De wereld volgens Timmermans

By Engelbert Luitsz      ©              (http://www.alexandrina.nl/?p=2515)

Een man met een overtuiging is moeilijk te veranderen. Als je het niet met hem eens bent loopt hij weg. Toon hem feiten en cijfers en hij betwist jouw bronnen. Doe een beroep op logica en hij begrijpt niet waar je het over hebt.
Leon Festinger

timmermans_aljazeera

Minister Timmermans is druk aan het lobbyen om desnoods zonder steun van de Veiligheidsraad tot een aanval op Syrië over te gaan. In hoeverre is hij veranderd sinds hij op 5 november 2012 minister van Buitenlandse Zaken is geworden? In tegenstelling tot wat wij moeten geloven is een aanval op Syrië geen wens van de internationale gemeenschap. Het is het plan van enkelen in Washington en Tel Aviv, met steun van een paar Arabische potentaten; het voorspel voor een aanval op Iran. Een interview dat Timmermans onlangs gaf op Al-Jazeera kan misschien meer duidelijkheid verschaffen over de visie van deze man.

Timmermans versus Rosenthal

De uitingen over Israël zeggen veel over de integriteit van een politicus. Wie durft zijn mond open te doen? Midden-Oostendeskundige en diplomaat Koos van Dam liet er onlangs iets over los in eeninterview met Vrij Nederland. Tijdens de verschillende kabinetten verschilde de speelruimte weliswaar enigszins, maar het “bleef moeilijk manoeuvreren”.

BNR, 07 september 2011
Minister Rosenthal blijkt geen voorstander te zijn van een ophoging van de VN-status voor de Palestijnen.

PvdA-Kamerlid Frans Timmermans uitte kritiek op de houding van
Rosenthal. Door te zeggen dat alle partijen het eens moeten zijn, krijgt
Israël volgens Timmermans in de praktijk een vetorecht. “Dat past niet”,
zei hij.

Op 29 september 2011 publiceerde Timmermans een artikel met een titel die niets te raden overlaat: Rosenthal blokkeert oplossing Midden Oosten.

Begin 2012, wanneer Israël dreigt de banden met de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties te verbreken, schrijft Timmermans

Ik ga ervan uit dat minister Rosenthal het besluit van de Israëlische regering in niet mis te verstane termen namens Nederland zal veroordelen.

In niet mis te verstane termen, ik herhaal het nog maar even. Velen met mij waren dus blij toen Timmermans Rosenthal mocht opvolgen. De verwachtingen waren hooggespannen. En werden ook direct de kop ingedrukt.

Ruim een week na zijn aantreden ging het al mis berichtte het NRC: “Een erkenning van de Palestijnse Autoriteit als staat door de Verenigde Naties is ‘ontijdig en onverstandig‘.” Hij doet dus hetzelfde als wat hij zijn voorganger een jaar geleden had verweten.

Op 14 november van dat jaar begon Israël aan de zoveelste slachtpartij in de Gazastrook, deze keer met de Bijbelse naam Operatie Wolkkolom. Nadat ze eerst een belangrijke Palestijnse onderhandelaar voor een definitief staakt-het-vuren hadden vermoord, plus enkele kinderen, werden ze kwaad dat strijders in de Gazastrook iets terug deden. Daarop volgde een verwoestend militair offensief dat een week duurde en aan vele tientallen onschuldige burgers het leven heeft gekost, naast enorme materiële schade. Op 15 november verklaart Timmermans echter al:

Hamas heeft raketten afgevuurd, aldus Timmermans. Het leed dat door de
Israëlische bombardementen wordt veroorzaakt is dus ook de schuld van
Hamas, voegde hij eraan toe.

In juni 2013 brengt Timmermans een bezoek aan Israël. Gaat hij ze nu eindelijk eens de waarheid zeggen? Niet volgens het NRC:

Dit jaar is de relatie behoorlijk verstoord. Timmermans zal vandaag en
morgen daarom vooral benadrukken hoezeer Nederland Israël toch echt wel steunt. Hij zal onderstrepen dat Nederland er voorstander van is de
Libanese Hezbollah op de terreurlijst te plaatsen. En niet te vergeten,
hij zal benadrukken dat de handel tussen Nederland en Israël goed loopt:
Israël exporteerde vorig jaar voor 2 miljard euro naar Nederland.

Het bezoek verloopt kennelijk bijzonder plezierig voor onze Frans. Er is een zeer omstreden bouwplan voor een gebied bij Jeruzalem, E1, dat de Westelijke Jordaanoever in tweeën snijdt. Een nieuwe ramp voor de Palestijnen aldaar. Wereldwijd was er kritiek op dit plan, maar indien de EU het waagt sancties op te leggen aan Israël, dan zal Timmermans zijn veto inzetten.

Minister Frans Timmermans van Buitenlandse Zaken zal zijn veto uitspreken over mogelijke EU-sancties tegen Israël mocht dat land nederzettingen gaan bouwen op de omstreden locatie E1 ten oosten van Jeruzalem.

En zo kunnen we nog wel even doorgaan. Timmermans heeft de zionistische oorlogsmisdadigers vanaf zijn aantreden als minister in niet mis te verstane termen te kennen gegeven dat zij alles mogen doen wat zij willen en dat hij hun acties van harte ondersteunt zolang hij zijn interessante baantje maar mag behouden.

Het interview

Vandaag meldt de NOS dat de Tweede Kamer geen geheime informatie meer krijgt van de veiligheidsdiensten MIVD en AIVD met betrekking tot het gebruik van chemische wapens in Syrië. Hoe zit dat nou met Timmermans, Nederland, het internationaal recht en ingrijpen in zaken die ons niet aangaan? Het gesprek licht een tipje van de sluier op.

Het interview begint nog hoopvol, Timmermans heeft het over de Veiligheidsraad. Wel is het duidelijk dat je Assad en de Russen nooit kunt vertrouwen. Het is door associatie dat je moet opmaken dat “wij” dus wel deugen. Een mooi voorbeeld van wat Edward Said oriëntalisme noemde.

