Vlaamse scholen bannen Turks en Marokkaans

BRUSSEL – Acht op de tien kinderen die thuis Turks of Marokkaans spreken, krijgen strafstudie wanneer ze hun thuistaal op school gebruiken.

Een meerderheid, zo’n 65 procent, van de leerlingen die thuis een andere taal dan het Nederlands spreken, mag die taal in de les of tijdens de speeltijd niet gebruiken. Bij de kinderen van Turkse en Marokkaanse origine ligt dat percentage een stuk hoger, namelijk rond de tachtig procent. Dat stigma zou de lage slaagkansen van kinderen van Turkse en Marokkaanse origine kunnen verklaren.

Dat zijn de conclusies van een grootschalig onderzoeksproject van de universiteiten in Antwerpen, Gent en Leuven, dat vandaag op een studiedag wordt voorgesteld. De onderzoekers ondervroegen meer dan 11.000 leerlingen uit de tweede graad in het middelbaar. Ze interviewden ook directies, leerkrachten en ouders over thuistaal op school.

Leerkrachten treden vooral repressief op bij kinderen die op school Turks, Arabisch of Berbers spreken. ‘In veel scholen krijgen leerlingen die hun moedertaal spreken, strafstudie’, zegt de Antwerpse project-coördinator Noel Clycq. ‘Maar het gaat ook verder dan dat. Een leerkracht vertelde bijvoorbeeld dat zijn leerlingen geld in een pot moeten steken, telkens ze betrapt worden op een Turks of Marokkaans gesprek. Maar ook kinderen die in het Nederlands racistische uitspraken doen, moeten geld in de pot steken. Het moet van twee kanten komen, zogezegd. Maar het signaal is nefast: Turks of Marokkaans spreken is even strafbaar als racistische uitspraken doen.’

Het stigma rond het Turks en Marokkaans weegt op hoe goed de leerlingen zich op school voelen, aldus de wetenschappers. Om de slaagkansen van kinderen met een migratieachtergrond te verhogen, pleiten de onderzoekers voor meer thuistaal op school.

(www.standaard.be / 04.12.2012)

Palestinian prisoners start one-day hunger strike

Ramallah, Dec.4 (Petra) – Palestinian prisoners in Israeli jails Tuesday started a one-day hunger strike in solidarity with their colleagues patients at Ramla Prison Hospital.

They also condemned the aggressive practices by the Israel Prison Service against the Palestinian Captive Movement.

In a massage delivered to Petra reporter in Ramallah , prisoners said patients are struggling slow death due to medical negligence.

(petra.gov.jo / 04.12.2012)

Israeli forces arrest 11 in the West Bank

NABLUS (Ma’an) — Israeli forces arrested 11 people in the West Bank overnight Monday, locals and Israel’s army said.

Soldiers raided Balata refugee camp in Nablus and arrested four people, locals said. The men were identified as Ahmad and Yazan al-Khateen, Ameed Reyad Saqer, and Mujahed Nazeeh Abu Seris.

One other man, Mujahed Kamal Abu al-Hayat, was arrested in the west of Nablus.

An Israeli army spokeswoman said eight people were detained in Nablus, two in Tulkarem and one in Ramallah.

Palestinians living in the occupied territories are routinely arrested by Israeli forces, usually on the pretext of security.

Around 40 percent of Palestinian men living in the occupied territories have been detained by Israel at some point in their lives.

(www.maannews.net / 04.12.2012)

Why did Israel kill Jabari?

Now that the explosions have stopped, we are obligated to delve into the truth behind Operation Pillar of Defense.

Hamas' military chief in Gaza Ahmed Jabari - Reuters.

Hamas’ military chief in Gaza Ahmed Jabari, left, escorting Israeli soldier Gilad Shalit, center, upon his release from captivity, on the Egyptian side of the Rafah border crossing, October 18, 2011.

The real story behind Operation Pillar of Defense in Gaza has not yet been investigated, but now that the explosions have stopped, we are obligated to delve into the truth. The decision to kill Hamas military chief Ahmed Jabari, which was the opening shot of the operation, was made even though he was involved in negotiations on signing a long-term cease-fire agreement.

A few hours before he was assassinated, he had received a draft of an agreement for a permanent cease-fire with Israel, and he was apparently expected to reply to it affirmatively. The indirect contacts with Jabari had taken place over the course of months via Hamas’ deputy foreign minister, Ghazi Hamad, with the knowledge and consent of Defense Minister Ehud Barak.

These contacts with Hamas were conducted by Gershon Baskin, who served as an intermediary in the deal for the return of kidnapped soldier Gilad Shalit. Baskin had reported his progress toward a draft agreement to the members of a special committee appointed by Barak back in May, a panel that also included representatives of other government ministries.

