US drone attacks kill dozens in Somalia

American Predator drone firing two Hellfire missiles
Two US assassination drone attacks have left at least 75 people dead and about 80 others wounded in southern Somalia, Press TV reports.

The first strike happened in the southern town of Badheere on Saturday, killing nearly 45 people, witnesses said.

In the second attack, more than 30 people were killed in Burdhubo town, a Press TV correspondent reported.

Nearly 80 civilians were also injured in the attacks.

Hundreds of Somali troops entered Badheere following the US assassination drone strike.

The US has deployed bombing and intelligence drones in Afghanistan, Pakistan, Libya, Iraq and Yemen. Washington claims the airstrikes target militants, though most such attacks have resulted in civilian casualties.

The raids are authorized by the Central Intelligence Agency.

Somalia has been without a functioning government since 1991, when warlords overthrew former dictator Mohamed Siad Barre.

(www.presstv.ir / 05.11.2011)

PVV: Defensie moet investeren in robots

De PVV wil dat Defensie meer gaat investeren in robots. Tweede Kamerlid Marcial Hernandez pleit ervoor dat bij de aanschaf van materieel voortaan altijd wordt gekeken of het mogelijk is om voor robots te kiezen. Hij zei dat zaterdag, vooruitlopend op een overleg in de Kamer over de begroting van Defensie maandag.

Hernandez denkt bijvoorbeeld aan onbemande vliegtuigjes die vanuit Nederland worden bestuurd, maar elders vliegen. Nederland gaat vier van die vliegtuigjes kopen, maar daarmee lopen we de achterstand op omliggende landen niet in, stelt de PVV’er. ‘Dat is echt marginaal’, aldus de politicus.

Hernandez ziet ook mogelijkheden voor de marine. ,,Onbemande schepen met bijvoorbeeld waterkanonnen, luidsprekers en laserlichten kun je inzetten om de koopvaardij beter te beschermen tegen piraterij”, aldus de PVV’er. De systemen daarvoor bestaan al en zijn goed betaalbaar. ‘Nederland doet daar niets mee en dat moet gewoon veranderen.’

‘Het kost veel geld, maar investeren moet toch en materieel vervangen ook’, stelt Hernandez. ‘Als we bijvoorbeeld een fregat vervangen, dan moeten we niet conventioneel denken.’ Daarnaast kan het personeelskosten besparen, denkt hij. Defensie moet in de komende 4 jaar 1 miljard euro bezuinigen, maar heeft aangegeven ook te blijven investeren in de toekomst.

Hernandez wil verder dat minister Hillen goed oplet bij het investeren in de aanpak van cyberrisico’s. Hillen heeft 50 miljoen uitgetrokken ‘om aan de digitale frontlinie klaar te staan’. Nederland heeft volgens Hernandez alle mogelijkheden om een grote speler te worden op cybergebied, maar dan moeten er wel goede keuzes worden gemaakt.

Zo wil de politicus dat Hillen zijn budget niet opmaakt aan gebouwen, maar aan mensen die verstand van zaken hebben. Ook moet de minister de samenwerking gaan zoeken met bedrijven. ‘Een voorbeeld is om militairen bij KPN te stationeren.’ Volgens Hernandez is Nederland zeer kwetsbaar als het om cybercriminaliteit gaat. ‘Denk maar eens aan de waterzuivering’, stelt Hernandez. ‘Als die systemen uitvallen, heeft heel Nederland binnen 3 dagen diarree.’

(www.parool.nl / 05.11.2011)

France won’t support Palestinian UN membership bid

Becoming the 2nd country after US to issue a formal statement on the vote, France told UN Council sub-committee that it plans to abstain

Israel’s efforts to thwart a Palestinian drive for unilateral statehood at the United Nations was buoyed Saturday when France announced that it didn’t support the measure.

France is one of 15 nations that comprise the UN Security Council, which is debating a Palestinian request for UN membership.

On Friday France informed a UN Council sub-committee that it plans to abstain when a vote is called on the matter.  It is the second country, after the US, to issue a formal statement on the vote.

The sub-committee is expected to submit a report on the Palestinian statehood request on November 11 to the UN Security Council.

Since the Palestinians need the support of nine Security Council members for their request to be approved, an abstention is the equivalent of a vote against the Palestinian bid.