Timmermans herhaalt het sprookje van een paar vredelievende mensen die in opstand kwamen tegen de dictatuur van Assad, waarna het helemaal uit de hand liep. Hoe dat mogelijk is legt hij helaas niet uit. Hoe kan zo’n klein groepje boze dorpelingen het machtige leger van Assad zulke zware verliezen toebrengen? Hij geeft wel aan dat minder prettige groepen zich met de opstand bemoeid hebben, maar verzuimt wederom te melden wat die mensen daar te zoeken hebben, wie ze betaalt en op wie ze zich richten. Arabi Souri, een Syriër die in Duitsland woont, schrijft dat de zogenaamde spontane opstand op 15 maart 2011 begon in Daraa. De rechtbank, politiebureaus, het huis van de gouverneur en andere publieke gebouwen werden in brand gestoken en geplunderd. In Darraa en Homs werden 110 ongewapende politieagenten gedood, waarna er veel woede ontstond tegen de “revolutionairen”.

Naarmate het gesprek vordert wordt het steeds duidelijker dat Timmermans de Veiligheidsraad eerder ziet als een obstakel dan als belangrijk politiek instrument. Waarom? Omdat er landen zijn die hun veto kunnen gebruiken om de plannen van de Verenigde Staten te dwarsbomen. Over het feit dat de Amerikanen hun veto talloze malen hebben misbruikt om Israël buiten schot te houden hoor je hem uiteraard niet. Het wordt echt eng wanneer hij begint over de “moderne tijd” waarin de Arabische landen en Afrika niet thuishoren, die landen zouden dan ook niets te zeggen mogen hebben over wat “de internationale gemeenschap” beslist. Wanneer de interviewer blijft doorvragen over de rol van het internationaal recht en opmerkt dat unilaterale acties juist een vrijbrief zijn voor andere landen om zich ook maar niets aan te trekken van het internationaal recht, komt Timmermans met een argument dat wel van het CIDI afkomstig moet zijn. Daar gebruiken ze dat te pas en te onpas om kritiek te pareren. Omdat Rusland Syrië heeft bewapend en zijn veto heeft gebruikt om een aanval op het land te voorkomen, is Rusland de kwaaie pier!

“Wie heeft het internationaal recht de afgelopen 2,5 jaar ondermijnd?”, vraagt Timmermans. Met andere woorden, als zij het doen mogen wij het ook. Het schijnt dat de goede man een jaartje Europees recht heeft gestudeerd in Frankrijk.  Hij wringt zich in allerlei bochten om een illegale actie legaal te laten lijken op “humanitaire” gronden. Bij humanitair moeten we dan denken aan Libië of Irak, neem ik aan. Waarschijnlijk had Timmermans in het Franse Nancy meer oog voor de bevallige Françaises dan voor de letter of de geest van de wet.

Niet alles wat hij beweert is echter even idioot. De stelling “je kunt tegenwoordig geen chemische wapens gebruiken zonder de gevolgen van je oorlogsmisdaad onder ogen te moeten zien” is goed te verdedigen. Het probleem hier is weer dat de bewijzen zich opstapelen dat de rebellen verantwoordelijk waren en niet Assad. Gaat hij dan voorstellen de rebellen te bombarderen? Hij vergeet voor het gemak ook even dat Israël chemische wapens heeft ingezet tegen de burgerbevolking van de Gazastrook, dat de Verenigde Staten medeplichtig waren aan de gifgasaanvallen van Sadam Hoessein tegen de Koerden en tegen Iran. De balk in het eigen oog zal hem het zicht hebben belemmerd.

Israël

En dan, eindelijk, na zeventien minuten wordt Israël voor het eerst genoemd. Zou Israël niet ook afstand moeten doen van chemische wapens als het om een principekwestie gaat en niet om het aantal doden, want het aantal slachtoffers van “conventioneel” geweld is vele malen hoger? Als we niet willen dat landen chemische wapens bezitten zou dat toch voor iedereen moeten gelden. Maar niet volgens Timmermans. Hij probeert de bekende afleidingstruc door het over “het vredesproces” te hebben en over het geweldige werk dat John Kerry daarin verricht. Maar de vraag had natuurlijk niets met de Palestijnen te maken, die ging over de toepassing van internationale afspraken.

Eerst moet er vrede komen en dan pas kunnen we – eventueel – praten over het wapenarsenaal van Israël. Dat de inzet van dat arsenaal nu net de reden is dat er nooit vrede zal komen ontgaat de minister kennelijk. Israëls nucleaire wapens? Zinloos om het daar over te hebben. En alhoewel hij zelf over de Palestijnen begon behoren deze mensen overduidelijk tot de categorie van aardbewoners die geen deel mogen nemen aan de besluitvorming. Zij dienen zich te schikken in de dictaten van Timmermans’ bazen in Washington en Tel Aviv.

Het definitieve bewijs dat Timmermans het spoor helemaal bijster is bleek uit zijn hartekreet

Hebben de Israëli’s ooit andere landen bedreigd?

Vraag dat maar eens aan mensen in Libanon, Syrië, Irak, Egypte, Jordanië of de Gazastrook en de West Bank, beste Frans. En niet te vergeten Iran, dat al zeker 20 jaar wordt bedreigd door de zionistische entiteit. Begin augustus voerde Israël nog bombardementen uit in Syrië, waarbij zeker 20 mensen werden gedood, waarvan de helft burgers. Oh, en de Israëlische historicus Martin van Crevel liet zich eens ontvallen dat Israël in staat was de meeste Europese hoofdsteden te treffen met nucleaire wapens. Onzin, zou Timmermans zeggen.

Bonus

De interviewer vraagt ook naar de mening van Timmermans over een studie naar islamofobie in Nederland door Frank Bovenkerk. Tussen 2005 en 2010 waren er meer incidenten met betrekking tot islamofobie in Nederland dan in welk ander land ook. Onzin, volgens Timmermans. Onlangs stelde de Roemeense minister van Arbeid dat Nederland een erg racistisch land aan het worden is. Onzin, volgens Timmermans. Dat de PVV onlangs nog met 30 zetels uit een peiling kwam, waarmee ze de grootste partij zou worden indien er nu verkiezingen zouden worden gehouden, is kennelijk aan de man voorbij gegaan.

