De laatste dagen 2 columns en een persbericht over de status van Mahmoud al-Sarsak naar de Nederlandse media gestuurd. Behalve Moslim Media is er niet een die heeft gereageerd, behalve met de zinnen: “Hartelijk dank voor uw bijdrage, die wij met belangstelling hebben gelezen. Helaas kunnen wij uw reactie niet publiceren. Wij ontvangen dagelijks een honderdtal brieven. De redactie is daar heel blij mee, maar de ruimte om brieven te publiceren is beperkt. Wij vragen hiervoor uw begrip en hopen u een volgende keer te mogen verwelkomen in de kolommen van Geachte redactie of op de U-pagina.” of “Bedankt voor uw bijdrage aan de opiniepagina. De opinieredactie krijgt wekelijks veel artikelen aangeboden. Helaas kunnen wij maar drie onderwerpen per dag behandelen. Dit dwingt ons tot een scherpe selectie, waarbij we veel op zichzelf interessante stukken moeten afwijzen, tot onze spijt. Ook voor dit stuk zagen we uiteindelijk geen mogelijkheid, helaas.” of “Uw bericht is doorgestuurd naar de redactie buitenland. Ik hoop u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.” 

Het is om te huilen met de Nederlandse media, er is er niet één die fatsoenlijke berichten heeft gebracht over Mahmoud al-Sarsak, de Palestijnse voetballer die sinds meer dan 80 dagen in hongerstaking is, omdat hij strijdt tegen de bezettende macht van zijn land, Palestina. Onafhankelijke media noem je dat … het is waardeloos, als er alleen maar wat geschreven mag en kan worden over de bezettende macht.

Ik ben het echt kwijt, EK voetbal en een Nederlandse ploeg die tegen Denemarken er niets van bakt, moeten op alle pagina’s groot en in oranje, het knalt zo wat van je krant, maar een voetballer die strijdt voor zijn leven, de belangrijkste wedstrijd in zo ’n leven, is niet van belang. Niet belangrijk om ergens in een klein hoekje in de krant worden genoemd. Neen, doodzwijgen, letterlijk en figuurlijk, want dan weten we van niets en hoeven we niets. Elke dag vraag ik me af: schaamt de Nederlandse media zich niet voor deze houding tegenover de Palestijnen en Palestina? In een donker moment, denk ik zelfs dat u betaald wordt door de bezettende macht, maar dat kan toch niet waar zijn?

Aan de andere kant snap ik nog iets niet. Ik ben niet oud genoeg om de Tweede Wereldoorlog bewust meegemaakt te hebben, maar ik heb altijd begrepen dat de mensen die ondergronds en bovengronds tegen Duitsland vochten, de bezettende macht in en van Nederland, verzetsstrijders en helden werden genoemd. Er werden zelfs films en een musical over deze helden gemaakt en ze werden voorzien van lintjes en onderscheidingen.
Waarom zijn dan verzetsstrijders – in een ander land – die ook tegen de bezettende macht vechten, dan geen helden maar terroristen? Waarom kan de Nederlandse media zich niet indenken dat ook in Palestina verzetsstrijders, helden zijn die vechten tegen de bezetters van hun land? Waar zit dan het verschil? Wat hebben de Palestijnen dan de Nederlandse media aangedaan dat ze doodgezwegen moeten worden?

Heren en dames journalisten van de Nederlandse media, schaamt u zich niet? U vertikt het om te schrijven over de strijd tegen een bezettende macht, u vertikt te schrijven over hoe de bezetters beetje bij beetje steeds meer land inpikken, huizen vernielen, olijfbomen molesteren en mensen in de gevangenis gooien zonder enig vorm van rechtszaak. Hoe gaat u met het nieuws om? Is er een hulpje bij u in dienst, die alles weggooit als er de woorden Palestina, Palestijnse verzetsstrijders, olijfbomen of Gaza in een artikel staan? Kunt u nog wel in de spiegel kijken? Voelt u die verantwoordelijkheid niet om ook te schrijven over de mensen in Palestina? Mag ik u eens uitnodigen om te schrijven over Mahmoud al-Sarsak? U weet wel, die Palestijnse voetballer die in hongerstaking is gegaan nadat hij om illegale redenen is opgepakt.