Israel assumes that Germany, Portugal, the United Kingdom and Columbia have told the Security Council that they are opposed, mostly likely in the form of an abstention.

The US plans to oppose the measure.

Brazil, India, Lebanon, South Africa, Russia and China are expected to support the Palestinians. The position of Nigeria, Gabon and Bosnia and Herzegovina has been unclear.

Should all nine of those countries support the Palestinians, the US, one of five Security Council members with veto power, has promised to use that veto to squash the measure.

But Palestinians have pressed forward, in spite of the US veto, in hopes that a strong show of support would stand as one more sign that they had the backing of the international community, for unilateral statehood, even if technically, they failed to attain UN membership.

There is no doubt about the legitimacy of the Palestinian aspiration for statehood, France said in a statement put out Saturday by its Foreign Ministry.

But because of the US veto, it has no hope of attaining it at this time.

French President Nicolas Sarkozy already told the UN General Assembly on September 21, that the Palestinian bid for unilateral statehood at this time could lead to conflict and stagnation, the ministry said.

It said that a wiser course of action was for the Palestinian Authority to pursue an upgrade in their status at the UN. It was for this reason, the Foreign Ministry said, that it voted in support of a decision earlier this week by the UN Educational, Scientific and Cultural Committee to accept Palestine as its 195th member.

France is committed to a comprehensive peace agreement, the ministry said. It called on both Israel and the Palestinian to resume negotiations, which have been stalled for over a year.

The Palestinians have refused to negotiate with Israel until it freezes  settlements activity in the West Bank and Jewish construction in east  Jerusalem. Israel has refused to heed this request. Israel has called on the Palestinians to sit at the negotiating table without preconditions.

Israel had no formal response to France statement.

An Israeli official, however, noted that it would a significant blow to  the Palestinian drive for unilateral statehood, if they failed to secure the required support of nine Security Council members necessary for  their UN membership bid to pass.

It would be a “diplomatic slap in the face” to the Palestinians, said the official.

He added that the French statement showed that Israel was not as diplomatically isolated people thought.

(www.jpost.com / 05.11.2011)

Hamas Calls On Arab League To Break The Siege On Gaza

Islamic Resistance Movement, Hamas, called on the Arab League to break the Israeli siege on Gaza and to ensure all border terminals remain open, in retaliation to the “Israeli piracy” against international solidarity ships that were heading to Gaza to deliver humanitarian supplies.

Hamas

The movement stated that the Israeli army pirated the Canadian Tahrir and the Irish Saoirse ships while in international waters.

“Hamas strongly denounces this Zionist piracy against international solidarity activists trying to deliver humanitarian supplies to the besieged Gaza Strip, this attack is a crime and a direct violation to all related international Laws”, Hamas said in its statement, “The ongoing Israeli siege in Gaza, and the attacks against solidarity activists, are new crimes added to the long list of war crimes committed by the Zionist entity”.

The movement further stated that the Israeli violations and attacks “will never break the Palestinian will and determination to achieve liberation”, and added that the Palestinians will never abandon their legitimate rights.

Furthermore, Hamas called on the Arab League to break the illegal Israeli siege on the coastal region, and called on the United Nations “to act against the Zionist crimes against the Palestinian people”, in addition to ending the siege on the coastal region.

(www.imemc.org / 05.11.2011)

Help and support for children,Hilfe und Unterstützung für die Kleinen

Hilfe und Unterstützung für die Kleinen

Ein Kindergarten und Kinderkrippe im Gaza Streifen braucht hilfe
Der Kindergarten Meera hat im August 2011 öffnete seine Türe für den nachwuchs, im Moment besuchen täglich zwischen 85 und 90 kinder MEERA, es sind 6 Erzieheren, und 2 Aushilfen.
Unter anderem durch die Blockade von Gaza, sind viele Eltern nicht in der Lage Ihre Beiträge zu zahlen. deswegen wird Unterstüzung gebraucht.
Die Kleinen können nichts dafür wie die Politische Lage ist.
Jede unterstützung könnte den zu eine bessere Zukunft helfen!!!
Hilft………….Unterstützt…………..Spendet
Jede Info über MEERA ist bei uns zubekommen

