Doc Jazz: “Recht op Terugkeer is het hart van de zaak” (Dutch)

Een interview door de website Oh My Gaza.Vertaling: Musical Intifada Action Committee (MIAC)

Het is mij een eer Doc Jazz aan u voor te stellen, een trotse  Palestijn die een nieuwe betekenis geeft aan hoe bewustzijn en  solidariteit  in de wereld uitgedragen kan worden met betrekking tot de  Palestijnse zaak.

Wat heeft u geïnspireerd om chirurg te worden?

Ik kom uit een familie met veel artsen; mijn eigen moeder is  huisarts. Ongetwijfeld heeft zij me op de een of andere manier  geïnspireerd om een medische carrière na te streven, hoewel ik al vroeg  wist dat ik een voorkeur had voor chirurgie boven iedere ander  specialisme. En na inmiddels al meer dan tien jaar chirurg te zijn  geweest, heb ik er nog steeds geen moment spijt van gehad. Hier voel ik  me het beste bij.

Hoe heeft het geboren en getogen zijn in Nederland uw kijk op Palestina beïnvloed?

Ik denk dat, aangezien Nederland een land is met een extreem  pro-Israëlische bevolking, daar opgroeien mijn vastberadenheid heeft  gesterkt om de Palestijnse zaak uit te dragen. Toen ik een jong kind  was, waren er nauwelijks pro-Palestijnse stemmen in het land. Maar ik  ben opgevoed om trots te zijn op mijn Palestijnse afkomst, en heb mijn  mannetje gestaan in het verdedigen van wie we zijn, en wat onze  aspiraties zijn.

Als je een migrant bent, is daar altijd die eeuwige vraag:”Waar kom  je vandaan?” Antwoorden dat je Palestijn bent is in Nederland nooit  zonder directe gevolgen. Het beïnvloedt je verhouding met vrienden op  school, met leraren op school en docenten aan de universiteit, en zelfs  je positie in je werkomgeving. In Nederland geloven de mensen graag van  zichzelf dat ze rechtvaardig zijn en ruimdenkend, maar als het op  Palestijnen aankomt – of vandaag de dag zelfs Moslims in het algemeen –  is dit niets anders dan een zelfbeeld dat alleen in hun eigen  gedachtewereld bestaat.

Wat mijn kijk op Palestina betreft hebben deze ervaringen me  misschien vastberadener gemaakt om me gedegen te verdiepen in de  geschiedenis van onze zaak, en om te zorgen dat ik er alles over weet  dat nodig is. Ik ben uiteindelijk zelfs vijf jaar lang mediawoordvoerder  geweest voor het bestuur van de Palestijnse Gemeenschap in Nederland  (PGN). Kennelijk heb ik de pro-Israëlische hersenspoeling van de  meerderheid van de Nederlanders opgevat als een uitdaging.

Waar gaat de ‘Musical Intifada’ over?

Toen de strijd tegen Apartheid zijn climax begon te bereiken in de  tachtiger jaren, was de rol van muziek in het uitdragen van die strijd  voor gelijke rechten overweldigend. Zelfs artiesten die nauwelijks enige  politieke interesse hadden wilden er deel van uitmaken; het was ‘in’,  het was ‘hip’, om een nummer tegen racisme te hebben.

Aan het einde van het jaar 2000 schreef ik mijn eerste werkelijk  politieke nummer, ‘Intifada’, en zette het online. Ik zette een website  op en publiceerde het daar, en deelde het met de online community  ‘Ramallah Online’, die vandaag de dag nog steeds bestaat (http://www.ramallahonline.com).  Het werd daar met zo een positieve respons ontvangen, en ook via mijn  website, die ik de ‘Musical Intifada’ noemde, dat ik besloot me te  richten op het schrijven van songs voor de strijd. En toen ik dat deed  had ik een droom in gedachten dat ooit de wereld voor Palestina zou  zingen zoals ze dat ook voor Zuid-Afrika gedaan hadden.