In other words, our decision makers, including the defense minister and perhaps also Prime Minister Benjamin Netanyahu, knew about Jabari’s role in advancing a permanent cease-fire agreement. Jabari was the strongman of the Gaza Strip – Israel’s “subcontractor,” as Haaretz editor-in-chief Aluf Benn characterized him – so Hamad submitted each draft prepared with Baskin to Jabari for approval.

Also party to the negotiations on a permanent cease-fire were Egyptian intelligence officials. Some of the meetings between Baskin and Hamad took place in Cairo. These Egyptian intelligence officials were in constant contact with Barak’s envoys, so one would assume that in addition to Baskin, they too were informing Israel of their impressions of the progress in the talks on a draft agreement.

At no point in the negotiations between Baskin and Hamad was the former ever told to stop.

Moreover, about a week before Jabari’s assassination, Israeli military officials asked permission from their commanders to meet with Baskin and get a briefing. This permission was denied.

Thus the decision to kill Jabari shows that our decision makers decided a cease-fire would be undesirable for Israel at this time, and that attacking Hamas would be preferable. It seems a view had developed that Israel needed to strengthen its deterrence against Hamas rather than reach agreement with it on a period of calm. In the view of the defense establishment and the prime and defense ministers’ bureaus, a cease-fire agreement might have undermined Israel’s deterrence and weakened its image of resolve. Bolstering its deterrence, in this view, would be achieved by killing Jabari, who was liable to respond affirmatively to the offer of a long-term cease-fire.

In this way, Israel’s leaders killed three birds with one stone: They assassinated the man who had the power to make a deal with Israel; they took revenge on someone who had caused more than a few Israeli casualties; and they signaled to Hamas that communications with it will be conducted only through military force.

Quite aside from the fact that the results of Operation Pillar of Defense didn’t meet the expectations of those who launched it, the decision makers must answer one important question: If they knew it was possible to reach a cease-fire agreement (whose provisions, incidentally, were better than those of the agreement reached after the operation ) without going to war, why did they assassinate Jabari, and thereby also assassinate the chances of achieving calm without shooting? Is it possible, heaven forbid, that Barak and Netanyahu feared the opportunity to conduct a military operation at the end of their government’s term would elude them, and that’s why they ordered Jabari’s liquidation?

To keep us from suspecting their motives, the prime minister and defense minister must explain their considerations and decisions in the Jabari affair.

(www.haaretz.com / 04.12.2012)

#GazaUnderAttack | Dec 4, 2012 | 23th Israeli violation of Truce (Overview – Updated)


Last update Dec 4, 2012

Continuously updated. Overview only mentions attacks linked to media /HR- press releases and reports

Kindly notice the Palestinian restraint so far. No rockets have been fired.


UPDATE DEC 3, 2012 | 22th & 23th Violation of Truce

Psychological warfare initiated again by Israel as it fires sound bombs over Gaza today.

Israel sending sonic booms in Gaza right now to terrorize the people

the explosion heard in  is sonic boom air raid by  F16s over  Gaza’s offshore

F-16’s flying low in Gaza all morning. Wonder what they are up to now? Seems like they are “looking” 4 something not training.

43574_345x230[1]GAZA CITY (Ma’an) — Israeli soldiers shot and injured a Palestinian teenager on Monday near a border fence area of central Gaza, medics said.
Jihad Sawarka, 16, sustained minor injuries in the incident, which took place east of al-Bureij refugee camp. The boy was taken to al-Aqsa Martyrs hospital for treatment.

In another incident A Palestinian farmer was wounded on Monday after Israeli occupation forces (IOF) fired at him while working in his land to the east of Breij refugee camp in central Gaza Strip.

In Media

  • Dec 4, 2012 | Palestinian farmer wounded in IOF shooting – Al Qassam Website
  • Dec 3, 2012 |  Israeli sound bomb shakes Gaza City – Source
  • Dec 3, 2012 |  Israeli soldiers shoot teenager in central Gaza – Maan

(occupiedpalestine.wordpress.com / 04.12.2012)

Falend journaille

De Financial Times had het. Der Spiegel had het. De Standaard had het. En in Nederland? Niets, nada, nul. Ik heb het over het rapport van de Financial Stability Board (FSB) over schaduwbankieren dat zondagavond om half negen het armeluistelexje Twitter raakte.