Zögern Sie nicht uns zu fragen, für weitere Info über Projekt MEERA

Help and support for children

A kindergarten and nursery school in the Gaza Strip needs help

The kindergarten MEERA has opened its doors in August 2011 for the Kids,  between 85-90 children are daily attending the   MEERA children, there are six teachers and two helpers.
due to the blockade of Gaza, many parents are not able to pay your contributions. therefore your support needed.
its not the childrens fault, how the political situation is.
Every support would help to a betterfuture!
Help…. Support …… Donate, to keep MEERAs door open
Do not hesitate to ask us for more information about the MEERA Project

(gazaconvoy.wordpress.com / 05.11.2011)

Marokkaans-Nederlandse politici en hun dilemma’s

Latif HasnaouiLatif Hasnaoui

In Utrecht zijn gisteravond Marokkaans-Nederlandse politici uit het hele land bijeengekomen om te praten over de positie van moslims in Nederland. Daarbij ging het over het verbod op ritueel slachten, maar ook over de dreiging van een verbod op jongensbesnijdenis en verbod op het dragen van een hoofddoek.

Die onderwerpen zijn erg belangrijk binnen de Marokkaanse en islamitische gemeenschap in Nederland. De politici spraken over hun rol als Marokkaans-Nederlandse politici in dit debat. De politici zitten in een dilemma. Enerzijds willen ze opkomen voor de belangen van hun achterban, anderzijds willen zij ook de politieke lijn van hun partij volgen.

Het debat is een initiatief van Latif Hasnaoui. Hij is raadslid voor de PvdA in Den Bosch en hij heeft een Marokkaanse achtergrond. Hasnaoui maakte zich het afgelopen jaar steeds meer zorgen over het politieke klimaat in Nederland. Die zorgen werden groter nadat zijn partij in de Tweede Kamer instemde met het wetsvoorstel voor het verbod op ritueel slachten. In zijn ogen worden steeds meer aspecten uit het leven van een moslim beperkt. Daarbij was hij van mening dat Kamerleden niet opkwamen voor de rechten van moslims.

Afkomst

Het debat over de vertegenwoordiging van moslims in de politiek speelt al langer. Oud-hoogleraar Wasif Shadid zwengelde het debat in een opiniestuk in de Volkskrant aan, waarin hij kritiek had op allochtone Kamerleden. Het Rotterdamse PvdA-raadslid Zeki Baran reageerde door te stellen dat het niet om de afkomst van een politicus gaat.

Hasnaoui benadrukte als reactie dat moslim-Kamerleden de anti-islamretoriek streng moeten weerspreken, omdat die de beeldvorming over hun kiezers negatief beïnvloedt. Daarover ging Hasnaoui ook met Groenlinks-Kamerlid Tofik Dibi in debat bij Pauw en Witteman.

Tijdens de bijeenkomst was het debat even scherp als het in de media wordt gevoerd. De meerderheid van de aanwezige politici was en is raadslid en het grootste deel daarvan van de PvdA. Het PvdA-raadslid Fanida Kadra uit Weert had veel kritiek op islamitische Kamerleden. “Tijdens campagnes gingen ze vrolijk mee naar de moskee en het theehuis, maar tijdens het debat over het verbod op ritueel slachten gaven ze niet thuis. Waar zijn ze trouwens?”

De meeste raadsleden waren het er wel over eens dat er in Nederland ook opgekomen moest worden voor de rechten van moslims. Het verschil zat in de argumenten. Hasnaoui vindt dat een moslimpoliticus op moeten komen voor moslims, zoals een ondernemer dat doet voor ondernemers. Het Rotterdamse Groenlinks-raadslid Nourdin el Ouali vindt dat het niet moet gaan om het opkomen voor een geloof, maar voor het principe.

“Het is ook niet aan de politicus om aan de moslims te vertellen wat volgens hun geloof wel of niet mag. Bovendien was het debat over ritueel slachten een kans voor Tofik Dibi om juist te pleiten voor de scheiding van kerk en staat. Zodat het ritueel slachten behouden bleef.”

Islamitische lobby

Het debat werd afgesloten met de conclusie dat de islamitische lobby in Nederland tekort schiet, waardoor de rechten en belangen van moslims onder druk komen te staan. Daarom hoopt Hasnaoui dat de bijeenkomst het begin is van een proces, waarbij politici meer opkomen voor de rechten van de moslimminderheid in Nederland.

(nos.nl / 05.11.2011)

Opinion: Preserving Palestine’s heritage

Opinion: Preserving Palestine’s heritage By Idris Tawfiq – The Egyptian Gazette
Saturday, November 5, 2011 01:42:39 PM

It was only to be expected that the state of Israel would try to ruin any attempt to celebrate Jerusalem as Capital of Arab Culture back in 2009. How could it be otherwise, with the Zionists telling the world that Jerusalem has been their capital for the last three thousand years and that it will be the eternal capital of Israel?

If the existing Judaisation of Jerusalem carries on at its present rate there will be little left of Jerusalem as a capital of Arab culture for anyone to celebrate. Systematically, the Arab nature of the city is being uprooted and
destroyed, whether it be monuments going back to the Middle Ages and before, or to modern dwellings where the Arab citizens of Jerusalem live.

        All of it is happening before the eyes of the world, but very little is being done to stop it. Although the very streets themselves shout that this is an Arab city so much of Jerusalem’s Arab past is being demolished or disguised.  To get rid of it all, however, the Zionists would have to destroy the city itself!
At long last, though, something happened this last week that is of immense significance in the long process towards restoring peace and justice in Palestine. UNESCO has admitted Palestine as a full member. The significance of this action cannot be underestimated. Its importance, though, has nothing whatsoever to do with the bid for Palestinian statehood at the UN.
Let us not confuse this week’s decision with the circus of last September. The short-sighted bid for Statehood, led by the lacklustre leaders of the Palestinian Authority at the United Nations would, at most, only have achieved a feeble Palestinian state on about eighteen per cent of the land of Palestine, whilst at the same time requiring the people of Palestine to recognise Israel and its usurpation of their land.
The recognition of Palestine by UNESCO as a full member goes much further in helping the people of Palestine, for at last this action will help to preserve the Arab identity of Palestine and stop the actions whereby the Zionists are doing everything in
their power to destroy it.
For too long, those who have re-written history and airbrushed the Arab heritage of Palestine from its pages have managed to focus the eyes of the world away from the truth, fooling them into believing a version of history that is not true. In digging under the foundations of Al-Aqsa Mosque for the last forty years to find their lost Temple, the Israeli archaeologists have not managed to find even a cup or a saucer to prove their claim!
The idea of celebrating 2009 as the year for Jerusalem as Capital of Arab Culture was really a masterstroke, even though
Arab governments really made little use of it. In focusing the world’s attention once more on the Arab nature of the city it put the noses of the Zionists out of joint by telling things as they really are, rather than going along with the invented history of the city which visitors read in their guide books.
Reading many of these guidebooks to Jerusalem today would be amusing in the way that history has been rewritten by the Municipal and State authorities, if it were not so tragic in the lives of its citizens. Just like the many Israeli government spokesmen who appear on our news channels giving a false account of what is happening in Palestine, so the history of Jerusalem which they present to visitors is a lie.
The tunnels being built under Al-Aqsa, to weaken its foundations and bring about its collapse, are presented to tourists as archeological excavations which they are invited to walk along and see. At the start of 2009, the Israeli Jerusalem Municipality was planning to demolish 88 residential units, including 114 houses inhabited by 1500 Palestinian residents of the East Jerusalem area of Bustan in order to replace them with an Archaeological Park administered and financed by Israeli settlers.
Whilst the US voting against full membership of UNESCO was not a surprise, it was disappointing that both Germany and Canada voted against. The UK chose not to upset its American friends and decided to abstain. In choosing to cripple the work of UNESCO by withholding 60 million US Dollars of funding, the Obama Administration has been very mean-minded and has once again showed where its true interests lie by doggedly sticking to its alliance with the State of Israel. Israel’s own peevish response was to announce the acceleration of permits to build more illegal settlements in the West Bank and Jerusalem.
Jerusalem is an Occupied city within an Occupied land. Its people have suffered greatly and still suffer from terrible oppression. According to the organising committee for the celebration in 2009, its strategic goal was to restore Jerusalem’s prominence as a city of cultural, historical and religious value in order to protect and preserve its Arab cultural identity.
UNESCO’s decision this week will help to do that. Its decision opens the way for many sites in Palestine, such as the Church of the Nativity in Bethlehem, the Church of the Holy Sepulchre in Jerusalem, the cities of Nablus and Hebron and Al-Aqsa Mosque itself to be declared World Heritage Sites. With such a status it would be unthinkable for the state of Israel to try and destroy them. In the meantime, though, life goes on. One of the groups most hit by both the first and second Intifida, or Uprising against the Occupation, were the stall holders in the Old City of Jerusalem. These simple men closed their shops and stores in defiance of the Israeli authorities, harming their own business in preference for their love for their city and their land.
        The tragedy for many of these traders today is that when their day’s work is done they have to lock up their shops and then undergo once more the daily humiliation at the hands of Israeli soldiers as they negotiate the checkpoints and the barriers and the closed roads that will get them back to their homes in the West Bank, not knowing if tomorrow they will be allowed to enter their city again. So whilst the Arab nations are being urged to make significant gestures for peace, the homes and the heritage of the
Arab citizens are being written out of history, as if they never existed. Arab homes in Jerusalem are demolished and replaced with parks and open spaces. The city’s Arab history is in danger of being turned into one great Zionist Disneyland, a fantasy of what the Zionists want the place to be, rather than a reflection of what it is.
How can peace-loving people all over the world work for peace when their efforts are being ridiculed by what is happening
on the ground? A decision must soon be made about the way forward. Is the “peace process” delivering peace, or is there another path that might have to be trod, which will bring justice and peace to Jerusalem and the Land of the Prophets?

