Nederlands koloniaal beleid

Het westen is blijven steken in een beleid dat al eeuwen overleden is, maar Nederland blijft met stip de sterkste in deze VOC mentaliteit, m.a.w. wat levert het ons op? Zo is Nederland bekend geworden en daar is men ook trots op en geweest, maar de moderne ontwikkelingen eisen een andere benadering. De mentaliteit is te vinden bij het ministerie van Financiën ( “we gaan door tot we de laatste euro terug hebben”), bij Ontwikkelingshulp (“Alleen geld aan die landen als we er wat aan kunnen verdienen”), Economische Zaken (“Kijken wat we er kunnen vangen”), en tegenwoordig ook bij Buitenlandse Zaken.

December 1991 werden de verkiezingen in Algerije gewonnen door het islamistische Front Islamique du Salut, wat hard aankwam bij de gevestigde orde en het seculiere westen. Hierna volgde een staatsgreep van het leger en de onbuigzame Liamine Zéroual verving president Bendjedid en het westen kon weer verder: Algerije was gered van het ‘islamitische gevaar’ en Algerije was gered voor de democratie.

Wat het westen niet begreep en nog steeds niet begrijpt, is dat verkiezingen de ultieme vorm van democratie zijn, maar dat in andere landen wel eens een andere uitkomst kan komen dan het westen zou willen. Door de steun van m.n. Frankrijk aan het bewind van Zéroual grepen bepaalde groeperingen naar de wapens, waarmee een acht jaar durende burgeroorlog begon waarbij vermoedelijk ca. 120.000 personen om het leven zijn gekomen.

Ook in Palestina werd dezelfde fout gemaakt. In Palestina bestaat het parlement (Palestijnse Wetgevende Raad) uit één kamer van 132 leden. In 2006 zijn er verkiezingen geweest waarbij Hamas 76 zetels behaalde, Fatah 43 zetels, PFLP 3 zetels, Badil 2 zetels, Onafhankelijk Palestina 2 zetels, Derde weg 2 zetels en Onafhankelijk of anders 4 zetels.  Maar belangrijk was dat Hamas niet was wat het westen wilde en nog steeds wil. Sterker de cowboy achtige president van Amerika startte zijn oorlog tegen de as van het kwaad en plaatste Hamas op de lijst van terroristische organisaties. Hamas (wat staat voor Islamitische Verzetsbeweging) is een islamitische politieke beweging die streeft naar de bevrijding van Palestina en zich altijd heeft verzet tegen het bestaan van de Israëlische staat. Het Arabische woord ḥamās betekent “enthousiasme, vuur, fanatisme”.  Voor Nederland zijn verzetsstrijders altijd van groot belang geweest, waarom islamitische verzetsstrijders terroristen noemen?

Het westen heeft zijn mond vol over democratie, maar als er ergens een politieke groepering aan het bewind komt die niet past binnen het ‘westerse beeld van democratie” dan wordt er van alles gedaan om deze groeperingen het leven zuur te maken, te beginnen om ze op de lijst van terroristen te zetten. De media heeft hier in haar woordkeus ook een groot aandeel in, vooral als ze woorden gebruiken als “islamistische”, ”islamitisch gevaar” of “terroristen”.

De komende tijd zal het moeilijk worden voor het westen, de economische crisis zal een vorm krijgen die zijn weerga niet kent, maar in vele landen waar de Arabische lente voorbij is gekomen, komen andere partijen aan het bewind, zoals in Tunesië de gematigde islamitische partij Ennadah, in Palestina blijft Hamas een zeer belangrijke factor, in Marokko schijnt de  Parti Justice et Développement hoge ogen te gaan gooien, Egypte en Libye zijn nog niet duidelijk, maar de mogelijkheid is daar ook groot aanwezig dat een min of meer gematigde islamitische partijen de macht zal gaan krijgen.
Is het niet eens verstandig om te kijken waar dat aan zou kunnen liggen? Is het niet zo dat die partijen gestreden hebben tegen de corrupte machthebbers en meestal dictators die alleen de eigen zakken vulden? Is het niet zo dat deze partijen educatie, werkgelegenheid, gezondheidszorg brachten en dus voor geld voor de mensen zorgden?

Misschien is het verstandig dat Nederland het koloniale juk van zich afwerpt en gaat staan voor de gerechtigheid in de maatschappij en speciaal voor de mensen in Arabische landen (wat ze altijd met de mond hebben beleden, maar nog nooit met daden)  en contact zoekt met die groeperingen die echt door de mensen zijn gekozen, let wel, de Islamitische partijen. Tenslotte is de relatie met Turkije volgens de minister van Buitenlandse Zaken hard nodig.

@KhamakarPress

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *