Israel okays occupied Jerusalem district for police, army


Israel is pushing ahead with a plan to build a new neighborhood for retired police and soldiers in annexed East Jerusalem, with the land now being marketed to potential developers, Peace Now settlement watchdog said.

Peace Now spokesperson Hagit Ofran told AFP that the plan for a new neighborhood near the Palestinian district of Sur Baher was finally approved in July, with the Israel Land Administration releasing the land for development last week.

“The project has been approved since July,” she told AFP, explaining that the ILA’s decision to market the land meant the project “can now be implemented.”

“Now they need to get building permits,” she said, referring to potential buyers, adding that the process could take “some months.”

Ofran said the 180 new homes would be reserved for retired police officers and soldiers, meaning that Palestinians, who do not perform military service, would be excluded.

“The intention to sell it only to military and security veterans is one of the ugliest things,” she told AFP.

“When a residential neighborhood is finally built between two Palestinian neighborhoods, they make sure that [the Palestinians] cannot take advantage of it,” she said.

Approval of the plans was linked to the upcoming January elections called by Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu, she charged.

“The Netanyahu government is trying to exploit every available minute before the elections, in order to establish facts on the ground,” she said.

It was the latest attempt to push forward with Israeli construction in the city’s largely Arab eastern sector.

Last week, the housing ministry said it was to publish tenders for 607 units in Pisgat Zeev, a settlement neighborhood in the northern part of East Jerusalem.

And on October 18, Israel granted final approval for the construction of 800 homes near Gilo in the southern sector of East Jerusalem.

Israel captured East Jerusalem along with the rest of the West Bank during the 1967 Six-Day War and later annexed it in a move not recognized by the international community.

Israel considers the entirety of the city to be its “eternal, indivisible” capital, and does not view construction in the eastern sector as settlement activity.

The Palestinians, however, believe East Jerusalem should be the capital of their future state and are fiercely opposed to the extension of Israeli control over the sector.

( / 29.10.2012)

West facilitates occupation of Palestine: Analyst

Interview with Mr. Jamal Jum’a, Stop the Wall Campaign, Ramallah.

Unfortunately the international community, and here I’m talking about the official one, is supporting Israel in spite of all that they are doing in the West Bank that is against international law; against regulations for their basic human rights; and the whole humanitarian law and United Nations resolutions. In spite of that they are still supporting Israel. They are facilitating even the occupation and they are participating in the occupation in the West Bank.”

A decade has passed since construction began of a multi billion dollar separation wall from the West Bank by Israel that remains unfinished, mired in political debate.

Press TV has interviewed Mr. Jamal Jum’a, Stop the Wall Campaign, Ramallah about the changes since the installation of the 500-800 kilometer wall.

He also comments on the recent EU ACAA agreement that permits Israeli pharmaceutical products to bypass testing before entering the EU marketplace

The following is a rough transcription of the interview.

Press TV: Has anything changed since 2002 when the wall was erected?

Jum’a: Yes, since 2002 everything has changed here. Israel was able to change the whole geo-political map of the West Bank. What you would see in 2002, you don’t see it now. Now you see 800 kilometers of walls besieging the Palestinians in 40 percent of their land in the West Bank.

The wall launched on the Palestinian peoples’ lives now in so-called ‘Area C’ that Israel want to annex by this wall in what they call the strategic plan for Israel 2020, which has been declared in its conference, which is now almost in a year’s time for the implementation of this plan.

The situation now of the Palestinian lives in all aspects is different. Now there are checkpoints controlling Palestinian life. There are checkpoints on Palestinian product and the movement into areas between each other. There is no border whatsoever with any country around the world, everything is controlled by Israel and has to pass through their procedures.

So, what we have now is a real apartheid system on the ground where Israel is controlling everything in it. The rest of the West Bank, with 60 percent population, is under the settlers ruling – And they are the masters in that area controlling everything: launching attacks on the Palestinians, dividing the rules between them and the military, the Israeli military occupation and the Israeli government plan. Everyone is taking their part in the plan that is aimed at the ethnic cleansing of Palestinians from that area.

Press TV: So, if this is so clear-cut in your opinion, why hasn’t the international community done anything to try and at least scale things back, if not stop the wall entirely?

Jum’a: Unfortunately the international community, and here I’m talking about the official one, is supporting Israel in spite of all that they are doing in the West Bank that is against international law; against regulations for their basic human rights; and the whole humanitarian law and United Nations resolutions. In spite of that they are still supporting Israel. They are facilitating even the occupation and they are participating in the occupation in the West Bank.

Unfortunately, in spite of all that is going on in the West Bank and all the violations that they admit, the European Union for example is admitting these violations – in spite of this they are upgrading their relations with Israel, designing new commercial agreements with Israel.

That’s unfortunate, that’s like contradicting totally what they are talking about for promoting peace in this area; from democratically in their own values encouraging this region to be.

What they are calling for of having peace in this region and what they are doing is totally contradictory. It is making the situation much more difficult, making peace impossible here and promoting bloodshed and war as Israel is deciding to be an apartheid state controlling Palestine and the Palestinian people forever.

And launching attacks and wars on their neighbors like on the Arabs, neighbors like Lebanon and threatening to attack Iran that could burn the whole region.

Press TV: But in the midst of all of this Israel maintains that this is a security concern. They cannot operate unless there is some kind of security, which this wall offers. What’s the perspective on that from your end?

Jum’a: There is no security whatsoever that the wall is providing. This wall is just like promoting the violence. When people had been jailed and locked in a 9 meter high wall that controls the Palestinian people, confiscates their land and separates them from their neighbors and relatives and from the world. This is what promotes the violence if they want to call it violence.

Palestinians will not accept to live as slaves in these circumstances and in these ghettos that they are developing around the Palestinians. And they built this wall around 2005 and Gaza has been encircled by not just walls, but one wall after another and one security zone after another. What did this do? Did this provide for Israel’s security?

Security is not achieved by walls; it is not achieved by enslaving people and controlling people and oppressing them. It is achieved by reconciliating with the people and giving back the rights to the people; releasing the prisoners from their prisons; giving back the land that they confiscated; allowing the Palestinian people to have self determination and end the occupation.

This is what brings security, it is not in any way controlling more of the people that are sort of defying the occupation here.

Press TV: Do you think now that it has gone too far that the wall can actually be dismantled because a lot of money has been spent on this?

Jum’a: The wall is the main part of the occupation now. We can’t talk about the wall without dismantling the occupation. This is how Israel set the situation. They are hiding behind the wall now and they want to make it defacto borders controlling the Palestinian people not separating them from them (Israel), but controlling them and their life.

Just dismantling the wall is dismantling the occupation and Israel made it impossible for the Palestinians to have their own state so the Palestinians will continue their struggle in order to get rid of the occupation and racism and the racial discrimination as against them and against their people… and also they will continue their struggle for the right of return for their people since now for over 64 years they have been asking for around the world.

Palestinians will not give up their rights and Israel can’t hide behind their wall and pretend that they are working for their security. They are not working for their security, this is a colonial project aimed at controlling the whole of Palestine from the sea to the river and controlling once and for all the Palestinian people in their land, locking them in reservations in the mountains of the West Bank.

( / 29.10.2012)

OPENING RECEPTION: Guardians of the Mosque, African Palestinians of Jerusalem

Guardians of the Mosque: African Palestinians of Jerusalem

Photography by Andrew Courtney

Opening reception:
Friday, 9 November 6:00 – 8:00 p.m.

The African Palestinian community of Jerusalem lies in the heart of the Muslim Quarter of the Old City. This Palestinian community traces its background through its oldest members to Muslim pilgrims who came to Jerusalem from Chad, Sudan, Nigeria, and Senegal generations ago. Throughout history, holding the keys to the Islamic holy sites, they have been called “The Guardians of the Mosque.” Even today, some men and women hold jobs as bodyguards or with the Palestinian police.

Fifty families live in apartments on both sides of one of the access streets to the Dome of the Rock and the Al Aqsa Mosque. These apartments were built in the fourteenth century Mamluk era. During the following centuries of Ottoman rule, until 1918, they were used as prisons.

The African community in Jerusalem today has connections to family living in Jericho and other areas of the West Bank and Gaza. African Palestinians continue to be active in the resistance process for the Palestinian national struggle and many have been political prisoners in Israeli jails. Others are active with the Palestinian Authority. The African Palestinian community is known for perseverance and resilience in the face of the oppressive Israeli occupation. Traditional values and customs are meeting more modern behaviors within one generation as the African community makes new ties to Africa, to the other Africans in Israel and Palestine, and hopefully to people in the United States.

9 November — 1 December 2012
At The Jerusalem Fund Gallery

( / 28.10.2012) 

Factions want re-count after Bethlehem vote

BETHLEHEM (Ma’an) — A group of Palestinian factions is calling for a recount of votes from Saturday’s local elections in Bethlehem, the five parties said Friday.

The Popular and Democratic Fronts for the Liberation of Palestine, the Palestine People’s Party, the Palestinian National Initiative and the Abu Nidal Organization are signing the challenge.

The groups said the election process was not conducted in a transparent way in Bethlehem, and they accused the Central Elections Commission of extending the nomination period later than planned.