British Muslim writer, Idris Tawfiq, is a lecturer at Al-Azhar University. The author of eight books about Islam, he divides his time between the UK and Egypt as speaker and writer. You can visit his website at
www.idristawfiq.com

(213.158.162.45/~egyptian / 05.11.2011)

“De Arabische Lente is een illusie”, zegt Pierre Piccinin

Als er in het Midden-Oosten of Noord-Afrika iets beweegt, wil onderzoeker Pierre Piccinin dat met zijn eigen ogen zien. Het afgelopen, turbulente jaar reisde hij verschillende malen over en weer naar Tunesië, Libië, Egypte en Syrië. En wordt Syrië, na Libië, het volgende doelwit van de NAVO? Tijd voor een gesprek.

DeWereldMorgen.be -
Pierre Piccinin met rebellen aan het front in Libië
DeWereldMorgen.be -

Hoe moet het verder met Libië na Khaddafi? Welke balans maakt Pierre Piccinin, leraar geschiedenis en politieke wetenschappen aan de Europese School van Brussel, op van de Tunesische en Egyptische revoluties? En wordt Syrië, na Libië, het volgende doelwit van de NAVO?

Nu Khaddafi dood is: welke toekomst voor Libië?

Pierre Piccinin: “Khaddafi is dood, maar zijn zoon is nog in leven. Seif-al Islam al-Khaddafi geniet nog steeds veel steun in het zuiden en het zuidwesten van het land. Je moet goed beseffen dat er in Libië geen sprake was van een revolutie zoals in Egypte en Tunesië, maar van een burgeroorlog.”

“Er zijn een paar kleine manifestaties geweest, op 17 februari 2011 en in de dagen daarna, van enkele honderden democraten en mensenrechtenactivisten in Tripoli, Benghazi en nog een paar steden. Maar heel snel verschenen er twee andere groepen op het toneel.”

“Ten eerste de stam- en clanhoofden uit het oosten, die Khaddafi nooit gelust hebben (terwijl die uit het westen hem steun(d)en). Je moet goed beseffen dat Libië een tribale samenleving is. Die stammen hebben geprofiteerd van de ‘Arabische lente’ om in opstand te komen. Niet in naam van de democratie, of om de dictatuur omver te werpen, of in naam van de gelijkheid van alle Libiërs, maar om de exclusieve controle te heroveren over hun traditionele territorium.”

“Ten tweede de mensen van de Nationale Overgangsraad (NOR), die min of meer los staan van de clanhoofden. Het gaat om een divers samenraapsel van verschillende soorten islamisten, een paar vertegenwoordigers van mensenrechtenorganisaties (maar die zijn veruit in de minderheid) en vooral ex-kopstukken van het Khaddafi-regime die op het juiste moment van kamp veranderd zijn, hoogst waarschijnlijk in overleg met de NAVO (in ruil voor onschendbaarheid en een mooie positie in het nieuwe Libië).”