Cognitieve dissonantie

De Amerikaanse psycholoog Leon Festinger bedacht in de jaren vijftig van de vorige eeuw de theorie van de cognitieve dissonantie. Deze claimt dat we een sterke motivatie hebben om consistent te zijn. Wanneer we verschillende overtuigingen hebben die met elkaar in strijd zijn, kan dat leiden tot irrationeel en soms schadelijk gedrag. De spanning die ontstaat tussen twee tegenstrijdige gevoelens noemde hij cognitieve dissonantie en omdat dat onplezierig is proberen we een vorm van harmonie te bereiken. Een bekend voorbeeld is een scheiding. Als een van de partners nog steeds verliefd is op de ander, zit je gevangen tussen haat en liefde. Dit kun je bijvoorbeeld proberen op te lossen door te bedenken dat die ander eigenlijk al een slecht mens was vóór de scheiding, zodat alleen de haat overblijft. En daar is vaak beter mee te leven dan met een emotioneel conflict.

Bij Timmermans zagen we de draai die hij heeft gemaakt in de periode van voordat hij minister was tot nu. In de wereld waarin hij terecht is gekomen botsen de ideeën van voor 5 november 2012 met de eisen die zijn nieuwe functie aan hem stellen. Die twee zienswijzen zijn niet te verzoenen, dus het gevolg is dat er één de boventoon is gaan voeren en de andere gebagatelliseerd tot zelfs ontkend wordt. Processen die in ieder individu een rol spelen krijgen echter een andere dimensie wanneer ze betrokken zijn bij grootschalige conflicten waarbij het om vele mensenlevens gaat. Ook al kunnen we ten dele begrijpen waarom mensen zich op een bepaalde manier gedragen, het ontslaat ze daarmee niet van de verantwoordelijkheid voor hun daden.

Timmermans is een intelligent man, iemand die gestudeerd heeft en vele jaren ervaring heeft in de politiek. En precies om die reden draagt hij een zwaardere verantwoordelijkheid dan de doorsnee burger. De grote Palestijnse denker Edward Said formuleerde het perfect:

In mijn visie is niets zo verachtelijk als die gewoonten in de geest van een intellectueel die zorgen voor ontwijkend gedrag, dat karakteristieke wegvluchten voor een moeilijke en principiële positie, waarvan je weet dat het de juiste is, doch die je verkiest niet in te nemen.

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=hMqNI7jDazw

Succes is een visie gevolgd door inzet en intentie!

 

Bismillâhi Rahmâni Rahîm, Alhamdulillâhi Rabbil ‘Âlamîn was-salâtu was-salâmu ‘alâ nabiyyinâ Muhammadin wa ‘alâ ahlihi wa ashâbihi aj’ma’în amma’ ba’d.

In de Naam van Allâh, de Erbarmer, de Meest Barmhartige.
As-salâm ‘alaykum warahmatullâhi wa barakâtuh beste broeder of zuster,

Eén van de belangrijkste eigenschappen van een succesvol persoon is het hebben van een missie, een visie, een levensdoel. En de meest succesvolle persoon hoort de moslim te zijn, aangezien hij leeft met de ultieme missie voor ogen, namelijk het streven naar het Paradijs. Mensen zonder succes leven van de ene op de andere dag. Zij worden niet geïnspireerd door deugdzame handelingen, zij leven niet voor een nobel doel en hun leven is inhoudloos. De Islâm is een religie van zingeving en spoort de mensen aan om op een nobele manier te leven. Allâh de Verhevene moedigt de mensen aan om met elkaar te concurreren in het verrichten van goede daden en te allen tijde gedreven te zijn.

Het hebben van een visie is van het grootste belang voor het hebben van een succesvol leven. Toegewijde mensen zoeken naar alle mogelijke middelen om datgene te bereiken wat ze voor ogen hebben, opzoek naar datgene wat hun prestaties mogelijk zal maken en vergemakkelijken. Hij maakt zich klaar en bereid zich voor. Zo zien wij dat Allâh de Verhevene Zijn Boodschappers altijd voorbereidde voor hun hoge ambities.

Allâh de Verhevene onderwees de Boodschappers vanaf een jonge leeftijd, Hij bereidde hun voor op leiderschap. Onze geliefde Profeet (vrede en zegeningen zij met hem) is opgegroeid als wees. Dit bracht grote beperkingen met zich mee in de maatschappij waarin hij opgroeide, het vormde een obstakel in het bereiken van een hoog streven. Maar Allâh de Alwijze had hiermee voorgeschreven dat hij opgevoed werd door de leiders van Quraysh, zoals zijn opa en zijn oom. Hij werd hiermee voorbereid op leiderschap. Hetzelfde geldt voor de Profeet Yûsuf die op werd gevoed door Al-‘Azîz. Hetzelfde geldt voor Profeet Mûsâ die op werd gevoed door de Farao.

Er is geen twijfel dat het leven een hele andere betekenis krijgt wanneer men een visie voor ogen heeft, een doel waarnaar men streeft en werkt. Het leven is saai, vermoeiend en zwaar wanneer een persoon nergens voor leeft. Het leven heeft dan geen enkele waarde. Vaak denken mensen dat zij een visie hebben, maar in werkelijkheid is hun leven inhoudloos. Hoeveel moslims hebben ergens in hun achterhoofd het doel om het Paradijs te bereiken, maar in de praktijk zien we hier niets van terug? Hoe wil jij het Paradijs bereiken als je niet bezig bent met het zoeken naar de middelen die dit mogelijk maken, en geen enkele substantiële voorbereiding hebt getroffen? En indien je werkelijk naar het Paradijs streeft, naar welk niveau streef je dan? En welke stappen neem jij hiervoor?

De realiteit is dus dat velen helemaal geen visie en missie hebben. Waar zie jij jezelf over een paar jaar? Waar zie jij jezelf op je oude dag? Dag in dag uit dezelfde sleur, acht uur per dag werken zonder enige andere zinvolle invulling in jouw leven, totdat je oud en grijs raakt. Of heb jij hogere ambities dan dit? Dus stel jezelf de vraag: Wat is mijn ambitie voor dit leven en het Hiernamaals en welke stappen neem ik hiervoor en wat heb ik hiervoor voorbereid? Wat zijn de middelen die ik hiervoor heb vergaard en die ik nog nodig heb? Een visie vraagt om concrete stappen, het moet niet blijven bij dagdromen en wensen.

De weg naar Allâh is namelijk lang en vraagt om optimale inzet en inspanning. Om daar te komen waar jij wil zijn moet er werk geleverd worden, je dient op jouw doel af te gaan. Je kunt niet terecht komen daar waar jij wil zijn door constant te klagen over de lange afstand die afgelegd moet worden, zonder dat je ook maar iets onderneemt. De oplossing is dat je hulp zoekt bij Allâh de Almachtige en dat je niet gaat zitten klagen. Je moet werken en ploeteren, je moet alles doen wat nodig is om de Tevredenheid van Allâh te verkrijgen. Spreek jezelf steeds geduld in, want het vereist veel geduld. Wij kunnen heel veel leren van onze Profeten, zoals Nûh die 950 jaar lang zijn volk bleef uitnodigen ondanks dat ze hem alsmaar verwierpen en tegenwerkten. Hij gaf niet op en liet zich niet ontmoedigen door de lange weg. Hij deed er alles aan om zijn volk te overtuigen. Hij was een goed voorbeeld in volharding doordat hij bleef vasthouden aan zijn doel.

Maar wij weten dat zijn volk uiteindelijk ongelovig bleef, op enkelen na. Dus heeft hij gefaald in zijn doel? Er zijn zelfs Profeten geweest die geen enkele volgeling hebben gehad, hebben zij gefaald in hun doel? Bij Allâh zij hebben niet gefaald! Dus zelfs al heb jij jouw doel op deze wereld niet bereikt vanwege omstandigheden en vanwege het Goddelijk besluit, zie dit dan niet als falen! Laat je niet demotiveren door tegenslagen, want wij doen dit uiteindelijk voor de beloning van Allâh in het Hiernamaals, en niet voor het succes op deze wereld. Als jouw intentie juist is dan zal jouw beloning hetzelfde zijn als voor iemand die zijn doel en visie op deze wereld wel heeft bereikt.

Zo is er van Anas ibn Mâlik (moge Allâh tevreden met hem zijn) overgeleverd dat de Profeet (vrede en zegeningen zij met hem) terug kwam van de slag Tabûk en toen hij bijna Madîna naderde zei hij:

“In Madîna zijn er mensen die met jullie waren elke keer als jullie een afstand afreisden of een vallei overstaken.” De metgezellen zeiden: “Oh Boodschapper van Allâh, ook al zijn zij in Madîna (gebleven)?” De Profeet antwoordde: “Ook al zijn zij in Madîna, want zij zijn daar gebleven vanwege (geldige) omstandigheden.” (al-Bukhârî)

Hâfiz Ibn Hadjar Al-‘Asqalânî (moge Allâh hem genadig zijn) zei hierover:

“Dit geeft aan dat men iets kan bereiken door middel van de intentie, welke degene die het verricht niet kan bereiken met zijn handelingen, omdat hij werd weerhouden van de daad vanwege omstandigheden.”

Wees daarom overtuigd van de Goddelijke Wijsheid en wees niet gefrustreerd wanneer je datgene niet bereikt wat jij wenst te bereiken. Allâh de Alwetende is op de hoogte van jouw inzet, dus gebruik alle mogelijke middelen die je bezit en vertrouw vervolgens op Allâh. Het leven van een moslim is wat dat betreft uniek, hij zal niet falen in het streven naar succes op deze wereld, indien hij zich hier volledig voor inzet, zelfs al bereikt hij dit doel fysiek niet. Elke vorm van inzet die de moslim levert heeft dus waarde en zal niet verloren gaan. Zo heeft Allâh de Verhevene namelijk in zijn Luisterrijke Qur’ân gezegd (interpretatie van de betekenis):

“Voorwaar, degenen die geloven en goede daden verrichten; voorwaar, Wij zullen de beloning van wie een goede daad verricht niet verloren doen gaan” {Qs 18:30}

Zolang de intentie maar juist is, de inzet en inspanningen oprecht zijn, en de doelen en het streven nobel en goed zijn. Allâh de Alwijze oordeelt over de intenties en de inspanningen, en niet over de verwezenlijking van wereldse successen. Want Allâh de Alwijze is degene die deze successen schenkt aan wie Hij wenst, en wanneer Hij wenst.

Subh’ânaka Allâhumma wa bihamdik, ash-hadu allâ illâha illâ anta, astaghfiruka wa atûbu ilayk.

Wa ‘alaykum as-salâm warahmatullâh,

(Source / 18.09.2013)

Hamas Shuts Down Egypt Center in Gaza

Members of Hamas security forces pray before a rally calling on Egyptian authorities to open the Rafah border crossing, at the crossing in the southern Gaza Strip, Sept. 17, 2013

GAZA CITY — Since the overthrow of Egyptian President Mohammad Morsi on July 3, relations between authorities in Egypt and Gaza have been in crisis. The situation worsened after Egyptian media accused Hamas, which heads the government in Gaza, of being involved in a series of attacks against Egyptian security forces in Sinai. Matters reached a critical stage after Egypt destroyed hundreds of tunnels along the border with Gaza and closed the Rafah crossing on several occasions, the most recent being six days ago; it currently remains closed. The crisis spiked again on Sept. 16, when an Egyptian military spokesman announced that the army had seized ammunition with the name of the Izz ad-Din al-Qassam Brigades on it.

“While monitoring [Hamas] elements, the Egyptian army discovered wires connected to electronic devices attached to bombs of various types along the border between Egypt and Gaza. The electronic devices and explosives were controlled from the Gaza Strip, which means that Hamas elements have been working on targeting the Egyptian army through ambushes,” claimed Col. Ahmed Mohammed Ali at a news conference.

The crisis has devolved into a cold war fraught with surprise, the latest of which was the above news conference, during which the army presented individuals confessing to be from Gaza and smuggling arms to the Sinai.

The Hamas government has been trying to maintain a diplomatic attitude throughout this tense period and thus far has issued only three official statements. Things are different on the ground, however. During two military parades for the al-Qassam Brigades, the rabea (Egyptian anti-coup) symbol was raised. Several Egyptians in Gaza have also been arrested, including Adel Abdul Rahman, 34, an official at the Egyptian Cultural Center in Gaza.

In an Al-Monitor interview in his office, Abdul Rahman said that at 9 a.m. on Aug. 31, Gaza security forces came to the center’s entrance in a military Jeep.

“The passengers were wearing civilian clothes. They entered the center and arrested everyone inside,” he said. He then described being beaten during the interrogation and said the other Egyptians arrested with him received the same treatment.

Abdul Rahman revealed to Al-Monitor that he had been arrested because of a statement the center had issued on Aug. 18 in support of the Egyptian army and its crackdown on rebels in the Sinai. He offered, “My team and I were detained late into the night. We were questioned about the statement, about the parties with which we are communicating in Egypt and about what we meant by the words ‘we will be faithful soldiers’ in the statement.”

According to Abdul Rahman, he and the others remained under arrest for more than 11 hours in separate cells. After being interrogated and beaten, they were released on the condition that the center be shuttered. The Egyptian Foreign Ministry condemned the arrests the day they took place.

“We closed down the center and removed the Egyptian flag for several days before reopening it again, however, discreetly,” Abdul Rahman acknowledged before identifying those arrested with him as Gehad Ahmed, Hisham Mohammad, Mohammad Ahmed and Shaima Maher.

Figures provided by Abdul Rahman indicate there are 7,000 Egyptian women with children living in Gaza. The center has been looking after them, economically and socially, since it opened about six months ago. There are also 14,000 Palestinians who hold Egyptian nationality in Gaza. The center provides them with legal advice on official transactions in Egypt.

Ashraf, 43, is among the Palestinians who hold Egyptian nationality. He asked that only his first name be used because of fears about the interview being published. His leg still hurts from the beating he received by the security services.

Ashraf told Al-Monitor, “They questioned us about the statement in which the center expressed its support for the Egyptian army. When they released us, they told us not to make any statements to the media.”

Al-Monitor paid a visit to Iyad al-Bazem, director of the information office at Gaza’s Interior Ministry. Bazem said that the government is not detaining any Egyptian citizens.

“I challenge anyone to provide the name of one person whom we are detaining because he is Egyptian. [Egyptians in Gaza] enjoy the same degree of freedom and security as Palestinian citizens do. Every Egyptian in Gaza is originally Palestinian and is treated the same as others,” Bazem declared. He claimed that Adel Abdul Rahman does not represent the Egyptian community in Palestine and that no one had given him that role.

Bazem told Al-Monitor that the arrests had been made because of citizen complaints about criminal and financial offenses by Abdul Rahman. He denied that the arrests were politically motivated. “They were asked about the statement because it purported to speak in the name of the entire [Egyptian community in Gaza]. The claims about violence and beatings are false,” Bazem added.

Al-Monitor obtained a copy of a document signed by the Gaza prosecutor stating that there were no lawsuits or complaints against Adel Abdul Rahman as of Sept. 1, 2013. Bazem, after looking at the document, nonetheless, said, “I assert that he has been accused of a criminal offense. No Egyptian in Gaza can be arrested for his political stance.” Bazem stressed the good and sisterly Egyptian-Palestinian relations and noted that the Egyptian Cultural Center had not been closed.

Amid talk that the Egyptian army might launch a military campaign against Gaza, the deputy prime minister of the Gaza government, Ziad al-Zaza, said during a meeting with journalists at the Gaza Museum on Sept. 16 that no one can enter Gaza, no matter how powerful or influential they might be, except by “friendly” means. He warned that if tried otherwise, Gazans would be willing to shed a lot of blood to prevent entry by force.

Zaza called for the formation of a joint committee with Egypt to investigate Cairo’s accusations against Gaza. He denied that the al-Qassam Brigades were sending arms to the Sinai. Rather, he claimed, Gaza is a protective shield for Egyptian national security against Israel. He stressed that the accusations against Gaza are “fabrications and slander” and “part of a plan to demonize Gaza and Hamas.”

(Source / 18.09.2013)

Egypt’s new misshapen constitution

 

The scandalously deformed document, or “constitution”, being prepared in Egypt by army-picked “experts” these days should have less dignity than does a toilet paper.
This is why, the vast majority of the Egyptian people are going to reject it and shove it into the dustbin of history where it belongs.

But this will depend to a large extent on the extent to which a free vote is allowed by the bloody coup-makers, which would enable the Egyptian masses to hurl this ludicrous document where it belongs.

But prospects for a free and fair vote, e.g. a real referendum, are already fraught with fears and suspicions. In the final analysis, a junta that murdered thousands of peaceful protesters, burned people alive and incinerated corpses in order to conceal or destroy murder evidence, cannot really be trusted to allow for the organization of free and fair elections.

The junta raped the collective will of the Egyptian people in order to decapitate democracy, not revive it. Indeed, it would be utterly naïve to think otherwise.

The misshapen “constitution” is being written by conspicuously anti-Islam elements, including free masons, extremist communists, fanatical atheists, promiscuous-minded libertarians and all sorts of arch enemies of Islam.

Interestingly, these people, representing a cacophony of ideas and ideologies, have two main things in common: First, they are not elected by the people of Egypt but rater picked by the military junta, headed by the mass murderer Abdul Fattah Sisi, and, second, they are ultra-secular with a vengeance toward Islam or anything Islamist. These bigots would claim rather mendaciously that they are only against political Islam, not Islam itself, as if Political Islam emanated from the Shinto religion, not from Islam.

Interestingly, many of these figures, who are affiliated with the Mubarak regime, ran for parliamentary and other elections held in Egypt since the 25 January, 2011- revolution, but failed. They were utterly ejected and rejected by the people.

As to the people who did get elected by the people and won their trust, not only have they been excluded from taking part in preparing the new constitution. Indeed, many of these true representatives of the people are now languishing in jail in terrible conditions. They are charged with terrorism by the fascist junta. There are credible reports indicating that they are being severely tortured and abused mainly in reprisal for rising up against the Mubarak regime.

So, this is how the surrealistic situation in Egypt looks like: The elected president is in jail, held incommunicado in an unknown place, along with all his aides and advisors, whereas the tyrant Mubarak, who destroyed, ruined, corrupted and bankrupted Egypt for more than thirty years, is a free man.