Op uitnodiging van de G20 is de FSB nu al anderhalf jaar bezig om omvang en functie van het schaduwbankieren in kaart te brengen. Voor uw begrip: dat is iedere vorm van kredietlening door een instelling die niet onder toezicht staat. Het gaat dan om hedgefondsen, geldmarktfondsen, aandelenbewaarders, leasemaatschappijen en speciale financieringsvehikels. De kredietcrisis van 2008 heeft namelijk aangetoond dat de kapitaalstromen aan de achterkant van het bancaire universum wel eens een belangrijkere bron van besmetting kunnen zijn dan de formele vervlechtingen aan de voorkant.

Het rapport van afgelopen zondag, getiteld Global Shadow Banking Monitoring Report 2012, is onthutsende lectuur. Ten eerste door de enorme omvang van het schaduwbankieren. Tussen 2002 en 2006 is het gestegen van 22.000 miljard dollar naar 62.000 miljard. Tijdens de crisis is het iets afgenomen, maar sindsdien verder gestegen naar 67.000 miljard dollar in 2011. Dat is ongeveer gelijk aan wat wij jaarlijks met z’n allen op deze aardkloot produceren. Het betekent dat toezichthouders geen benul hebben van krediettransacties ter waarde van de helft van de totale bancaire balansen en dat hun financiële stabiliteitsbelofte dus een wassen neus is.

Ten tweede door het grote belang ervan voor het bankwezen. Het pastorale beeld van banken die spaargelden innemen en vervolgens aan keurige huisvaders en ondernemers uitlenen is een romantische fabel. Sinds de late jaren zeventig is er een nauwelijks gereguleerde internationale interbancaire markt ontstaan waarmee banken hun balansen tot onwaarschijnlijke proporties hebben kunnen oppompen. Het zogenaamde ‘depositofinancieringsgat’ dat typisch Nederlands zou zijn en dat Nederlandse banken gebruiken om de politiek te chanteren is in werkelijkheid een kenmerk dat alle systeembanken delen. Door de interbancaire markt zijn bankbalansen de afgelopen decennia in heel Europa een veelvoud van de nationale spaartegoeden geworden, ongeacht het pensioensysteem. De FSB laat met dit rapport zien dat er grote overlap bestaat tussen schaduwbankieren en de interbancaire markt en dat toezichthouders daarom de transformatie van banken van keurige intermediairs in psychopathische parasieten grotendeels hebben gemist.

Maar het meest onthutsend is dit rapport vanwege de grote rol van Nederland. Met de VS is Nederland het enige land waar schaduwbanken (flink) groter zijn dan reguliere banken. Met het Verenigd Koninkrijk is Nederland het enige land waar het schaduwbankieren sinds de crisis is gegroeid. En met Hongkong staat Nederland, met respectievelijk 520 procent en 490 procent van het bruto binnenlands product, boven aan het lijstje van schaduwbancaire centra. En dat zijn nog maar de netto bedragen. De bruto waarde van de in- en uitgaande kapitaalstromen bedraagt in Nederland een onvoorstelbare 12.000 miljard euro, twintig (!) maal het Nederlandse bbp.

Geen wonder dat de FSB De Nederlandsche Bank om meer gegevens heeft verzocht. Die zijn opgenomen in een Annex aan het einde van het rapport. Daaruit blijkt dat de prominente rol van Nederland in het schaduwbancaire stelsel in belangrijke mate komt door het Nederlandse belasting­paradijs. Ongeveer twee derde van de Nederlandse schaduwbanken is een brievenbusmaatschappij, waarvan Nederland er 14.000 (!) kent. Tachtig procent ervan hoort bij ondernemingen als Google, General Electric, Ikea en andere multinationals die de laatste maanden zo fijn in het nieuws zijn gekomen. De rest zijn vehikels die door banken worden gebruikt als kopers van verpakte hypotheken en verkopers van schuldpapier. Hoewel de FSB concludeert dat het merendeel van de Nederlandse schaduwbanken dus niet onder de definitie valt, constateert zij tevens dat het Nederlandse belastingparadijs steeds vaker door banken wordt misbruikt om toezicht te ontwijken en maakt ze zich zorgen over de intransparantie en nodeloze complexiteit die dat oplevert.

En alsof dat nog niet erg genoeg is, bestaat het Nederlandse journaille het om dit volmaakt te negeren. FSB? Nooit van gehoord. Schaduwbankieren? Wat is dat? En zo kan het gebeuren dat na het zinken van RBS door ABN Amro, na de betrokkenheid van Rabo bij LIBOR-gate, na een lange reeks fraudeschandalen met vastgoedfinanciering, na de woekerpolisaffaire, na dreigende faillissementen van publieke instellingen door onverantwoorde derivatenverkopen en na historisch ongekende staatssteun er nog altijd idioten in Nederland rondlopen die geloven dat het allemaal de schuld is van Britten en Amerikanen.

(www.groene.nl / 04.12.2012)