They also said that in Bethlehem the counting process was in violation of elections law.

The factions called on the Palestinian Authority to recount the votes in accordance with the law.

( / 28.10.2012)

Reisverslag olijvenplukreis Palestina 12 tot 21 oktober 2012

De vicieuze cirkel
De Duitsers deden het de Joden aan. De Joden doen het de Palestijnen al meer dan 66 jaar aan. Sommige Palestijnen beginnen het nu elkaar aan te doen. En zo gaat alle pijn, al het lijden, al het negatieve rond. Gaat lekker zo. Met dank aan de voormalige slachtoffers die de vicieuze cirkel van onderdrukking niet stoppen.

´Sir can you tell me how to get to Jerusalem
‘Cause I have kinda lost my way
Sir will you help me get there as fast as I can
Tomorrow might be too late.´
– Anouk

Omdat ik het verschrikkelijk vind dat de Palestijnen langzaam maar zeker uit hun eigen land worden verdreven, omdat ik het een ramp vind dat we in ons tijdperk een nieuwe muur gebouwd zien worden toen we net de muur in Berlijn hadden zien vallen en omdat ik het treurig vind dat de wereld niet langer lijkt te geven om wat de Zionistische klootzakken met de Palestijnen doen, dacht ik dat het een goed idee zou zijn om naar Palestina te gaan en daar zelf te zien hoe de situatie is. De organisatoren gaven een presentatie in Amsterdam en ze leken mij goed genoeg georganiseerd om hen het kleine bedrag van $650,- te betalen en 11 dagen onder hun bezielende leiding olijven te gaan plukken in het land dat zij beloofden. Zelf de bezetting eens te ervaren met de veiligheid van een Nederlands paspoort op zak. Dat wel.

´This is not just a war over stolen land,
Why do you think little boys are throwing stones at tanks?
We will never really know how many people are dead,
They drop bombs on little girls
while they sleep in their beds,
Don’t get offended by facts, just try and listen,
Nothing is more anti-Semitic than Zionism.´
– Lowkey
Zelfs als je alleen maar zegt dat je van plan bent naar Palestina te gaan geeft uitgesproken reacties. Mensen durven amper verder te vragen. Men schrikt ervan. Plotseling zien ze je in gedachten stenen gooien, in een bus stappen met een gordel met explosieven om, raketten afschieten naar Joodse kindjes. Mensen hier hebben het rare idee dat Palestina onveilig is En dat is het zeker niet. Ik heb gereisd in Noord Amerika, door heel Europa, uitgebreid in India, ik woon in Amsterdam en Palestina is niet gevaarlijker dan die landen. Het is vervelend om door checkpoints te moeten gaan en te zien hoe de autochtone bevolking wordt gesard terwijl jij als tourist door mag lopen. Het is schandalig om te zien dat er olijfbomen dood zijn om de simpele reden dat de boer niet toegelaten wordt tot zijn boomgaard of omdat bezetters geprobeerd hebben een gestolen olijfboom van honderden jaren te herplanten op hun gebied. Wat betreft de beeldvorming van de Palestijnen: meer Palestijnen worden vermoord door Israëliërs dan omgekeerd. Ik maak geen grapje. Deze cijfrs komen van de organisatie B’Tselem:

29 september 2000 t/m 28 februari 2011 In de bezette Palestijnse gebieden In Israël
Palestijnen gedood door Israelische leger/politie 6.338 69
Palestijnen gedood door Israelische burgers 50 3
Israelische burgers gedood door Palestijnen 246 497
Israelische leger/politie gedood door Palestijnen 252 90

´Oh Jerusalem Getting tired of you doing this to me I’m gonna hit you if you say that to me One more time.´ – Sinead O´Conner

Dag I: aankomst: Vrijdag 12 oktober 2012 
Ik kwam aan met de goedkoopste vlucht die ik had kunnen vinden. Pegasus bedankt. Er was een mooie zonsondergang toen we een tussenstop hadden in Istanboel. 5 andere deelnemers zaten op dezelfde vlucht. Ik deed net alsof ik ze niet kende, vooral de 3 Marokkaanse meiden die vast en zeker uitgezet zouden worden bij aankomst in Tel Aviv. Natuurlijk bleken juist die 3 geweldig te zijn en ik hoop vrienden voor het leven met ze te blijven. Ik had hoge verwachtingen van de Israelische beveiliging: de Mossad zou toch wel weten met wie ik in Nederland in contact sta. Maar blijkbaar geven ze niet om nobodies zoals mij. Ze wisten niet eens dat ik in 1990 al in Israel was geweest met mijn vader. Ik werd anderhalf uur opgehouden in Gen Gurion omdat ik een delftsblauwe vaas vol pepernoten had meegenomen las cadeautje voor mijn gastgezin. De idioten die de scanner op het vliegveld bedienden legden geen verband tussen het feit dat ik 101 cadeautjes bij mij had en mijn verklaring dat ik geen mensen ken in Israël. Dombo´s. Ze testten mijn vaas op drugs en waren tevreden met het resultaat. De douanebeambte vond de klompjes met koelkastmagneetjes zelfs ´cute´. Met David uit het Verenigd Koninkrijk en Heleen uit Haarlem werden we naar Beit Sahour gereden, een dorpje nast Bethlehem. We kwamen langs de beruchte Ofer gevangenis, waar zo veel Palestijnse gevangenen worden vastgehouden zonder aanklacht en zonder rechtelijke bijstand. Waar in onze geschiedenis hebben we eerder van dat soort misdaden gehoord, Israel? De nachtelijke hemel was zwart als de toekomst eruit ziet voor de palestijnen. Alleen was het een stuk warmer dan de behandeling die de Palestijnen krijgen van de Israëliërs. En de sterren waren zichtbaar. Zeker op de stukken weg waar de straatverlichting uit was. Israël is half zo groot als Nederland. Je bent zo aan de andere kant van het land.

Day II: settelen: zaterdag 13 oktober 2012 
Ik werd wakker in een klein eenpersoonskamertje in Hotel Sahara. Ik nam een korte douche omdat water zo verdomde schaars is in het bezette Palestina. Als je poept in Palestina, moet je de prullenbak gebruiken voor je w.c.-papier omdat de riolen geen w.c.-papier aan kunnen. Nou ja, ik ben vakanties gewend in een land zonder w.c.-papier, dus kom maar op!
Pas in de ochtend liepen de drie meisjes uit Amsterdam binnen. Ze waren op Ben Gurion voor vijf en een half uur vastgehouden. De reden? Ze zijn Moslim. Een leuk gebaar van een staat die gesticht is vanwege de vervolging om een geloof. Ze waren ondervraagd over hun familie, email en doel van hun komst.
Een klein ontbijt en een tijd gedraal in de hotellobby waar een grote groep Franse bedevaartsgangers zich ophield. Beit Sahour is een populaire bestemming voor de christenen omdat daar volgens het grote sprookjesboek De Bijbel het veld zou zijn waar de herdertjes de aankondiging kregen van het kindeke Jezus. In de praktijk zijn er 3 velden met deze claim in het dorp. Ik doorkruiste het dorpje met David, die mijn kamergenoot voor de komende anderhalve week bleek te zijn. Aan het einde van de dag werden we beiden naar dezelfde familie gebracht. De familie ontving het geld dat anders naar een hotel zou zijn gegaan.
De familie was aardig. Moeder des huizes werkt in een kliniek als een verpleegster. Van de drie kinderen woonde de jongste nog thuis. Die studeerde psychiatrische verpleegkunde. David en ik verbleven in de kamer die ooit van de oudste zoon was geweest. We kregen een maaltijd van de moeder zelf. Ze was een behoorlijke kookgek. Was erg trots op haar recepten. Ze wilde niet eens Coca Cola thuis hebben: maakte liever d´r eigen sapjes. Ze liet mij zuivelculturen zien die ze in de koelkast brouwde. Er stond altijd wel een pannetje linzen of bonen te wellen op het aanrecht. Of ze was aubergines aan het frituren voor ons ontbijt. Ze vond mijn pepernoten, chocoladeletters en taai-taai echter verrukkelijk. Ik schat dat ze zo´n 2 kilo aankwam ervan.
Omdat de olijfplukgroep uit meer dan 100 mensen bestond warden we in twee groepen gesplitst. Deelnemers uit Japan, Frankrijk, Zweden, Nederland, de Verenigde Staten, België, Australië, Canada. Mijn groep was met name bij particulieren gehuisvest. De andere groep verbleef in hotels. Het aantal van 105 was een nieuw record. Vorig jaar waren er weliswaar 3 groepen, maar het totale aantal deelnemers was lager. Nadat we voorgesteld waren aan elkaar en het programma door hadden genomen gingen de liefhebbers door naar De Tent. Een cool café-restaurant om te ontspannen. ´s Nachts ontdekte ik dat mijn kamergenoot zwaarder snurkte dan ik kon trok.

Day III: zondag 14 oktober 2012
Na het ontbijt, dat er voor mij uit bestond dat ik jam op pita brood at met water en dat voor de meer avontuurlijke disgenoten gebakken courgettes, vlees, olijven en zatar betekende (een mix van kruiden en zout om je brood in te dopen nadat je het in olie hebt gedoopt), gingen we naar de bus. Onze bus vertrok dagelijks om 8.00 AM om ons weg te brengen naar plekken. Deze zondag, terwijl de kerkklokken van Seit Sahoer klonken, gingen we naar Beit Jala om olijven te plukken. Het veld lag midden in het dorp. Een militaire post maakte dat het voor de boer onmogelijk was zijn werk er op een normale manier te doen. Het was kicken om weer eens boompje te klimmen. We lunchten bij het huis van de boer, een stuk verderop. Heerlijke rijst, appels en kippenboutjes voor de carnivoren. En in de middag gingen we naar Bethlehem waar ik de muur voor het eerst zag. Het enige waar de muur goed voor is is voor street art. De Britse kunstenaar Bankski maakte een aantal geweldige werken erop. Hij protesteerde ermee tegen de manier waarop de Israëliërs de Palestijnen behandelen. De slimme Palestijnen hadden direct een winkeltje met reproducties van zijn werk geopend. Maar de muur blijft hoog. 4,4 meter hoger dan de toch al hoge Berlijnse muur. En ik ben bij beide muren geweest. We liepen met de groep door het vluchtelingenkamp. Toen de paus het bezocht, hebben de Israëliërs het beoogde huis en de bewoners erin geterroriseerddoor te dreigen vergunninghen in te nemen en de bewoners te arresteren om maar het huis aan de overkant van de straat te krijgen als huis voor de paus om te bezoeken. Dit omdat op die manier er geen foto´s van de paus bij de muur zouden komen. Omdat de Palestijnen er al zo lang wonen zijn de tenten in echte huizen omgebouwd. Omdat men er alleen voor goed weg mag gaan maar geen recht heeft om terug te komen, wordt er steeds meer in de hoogte gebouwd. Men was bezig om een kunststof watertank omhoog te krijgen naar het dak toen onze groep voorbij kwam. De Israëliërs geven minimaal water aan de Palestijnen terwijl ze het wel onder de Westbank vandaan pompen. Ze verkopen het de Palestijnen voor 3x de prijs die Israëliërs betalen. Israëlische huizen hebben dan ook geen watertank op het dak staan.
Bovendien wordt vuilnis in Palestina niet opgehaald. Wel voor Israëliërs, maar niet voor Palestijnen. Je bent dus wel een Palestijn als het om plichten gaat als vergunningen, pasjes en ontheffingen gaat, maar niet als het om rechten als onderwijs, gezondheidszorg en nutsvoorzieningen gaat. En dus is de boel een zwijnenstal. Overal hopen vuilnis waar straatkatten op zoek zijn naar een smakelijk hapje. In de oude stad had ik een cola op het Pleintje van de Heilige Kribbe (nu een parkeerplaats) terwijl anderen aar de kerk van de geboorte van onze lieve heer gingen. We aren met ons gastgezin. ´s Avonds was er een lazing in de YMCA. Iets met indianen en cowboys. Daarna gingen we naar de Grotto, een bar als een tent met tafels en waterpijpen.

Dag IV: maandag 15 oktober 2012
Na het ontbijt gingen we naar de bus. De bus bracht ons naar Jerusalem waar we de oude stad bezichtigden. Helaas was er niet genoeg tijd voor de Klaagmuur of de Al Aqsa moskee, maar we bezochten wel de gescheiden wijken van de Joden, de Armeniers, de Moslims. Na de lunch kregen we uitleg van Angela, die ons naar een Joodse settlement meenam om ons te laten zien hoe daar het water gebruikt wordt en om ons de treurige verschuiving te tonen van de grens van Israël naar het oosten door de jaren heen. Terwijl we in een Joodse oase stonden met irrigatie voor de bomen en planten, in eenm land dat feitelijk een woestijn is, merkte ik op dat de buschauffeur olijven stond te plukken. Ik begon hem te helpen. En goeie hemel wat waren dat dikke, overrijpe olijven die zwaar in trossen dik aan de taken van de boom hingenTotaal verschillend van de olijven die we gister hadden geplukt. Toen we dachten dat we alles wel zo´n beetje geziern hadden nam Angela ons met haar Duitse assistente mee naar een groep Jahalin Bedoeïenen. De uitzichtloze armoede waarin die mensen leefden raakte een zenuw. Er waren mensen in onze groep die huilden. Ooit de trotse eigenaren van kamelen, nu afhankelijk van de U.N. en van giften van buitenlandse toeristen. We haalden wat geld op in de groep, maar naar mijn mening was dat niet genoeg. Ze hadden hun beesten moeten verkopen in de loop van de tijd om de resterende beesten nog te kunnen voeden. Hun kinderen werden aangevallen door het Israëlische leger dat graag rondjes rijdt in een jeep om de kinderen heebn om ze zo te intimideren. De miniltairen gooiden vanaf de snelweg ook wel zonnebrillen en speelgoed naar de kinderen dat geboobytrapt was. Daardoor hadden al verschillende kinderen ledematen of ogen verloren en sommigen hun leven. Ze moesten mijlen ver lopen om aan water te komen. Ze hadden geen toegang tot de Israëlische snelweg die langs hun armoedige kampement loopt. Ze hadden geen toestemming huizen te bouwen. De school die met buitenlandse hulp was gebouwd wordt regelmatig kapot gemaakt door Joodse colonisten van verderop. Ik heb dit sort uitzichtloze armoede zelfs in India niet gezien. Tuurlijk, in India is er ook armoede, maar dat is volgens castes en niet op religieuze of etnische gronden. Op de een of andere manier maakt dat India superieur aan Israël.

Dag V: dinsdag 16 oktober 2012
Het ochtendprogramma was een bezoek aan een olijvenbomgaard in Beit Jala. We moesten aan de Palestijnse kant het gebied betreden en we werden geacht er aan de Israëlische kant weer af te gaan. Omdat dat blijkbaar door de Hartenkoningin zo besloten was. De valley waar de boer zijn land had werd overschaduwd door hellingen waarop aan de ene kant een klooster lag en aan de andere kant een Joodse settlement. Hoewel de boer genoeg bomen had om weken lang te kunnen plukken, werd het hem niet toegestaan door de Israëliërs om hulp in te roepen van Palestijnse zijde. Blijkbaar zijn Palestijnse plukkers zeer gevaarlijk met hun ladders, lakens, emmers en, uh, hun vingers en zo. Toen we het land opliepen vanaf de bus warden de mongooltjes in hun wachtpost wakker en zagen ze ons lopen. Ze liepen daarom naar de laatste van onze groep, een Britse oma, die ze te verstaan gaf dat ze een wandeling ging maken. De boer was zeer bepaald in hoe hij zijn olijven geplukt wilde hebben. Hij had wat mij betreft direct voor de Palestijnse Autoriteiten kunnen gaan werken. We kregen een lunch aangeboden op zijn boerderij met maftoul, dat ik nooit eerder gegeten had, maar wat een grover soort couscous is. We aten het met kikkererwten onder een dak van wijnranken. De boer had eerder geprobeerd om iets beters tegen de zon te bouwen, maar hem was te verstaan gegeven dat hij dat weer moest afbreken of hij zou zo´n grote boete krijgen dat hij die nooit zou kunnen opbrengen. Het geweldige Israëlische leger en de rechtelijke macht van dat rechtschapen volk. Na de lunch liepen we naar de uitgang van zijn boerderij. De boer had sleutels van de poort die gelijk liep met de Groene Lijn: een volgende illegale, wederrechtelijke, UN-lik-me-reet grens die door Israël bedacht is. Toen we bij de poort kwamen was er een hand vol oudere deelnemers gepasseerd, maar de Israëlische honden hadden besloten dat dat wel genoeg was en hadden het hek gesloten en bewaakten het nu. Een oploopje ontstond en onze boer werd bijna met peperspray tegen de grond gewerkt omdat hij ons probeerde een doorgang te verlenen van zijjn grond af. Na 15 minuten mochten we echter toch door. Free at last – free at last. We voelden ons als overwinnaars. Stel je vor dat je je dagelijks deze shit moet onderwerpen. Ik zou mijzelf nog liever ombrengen, bij voorkeur met een gordel explosieven om mijn middle temidden van mijn vijanden. We gingen naar de stiching Badil verder waar een zeer overtuigende Amerikaans-Palestijnse vrouw over de geschiedenis en de diaspora van de Palestijnen sprak. Ze bracht niet veel hoop naar voren in haar lazing. Dit tot verdriet van de lieve naïvelingen in onze groep die toch echt dachten dat met een zwembad bij de YMCA en een paar dagen olijven plukken er wel hoop gloort voor de Palestijnen. Er zal een verandering komen. Het westen begint stukje bij beetje in te zien dat Israël niet gevestigd is in 1947 in een gebied zonder bewoners. En dat de autochtone Palestijnen ook rechten hebben. Maar er komt nog veel naars richting de Palestijnen voor er iets verandert. Van Ben Gurion tot Netanyahu hebben de Joodse leiders er geen misverstand over laten bestaan dat de Palestijnen zullen moeten ophoepelen. Ophoepelen uit hun eigen land om plaats te maken voor Afrikaanse, Russische en Amerikaanse Joden.
Na Badil gingen we huiswaarts om te eten. ´s Avonds woonde ik het politieke café bij waar een zoveelste hoopvol initiatief werd gepresenteerd. Je gaat jezelf toch afvragen: hoeveel stichtingen, clubjes en organisaties zijn er nodig om een verandering te krijgen. Vooral omdat al die stichtingen, organisaties en clubjes vooral voor eigen parochie preken.

Dag VI: woensdag 17 oktober 2012
De deelnemers van ons groepje van 45 man kwam samen bij het kantoor van ATG. Allemaal uit verschillende huizen van gastvrije Christelijke Palestijnse families. We gingen op weg naar ons veld waar deze keer ook lokale families aan het plukken waren. Het plaatsje heet Husan. Een school in de omgeving van settlers draaide hard Joodse muziek om het half uur. Na de lunch gingen we naar Arij. Deze organisatie verzamelt feiten over de bezetting. Aantallen slachtoffers, aantallen bomen die sneuvelen, aantallen dorpjes die van de kaart worden geveegd omdat Israël stelt dat de dorpjes niet bestaan. Daarna gingen we naar een coöperatie die een olijvenpers heft. De boeren brengen er hun olijven heen om er olie uit te winnen. Van de resterende pulp maken ze blokken waarmee te kan stoken. Een olijfboom kan 6 kg olijven in een seizoen voortbrengen. En daar kan je dan 2 liter olie van maken. Stel je eens voor hoeveel olijfbomen je nodig hebt om een fatsoenlijk bestaan op te kunnen bouwen. In de tuin van de cooperatie hingen grote granaatappels. We aten thuis. Het was 5 minuten lopen van het ATG kantoor. Ons tijdelijke thuis staat in de Arafatstraat. Te gek.

Dag VII: donderdag 18 oktober 2012
We hadden een dag vrij. En hoewel ik blij was om er in mijn eentje op uit te kunnen trekken, eindigde ik met Samina, Khadija en Sharon. Wat kan een mens daartegen doen? Het bleek een te gekke dag te worden. WE namen een mini-busje van Bethlehem naar de onofficiële hoofdstad van Palestina. Ramallah is een drukke stad. Ik zag er weinig dat oud was. Hetgeen ik na het plukken van olijven het liefste wilde realiseren in Palestina kon ik hier van mijn wenselijstje afkruisen: een bezoek aan Yasser Arafat´s tombe. Vanwege de twee schattige Moslima´s die er bij waren kregen we toegang tot voorbij de hekken. Te gek. Ik bewonder Yaser Arafat zoals ik Malcolm X bewonder: een charismatische persoonlijkheid die in zijn levensloop een transitie doormaakte van activist naar pacifist. Toen Palestina nog niet gereed was voor een democratie leidde hij de weg voor zijn volk. Jammer dat de Israëliërs hem vermoordden met nucleaire deeltjes. We gingen naar een moskee en een kerk. Daarna hadden ewe lunch in het beste restaurant van de stad. Dat was een leuke afwisseling. Het was traditioneel Palestijns eten, maar dan in een estaurant met knikkende obers die eerder Richard Gere, Roseanna Arquette, Tony Blair en George Bush hadden bediend. Toen we terug reden per taxi was het verkeer weer ontstellend druk. De grote maan stond lag, raakte bijna de horizon. We bezochten ´s avonds de lazing van Kristel en Baha´ over de vreedzame acties tegen Palestina zoals het planten van olijfbomen en het organiseren van flash mobs om Israël te laten zien voor wat het is.

Dag VIII: vrijdag 19 oktober 2012
Deze vrijdag was een special dag: een hele dag olijven plukken in Beit Ishkaria. Maar de bus was een uur te laat enwe stoptem om 16.00 uur. Dat is in mijn boekje geen hele dag. Om naar de boomgaard te komen die dicht bij de muur was, moisten we door een checkpoint lopen (het beruchte checkpoint 300). Zodra het Israëlische leger zag date r Westerlingen door het checkpoint kwamen mochten we doorlopen. Geen reden meer tot controle van onze identiteit of controle van wat we bij ons hadden. De bomen in de boomgaard waren erg dicht begroeid en hadden een snoeibeurt nodig. Ik viel er uit een toen ik eruit klom en schramde mijn armen. We gebruikten deze vrijdag material van de boer, terwijl we op andere dagen onze eigen ladders, doeken en emmers gebruikten. Er waren geiten in het veld die probeerden de olijven te eten die we plukten. Ze waren echter wel zeer fotogyniek. We kregen thee, lekker zoete thee. Ik dronk de mijne wer in de boom. De familie bracht ons een lunch.

Dag IX: zaterdag 20 oktober 2012
We gingen naar Hebron. Een stad die een slechte reputatie had in de groep: mensen van de andere groep waren met stenen bekogeld door kinderen. En de toerleider zei dat ze ook wat grof bejegend werd door de lokale bevolking. Voor mij was het precies het tegendeel. Het is een prachtige oude stad en hoewel de stad op een vreselijke manier verdeeld is tussen een Joodse minderheid van zo´n 500 man en duizenden Palestijnen heeft het de charme van een Bijbelse stad. Dit dankzij de rnovaties die de Palestijnen hebben uitgevoerd. Ze hebben er huizen gemaakt van ruïnes om daarmee Palestijnen terug te lokken naar de stad en te voorkomen dat de stad Joods werd. Ik kende Hebron al van de films en tv-fragmenten waarbij de kleine steegjes met gaas overdekt zijn om de zooi die Joodse kolonisten naar beneden gooien weg te houden. Mensen uit onze groep die al vaker in Hebron waren hadden nog nooit zoveel toeristen in Hebron gezien. Da´s een goede zaak voor de Palestijnen. Ik wist nog niet dat er zoveel winkels door de Israëlische autoriteiten gesloten waren, verzegeld en dichtgelast. Een grove schande. Maar ik kon desalniettemin een Yasser Arafat koelkastmagneet kopen. De Spanjaarden hebben geholpen deze stad weer op te bouwen met banen, ambachten, trots en ruimte om te leven tot gevolg. We kregen er een presentatie over met indrukwekkende foto´s voor en na de renovatie. Als Westerlingen werden we ook toegelaten tot de straten die door de Israëliërs leeg zijn gemaakt. Het is een macaber gezicht: al die bewaakte, dichte huizen. Een bushokje zonder busdienst en zelfs een Palestijnse begraafplaats waar de familieleden niet meer mogen komen, zogenaamd vanwege de veiligheid. De Israëlische uitleg stond groot aangegeven: na de 2e Intifada zouden de straten afgesloten zijn geworden. Daarna lunchten we in een woonhuis van Palestijnen. Omdat het vrijdag was konden we de synagogue niet bezoeken. Maar in de moskee konden we terecht. Hij heet de Ibrahimi Moskee. Er hing een prachtige sfeer, ondanks dat er 27 mannen en jongens zijn vermoord en 100 bezoekers zijn verwond tijdens de Ramadan door een Amerikaanse Joodse gek. De bus nam ons mee naar een weverij van arafatsjaaltjes die keffiyeh heten. Ik kocht er een voor mijn zus en een voor mijzelf. Ze verkochten ze in elke denkbare kleur. Toen gingen we naar een pottenbakkerij: de Hebron glas en aardwerk fabriek. Ze waren er snuisterijtjes aan het blazen. Ik kocht er niets want mjn uitzet is nog een tijdje weg. Toen we bij het vertrekpunt waren afgezet in Beit Sahour kwam ik mijn pleegouers tegen. Ze hadden net gestemd. 8 partijen waren er, waarvan er 3 gekozen warden. Er was een familielid van hen kandidaat. Ik heb nog nooit lokale verkiezingen zo uitbundigd gevierd zien worden met posters, vlaggetjes en barbecuen tot na middernacht. Ze toonden mij trots hun met inkt gekleurde vinger als bewijs van het feit dat ze net gestemd hadden. We aten thuis. Vis voor David en geperste bananen voor allemaal. Om half 8 bij de YMCA was er een film van een Joodse onderzoekster die heeft gekeken hoe Palestijnen worden weergegeven in schoolboeken van Israëliërs. Dit omdat haar eigen dochter bij een zelfmoordaanslag het loodje legde. De Palestinen blijken te ontbreken in de boeken. Of ze worden als stereotypen weergegeven. Nou, vertel eens: waar in onze geschiedenis gebeurde dat eerder met een groep mensen van een bepaald geloof: ze als een lastige, vieze, achterlijke groep wegzetten?