And the legitimate constitution, voted on by two thirds of the Egyptian people, is discarded and cancelled while an utterly undemocratic and unrepresentative “constitution” is being imposed on the people of Egypt by an ignorant military junta and some other fanatical ignoramuses who can hardly recite a verse of the holy Quran or read a grammatically correct Arabic phrase.

According to official statistics, Muslims (Sunnis) constitute more than 94% of the population of Egypt. Yet, the new constitution place them on equal footing with the followers of other non-monotheistic religions and cults, even if the followers of these cults and earthly religions happen to have no followers in Egypt.

Don’t get me wrong. I am an ardent advocate of freedom of thought. In the final analysis, each and every human being should be able to practice his or her convictions without suppression or coercion. This is an outstanding and timeless principle in Islam. “Lakum Deinukum wa leya Din” (to you is your religion, and to me mine.”

But upholding the Law of Sharia is a fundamental part of the Muslim religious belief and Muslims are being denied that right in a country where Muslims make nearly 95% of the population.

This is unfair and unacceptable especially when the rights and liberties of non-Muslims are left unscathed.

In light, one is really prompted to ask the following question: Why is it that Christian Copts are given full rights to practice their faith while Muslims, who constitute the overwhelming majority of the population, are denied that right by an unelected and unrepresentative body.  This is no less than an act of rape.

(Source / 18.09.2013)

Palestinian massacre a grim reminder to Syrian refugees flooding Lebanon

Palestinian, holding handkerchiefs to their faces, look for the bodies of relatives, victims of the Sabra-Shatila massacre in the Palestinian refugee camps in Beirut on Sept. 16-18, 1982.

BEIRUT – Thirty-one years ago over the course of three days, Christian militiamen slaughtered up to 3,500 Palestinian and Lebanese civilians in a refugee camp in Lebanon. The Sabra-Shatila massacre, as it came to be known, became one of the bloodiest chapters of Lebanon’s 14-year civil war.

As Palestinian refugees in Lebanon paused to remember the Sept. 16 anniversary of the massacre, the grim event offered a cautionary tale to the flood of Syrian refugees now coming across border into Lebanon.

With almost 750,000 Syrians having crossed the border into this country of just 4 million, fears are running high that this new wave of people will plunge Lebanon back into war.

‘I remember the people I saw’
For Abu Maher Hamza, a Palestinian who survived the Sabra-Shatila massacre, the memories are still strong.

When a few mortars shells hit the Palestinian refugee camp of Shatila, Hamza’s extended family rushed to his home. He ran downstairs where he could see the street through a hole in the cinderblock and heard a man shout, “George, kill them, kill them!”

Abu Mazen Hamza, age 67, on his rooftop, points toward the street where he saw 12 dead bodies while fleeing from gunmen during the Sabra-Shatila massacre in 1982.

Maher peeped out and saw two militiamen soundlessly open fire on a young woman. Terrified, he ran upstairs and told everyone to keep quiet and leave the house by an empty alleyway.  His mother-in-law worried she would slow them down.

“I carried her on my shoulders,” said Hamza.  Once outside he saw an old neighbor, shot dead in front of his shop. On the main road, they found 12 more bodies, including women and children.

The gunmen were let into the camps by Israeli military who controlled the Beirut suburb. Israeli troops surrounded the camps and lit the night sky with flares, while the massacre continued for three days.

“No matter how many times I walk down those streets, I remember the people I saw,” said Hamza, now 67.

Most of the victims were buried in a mass grave, a field of soil, marked by a simple gravestone.

Fears of Syrians destabilizing 
The massacre is also reminder to many Lebanese of how destabilizing a massive influx of foreigners can be.

Lebanon has kept its borders open to the Syrians, but rejected U.N. offers to build formal refugee camps.

The main reason is a fear that Syrians will stay on, creating pockets of resistance against the Syrian regime from within Lebanon, draining an already inadequate supplies of electricity and resources, driving up rent and driving down wages, and increasing tension between Shiite and Sunni Muslim communities.

So instead, newcomers build tents with refuse on rented plots of rocky land, crowd into rented garages or derelict buildings.

A delegation of Palestinian Liberation Organization members pray at the mass grave on the 31st anniversary of the Sabra- Shatila massacre.

“The Palestinian camps experience makes Lebanon feel it better be careful not to allow congregation in camps.  They may become camps of anti-Syrian government activism,” said Rami Khouri, a political analyst and the director of the Issam Fares Institute for Public Policy and International Affairs. “The Lebanese worry about allowing large populations to stay for a long time, creating extraterritoriality.”

Sectarian violence has already spilled over the Syrian border and into Lebanon in the form of car bombs and clashes.  Hezbollah, Lebanon’s strongest political power and militia, is sending fighters to support the regime of Syrian President Bashar Assad.

Second-class citizens 
For the Palestinian refugees who have been here for decades, life continue to be a struggle in a country they can never really call home.   

Hamza came to Lebanon as a baby when his parents were forced out of Palestine in 1947, the year of Israel was founded.  Although his wife is Lebanese, he isn’t entitled to citizenship, just a travel document used by the stateless.

Largely banned from working in professional fields, Palestinians are stuck in blue collar jobs where they are paid up to half or a third of their Lebanese counterparts. And although they are required to pay taxes, they aren’t entitled to social benefits, like social security and free education.

Hamza, a retired barber, owns his house, but cannot own the land it is built on.  He, like 95 percent of all Palestinians, has no health insurance and depends on the United Nations Relief and Works Agency for medical care and schooling.

Mother walks her children home from the U.N. sponsored school they attend in the Palestinian refugee camp of Shatila, in Beirut’s southern suburbs.

Hamza is among the luckier ones: A recent UNRWA study found that 73 percent of Palestinians in Lebanon are poor, 56 percent jobless and only half attend secondary school.

“They are looting the Palestinian laborers,” says Sohail Natour, spokesman of the Democratic Front for the Liberation of Palestine.  “Palestinians pay money to the Lebanese government and don’t get services.”

‘We are forgotten’
To make matter worse, some 90,000 more Palestinian refugees have fled over the border from Syria since the civil war began, driving rents up and wages down in overcrowded Palestinian shantytowns.