“De twee belangrijkste posten binnen de NOR, voorzitter en eerste minister, worden bezet door Jalil en Jibril, de twee ex-ministers van respectievelijk Justitie en Infrastructuur onder Khaddafi – niet bepaald kleine garnalen. Je had ook nog generaal Younis, de ex-minister van Defensie, maar die is in juli door rivalen binnen de NOR vermoord.”

Betekent dat dat de NOR geen enkele steun heeft bij de bevolking?

“Je kan niet zeggen ‘geen enkele’, want niets is ooit helemaal zwart-wit. De NOR heeft zichzelf, met de steun van het Westen en dank zij een militaire NAVO-interventie, uitgroepen tot vertegenwoordiger van Libië, maar de NOR moet geval per geval onderhandelen met de clanhoofden, die vooral hun eigen belangen in gedachten hebben.”

“Toen ik met een groep rebellen aan het front was, heb ik gezien dat de bevelen van de NOR niet steeds werden uitgevoerd. Het waren de clanhoofden die beslisten of er die dag gevochten zou worden of niet.”

“Er is in Libië dus, ik heraal, geen sprake van een revolutie geleid door de NOR. Wel van een groep ex-kopstukken van het regime die hun wagentje hebben vastgehaakt aan een opstand van de oostelijke stammen tegen het gezag van Tripoli. Die oostelijke stammen zijn vervolgens, onder impuls van de NAVO en de NOR, meegesleurd in een veroveringsoorlog op de territoria in het westen.”

“Er was in Libië geen sprake van een revolutie geleid door de NOR. Wel van een groep ex-kopstukken van het regime die hun wagentje hebben vastgehaakt aan een opstand van de oostelijke stammen tegen het gezag van Tripoli”

“Want in het westen van Libië zijn alleen Misrata, de berberstammen van Jebel Nafusa (het Nafusagebergte ten zuidwesten van Tripoli) en de stam van Zliten (die op een bepaald moment van kamp is gewisseld) tegen Khaddafi in opstand gekomen. De stammen van Sirte en Bani Walid zijn zich zelfs zo hardnekkig tegen de troepen van de NOR blijven verzetten dat de rebellen hun steden letterlijk hebben moeten platbombarderen.”

“En dan is er nog het feit dat er, hoewel de media er niet meer over spreken, tot op vandaag in het zuidwesten wordt gevochten. De oases van Fezzan blijven zich verzetten. Daarom konden we eind oktober in de kranten lezen dat de NOR aan de NAVO had gevraagd om langer te blijven.”

Als het over de ‘bevrijding’ van het Libische grondgebied gaat, is dat eigelijk een leugen?

“Absoluut, dat is pure propaganda. In de mate dat de oostelijke stammen hun eigen territorium heroverden, zou je van een ‘bevrijding’ of een ‘revolte’ kunnen spreken. Maar zodra zij onder impuls van de NOR en met luchtsteun van de NAVO de lijn van Brega zijn overgestoken in de richting van Sirte, werd het  een regelrechte veroveringstocht op de territoria van de westelijke stammen, die niet tegen Khaddafi in opstand waren gekomen.”

“De rebellen bij wie ik aan het front was, vroegen het zich trouwens luidop af: ‘Waarom moeten we eigenlijk de territoria van die andere stammen veroveren, wij zijn nu toch vrij?’ Maar ze deden het toch maar, zonder er veel van te begrijpen, want erg politiek bewust zijn ze niet. Voor die jongens – je kan het geen militairen noemen, ze gedroegen zich echt als grote kinderen met een fenomenale hoeveelheid zware wapens als speelgoed – was het gewoon feest. Ze beseften niet wat dat was, een oorlog. Ik ben er getuige van geweest hoe ze elkaar per ongeluk beschoten in de duinen, terwijl ze zichzelf filmden met hun GSM.”

“Voor die jongens – je kan het geen militairen noemen, ze gedroegen zich echt als grote kinderen met een fenomenale hoeveelheid zware wapens als speelgoed – was het gewoon feest”

Moeten we ook de moord op Khaddafi in dat licht zien: het werk van losgeslagen ‘grote kinderen’?