Dag X: zondag 21 oktober 2012
De laatste dag. We gingen olijven plukken in Jab´a terwijl onze foster parents ouders naar de lokale Grieks-Orthodoxe kerk gingen. Voor de bus vertrok postte ik mijn ansichtkaarten. Het waren ansichtkaarten met een politiek gevoelige afbeeling, dus ik wilde ze niet uit Jeruzalem of Tel Aviv versturen. De bus stopte zo´n 300 meter vanaf het heckpoint en wij renden de snelweg over met onze ladders, doeken en emmers om in de boomgaard te komen. Daar warden we opgeslitst om 3 verschillende boeren te helpen met hun magere oogst. Ons veld had witte schorpioenen. De kinderen van de boer stampten er een dood toen ze hem zagen. De moeder van het gezin waar ik bij verbleef zei dat haar kliniek wekelijks mensen doorstuurt naar het ziekenhuis waneer ze door een witte schorpioen zijn gestoken. Op weg terug naar Bethlehem begon het eindelijk te regenen. Voor het eerst in 10 dagen. Na 5 minuten was het echter droog en zou het weer droog blijven. Met zo´n klimaat kan ik wat. Ik liep naar huis. Veel mensen uit de groep stuurden die middag spullen naar huis op: geheugenkaartjes van camera´s, aantekeningen, boeken, sjaals, t-shirt en andere zooi om er niet mee door de douane te hoeven gaan. Ik geloof echter dt het waarde heeft om dat soort spullen te laten zien bij de douane. Om 19.00 uur was er een afscheidsbijeenkomst bij de YMCA met een paar woordem, veel thee en live muziek van 4 Palestijnse mannen. Natuurlijk waren het de Nederlandse meiden die begonnen met dansen. Het vult je Hollandse hart met trots. We drunken onze laatste drankjes in de bar ´Memories´ en gingen om 23.00 uur alweer op huis aan: ´moeders´ heeft niet graag dat we laat thuis komen.

Dag XI: maandag 22 oktober 2012
Ik ging mee met David via Jeruzalem naar Bethlehem. Daar gingen we uit elkaar: ik nam de light rail naar het busstation, hij ging de laatste inkopen doen in de oude stad. Per bus ging ik naar Tel Aviv waar ik mijn zinnen had gezet op het Museum of Art waar ze een geweldige collectie hebben. Ik ging erheen voor de Pollocks, maar ze hebben er ook Van Goghs (2 uit zijn laatste levensjaar), Bruegel, De Kooning, Warhol, Rembrandt, Dali, Henry Moore, Lichtenstein, Chagall, Rothko, Picasso, Chagall, Tanguy, Kandinski, noem het maar op en ze hebben het. Klassiek, modern en hedendaags. Ik had waarschijnlijk beter niet kunnen gaan, mnaar ik wilde het zien. Een culturele boycot zou beter zijn geweest, dat besef ik mij. Maar het was dé plek om mijn gedachten te laten gaan over de afgelopen 10 dagen. Ik at mijn latste broodje falafel, lekker pittig. Ik liep uren over het strand van Tel Aviv. Met de trein ging ik van Tel Aviv naar het vliegveld. Daar moest ik nog zo´n 8 uur wachten voor ik kon inchecken. Terug naar de mensheid, weg van Israël. Hoewel: de politieke consequenties van wat er in Israël gebeurt hebben een mondiaal effect: de Israëliërs verkopen hun producten hier ook. Je moet het maar net willen zien.

De Non-realiteit die Israël heet
Met Palestina gaat het slecht onder Israëlisch gezag. Het is een gestoorde bende. Kafkaësk, als in een roman van Camus if Sartre. Alsbezoeker wordt je vervreemd van je omgeving zoals op weinig andere plekken. Het is surreëel met de incidentele Zionistische moslim, met uitzonderlijke Rabbies die de bezetting van Palestina bekritiseren, met Joden die gouden capes dragen op sabbath en die vinden dat de Israëlische staat er pas mag komen als de zoon van God op aarde is gekomen (dat geloven ze zo sterk dat een van hen zelfs adviseur van Arafat werd op Joodse aangelegenheden). Met buitenlandse Joden die vrijwillig dienst komen doen in een leger dat aan alle kanten internationale wetgeving zoals de conventie van Geneve en U.N. besluiten overtreedt. Met incomplete muren die niemand beschermen en iedereen intimideren. Met verschillende locaties voorcheck points dag in dag uit. Waar de Israëlische regering betaalt voor bewapende privé-bewaking om bezetters te beschermen. Waar arme sympathisanten van de Joodse zaak gelokt worden om zich in bezet gebied te komen vestigen met een baan, goedkpe behuizing en bescherming. Waar christelijke Palestijnen worden mishandeld door Zionistische Joden net als Islamitische Palestijnen of zoals de Joden in Duitsland weleer in de Kristallnacht. Met dagelijks wisselende regels voor Palestijnen. Waar Palestijnen het recht hebben te stemmen als ze in Israël wonen, maar het ze onmogelijk wordt gemaakt zich te kandideren. Met het recht weg te gaan van je geboortegrond maar niet het recht om terug te keren. Met bezet Palestijns gebied waar geen Jood mag komen tenzij hij of zij een kolonie wil starten. Het is zo´n gestoorde, irrationele bende, mijn ex zou er kunnen wonen.

´We are not asking for the moon.´
– Yasser Arafat

Zionistische veganisten
De vlucht terug maakte een tussenstop in Istanboel. Een coole gast aan de andere kant van het gangpad droeg een riem met daarop ´Meat is murder´´Meat is murder´. Ik was blij een mede-veganist te ontmoeten. Ik vroeg mij af waar hij die riem vandaan had. Ik vroeg het hem toen we door de slurf uit het vliegtuig liepen. We raakten aan de praat. Hij wist dat de riem zeldzaam was. Hij had hem uit Yoegoslavië. Hij zei hoe geweldig Israël wel niet was voor veganisten als wij. Ik erkende dat, vertelde dat ik bij een familie had gelogeerd en dat het eten makkelijk veganistisch was en zeer gevarieerd. Ik zei dat het eten in Israël fantastisch is, maar dat de rest klote is. Hij veronderstelde dat ik bij een Joods gezin had gelogeerd en zei dat gedurende de feestdagen begin oktober de keuze nog groter zou zijn geweest. Ik zei dat ik dat niet zou weten: ik had bij een Christelijke Palestijnse familie verbleven. Daarna zei hij opeens geen woord meer. Dus blijkbaar zijn de veganisten ook verdeeld over deze strijd. Geweldig: kan ik voortaan Zionistische veganisten scheiden van goeie veganisten.

Wat te doen? Ik denk dat ik nog wel wat meer geld zou kunnen uitgeven aan olijfbomen om de bomen die Israël verbrandt, ontworteld en afzaagt om de Palestijnen van hun eigen land af te krijgen. Ik denk dat ik nog wel wat pro-Palestijnse shirts kan kopen. Ik denk dat ik volgend jaar de Gaza-strook zou kunnen bezoeken. Maar ik krijg het gevoel dat het een verloren strijd is. De kanker die Israël is heeft al 100% van het land Palestina opgegeten terwijl de wereld weg kijkt van wat er daar gebeurt. Ik houd niet van verloren strijd. Als ik voor verloren strijd was dan vocht ik wel voor een vrije Zuid-Molukse staat, dan vocht ik wel in Tibet tegen de Chinesen of dan vond ik wel at de Koerden een eigen land verdienden.

´Ik denk dat een heleboel Joodse mensen uit Nederland hier [in Palestina] eens een kijkje zouden moeten nemen.
Dat zou ze de ogen openen.´ – Gretta Duisenberg


(Persoonlijk verhaal van de persoon die de reis heeft gemaakt / 28.10.2012)

Netanyahu / Lieberman Unite for War ~ by Stephen Lendman


American crimes of war and against humanity perhaps exceed all other rogue states in history combined.

Pound-for-pound, however, Israeli lawlessness matches the world’s worst. Long ago, it graduated from a regional menace to a global one.

It enforces barbaric occupation harshness. Its war machine threatens and attacks neighbors. It gets away with murder because world powers don’t intervene to stop it.

It wages intermittent war on Gaza. It murders innocent civilians. It uses illegal depleted uranium, chemical and other weapons. Nuclear missiles and bombs are stockpiled. It plans more war now.

Gazans know they’re vulnerable to Cast Lead 2.0. Iran long ago prepared to defend itself if attacked. Rogue Israeli coalition partner unity makes it more likely. Netanyahu and Lieberman represent Israel’s worst. They’re out-of-control warmongers.

Netanyahu heads Israel’s most extremist ever government. He exceeds the worst of Ariel Sharon and previous hardline leaders. He’s unfit to serve. He spurns democratic values. He deplores peace. He menacingly threatens war.

Lieberman is an ultranationalist extremist. He represents the worst of Israel’s lunatic fringe. Critics call him an embarrassment to legitimate government.

He’s a modern-day Kananist. Kahane headed Israel’s racist Kach Party. In 1988, Israel banned it. It was too extreme to tolerate. In his youth, Lieberman was a Kach Party member. He remains true to its ideological roots.

Israel under Netanyahu/Lieberman assures institutionalized racism in its worst form. Arab hatred is promoted. Rule of law principles and other democratic values are spurned. War for regional dominance is prioritized.

As long as these rogues govern Israel, Palestinians face horrific persecution short of total expulsion or outright extermination. But those possibilities can’t be ruled out.

Other regional states must brace for war. Even if not attacked directly, it may spill across their borders destructively.

On October 25, Haaretz headlined “Netanyahu, Lieberman to unify parties ahead of upcoming Israeli elections,” saying:

“The planned unification could have a far-reaching influence on the makeup of Israel’s next government….” Perhaps other like-minded parties will join them.

Netanyahu may have a “super-party” in mind too strong to unseat. He’ll have more latitude to further his destructive, hardline agenda. Lieberman will be his second in command. Together they menace Arabs, Jews, and others alike.

Netanyahu heads Likud. It’s hardline, anti-democratic, racist and militant. Founded in 1973, it united the right wing revisionist Herut party with Gahal and centrist Zionist parties. Its former prime ministers included Menachem Begin, Yitzhak Shamir, Netanyahu during his 1996 – 1999 tenure), and Ariel Sharon.

In 1999, Lieberman founded Yisrael Beiteinu (Israel is Our Home). It’s ultranationalist and revisionist Zionist. It represents the worst of Israel’s hardline right wing.

Uniting these two parties burnishes Israel’s credentials as an out-of-control menacing rogue state. Not all Likudniks are pleased. Haaretz quoted an unnamed senior party official saying:

“What does Netanyahu think? That he can dictate to us who we run with? We’re repulsed by this partnership with Lieberman. I don’t want to run with a person like (him), with the kind of values he stands for.”

Partnered with Lieberman, Likud will be “committed to advancing such controversial issues as the loyalty-citizenship bills….Why is Netanyahu going for this….It’s a very problematic move.”

Most Likudniks are hardline. They welcome the move or at least don’t object. Perhaps they see it as a way for super-party rule. Their own electoral chances may improve. At least they hope so.

On October 26, Haaretz headlined “With Lieberman at his side, Netanyahu’s war cabinet is on a one-way track to Iran,” saying:

Uniting these rogues “obligates the left-wing and centrist parties to offer an ideological and practical alternative….”

Both men don’t hide their intentions. They prioritize preventing Iran from obtaining nuclear weapons even though they know Tehran has no program to obtain them.

Admitting it would undermine their plan to remove their main regional rival. Bogusly calling Iran an existential threat is red herring cover to enlist support for war.

Likud/Yisrael Beiteinu unity may “dissolve any domestic opposition to war, since after the election, Netanyahu will be able to argue that he received a mandate from the people to act as he sees fit.”

Once US elections decide who’ll be president, and which side of America’s duopoly will be strongest, getting America on board will be prioritized.

“In announcing the merger Thursday, Netanyahu has finally renounced his attempt to portray himself as a centrist….” With Lieberman as number two and potential heir, Likud will be more radicalized and aggressive than ever.

Expect like-minded extremists to fill top cabinet posts. Anti-war officials will be spurned. Domestic policy will also be hardened. Tougher neoliberal measures may follow.

Remaining checks and balances may disappear. Crackdowns will target resisters. Expect the worst. It’s likely coming. October US/Israeli war games may or may not signal war.

They’re allegedly intended to counter potential Iranian, Syrian, Hezbollah, and/or Hamas attacks even though none would occur except defensively in response to Israeli and/or US aggression.

Washington often holds joint exercises. Doing so doesn’t automatically signal war. Nonetheless, the possibility against Iran is real. Plans are longstanding. Updates are made strategically. Israel readies its own. It also prepared for homeland emergencies.

Perhaps it won’t be long before it’s known whether something imminent is planned. Regime change plans are longstanding. Israel wants a regional rival removed. Washington wants unchallenged dominance.

Virtually everything short of war was thrown at Iran unsuccessfully. War is the final option.

Stepped up Israeli attacks on Gaza, bombing a Khartoum weapons plant allegedly producing Shehab missiles for Iran, and very likely killing intelligence head of Lebanon’s Internal Security Forces, General Wissam al-Hasan, aren’t good signs.

Regional war games combined with domestic emergency preparations increase tensions. They weren’t eased by Netanyahu’s comments about attacking Gaza, saying:

“Today we engaged in exchanges against terrorist aggression that comes from our southern border in Gaza, but it actually comes from Iran and a whole terror network that is supporting these attacks.”

He’s itching for war. He wants Washington and Israel acting jointly. Let America lead, and he’ll ride shotgun. Perhaps post-November 6, he’ll get what he wants.

It depends on whether Obama or Romney feel the same way. Nothing’s known for sure, but signs look ominous. Brace for the worst.

A Final Comment

On October 25, Reuters headlined “Iran filling nuclear bunker with centrifuges – diplomats,” saying:

“Enrichment takes Iran closer to potential bomb material.” Western officials claim it’s “potentially boosting its capacity to make weapons-grade uranium if it chooses to do so.”

Activities are concentrated at its fortified Fordo plant. One unnamed diplomat said “I understand that they have installed all the centrifuges there.” Another said piping and other preparations must be completed to operate them.

Reuters cited nuclear experts Olli Heinonen and Simon Henderson saying “Iran may be able to accumulate up to four ‘significant quantities’ of weapons-grade uranium – each sufficient for one bomb – in as little as nine months from now.”

Even though it’s well-known that Iran has no ongoing nuclear weapons program, these, similar comments, and inflammatory headlines irresponsibly heighten tensions for war.

Separately, Ship to Gaza Sweden (Estelle) activists arrived home safely. Israeli commandos lawlessly interdicted their humanitarian mission in international waters.

Participants and crew were tasered multiple times. Some suffered burns and bruises. Others reported being handcuffed and dragged. Everyone was treated harshly.

They were imprisoned for several days. Their vessel, humanitarian cargo, and personal possessions were confiscated. Three Israeli citizens on board potentially may be charged with attempting to breach Gaza’s siege or violating Israel’s 1954 infiltration law.

Home in Canada, former parliamentarian and retired United Church Minister Jim Manly spoke publicly for the first time.

He’s glad to be back home, he said. He thanked everyone who expressed support. He called it “a privilege to be on the Finnish sailing ship, Estelle, as the representative of the Canadian Boat to Gaza and Gaza’s Ark movement and it was good to know that the members of that movement were working night and day to make our voyage a success.”

He explained Israel’s attack and violent treatment of activists on board. He called what happened an “act of piracy.” Israeli commandos “celebrated (it) by taking down the flag of Finland and running up the Israeli flag.”

He said it “replaced the skull and cross bones” for these type Israeli missions. “This pirate action dishonours the Israeli flag.”

It “must make many humanitarian Israelis deeply ashamed of their country. We were taken prisoner, brought into Ashdod, interrogated and taken to prison for three days before being deported for ‘having entered Israel illegally.’ ”

In prison, we “were subjected to indignities,” he added. “We need to put things in perspective. The real story is not our arrest, not even the hijacking of the Estelle in international waters. The real story concerns the death dealing chokehold that Israel holds over the people of Gaza.”

“The voyage of the Estelle and my participation in it was our attempt to rouse the peoples of the world to take action against this evil and to send a message of hope and solidarity to the Palestinian peoples of Gaza letting them know that they are not forgotten.”

“The blockade of Gaza has not yet been lifted, but be assured that we will continue our efforts until it has been and the Palestinian peoples can once again live with freedom and dignity.”

( / 28.10.2012)

Breaking: Patriot Missiles Seized, Sold To China by Israel (piece of history)

Iron Dome Defense Missiles Seized by Finland, Labeled “Fireworks”

69 Newest Patriot Missiles Bound For Reds

“…Thorco Shipping representative, Thomas Mikkelsen said he was unaware any such cargo was on board his vessel”…a statement that categorically “debunks” attempts at denial – Editor)

Latest update from today’s Washington Post:

Finland says cargo ship can sail again, but without its 69 missiles, explosives or it’s Ukrainian captain

HELSINKI — “A British-registered ship (editor’s correction, ship is not “British-registered”) that was held in a Finnish port after authorities discovered 69 surface-to-air [Anti-ballistic]missiles and 160 tons of explosives onboard has permission to travel again, but without those materials or its captain, a port official said Monday.

The M/S Thor Liberty was headed to China and had docked in the southern Finnish port of Kotka to pick up anchor chains when police last week discovered and seized the missiles and explosive piric acid on board.”

Finnish authorities have confirmed the seizure of 69 Patriot missiles manufactured by Raytheon Corporation today.

(A popular graphic going viral on the internet, edited to eliminate an inappropriate ethnic reference)

During a routine search of the MS Thor Liberty, a ship flagged by the Isle of Man, at the Finnish port of Kotka, authorities found 69 Patriot missiles of a type capable of intercepting ICBMs, the most modern available and America’s most sensitive military technology.

Update:  The official publication of the shipping industry, The Maritime Executive states:

“Finnish police launched a probe on a ship bound for Shanghai, China, after they discovered 69 surface-to-air Patriot missiles, explosive materials, and propelling charges illegally aboard. “  Note, what had been called by some “chemicals” are now “propelling charges.”  What they propel, of course, are guided missiles from nuclear submarines and plutonium and uranium components into contact to inititate nuclear explosions.

Germany officials have offered to take responsibility for the shipment to China though there is no record of Germany ever having received the missiles in the first place.  There had been a shipment of PAC 2 missiles, 64, several months ago, which had been completed.  No further shipment had been scheduled. 

Germany is responding to a request from Netanyahu to Merkel to save Israel from a potential spy scandal.Similarly, a South Korean paper has published a story about the missiles but at no time has the South Korean embassy in Helsinki, made a statement or made contact with authorities as would be expected.  This one gets more interesting every day.