“UNWRA in Lebanon has stepped up its education, health, relief and other emergency services for these refugees who are part of what has been called the largest humanitarian crisis of the last decade,” said Ann Dismorr, UNRWA Director in Lebanon.

Among the influx of new arrivals, Abu Mazen Hamza feels like Lebanon’s original refugees are more forgotten than ever.

“The world is busy with itself during the Arab Spring. Nobody has time for the Palestinians. They are only talking about human rights for the Syrians, but we are forgotten.”

(Source / 18.09.2013)

NOT LIKING THE UN CW INSPECTORS’ REPORT, RUSSIA AND SYRIA CONSPIRE TO BRING FORTH MORE DODGY EVIDENCE THAT IT WAS THE “REBELS THAT DID IT”

By Peter Clifford              ©      (http://www.petercliffordonline.com/syria-news-2/)

http://www.petercliffordonline.com/syria-news

Despite an agreement last weekend between the US and Russia on a “framework” to dismantle and remove Syria’s chemical weapons stocks, political wrangling continues between the Western powers and Russia on the terms of any UN Security Council resolution to implement the agreement.

Ban Ki-Moon, the UN General Secretary, says that any Security Council motion must include “consequences” on Syria for any violation of a chemical weapons agreement.  Russia at the weekend seemed to be going along with that idea but has since back tracked.

http://www.petercliffordonline.com/syria-news

Lebanese Nun Russia’s New CW Expert?

Before, the Russian Foreign Minister, Sergei Lavrov, was saying “wait for the UN chemical weapons inspectors’ report”.

Now it has appeared, and by implication at least points the finger at the Assad regime, Lavrov does not like it  (scroll down and see link to the full report below).

In meetings yesterday, Tuesday, and continuing today, the Russians are saying that any Security Council resolution must not include any reference to Chapter 7, which would allow the UN to impose sanctions or military force if Syria failed to live up to its obligations.

Russia has also announced this morning that the Assad regime has provided it with “new evidence” that the “rebels” were behind the August 21st gas attacks.  If this is as convincing as previous “evidence”, then it won’t amount to a lot.

The source of much of the Syrian regime and Lavrov’s evidence is likely to be the unlikely figure of Mother Agnes Mariam de la Croix, a Carmelite nun who was born in Lebanon and is clearly pro-Assad.  Mother Agnes has been quoted by Lavrov before and even appeared on Russia Today as an “expert” about the events on the early morning of August 21st.

Mother Agnes, whose nunnery in a northern Damascus suburb well away from the Ghouta area that was attacked with Sarin, has apparently produced a 50 page document from observing online videos and which “proves” that the whole thing was “a sham” and a “co-ordinated charade staged for the cameras”.

You can read more, HERE:

Russia’s Deputy Foreign Minister, Sergei Ryabkov, said while visiting Damascus yesterday that his country was “disappointed” with the UN inspectors’ report, adding that they thought it was “politicised, biased and one-sided”.

An unnamed Syrian “security official” was also quoted yesterday as saying, “Of course the rebels know how to load missiles with Sarin. They have been trained by the US, French and British secret services, which are active on the ground”.

While the UN inspectors’ report does not specifically accuse any particular group for firing the missiles containing Sarin, it does conclude that a particular type of sophisticated artillery shell was used, known to be possessed by the Assad regime, and that the shells came from an area north-west of the Opposition suburbs where the attack occurred.  That area, from where they must have been fired, is Government controlled.

The shells also contained “stabilisers” as well as Sarin, suggesting that they originated from a chemically controlled area, rather than some ad hoc Opposition environment and lastly, and most damning, the shells had Cyrillic lettering, Russian writing, on the side. You can read more on this from the Washington Post, HERE:

Human Rights Watch (HRW) has also produced its own report of events of August 21st, from which the map below was taken.  There is a new interactive version of the HRW report, that can be made bigger or smaller, HERE:

http://www.petercliffordonline.com/syria-news

Map of Likely Source of Chemical Weapons Missiles

The UN Human Rights Council (UNHRC) based in Geneva, also announced yesterday that it is currently investigating as many as 14 reported instances of chemical weapon use in Syria.  So far, the Assad regime, has declined to allow the UNHRC to send a team to Damascus to investigate.

SIEGE OF HOMS PASSES ITS 500th DAY, AS ASSAD REGIME BATTLES FSA FOR CONTROL OF STRATEGIC ROUTES TO ALEPPO:

On the Turkish border a car bomb exploded yesterday on the Bab al-Hawa crossing which is held by the Opposition. Casualties have not been confirmed, but a previous explosion at the same place on February 11th, killed 13.

http://www.petercliffordonline.com/syria-news

Wreckage of Syrian Helicopter Shot Down by Turkey

Further details emerged yesterday of the incident of the Syrian Ml-17 helicopter shot down by the Turkish airforce on Monday.

The Turkish authorities, who have changed their rules of engagement after frequent shell and rocket fire from the Syrian side that has killed their citizens, said that the helicopter had been warned to stay away when it was 26 nautical miles from the border, but it kept on coming.

Once it had violated Turkish airspace, one of two patrolling Turkish F-16 jets shot it down, the aircraft eventually crashing in flames a kilometer inside Syria.

In Homs, the Government siege of Opposition held areas is now in its 500th day and people still living there are desperate for food, water and other essential supplies.

Heavy fighting is reported around Hama where the Opposition yesterday gained control of the Aboud checkpoint on the southern approaches to the city.  There are also major battles ongoing along the the route from Hama via Khanasser to Aleppo, which the regime is desperate to regain in order to resupply its forces trapped in the north.

There is video of the Opposition fighters attacking a Government convoy on the Hama – Aleppo road, HERE:

http://www.petercliffordonline.com/syria-news

Faces of Despair in Syria

Similarly, the Assad regime is trying to reopen the Latakia to Aleppo road coming from the west in Idlib province.

Some Opposition fighters are reported, supported by video evidence, to be back in Ariha, a key town on the route,HERE:  and shelling the Syrian Army with one of their own captured tanks from Mount 40 above Ariha, HERE:

In Aleppo province Opposition fighters have been bombing the main checkpoint at Kharabrash near the entrance to the Military Research Base and incredible video has emerged of people in Aleppo city “going shopping” as they cross the frontline in droves under the nose of a tower based Assad sniper, here:

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=xCHPKNx1LVI

ASSAD REGIME ATTEMPTING TO ADVANCE IN DAMASCUS SUBURBS, WHILE JIHADISTS AND KURDISH MILITIA BUSY KILLING EACH OTHER IN THE NORTH-EAST:

In the southern Deraa province ongoing clashes are reported around the perimeter of the base of Brigade 5 near Inkhell and in Damascus there is an fierce Army offensive against the Opposition held suburbs of  Barzeh, Daraya and Muaddamiya, supported  by frequent airstrikes.

Government forces are also reported to have penetrated into the suburb of Shebaa, which would give them access to East Ghouta and cut off Douma.  Opposition fighters are resisting the advance as best they can.

This bus journey filmed through the Damascus suburb of Qaboun gives you some idea of the terrible and typical destruction to be found now throughout Syria, HERE:

Lastly, reports are coming in of continued fighting between the Jihadists of the Al-Nusra Front (ANF) and The Islamic State of Iraq and Levant (ISIL) on one side and Kurdish militia  on the other in Hassakah province to the far north.

The Kurdish People’s Protection Unit (YPG) is said to have this morning, Wednesday, to have pushed the Jihadists out of the village of Aluk, to the east of the border town with Turkey of Ras al-Ain. 4 days of fighting has left 21 dead on both sides.

The Syrian National Coalition (SNC) has just voted to give more seats on their council to the Kurds, in the hope that this will strengthen cooperation between the Kurdish militias, who are pursuing a policy of independence in the north-east, and the less extreme Free Syrian Army (FSA).

http://www.petercliffordonline.com/syria-news

A FSA Woman Fighter in Deraa

 

Israeli forces seize tents in demolished village

JENIN (Ma’an) — Israeli forces on Wednesday seized tents used by the stranded people of Khirbet Makhool village which was destroyed by Israeli forces on Monday, a local official said.

Aref Daraghmeh, the mayor of al-Malih and al-Madarib villages, told Ma’an that Red Cross workers were still distributing tents to people when a large Israeli military force raided the site, knocked down tents and confiscated them.

Daraghmeh added that Israeli soldiers were “brutal and barbaric” in dealing with Palestinians, which led to clashes between soldiers and those who refused to abide to Israeli orders and stayed in their tents.

The Israeli army declared Khirbet Makhool a closed military zone and isolated it from nearby communities.

Daraghmeh added that evicting people was part of Israeli plans to empty the Jordan Valley and build settlements. He called on international rights organizations to intervene and stop human rights and international law violations.

(Source / 18.09.2013)

West Bank settler growth is 3 times the Israeli rate: 2012 Statics

Gaza, ALRAY – Central Bureau of Statistics Center said the number of Israeli settlers in the occupied West Bank has risen by 5%, an increase at three times the rate of population growth in (Israel) which is 1.9%.

The Center indicated that the number of settlers in 2012 reached about 341 400, an increase by 16.200.

The number of births, who numbered 11100, constituted nearly 68.5% of the population, while the remaining increase of 31.5% was due to the relocating of 5100 Israelis to settlements.

In 2009, the number of settlers living in the occupied West Bank amounted to 296.700, while in 2011, they numbered 325.200.

More than half of the settlers lived in 5 of the total of the 130 settlements, according to the center.

The Modein settlement is the largest in the occupied West Bank, with a population of 55.566, followed by the Beitar Illit settlement with 42,467 residents.

About 18176 settlers live in the Ariel settlement, and about 13466 in the Givat Ze’ev.

(Source / 18.09.2013)

The Palestinian Government denounced Israeli crime committed in Jenin and called PA to stop negotiations

Gaza, Alray – The Palestinian government, on its weekly session on Thursday, denounced the Israeli occupation crimes committed on Jenin, affirming that the futile peace negotiations will lead to lose our historical rights.

It also called Mahmoud Abbas and the PA in Ramallah to stop immediately the negotiations and to return to the choice of resistance which is the choice of  our people as well.

The government affirmed that the humanitarian condition in the Gaza Strip is deteriorating due to the tightened closure of the boarders.

The statement also called on the Egyptian side to re-open Rafah crossing  immediately as the number of Palestinians stranded on both sides is increasing, urging the international community to intervene and put an end of this unjustified blockade.

The government denounced the storming of Al-aqsa courtyards by the Israeli minister of housing and Israeli settlers, and called on the Arab League and the Islamic Conference Organization to take serious actions to save Al-aqsa Mosque from the Israeli plans.

 It affirmed its rejection of Oslo Accords, which led to futile peace negotiations lasted for twenty years. calling the PLO leadership not to fall into this trap again and to stop trusting the US and the Israeli promises.

 The government also called on the PA to cooperate with all Palestinian factions in accordance with a new strategy towards a serious national action.

(Source / 18.09.2013)

Israel issues evacuation orders to 20 Jerusalem families

JERUSALEM (Ma’an) — Israeli authorities issued evacuation orders to 20 Palestinian families in the al-Qarmi neighborhood of of Jerusalem’s Old City on Wednesday, locals said.

Israeli municipality staff posted orders reading “Beware, building at risk, do not enter” on three properties in the Old City. Three staff members from Israel’s Gihon water company were also present, and took pictures of damaged water pipes around the properties.

Israeli authorities gave the home-owners 30 days to repair the buildings, after which time they will be fined 150 shekels ($42) per day.

“The Israeli municipality asked us to evacuate 4 rooms on the top floor due to cracks visible from outside the house, and they told me I cannot enter the house,” home-owner Ismail al-Asmar said.

Thareea al-Jaabati told Ma’an that 30 days was not enough time to repair the buildings, adding that she would not give up her house even it it means sleeping outside to protect it.

Salim Wahba, another resident, said that it would take at least two months to repair the properties.

“I will not leave my house unless I have another option, this will not take a month or two and the month period we were given is not enough. Winter is coming up and we can’t repair the houses in the rain.”

Wahba said the Gihon water company had neglected pipes in the area for years, which is why they were so badly maintained.

(Source / 18.09.2013)