“Ik heb grote moeite om te geloven dat Khaddafi gewoon gelyncht is. Hij was de ‘Leeuw van Afrika’. Dat er toen hij gevangen werd genomen geen enkele commandant zou gezegd hebben: ‘Stop! We geven hem een proces’, vind ik zeer moeilijk te geloven.”

“Ik denk dat het voor zeer veel mensen, zowel binnen de NOR als in het Westen, erg interessant was dat Khaddafi snel verdween. Het feit dat ook zijn zoon Moatassim op hetzelfde moment gestorven is, volgens de NOR omdat hij probeerde te ontkomen aan zijn bewakers … Sorry, maar dat is totaal niet geloofwaardig. Het gaat om een verdoken excecutie, lijkt me.”

Waarom moest Khaddafi van de NAVO eigenlijk weg?

“Khaddafi was voor het Westen best nuttig. Hij verkocht zijn olie, hij kocht onze wapens. Maar hij was niet perfect. Bij zijn revolutie, 42 jaar geleden, heeft hij de westerse oliemaatschappijen het land uitgezet. Ze zijn achteraf mogen terugkomen, maar onder strikte voorwaarden. Toen de Arabische Lente in Libië voor instabiliteit zorgde, met kleine betogingen en vervolgens een opstand in het oosten, heeft het Westen de kans gegrepen om komaf met hem te maken.”

“Khaddafi was voor het Westen best nuttig. Hij verkocht zijn olie, hij kocht onze wapens”

“Ik kan zijn regime niet goedkeuren. Er zijn gruwelijke zaken gebeurd. De veiligheidsdiensten waren niet mals: duizenden verdwijningen op een bevolking van 6 miljoen mensen, dat is enorm. Maar ook hier is het plaatje niet zwart-wit. Benzine kostte 10 eurocent per liter, en wie een auto kocht, kreeg een financiële tegenmoetkoming van de staat – heel belangrijk om zich te kunnen verplaatsen in zo’n uitgestrekt gebied. Er was veel werkloosheid, maar iedere werkloze kreeg van staatswege een maandelijkse som van 500 euro. Voor Noord-Afrika is dat een enorm bedrag. Het Libische volk heeft dus niet in armoede geleefd. Verwarming, elektriciteit, water, gezondheidszorg: allemaal gratis. Met een deel van de olie-opbrensten heeft Khaddafi wel degelijk een sociaal programma gefinancieerd.”

“Een slaafse marjonettenregering installeren, is voor landen zoals Frankrijk (dat zich voor 15 procent van zijn olie bevoorraadt in Libië) of Groot-Brittannië (dat geïnteresseerd is in het Libische gas) natuurlijk veel interessanter. Wat de VS betreft: Khaddafi was bezig om beetje bij beetje een Afrikaans bewustzijn op te bouwen, ook dat moeten we hem nageven. Hij bracht landen samen. Dat is onvergeeflijk. Zijn laatste toespraak voor de VN werd geboycot door de westerse diplomaten, maar werd toegejuigd door grote delen van de vertegenwoordigers uit Azië, Latijns-Amerika en Afrika.”

“De Arabische Lente was een gelegenheid om dit alles te breken. Ik ben er zeker van dat er contact was met bepaalde kopstukken van het regime, aan wie gezegd werd: het is het moment, schaar je in het juiste kamp, organiseer de opstand, en wij verzekeren u dat het goed zal aflopen.”

Welke prijs zal het Libische volk hiervoor betalen?

“Ze beseffen niet wat er te gebeuren staat. Toch is het overduidelijk dat, wanneer het aandeel van de olie-opbrengsten voor de staat verkleint en de Libische infrastructuur in handen komt van grote multinationale ondernemingen, het afgelopen is met de maandelijkse individuele steun van 500 dollar voor werklozen, afgelopen ook met gratis water, elektriciteit, medische voorzieningen. De Libiërs zullen verbaasd staan kijken wat hen overkomt.”

“Maar de situatie is veel erger dan dat. De stam- en clanhoofden zijn niet van plan om hun wapens in te leveren. In Tripoli probeert het leger (of wat daarvan overblijft, het deel dat is overgelopen naar de NOR) de wapens in te zamelen. Het doorzoekt wagens en huizen. Maar vergeet het maar dat de stammen in de dorpen en oases van plan zijn om hun wapens in te leveren. Integendeel: toen ik in Libië was, probeerden ze net om hun wapenvoorraad aan te vullen, precies om hun autonomie te garanderen. De NOR zal in de toekomst dus met al die groepen moeten onderhandelen.”