Nou, daar zijn we nog niet. Maar misschien vereist het gewoon meer  doorzetting, meer vastberadenheid, meer tijd. Dit is nog steeds waar ik  wil dat het heengaat, en vandaag de dag ben ik daar verre van alleen in.  Jullie kennen allemaal de geweldige successen van artiesten zoals  Lowkey, OneWorld, Shadia Mansour, D.A.M. en vele anderen. Er is zeer  zeker iets gaande, en we moeten gewoon door blijven gaan totdat het  gebeurt. Deze inspanningen zijn de ‘Musical Intifada’.

Wat voor impact denkt u dat uw muziek heeft op de Palestijnse zaak?

Het recht voor z’n raap meest eerlijke antwoord is: geen! Nog niet,  tenminste. Als u me vraagt of het de potentie heeft om een verschil te  maken, dan zeg ik ja, dat geloof ik wel. Om dat te doen gebeuren heb ik  echter een groter publiek nodig, vooral in de Westerse wereld. Het  overgrote deel van mijn teksten zijn in het Engels, dus het is echt  gemaakt om alle hoeken van de aardbol te bereiken. Momenteel zijn 65 –  70 % van mijn fans Palestijns. Dit is natuurlijk geweldig, maar zij zijn  niet degenen die overtuigd hoeven te worden van de rechtvaardigheid van  de Palestijnse strijd.

Ik geloof dat de combinatie van mijn teksten, ritmes en melodieën de  potentie heeft om mensen binnen te halen die Westerse en andere  achtergronden hebben. Een week geleden kreeg mijn muziek een ‘Music Blog  Award’ van Clickitticket.com, een mainstream Amerikaanse website. Ik  denk dat dit een positieve ontwikkeling is. Het laat zien dat mijn  muziek toegang heeft tot de gedachtewereld van de mainstream.

Hoe optimistisch bent u over vrijheid en rechtvaardigheid voor Palestina?

Het hangt ervan af of u op de lange of korte termijn doelt. Ik denk  dat er veel dingen zijn om ons zorgen over te maken op de korte termijn.  De artikelen die ik op mijn website hierover geschreven en gepubliceerd  heb, geven u een indruk van hoe ik tegen die ontwikkelingen aankijk.  Maar op de lange termijn geloof ik dat het Zionistische project dat ze  ‘Israel’ noemen gedoemd is te mislukken. De waanzin van het racisme zal  hun ondergang zijn. Niet alleen geloof ik dat racisme kwaadaardig is,  maar ik geloof ook dat het een onhoudbare ideologie is. En aangezien  racisme ingebouwd zit in de kern van de fundamenten van de Zionistische  staat, geloof ik dat ze het zaad van de zelfvernietiging in het hart van  die staat hebben geplant toen ze deze oprichtten.

Welke stappen moeten volgens u ondernomen worden voor de bevrijding van Palestina?

Ik geloof dat een van de belangrijkste dingen die wij als Palestijnen  moeten doen, het vasthouden aan onze zaak is. Rechtvaardigheid is ons  sterkste wapen, en dat hebben we volledig aan onze kant. Er is geen  verdediging mogelijk voor ‘Israel’ buiten de ‘logica’ van de macht. Ik  zal die kolonialistische staat nooit erkennen, omdat ik geloof dat  racisme geen erkenning verdient. Wat wij als Palestijnen moeten doen is  onze zaak beschermen, en het hart van onze zaak is het Recht op  Terugkeer. Als we erin slagen om deze vastberadenheid over te dragen aan  de volgende generaties, hebben we het belangrijkste gedaan wat we voor  Palestina en voor de Palestijnse zaak kunnen doen.

We moeten hier duidelijk over blijven in de richting van alle landen  in de wereld, en we moeten nooit vergeten dat de wereld dit Recht op  Terugkeer al erkent, zelfs al faalt de internationale gemeenschap in het  nemen van de stappen die nodig zijn om het in de praktijk te brengen.  We moeten daarom onze steun aan de oproep van PACBI voor een voortgaande  economische, culturele en academische boycot van ‘Israel’ voort blijven  zetten.

Als onderdeel van deze strategie moeten we ook veel energie steken in  het tegengaan van ‘normalisatie’. Normalisatie heeft de gevaarlijke  potentie om alle energie uit BDS (Boycott, Divestment and Sanctions)-  activiteit te halen. We moeten doorgaan met het oproepen tot het  ontmantelen van de Zionistische staat, en de oprichting van een  Palestina dat een land is voor al haar inwoners, ongeacht religie of  ‘ras’. Dit zijn de stappen, en we moeten eraan vast blijven houden met  de klassieke Palestijnse vastberadenheid.

Zijn er gedachten die u verder nog met ons wilt delen?

Ik wil een handreiking doen van solidariteit, dankbaarheid en  bewondering naar alle mensen die zich wereldwijd inzetten voor  Palestijnse rechten. Er zijn er nog zoveel meer die dezelfde gevoelens  delen, en die simpelweg niet de moed hebben om zich erover uit te  spreken. Degenen die deze moed wel hebben kunnen een belangrijke rol  spelen in het activeren van deze ‘stille sympathisanten’. Stel je voor  dat die allemaal van zich zouden laten horen – het lawaai van hun  afwijzing van de Israëlische Apartheid zou oorverdovend zijn. Help ze  daarom een handje, geef hen mijn nummers om hen aan te moedigen. Dat is  waar ik ze voor gemaakt heb!

(www.docjazz.com / 25.10.2011)

Rob Wijnberg: Open en bloot

Terwijl burgers op pleinen over de hele wereld demonstreren tegen het systeem, komen leiders van over de hele wereld bijeen om dat systeem te redden.

De kloof samengevat.

De kiem van die kloof ligt in de jaren 90, toen twee cruciale stappen richting crisis werden gezet: 1) de deregulering van de financiële sector en 2) de privatisering van het publieke domein. Het eerste kwam erop neer dat banken, verzekeraars en speculanten Russisch roulette mochten spelen met andermans geld, terwijl de overheid hun levensverzekering betaalde. Het tweede betekende: minder service voor burgers, stagnerende lonen voor werknemers en fenomenale bonussen voor het management. Ook wel: ‘efficiency’, ‘productiviteit’ en ‘prestatiebeloning’.

Zo ontstond de fantoomeconomie  – gebaseerd op de misvatting dat geld hetzelfde is als welvaart. Terwijl de AEX explodeerde door kunstmatig lage rentes, fictief hoge bedrijfswinsten en uit de duim gezogen koopkrachtplaatjes, werd de publieke sector beetje bij beetje stukgefuseerd, wegbezuinigd en uitbesteed aan lagelonenlanden – beter bekend als ‘marktwerking’, ‘automatisering’ en ‘globalisering’. Het resultaat: een fantoomeconomie too big to fail en een democratie not important enoughto save.

Het is precies zoals Adam Smith het niet bedoeld had: een sociaal vangnet voor de allerrijksten – en een vrije markt voor de verliezers. En het ergste is: Merkozy en Ruttesconi proberen niet eens te verhullen dat ze dit systeem willen redden, nee, ze doen het open en bloot. In plaats van een noodfonds voor spaarders en AOW’ers op te tuigen, herkapitaliseren ze de banken met belastinggeld en boeken ze de verliezen af op de pensioenen; in plaats van banken te splitsen en bonussen te beperken, versterken ze het IMF en verhalen de kosten op de studiefinanciering en het pgb; in plaats van het democratisch tekort tegen te gaan, organiseren ze spoeddebatten „zonder al te veel te kunnen zeggen” – door spindoctors ook wel ‘leiderschap tonen’, ‘vertrouwen herstellen’ en ‘verantwoordelijkheid nemen’ genoemd.

Gelukkig voor hen spiegelen de demonstranten zich aan het Tahrir-plein in Egypte. Ze hadden ook voor het Libische model kunnen gaan.

(www.nrcnext.nl / 25.10.2011)

Conferentie:”Zijn Wij nog één?”

Tijd
zaterdag 29 oktober · 17:00 – 19:30

Locatie
Moskee Omar al Farouq Winterboeidreef 4 3561 HX Utrecht


Gemaakt door:

Meer informatie
Beste broeders, zusters en symphatisanten,

Wil jij wat betekenen voor het vergeten land en haar inwoners?

In samenwerking met Moskee Omar Al Farouq zal stichting al-Quds Acharif op zaterdag 29 oktober om 17.00 uur tot 19.30 een conferentie organiseren over al-Quds met als thema: ”Zijn wij nog één?”

In hoeverre kunnen wij iets betekenen voor al-Quds en haar inwoners? Hoe kunnen wij, als bewoners van een welvarend land als Nederland, iets betekenen voor de broeders en zusters in al-Quds? Het is onze plicht om onze broeders en zusters te helpen op een manier die binnen onze vermogen ligt. Wat hebben de inwoners van al-Quds nou nodig en hoe kunnen wij hen hierin ondersteunen?

Tijdens de conferentie zal Sheikh Ekrima Sabri – een geleerde in al-Quds- via telelink de kwestie toelichten. Wij kunnen allemaal onze steentje bijdragen! Dus wees welkom en neem al jouw naasten mee!

Wij hopen je dan graag te zien.

What they told the Palestinian ~ by @docjazzmusic

Do you want to know what they told the Palestinian?

First, they told the him he did not exist. Then they told him he wasn’t Palestinian, just Arab. In the mean time they were spending a lot of effort on brainwashing the remaining Arabs that they weren’t Arabs, but Jordanians, Iraqis, Saudis, Egyptians, Libyans and Yemenis.

Then they told the Palestinian his land was a complete desert until they turned it into a green garden. They ignored the fact that the vast majority of Palestinians are farmers from generation upon generation, and that you can’t farm a desert.

They chased the Palestinian from his farm, and told him he was not a farmer but an Arab bedouin, and could therefore just as well live in a refugee tent.

They told the Palestinian they killed his father because he was ‘standing in the way of progress’ – he refused to leave his home and farmland, after all. They told him they killed his mother so that she would not bear more children. They told him they killed his brother because he threw a stone at them, and that they killed his sister because she violated a curfew when she was walking home from school.
They told the Palestinian that he was genetically and culturally prone to violence. They said this while they were beating him up with the butts of their rifles.

They told the Palestinian he could not get a permit to build a home for his family on his own land, and they said this while they were building homes for Jews on his land.

After he spent fifteen years of his life savings and built a home to give shelter to himself, his wife, and his kids, they came with bulldozers and razed the home to the ground. They told the Palestinian that he did not have a permit, and that his home was illegal. The Jewish homes they built on his land according to them were legal, even though they had stolen the land by force to build those.

They told the Palestinian that he was a barbarian, and that they were civilized. They added that human rights were just an invention of other civilized nations that did not apply to them.

They told the Palestinian that they wanted to make peace, while they not only continued waging war, but also continued to steal more land, build more Jewish homes on it, and placed checkpoints between every village and the other. They also built a huge prison wall around all remaining Palestinian-inhabited areas. This way, they broke the Palestinian’s economy, and then said that an economically viable Palestinian state was simply impossible.

They told the Palestinian that the was uneducated, and then closed his schools and universities for months in a row.

They pulled the Palestinian from his bed, and took him to jail. He asked why he was imprisoned, and they said the military judge would tell him. He never got to see the judge.

They told the Palestinian he was a terrorist. Then they told him he was an ‘anti-Semite’. He said ‘I can’t be, I am a Semite myself’. They told the Palestinian that you have to first be human to be a Semite, and that since they were the ‘Chosen People’, they would decide who is a Semite and who is not.

They told the Palestinian many more things. The things mentioned above were only the least ridiculous things they told him.

What they failed to understand, is that there is barely any Palestinian left who gives a damn what they say. After all, no matter what nonsense we are told, we know who we are, we know where our home is, and we shall liberate it and return.

(occupiedpalestine.wordpress.com / 25.10.2011)

Fuel depot blast in Sirte kills 100 – commander

A fuel tank exploded in Gaddafi’s hometown Sirte killing more than 100 people less than a week after the deposed despot was captured and killed there, a military commander said today.

“There was an enormous explosion and a huge fire. More than 100 people were killed and 50 others wounded” in yesterday night’s blast, National Transitional Council commander Leith Mohammed told AFP.

He said the scene was “a heart wrenching spectacle with dozens of charred bodies.”

(www.timesofmalta.com / 25.10.2011)

Europese banken zijn failliet

Willem Buiter, de hoofdeconoom van de bankreus Citigroup, is scherp. ‘De Europese banksector is failliet. Maar de politici snappen het gewoon niet en zitten nog altijd in de ontkenningsfase’, waarschuwt hij. ‘Dit stopt niet met Griekenland. Deze crisis is een sneeuwbal die steeds groter wordt en steeds sneller zal rollen.’

Willem Buiter, geboren in Den Haag, is een eigenzinnig econoom. Zijn analyses zijn messcherp, provocerend en baden vaak in sarcasme. ‘Dat Griekenland nog meer moet besparen? Dat is makkelijk gezegd. Wat ga je doen, troepen naar Athene sturen?’

Iedereen krijgt van Buiter een veeg uit de pan. De Europese banken zijn failliet, de politici zijn incompetent en de financiële toezichthouders in Europa zijn ongeloofwaardig en nationalistisch.

Volgens Buiter zijn de banden tussen de financiële toezichthouders en de nationale bankreuzen in Europa veel te nauw. Daardoor werden de problemen bij de Europese banken de voorbije jaren in de doofpot gestopt en werd er kostbare tijd verloren.

De politici moeten de schuldencrisis nu snel en doortastend aanpakken. Er is geen andere uitweg meer. Maar veel hoop op een snelle oplossing voor de schuldencrisis, heeft Buiter niet. ‘Er is een ontstellend gebrek aan visie en daadkracht bij de Europese politici. Ze snappen het niet.’ Sterker nog, ze willen het zelfs niet snappen. ‘Ze zitten nog altijd in de ontkenningsfase.’

Als voorbeeld verwijst Buiter naar de Europese Centrale Bank (ECB), die er in de toelichting van het laatste rentebesluit nog altijd van uitgaat dat enkel Griekenland een faillissement riskeert. Volgens Buiter is dat het bewijs dat de centrale bankiers in Frankfort nog altijd geen rekening houden met besmetting naar andere eurolanden.

‘Ze gaan er bij de ECB nog altijd van uit dat ze Griekenland van de rest van de eurozone kunnen isoleren. Dat is nonsens natuurlijk’, gaat Buiter in de aanval. ‘Dit stopt niet met Griekenland. Portugal en in mindere mate Ierland zullen volgen. Deze crisis is een sneeuwbal die steeds groter wordt en steeds sneller zal rollen.’

Sinds deze zomer liggen ook grote landen zoals Spanje en Italië onder vuur, maar daar zal het niet bij blijven. ‘Ook de rentespreads van Frankrijk en België lopen gevaarlijk snel op. En als ik kijk naar de geconsolideerde banksector van Oostenrijk, doet me dat sterk denken aan de situatie in Ierland.’

Om de dodelijke sneeuwbal te stoppen, zijn dan ook ingrijpende maatregelen nodig. Volgens Buiter kan dat alleen met een ‘big bazooka’: een groot pakket maatregelen die de schuldencrisis moet stoppen. Maar veel hoop dat Europa nu al naar dit soort financiële superwapens gaat grijpen, heeft de hoofdeconoom van Citigroup niet.

