Asscher kweekt tweespalt tussen mensen

Volgens de site van de Tweede Kamer steunt een Kamermeerderheid de aanpassing van het socialezekerheidsverdrag tussen Nederland en Marokko, waardoor de uitkeringen aan in Marokko wonende Marokkaanse Nederlanders verlaagd worden. In juni 2016 hebben Nederland en Marokko het socialezekerheidsverdrag tussen beide landen gewijzigd.


Belangrijkste punten uit het verdrag zijn:

  • aanpassing van de hoogte van uitkeringen aan het prijspeil in het land waar de uitkeringsontvanger woont (woonlandbeginsel)
  • stopzetting van de export van kinderbijslag en kindgebonden budget per 2021


De Kamer zal op 24 januari stemmen over de wijziging van het verdrag en een ingediende motie. De SP heeft groot bezwaar tegen het voorstel, daar men van mening is, als men het voorstel volgt, de in Nederland opgebouwde rechten in het buitenland minder waard zijn. De heer Öztürk is van mening dat de voorgestelde wijzigingen “symbolische pestmaatregelen” zijn en dat Marokkaanse Nederlanders die Nederland hebben helpen wederopbouwen, nu worden “gepakt”.

Afbeeldingsresultaat voor sociale zekerheidsverdrag marokko


Opgebouwd in Nederland

En zeker met dit laatste ben ik het eens: je kan Marokkaanse Nederlanders die hier heel lang hebben gewerkt en ook hebben gewerkt aan de opbouw van Nederland en die nu naar Marokko willen verhuizen (vaak op leeftijd) niet aanpakken volgens het woonlandbeginsel. Deze mensen hebben hard gewerkt en zij zijn niet verantwoordelijk voor het prijspeil in hun vaderland; sterker nog ze hebben tijd en energie in Nederland gestoken samen met andere mensen in Nederland. En dus hebben Marokkaanse Nederlanders dezelfde rechten als Nederlanders.

Mijns inziens kunnen Marokkaanse Nederlanders terugvallen op artikel 1 van de Grondwet:


“Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, is niet toegestaan.


Natuurlijk zal de heer Asscher en anderen zeggen dat artikel 1 van de Grondwet gaat over allen die zich in Nederland bevinden en Marokkaanse Nederlanders die in Marokko wonen, bevinden zich niet in Nederland, maar op het moment dat de rechten werden opgebouwd, waren deze mensen wel in Nederland. En mijns inziens hadden ze op dat moment dezelfde rechten en dat betekent voor mij dezelfde rechten die ze hebben opgebouwd voor de uitkeringen die ze later zullen ontvangen.


Volgens de site van UWV kunnen mensen die in Nederland hebben gewoond, hun uitkering meenemen naar Marokko.


Volgens mij wordt door het voorstel Asscher tweespalt gekweekt en dat moeten we niet willen. Marokkaanse Nederlanders en Nederlanders die in hetzelfde schuitje zitten, worden niet op dezelfde manier behandeld. Nogmaals, de mensen met een ander vaderland kunnen er niets aan doen dat het prijspeil lager is dan hier in Nederland en kunnen daar ook niet op afgerekend worden.


Kabinet

Het lijkt erop dat de VVD (‘goed voor het rechtvaardigheidsgevoel’) en de PvdA (‘eerlijke en rechtvaardige wijziging’) het eens zijn met de heer Asscher. In alle eerlijkheid vraag ik me af waar dat goede zit voor het rechtvaardigheidsbeginsel, wanneer Marokkaanse Nederlanders onder dezelfde omstandigheden hetzelfde hebben gedaan als Nederlanders, maar als ze dan naar het vaderland een korting krijgen van 40%. Ik kan dat niet verklaren en zeker niet uitleggen aan onze medelanders.
Daarnaast zie ik niet in dat de wijziging eerlijk en rechtvaardig is, als men hier wat opgebouwd heeft, maar daarna gekort wordt omdat het prijspeil lager is in het land van afkomst. Dit is totaal niet eerlijk of rechtvaardig, ik noem het eerder diefstal.


Illegale nederzettingen

In tegenstelling met de Marokkaanse Nederlanders die volgens de minister van Sociale Zaken gekort moeten worden als ze terug gaan naar het vaderland, zijn AOW’ers die verhuisd zijn naar illegale nederzettingen in bezet Palestina door dezelfde minister beschermd worden en een hogere uitkering hebben ontvangen dan waar ze volgens de wet recht op hadden en hebben. Volgens een artikel van de NRC lopen deze uitkeringen nog steeds door.

Dit “scheefgetrokken” beleid is ontstaan omdat de Nederlandse overheid de soevereiniteit van het bezettende regime van Tel Aviv over de illegale nederzettingen niet erkent. Ondanks het feit dat dit beleid reeds sinds 2006 bestaat, heeft de minister bewust het beleid niet aangepast. Zelfs nadat in 2013 de SVB er achterkwam en het beleid wilde rechttrekken, is door minister Asscher besloten – na overleg met premier Rutte en toenmalig minister Timmermans – om door te gaan met het volledig betalen van de AOW.


Echter uitkeringsgerechtigden in andere bezette gebieden, zijn altijd gekort en voor deze mensen heeft en wilde Nederland geen uitzondering maken.

Afbeeldingsresultaat voor uitkering illegale nederzettingen

Tweespalt
Het beleid van de minister van Sociale Zaken is gebouwd op verschillende afspraken, aan de ene kant krijgen uitkeringsgerechtigden in de illegale nederzettingen in Palestina meer dan waar ze recht op hebben, terwijl anderen in andere bezette gebieden gekort worden en aan de andere kant worden Marokkaanse Nederlanders gekort omdat het prijspeil in het vaderland lager is dan in Nederland.

Het is niet verklaarbaar aan deze mensen wat er met hun uitkeringen gebeurt en wanneer welke wet wordt toegepast.


Maar het belangrijkste is dat door het beleid van de minister van Sociale Zaken tweespalt wordt gezaaid in onze maatschappij en binnen de groep mensen die in Nederland hebben gewerkt en naar het thuisland terugkeren. Mijns inziens is dit politiek die niet gewenst is en zeker niet uitgevoerd mag worden. Sociale Zaken moet alle scheefgetrokken zaken weer rechtzetten, waarbij de uitkeringsgerechtigden krijgen waar ze recht op hebben. Als men in Nederland heeft gewerkt of recht heeft gehad op dezelfde rechten als mensen die hier wonen, moet men dit ook ontvangen als men verhuist naar het vaderland, los van wat het prijspeil is in dat vaderland. Het zou wenselijk zijn dat deze zaken zo snel mogelijk recht worden getrokken.


Ondertussen vraag ik me af, als ik, als geboren Nederlander, na mijn pensionering in Marokko zou gaan wonen, wat ik dan uitbetaald ga krijgen of zou ik dan ook gekort worden op mijn uitkeringen zoals pensioen en AOW. De opmerking van Asscher is ook zo flauw dat het prijspeil lager is dan in Nederland, want hij kan zich totaal niet inleven in het leven in het buitenland, in een land als Marokko en wat je dan nodig hebt.


Het beleid zorgt voor tweespalt maar zeker ook voor het gevoel dat je aan mensen geeft die hier komen werken dat ze ‘minder waard’ zijn dan Nederlanders die hier zijn geboren. Tevens is het mijns inziens gewoon een kwestie van discriminatie en daarom zou ik wel eens willen zien wat de rechter in dit soort zaken zou beslissen, gebaseerd op het gelijkheidsbeginsel en discriminatie.


Welke advocaat zou deze handschoen willen, kunnen of durven oppakken? Ben benieuwd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *