen nog steeds bezig. Niet alleen in Nederland overigens. Dinsdag wordt in New York mijn boek over de islam gelanceerd. Een boek dat stelt dat de Koran geen boek is dat door Allah werd geschreven. Maar dat, integendeel, ontsproot aan het brein van Mohammed. Dat is de waarheid, maar volgens de islam is dat regelrechte blasfemie.

De islam beweert dat de Koran voor het begin der tijden door Allah persoonlijk werd geschreven. In het Arabisch, aldus vers 20:113. De originele versie van het boek – de Umm al-Kitab, de “Moeder van het Boek” – ligt op een gouden tafel in de hemel. De Koran is dus heel andere koek dan de joodse of christelijke bijbel die geschreven werd door profeten of apostels. De rechtstreekse auteur van de Koran is Allah himself.

Volgens de islam noteerde Mohammed gewoon wat de aartsengel Gabriël hem voorlas uit Allah’s boek. Wie daaraan twijfelt, moet voor zijn leven vrezen. Daarom is historisch en taalkundig onderzoek naar de oorsprong van de Koran absoluut taboe.

Suliman Bashear, professor aan de Palestijnse universiteit in Nabloes, werd in 1991 door zijn studenten uit het raam van de tweede verdieping gegooid omdat hij vragen stelde bij de historische waarheid van de Koran. Een Libanese of Syrische taalkundige, waarvan niemand de ware identiteit kent en die zich verschuilt achter het pseudoniem Christoph Luxenberg, beweert dat de Koran niet in het Arabisch werd geschreven maar in het verwante Syro-Aramees. Ook hij vreest voor zijn leven, want Allah zelf heeft immers gesteld dat de koran in het Arabisch is geschreven. Wie dat ontkent pleegt blasfemie. Toen Newsweek enkele jaren geleden een artikel over de theorie van Luxenberg publiceerde, werd het prompt verboden in een aantal Arabische landen.

Toch zijn de bewijzen dat niet Allah, maar Mohammed de auteur van de Koran is, overweldigend. Als we de Sira, de biografie van Mohammed geschreven door Ibn Ishaq in de achtste eeuw, lezen, valt het op hoe Allah vaak met teksten kwam die direct inspeelden op Mohammeds politieke, seksuele en hebzuchtige verlangens. Je moet blind zijn om niet te zien dat Mohammed een opportunist was die de teksten aanpaste naargelang het hem uitkwam.

Neem het voorbeeld van de zogenaamde Satansverzen. In de beginperiode van de Islam, vond Mohammed weinig gehoor in zijn geboortestad Mekka. Zijn stadsgenoten geloofden niets van wat hij hun vertelde over de zogenaamde boodschappen van Allah. Mohammed, die steun zocht bij de Mekkanen, stond daarom toe dat de moslims zouden bidden tot de belangrijkste godinnen van Mekka. Hij zei dat het dochters waren van Allah. Het waren goede bemiddelaars, aldus de Koran.

Later, toen Mohammed ruzie kreeg met de Mekkanen, herriep hij die bewering. Hij zei dat de boodschap niet van Gabriël was gekomen, maar van Satan. Het is een gebeuren, dat weliswaar in de Sira staat, maar waar islamieten niet graag aan herinnerd worden. Salman Rushie kreeg een fatwa over zich heen voor zijn boek De Satansverzen. De Japanse vertaler van Rusdie’s boek werd vermoord; twee andere vertalers en de Noorse uitgever van het boek ontsnapten ternauwernood hetzelfde lot.

Omdat Mohammed geen gehoor vond bij de Mekkaanse polytheïsten, zocht hij steun bij de joden en de christenen in de stad. Vandaar dat Allah in de beginperiode van de islam met nogal wat vriendelijke teksten voor hen kwam. Maar toen de joden en de christenen Mohammed niet erkenden als Gods nieuwe profeet, begon de Koran hen te bedreigen met hel en verdoemenis. Nieuwe verzen riepen de moslims op met hen de oorlog aan te gaan.

Zo ontstond de situatie dat er nogal wat verzen staan in de Koran die elkaar tegenspreken. De moslims hebben dit probleem opgelost met de abrogatie-theorie: Latere verzen herroepen de vroegere verzen. Maar ook daaraan worden ze niet graag herinnerd. Paus Benedictus beging in 2006 in een toespraak in Regensburg de onvoorzichtigheid te vertellen dat er een verschil bestaat tussen de verdraagzame verzen van de eerste periode, “toen Mohammed nog machteloos was,” en de vijandige verzen van de latere periode. Wildemannen staken prompt kerken in de fik in islamitische landen en vermoordden katholieke religieuzen. De paus bood snel zijn excuses aan.

Mohammed manipuleerde de Koran niet alleen om politieke redenen. Hij deed het ook uit seksuele lust. Toen Mohammed de vrouw van zijn adoptiezoon begeerde, verplichtte hij zijn zoon om van haar te scheiden. Volgens de Arabische incestregels kon hij echter niet trouwen met de ex van een adoptiezoon. Maar ziet, daar kwam Allah met een koranvers (33:37-38) dat hem zei dat hij met haar moest trouwen om op die manier duidelijk te maken aan de moslims dat zij voortaan met de ex van hun adoptiefzonen mochten trouwen.

Mohammed manipuleerde de Koran ook uit materiële hebzucht. Na de overval op een Mekkaanse handelskaravaan bij Badr in maart 624 wilde Mohammed de hele buit voor zich alleen. En daar kwam Allah met een vers (8:1) dat stelde dat de hele buit “voor Allah en zijn apostel” was.

Dit gedoe wekte de achterdocht van Mohammeds klerk, de man die de verzen noteerde die Mohammed dicteerde nadat de engel Gabriel ze openbaarde uit Allahs boek. De klerk werd een afvallige en ging er als een haas vandoor.

Ook hieraan worden de aanhangers van de islam niet graag herinnerd. Maar dat de Koran niet geschreven werd door Allah in de hemel is nu eenmaal de waarheid. De Koran werd door Mohammed verzonnen naargelang het hem opportunistisch uitkwam. Met die waarheid mogen we moslims best confronteren. Want alleen de waarheid leidt tot vrijheid. En als de waarheid is dat de Koran niet het woord van Allah is, hoeft zij ook niet letterlijk te worden genomen.

Geert Wilders

(www.islamcity.nl / 30.04.2012)

Wilders roept moslims op islam te verlaten

NEW YORK – PVV-leider Geert Wilders roept moslims in de hele wereld op de islam te verlaten. Hij doet dat maandag in een speech in New York, ter promotie van zijn boek Marked for Death.

Wilders stelt dat zijn boek geschreven is om mensen te informeren over de ‘totalitaire ideologie’ die de islam volgens hem is. Maar het boek is volgens hem ook een aanmoediging aan vrijheidslievende moslims om de islam de rug toe te keren.

”Ik steun degenen die voor vrijheid in de islamitische wereld strijden volledig. De Arabische, Turkse, Iraanse, Pakistaanse en Indonesische bevolkingen hebben een enorm potentieel. Als zij zich konden bevrijden van het juk van de islam, als ze zouden stoppen Mohamed als hun rolmodel te zien en als ze zich zouden losmaken van de haatdragende Koran, dan zouden ze verbazingwekkende dingen kunnen bereiken”, aldus Wilders in zijn speech.

Geen keus

Hij gaat daarin ook in op de mislukking van het Catshuisberaad vorige week en zijn beslissing om de gedoogsteun aan het kabinet in te trekken. Wilders noemt het een moeilijk besluit, maar zegt dat hij geen andere keus had dan het kabinet ten val te brengen.

”We richten ons nu op verkiezingen op 12 september. Onze campagne zal gaan over de noodzaak om onze nationale soevereiniteit te herstellen, want zonder kunnen we onze identiteit niet verdedigen en niet vechten tegen de islamisering.”

(www.nu.nl / 30.04.2012)