(zaplog.nl / 24.10.2011)

Israeli military covers up evidence showing Eilat attack was not carried out by Palestinians

After a shooting attack on an Israeli bus and truck two months ago which killed five civilians and three soldiers, Israeli military officials immediately claimed that a Palestinian resistance group was responsible. But an Israeli military investigation revealing that the attack was carried out by Egyptians, not Palestinians, has been ‘embargoed’ by the military.


Military spokesperson Avital Leibovitz (image from salem-news.com)

Although the results of the investigation were quietly released by the military last month, they have published no details, and have refused reporters’ requests for more information. An article verifying the results of the internal investigation showing no Palestinian involvement in the attack was published last week in the Israeli daily Yedioth Ahranoth, with information from a ‘leaked’ document showing the conclusion of the investigative team.

Publicly, military spokesperson Lt. Col. Avital Leibovitz has refused to comment on the leaked document, and has continued to perpetrate the military’s original claim that the attackers were from Gaza, despite conclusive evidence to the contrary.

Israeli columnist Yossi Gurvitz, with 972Mag, wrote on Sunday, “This looks like a conspiracy to cover up the fact that the Defense Minister misspoke, and that as a result, an attack on Gaza took place, which led to a counter-attack, which in turn led to an escalation, in which an Israeli citizen (and 27 Gazans) died.”

Israel’s ‘revenge attack’ on Gaza following the Eilat murders involved air strikes, ground invasions and cross-border artillery shelling that killed 27 Palestinian civilians, including two young children.

(www.imemc.org / 24.10.2011)

Owner: Israel to confiscate Beit Jala land for wall

BETHLEHEM (Ma’an) — Israeli forces issued a military order on Sunday to confiscate 37,000 square meters of private land from near the Cremisan Monastery in Beit Jala.

One of the landowners told Ma’an that Israeli forces handed confiscation warrants to him and other farmers on Sunday evening. The land slated for confiscation is used for agricultural cultivation, he said, adding that Israel is annexing the area to construct the separation wall.

Land owners submitted a complaint at the civil administration office in Etzion but it was rejected, the land owner said.

Israel began constructing the separation wall in 2002. It stated that the wall was necessary for security purposes after a number of Palestinian suicide attacks within Israel during the second intifada.

When the 435-mile barrier is complete, however, 85 percent of it will have been built inside the occupied West Bank.  In 2004, the International Court of Justice ruled that the separation wall was illegal and “tantamount to annexation.”

Villages affected by land confiscation as a result of the wall regularly demonstrate as part of a grassroots movement to counter the loss of land and fragmentation of community life.

Walaja village, near Bethlehem, and the villages of Nilin and Bilin near Ramallah, are the most well known examples of regular non-violent protests against the separation wall, although villages across the West Bank resist the annexation of land through popular protest.

(www.maannews.net / 24.10.2011)

FBI Crime Maps Now ‘Pinpoint’ Average Muslims


It started out as a crimefighting tool. But over the years, an FBI effort known as “geo-mapping” evolved into something more
expansive — a method to track Muslim communities, without any suspicion of a crime being committed.

Last month, Danger Room revealed that the FBI was training its agents that religious Muslims tended to be “violent” and that Islamic charity is merely a “funding mechanism for combat.” In response, both the FBI and the Justice Department promised full
reviews
of their training materials. But the geo-mapping effort indicates that the FBI may have more than just a training problem: The suspicion of ordinary Muslims promoted in those lectures may be spilling over into its counterterrorism tactics.

Last week, the American Civil Liberties Union acquired some of the FBI geo-maps (.pdf), like the one pictured after the jump, through a Freedom of Information Act lawsuit. Although many of the maps are heavily redacted, they represent the first public confirmation that the FBI compiles maps of businesses, community centers and religious institutions in ethnic enclaves around the United States.