Germany has a long history of working with Israel, call it “war guilt” or profiteering.  The centrifuges used to develop nuclear weapons that were distributed by Israel, first to South Africa then by Israeli Johann Meyer to Libya were of Germany origin.  Saddam Hussein received his biological and chemical warfare equipment from Germany, but through Bush family sources, not Israel. 

We are told the missiles heading to China were to be “cloned” for sale along with radar and launch units, already there.  They would be sold worldwide under Israeli branding in competition with the US.  Israel is free to sell to clients the US would be likely to refuse. 

The JA 20 Stealth fighter, built from plans stolen by Bush era White House Israeli “dual-citizens” is only one of dozens of defense projects stolen by Israeli spies and sent to China.  China has every current nuclear weapons design and plans to upgrade its submarine fleet and will be building aircraft carriers eventually.  All will be done with American technology.

Here is the photo of the ship’s ‘very special’ explosives in shrink wrapped cardboard boxes. Do you really think this is how western Allied/NATO countries transport munitions, or would allow hugely expensive anti-ballistic missiles to be put on a ship like this? If there was a detonation device in one of these boxes that could set it off (like with a satellite phone call), it would go up like an A-bomb. No one would have been looking for the 69 Patriot ABM’s listed as rockets or firecrackers. There is one rouge country’s Intelligence service, an American ally, that could do this in it’s sleep because it had extensive practice while building it’s WMD programs, the details of which our America government still holds secret from Americans.

Attempts to represent this as a sale of “second hand” PAC 2 missiles, stories filling the blogosphere, fail to address that these are PAC 3 advanced missiles and labeled for shipment to China, not Korea.

Patriot ICBM Interceptor – PAC3

The next stop for this cargo, valued at over $4 billion even without the associated radar, which may well have been shipped via some other method, was Shanghai, China.

Yet the Chinese government has given an official denial of any knowledge of this transaction.They went even further, they claimed the missiles were heading to South Korea.

However, were China to have given the issue a second’s thought, it would have been advisable to have failed to acknowledge any familiarity with the issue whatsoever.

China walked into a trap, one that uncovered their espionage cooperation agreements that involved, not the receipt of advanced Patriot missile systems but the full plans for the F22 stealth fighter.

Initial stories from 2009 indicating China has received plans for the F35 though espionage with Israel were false.

The F22 is a far more advanced aircraft.


On April 21, 2009, the Department of Defense announced the theft of 1.5 terabytes of data on the F-35 Joint Strike Fighter, the platform meant give the United States and her allies air superiority for the next 40 years.

In a flash, all that was gone, $300 billion dollars of funding down the drain, every system, defense, offense, stealth, everything needed to build one or shoot it down, all gone. Day one, China was accused but it wasn’t China, it wasn’t Iran, it wasn’t Pakistan.

The theft left a clear signature, one identical to the data Wikileaks has been receiving, sources inside the Pentagon repeating the actions of Israeli-Soviet spy, Jonathan Pollard.  As vital as the F-35 is to America’s defense, Pollard’s triumph on behalf of Soviet Russia and Israel dwarfs the current espionage coup.

Since the 2009 announcement, there has been nothing but silence.

Now we learn the Pentagon story was “cover” and it was the F22 Raptor, not the F35, an “export plane,” that was compromised:

F-22A Raptors – America Top Fighter

The Lockheed Martin/Boeing F-22 Raptor is a single-seat, twin-engine fifth-generation super maneuverable fighter aircraft that uses stealth technology.

It was designed primarily as an air superiority fighter, but has additional capabilities that includeground attackelectronic warfare, and signals intelligence roles.[6]

Lockheed Martin Aeronautics is the prime contractor and is responsible for the majority of the airframe, weapon systems and final assembly of the F-22.

Program partnerBoeing Defense, Space & Security provides the wings, aft fuselage, avionics integration, and training systems.The aircraft was variously designated F-22 and F/A-22 during the years prior to formally entering USAF service in December 2005 as the F-22A.

Despite a protracted and costly development period, the United States Air Force considers the F-22 a critical component of US tactical air power, and claims that the aircraft is unmatched by any known or projected fighter.[7]

While Lockheed Martin claims that the Raptor’s combination of stealth, speed, agility, precision and situational awareness, combined with air-to-air and air-to-ground combat capabilities, makes it the best overall fighter in the world today.[8]

Air Chief Marshal Angus Houston, former Chief of the Australian Defence Force, said in 2004 that the “F-22 will be the most outstanding fighter plane ever built.”[9]

Raptor Formation

The high cost of the aircraft, a lack of clear air-to-air combat missions because of delays in the Russian and Chinese fifth-generation fighter programs, a US ban on Raptor exports, and the ongoing development of the planned cheaper and more versatile F-35 resulted in calls to end F-22 production.[N 1]

In April 2009 the US Department of Defense proposed to cease placing new orders, subject to Congressional approval, for a final procurement tally of 187 Raptors.[11] The National Defense Authorization Act for Fiscal Year 2010 lacked funding for further F-22 production.

The final F-22 Raptor fighter jet rolled off the assembly line on 13 December 2011 during a ceremony at the Lockheed Martin aircraft plant at Dobbins Air Reserve Base.[2]

China is testing a 5th generation fighter, 20 years earlier than estimated, the JA 20.  It is based on systems from the Raptor and is considered a far superior plane to the F 35.From a January, 2011 Guardianstory suppressed in the United States:

Chinese F22 Raptor Clone, 20 Years Early


A photograph of what is reported to be a new Chinese stealth fighter and “carrier-killer” missile has prompted concerns that a tilt in the balance of military power in the western Pacific towards China may come sooner than expected.

The emergence of the hi-tech weaponry – which would make it more difficult for the US navy and air force to project power close to Taiwan and elsewhere on China’s coastline – comes at a politically sensitive time.

Later this month, President Barack Obama and his Chinese counterpart, Hu Jintao, will hold a summit in Washington aimed at patching up their differences after a niggling year in bilateral relations.

he photograph, of what appears to be a prototype J-20 jet undergoing initial tests, has been circulating on the internet since last week, fueling speculation that China’s fifth-generation fighter may fly ahead of forecast.(Attempts have been made to alter photos of the plane and misrepresent its “lineage.” The only alterations from the F22 seem to be the rear control surfaces.  What has been most telling is the attempt to misconstrue the JA 20 as a “large bodied” interceptor with a weapons bay for anti-ship missiles instead of the air superiority fighter it actually is. )

The defence ministry has yet to comment on the image, which seems to have been shot from long-distance near the Chengdu aircraft design institute. The photographer is also unknown, which has added to the mystery about its origins and authenticity as well as the motive of the distributor.

But defence analysts believe this is the first glimpse of the twin-engined, chiseled-nosed plane that mixes Russian engine technology with a fuselage design similar to that of the US air force’s F-22 “stealth” fighter, which can avoid detection by radar.

If confirmed, it would be an impressive step forward for the Chinese air force, which until now has largely depended on foreign-made or designed planes. “I’d say these are, indeed, genuine photos of a prototype that will make its maiden flight very soon,” said Peter Felstead, the editor of Jane’s Defence Weekly.

The J20 is likely to be many years from deployment, but the US defence secretary, Robert Gates – who visits Beijing next week – may have to revise an earlier prediction that China will not have a fifth generation aircraft by 2020.

It is not the only challenge to US superiority in the region. China has refurbished a Ukrainian aircraft carrier and wants to build its own by 2020.

Photo corrected from “stretch” version issued to mislead public

The US and Israel had scheduled an air defense exercise this week but no Patriot missiles were to be shipped to Israel as part of their mission, DOD sources indicate.

This week’s exercise was to use Patriot missiles deployed from American ships in the eastern Mediterranean to test Israeli missile defenses.  Reports indicate that all missiles for this exercise have been accounted for.

” Patriots Away ”

These units, the most advanced Patriot system had only been supplied to one nation, Israel.

The 69 Patriot ICBM interceptors are believed to be a highly secret consignment demanded by Israel as protection from any retaliatory strike by Iran were war to break out in the region.

Instead of deploying them, the missiles were apparently  sold to China labeled as “fireworks” according to Interior Minister Paivi Rasanen.

Though the missiles themselves were worth only $4 billion, the technology transfer itself would be worth over $125 billion, and represent a significant loss of defense capability for the United States.

Sources termed it, “An absolute disaster, even if they only received the radar systems alone, much less the missiles.That this would go unreported though the story was broken in Europe 48 hours ago is astounding.

Nobody in Washington has this although even the BBC reportcontains more than enough information to bring Washington to a halt.

DOD sources indicate that it would be unusual for these missiles to be moved without radar and launch facilities to have been moved in advance.   It was also indicated that the Department of Defense denies shipping any such missiles to Germany or anywhere else in Europe, labeled as “fireworks” or anything else.

The owner of the ship of record is Thorco Shipping.  Their representative, Thomas Mikkelsen said he was unaware any such cargo was on board his vessel.

Patriot Command Control Center

Claims were made that the missiles were destined for South Korea but an examination of documentation indicated that there were no South Korean ports scheduled.

Additionally, the likelihood that the US government would ship its most valuable and secret missile technology through Germany mislabeled as “fireworks” rather than on a C 17 under military security supports the Finnish claim.

Finnish police say they opened all 69 units, are recording serial numbers and have been unable to find any documentation indicating the real ownership of the  seized cargo.

And they certainly have found nothing involving the any of the claimed “cover stories” involving Germany or Korea, otherwise, of course, the cargo would never have been seized nor would there have been arrests made.

Detective Superintendent Timo Virtanen of the Finnish National Bureau of Investigation is in charge of the case.  He has stated:

 ”Actually, in our investigation at the moment, we have got the information that we found 69 Patriot missiles on the ship and around 160 tonnes of explosives.”

The explosives are identified as nitroguandine, a low sensitivity explosive with a very high detonation speed.   These explosives have several uses, among them launching shipboard or submarine launched missiles or in the development and testing of nuclear weapons design.

Finnish authorities indicate the explosives were packed in an “informal” and highly dangerous manner and that the Thor Liberty’s captain and chief officer are under arrest on suspicion of arms trafficking.  Both are citizens of the Ukraine.The government of China has denied all knowledge of the incident although the cargo was destined for their ports.

The head of Finnish Customs CID, Petri Louatmaa said this was not the first such incident but by far the most serious he has ever heard of.Finland has requested “information” from several countries.

The US Department of Defense has assured all involved that these missiles were not being sent to South Korea and that their presence on a civilian ship either being loaded in Germany or in port in Finland was in now way a part of any exercise nor any accepted methodology for the handling of this type of ultra-high technology weaponry.

American sources further indicated confusion at the odd number of missiles:

“There are two missiles per launch container.  The containers can’t be easily opened and the missiles can’t be removed for examination without damage to the launch mechanism.They are delivered for mounting to ships or land based mobile launchers.  Thus, the packaging indicated either demonstrates confusion or serious unprofessional tampering.”

Israeli officials have failed to respond to questions about the consignment.Air Force transport command personnel indicate that high tech transfers to Israel are routinely offloaded at Schipol Airport in the Netherlands where Israel maintains secure facilities.

Editing:  Jim W. Dean

Patriot PAC3s Are Shipped in Pairs – Ground to Air Patriots are Shipped With Lauchers

(23.12.2011 / / 28.10.2012)

Palestinians vow to press forward with UN recognition, despite Israeli and US objections

RAMALLAH, West Bank –  Palestinian officials say their president is moving forward with his plan to seek upgraded observer status at the United Nations next month, despite American and Israeli threats of financial or diplomatic retaliation.

One official said Mahmoud Abbas is expected to ask the General Assembly to approve a Palestinian request for “nonmember state” status on Nov. 15 or Nov. 29. The official spoke on condition of anonymity because no formal decision has been made.

Both dates are symbolic. The 15th is the anniversary of the 1988 Palestinian declaration of independence. The 29th is the anniversary of the 1947 U.N. decision to partition of what was then British-ruled Palestine into Israeli and Arab territories. Jewish leaders agreed, but Arabs rejected the plan, war erupted, and the Palestinians remain without a state.

( / 28.10.2012)

Omar Saad, a Druze-Palestinian musician from the Galilee, refuses Israeli military service

Omar Saad

Omar Saad.

Omar Saad, a young (Druze) Palestinian musician from the Galilee village of al-Mughar has received a summon to the Israeli enlistment army. The Druze citizens of Israel are forced to enlist in the Israeli military, since 1956, when conscription law applied to Druze men (not to other Palestinians). Recent studies show that two thirds of Druze youth would not enlist in the Israeli military if given the choice, read more here.

Omar is one of the many Druze youth who refuse to serve in the Israeli military, in his letter below (which I translated from Arabic), he says it all:

To the Israeli Prime Minister,
To the “Defense Minister,”

Subject: refusal to appear for compulsory military recruitment.

I’m the undersigned, Omar Zahr Eldin Mohammad Saad from the village of Mughar – Galilee, have received a notice to appear in the military recruitment offices on 31.10.2012 to conduct tests according to the conscription law imposed on the Druze community. I would like to make the following points:

I refuse to appear for tests, because I oppose the law of conscription imposed on my Druze community. I refuse because I am a man of peace and I hate all forms of violence, and the military institution represents for me the peak of physical and psychological violence. Since I received the notice to appear for tests, my life has changed, I became more nervous, my thoughts were distracted, I remembered thousands of cruel images, and I couldn’t imagine myself wearing military uniform and participating in the suppression of my Palestinian people or fighting my Arab brothers. I oppose the recruitment to the Israeli military and any other military for conscience and nationalistic reasons. I hate the injustice and oppose the occupation; I hate intolerance and restriction of freedoms. I hate those who detain children, the elderly and women.

I am a musician, I play the Viola , I have played in many places, I have musician friends from Ramallah, Jericho, Jerusalem, Hebron, Nablus, Jenin, Shfa’amr, Eilabun, Rome, Athens, Amman, Beirut, Damascus, Oslo, and we all play for freedom, humanity and peace, our weapon is the music and we shall not have any other weapon.

I am from a community that was unjustly treated by an unjust law, how can we fight our relatives in Palestine, Syria, Jordan and Lebanon? How can I hold arms against my brothers and people in Palestine? How can I be a soldier standing at Qalandia checkpoint or any other checkpoint, after I experienced the injustices at these checkpoints? How can I prevent someone from Ramallah to visit his city, Jerusalem? How can I guard the apartheid wall? How can I be a jailer to my own people while I know that the majority of prisoners are freedom prisoners and seekers of rights and freedom?

I play for joy, for freedom, for a just peace based on halting settlements, the end of the occupation in Palestine, the establishment of an independent Palestinian state with Jerusalem its capital, the release of all prisoners in prisons and the return of displaced refugees to their homes.

Many of the youth from my community have done the compulsory service in the army, what have we received? Discrimination in all areas, our villages are the poorest, our lands were confiscated, there are no master plans, and no industrial zones. Percentages of university graduates in our villages of the lowest in the region, the unemployment rates in our villages are the highest. This mandatory law has kept us away from our Arab connection.

This year, I will finish high school, and I seek to complete my university education. I’m sure you will try to make me concede my human ambition, but I announce it loudly:

I’m Omar Zahr Eldin Mohammad Saad will not be the fuel to the fire of your war, and will not be a soldier in your army .

Signature: Omar Saad

This article was originally published by on October 27, 2012.

( / 28.10.2012)

Palestinian footballer Mahmoud Sarsak calls for Israel to be stripped of privilege of hosting UEFA football tournaments


Mahmoud Sarsak is a Palestinian footballer who has played for the Palestinian national team. He was released from prison by Israel in July after three years of detention and 92 days of hunger strike that was supported by people of conscience all over the world, including prominent football figures. In this appeal, he calls for action to pressure UEFA to strip Israel of the right to host major football tournaments. The men’s under-21 European Championship and the women’s under-19 European Championship are due to take place in Israel in 2013 and 2015 respectively. 

On July 10 of this year I was released after three years of imprisonment by the Israeli occupation forces and 92 days of hunger strike. The mobilisation by people of conscience around the world and the statements and comments by footballing organisations like FIFPro, professional footballers past and present such as Eric Cantona and Frederic Kanoute, senior football figures such as Sepp Blatter and other notable public figures, were both inspiring and immensely helpful in keeping the pressure on Israel and a major reason behind my eventual release.

I would like to offer my deepest, heartfelt gratitude to all those who spoke out against the inhumane treatment of Palestinians at a time when I and other hunger striking Palestinian political prisoners needed it most.

However, the arbitrary detention, abuse and torture of Palestinian political prisoners continue. Prisoner rights organisations have particular concerns about three who are on extended hunger strike –  Samer Al-Barq, Hassan Safadi and Ayman Sharawna.

Israel works endlessly to repress Palestinian football, just like it does many other forms of Palestinian culture. Palestinian league player Mohammed Sadi Nemer and goalkeeper Omar Khaled Omar Abu Rowis were detained in February this year and remain in prison.

Football players Ayman Alkurd, Shadi Sbakhe and Wajeh Moshate, as well as over 1,400 other Palestinians in Gaza, were killed and the Rafah National Stadium was destroyed during Israel’s 2008-09 onslaught on Gaza.[1]

Israel does not behave like a normal state where citizens can play sport freely. Why then, should it be granted the honour of hosting the UEFA U21s championship in 2013, or the women’s U19s in 2015? As stated in a letter from Gaza sports clubs to UEFA president Michel Platini, we must not “reward Israel for its violent repression of Palestinian rights”.[2]

Platini has cruelly stated that the 2013 tournament will “be a beautiful celebration of football that, once again, will bring people together”.[3] But by allowing Israel to host it, UEFA is legitimising Israel’s continued occupation, oppression and apartheid policies. There can be no place in football for segregation and oppression so prestigious tournaments cannot be allowed to take place in Israel.

I call on all those who spoke out for my release and the release of the Palestinian hunger strikers, to once again show their commitment to justice and equality by insisting that UEFA move their competitions away from Israel.

The cultural and sporting boycott and other forms of boycott, divestment and sanctions (BDS) were vital in the fall of the South African apartheid regime, and similar initiatives will be vital to ending Israeli apartheid.

Mahmoud Sarsak

( / 28.10.2012)