The ACLU — where, full disclosure, my wife works — blasted the mapping effort, and in an interview with the New York Times,
FBI agent turned ACLU attorney Mike German tied the maps to the incendiary anti-Islam trainings first revealed by Danger Room. Agents who received the briefings might be “predisposed to treating everyone from a particular group as suspect,” German said.

In response, the FBI issued a nuanced defense of its geo-mapping efforts. While pledging that the FBI “joins the ACLU in opposing racial or ethnic discrimination,” an FBI statement said that “[j]ust as putting push pins on a map will allow a local police chief to
see clearly where the highest crime areas are, combining data that is lawfully collected into one place allows connections to be identified that might otherwise go unnoticed.”

Except FBI geo-mapping isn’t just aimed at tracking criminals. Over time, the maps’ rationale shifted from representing crime scenes to displaying the patterns of life in minority neighborhoods. In other words, the pushpins on the new FBI geo-maps indicate where people live, work, pray, eat and shop, not necessarily where they commit or plan crimes.

 

In 2004, a self-professed “visual learner” in the FBI’s Philadelphia field office, Special Agent Bill Shute, set out to prove a hypothesis. Shute took arrest reports from local cops and court records and plugged it into some off-the-shelf Microsoft mapping software (probably MapPoint) to create a visual display of where crimes occurred on his turf. His theory: If he pounded the pavement in those areas, he’d find informants who’d help him close cases. Shute called his pet mapping effort Project PinPoint.

If you ask the FBI, PinPoint was a resounding success. “The program led agents to arrests in the separate slayings of a city police officer and a 9-year-old,” according to a 2007 bureau account. “In the days after the multiple shootings at the Southwest Philadelphia bar in July, it helped identify potential witnesses and assisted with the recovery of the murder weapon.”

It shouldn’t be surprising: The effort isn’t dissimilar to New York City’s vaunted CompStat program, which displayed crime patterns to inform cops what parts of the city required more police work. Within a year, the FBI’s counterterrorism branch got in on the PinPoint action.

Deputy counterterrorism chief Willie Hulon told a congressional panel in 2004 that a massive FBI database called the Investigative Data Warehouse would collect and disseminate the maps amongst FBI agents and partner police forces across the
country. “These tools allow FBI agents and analysts to look across multiple cases and multiple data sources to identify relationships and other pieces of information that were not readily available using older FBI systems,” Hulon testified.

In December 2008, however, the FBI loosened restrictions on just what “other pieces of information” those maps could collect. Its revised master plan for operations, known as the Domestic Investigational Operations Guidelines, subtly shifted the targets of those maps — from displaying criminal data to displaying data on the communities in which suspected criminals might live.

If, for example, intelligence reporting reveals that members of certain terrorist organizations live and operate primarily within a certain concentrated community of the same ethnicity,” the revised guidelines read, “the location of that community is clearly valuable — and properly collectible — data.” (.pdf)

Danger Room asked the FBI about those maps a full year ago, before any of them had become public. We received a generic statement that read, in part: “In order to become an intelligence agency, the FBI cannot be content to wait for people to tell us about potential threats. Part of being proactive is making efforts to ‘connect dots’ to find previously undetected criminal and terrorist threats. Geospatial mapping is not nefarious.”

Tell it to Salam al-Marayati. The president of the Muslim Public Affairs Council, one of the U.S.’ most influential Muslim organizations, Marayati wrote a Los Angeles Times op-ed warning that anti-Muslim efforts like the FBI training manual were a nightmare for counterterrorism. Such training will “undermine the relationship between law enforcement and the Muslim American community,” wrote Marayati, who referenced Danger Room’s stories on the subject. The maps can’t be helping.

Last week, at a civil rights conference, Deputy Attorney General James Cole reiterated what Danger Room first reported: that the Justice Department will “re-evaluate their training efforts in a range of areas, from community outreach to national security” to scrub out Islamophobic instructions. Already, anti-Muslim authors formerly taught by the FBI, like Robert Spencer, one of the
ringleaders of opposition to the so-called “Ground Zero Mosque,” are crying censorship. But Cole didn’t indicate whether the relaxed rules on mapping “ethnic communities” will come under review as part of that scrub.

(www.wired.com / 24.10.2011)

As settlers disrupt olive harvest, Israeli officer declares: “I am the law, I am God.”

Intimidation of Palestinians in the Israeli-controlled H2 section of Hebron continued today as the Israeli military and settlers harassed Palestinians and international observers as they attempted to pick olives on their land in Tel Rumeida.

Around 40 students from different Palestinian universities marched onto the land at 11AM Saturday morning and began to pick olives along with local families, activists from Youth Against Settlements (YAS) and international observers.

At 12:30 PM the Israeli police confiscated identity passes for 20 Palestinians and, whilst checking their details, forced the group to stand together and individually filmed their faces.

The police declined to justify their actions, only insisting that they had a right to check the details of those present.  The Israeli military became increasingly belligerent as protesters challenged the legality of the actions and began to push and shove Palestinians and international observers.  After around 20 minutes the police returned the passes and allowed the detained Palestinians to leave.  They then ordered international observers to leave the olive groves or be arrested, claiming that the Palestinian-owned olive grove is “Israeli land” and that it was illegal to be on the land and “illegal to be in a group.”

Rafi Dagan, an Israeli commanding officer, stated “I am the law.  I am God” when asked to explain why he was flouting Israeli law by forcing people to leave Palestinian land under threat of arrest, without any paperwork to show that it was a closed military zone.

Earlier in the day, Israeli soldiers had pushed photographers attempting to document the olive harvest and confiscated an international observer’s passport for several minutes.  Under Israeli law, passports may be shown to the Israeli military but it is illegal for them to be taken away.  The Israeli military also briefly detained a young Palestinian man, apparently for running through the olive groves with a Palestinian flag, although he was released after around 10 minutes.

When the Palestinian flag is criminalized by Zionists – Click here for more images

In addition to intimidation by the military, Israeli settlers arrived on the Palestinian land within minutes of the olive harvest beginning and began to harass people picking olives.  A group of around 10 settlers gathered in the lower olive groves in Tel Rumeida at 11:55am where Palestinians were busy picking olives.  Baruch Marzel, a prominent extremist settler, stood on a Palestinian flag in an obvious attempt to provoke olive harvesters.  The military intervened as anger flared between the two groups and sent settlers back to their settlement.

Badia Dwaik, 38, is the Deputy Coordinator of Youth Against Settlements, a nonviolent Palestinian group campaigning against Israeli settlements.  He stressed that olive harvesting in Tel Rumeida is not just about economic necessity; it is a form of political defiance and a way to “confirm our existence and to encourage the people to resist”.

The Palestinian land in Tel Rumeida is surrounded by four illegal Israeli settlements.  A Palestinian educational centre overlooks steep, dusty terraces to the south which contain around 200 olive trees.  The centre, established in 2006 after the building was reclaimed from Israeli military control, and the olive groves below have been subject to repeated attacks and incursions by settlers in recent years.  Anti-Palestinian graffiti and the Star of David is clearly visible under fresh coats of paint on the walls at the back of the building, only metres away from a settlement.

The olive groves contain around 200 olives trees and olives were picked on around 70 trees today.  Badia Dwaik lamented the poor quality of the olives and the sparse fruit on many of the trees, saying that Palestinians are often unable to tend the land for fear of settler attacks.  There is also a chronic shortage of water in Hebron and the owners of the trees are denied permits to dig the land. For example, the YAS reported having problems with water circulation for three days and discovered today that the water lines had been deliberately cut.

According to Badia Dwaik, the YAS intend to continue picking the olives in the coming weeks as “people are scared to come and pick olives alone.  And it gives a message: we will continue and never give up.”

(palsolidarity.org / 24.10.2011)