“En dan heb je nog de islamisten. Ik heb geen zin om aan de alarmbel trekken over het ‘islamistische gevaar’, zoals het Westen al jaren doet, maar ik moet eerlijk zijn. Ik was vroeger altijd aanhanger van het idee dat het islamisme een mythe is die enkel diende om de autoritaire regimes in de regio van legitimiteit te voorzien.”

“Maar kijk wat er gebeurt in Tunesië. Iedereen doet nu alsof An-Nahda een partij is zoals de Turkse AKP, al bij al gematigd. Dat klopt niet. Ik heb uitstekende contacten in Tunesië, en in het zuiden van Tunesië werkt An-Nahda nu al samen met de salafisten. Ik kan je verzekeren: die vallen vrouwen zonder hoofddoek aan op straat, ze branden winkels plat die alcohol verkopen. Het begint lelijke vormen aan te nemen. Zelfde verhaal in Egypte. En in Libië is het nog veel erger.”

“In het zuiden van Tunesië werkt An-Nahda nu al samen met de salafisten. Ik kan je verzekeren: die vallen vrouwen zonder hoofddoek aan op straat, ze branden winkels plat die alcohol verkopen. Het begint lelijke vormen aan te nemen. Zelfde verhaal in Egypte. En in Libië is het nog veel erger”

“Ik zat op een bepaald moment als observator in een vergadering met NOR-voorzitter Jalil. Hij kwam compleet overstuur toe. Het was de dag voor de aanval op Tripoli. Bedoeling was om dat offensief nog twee weken uit te stellen. Ze hebben holder-de-bolder moeten beslissen om het te vervroegen, omdat er een colonne van 300 zwaargewapende islamisten, uit het niets, met hun eigen agenda en bewapend door Qatar (dat in dit hele verhaal een duistere rol speelt) naar Tripoli aan het oprukken was. Niemand wist wat ze precies wilden. Om te vermijden dat zij als eersten Tripoli zouden bereiken, heeft Jalil zijn aanval moeten vervroegen.”

“Ook met die islamistische groepen (want het zijn er meerdere) zullen de leiders van het nieuwe Libië dus rekening moeten houden. Het feit dat de NOR heeft aangekondigd dat de sharia de grondslag wordt voor het Libische recht, is waarschijnlijk één van de elementen van de onderhandelingen met de islamisten. En zoals je weet is de militaire gouverneur van Triploi, Hakim Belhaj, een islamist.”

“En tot slot mag je niet vergeten dat de stammen in het westen van Libië zich tegen de NOR blijven verzetten. Op dinsdag 25 oktober zijn bij een oliebron twee grote tankers ontploft. De NOR heeft onmiddellijk verklaard dat het om een ongeluk ging. Misschien…”

“De toekomst van Libïe wordt dus gekenmerkt door verschillende problemen: de macht van de islamisten, de stammen die hun deel van de koek willen, en in het westen van Libië een latente vorm van guerrilla.”

Wat te denken van de resultaten van de verkiezingen in Tunesië, bijna één jaar na het begin van de revolutie?

“Ik denk dat de verkiezingen eerlijk zijn verlopen. Anders dan in Egypte zijn de revolutionairen er in Tunesië in geslaagd om de controle over de verkeizingen te ontfutselen aan de voorlopige regering.”

“Dat is nog steeds de regering ingesteld door Gannouchi, de voormalige eerste minister van president Ben Ali. Gannouchi heeft weliswaar ontslag genomen, en gaandeweg zijn ook een heleboel andere ministers tot ontslag gedwongen, maar ze zijn op een perverse manier vervangen door voormalige ambtenaren en diplomaten, onbekend bij het grote publiek, maar die wel uit het oude systeem komen. Gannouchi is er dus in geslaagd om het politieke establishment aan de macht te houden.”

“Maar de revolutionairen zijn er wel in geslaagd om de Hoge Raad voor de Doelstellingen van de Revolutie op te richten, samengesteld uit afgevaardigden van de oppostiepartijen, van mensenrechtenbewegingen, van lokale groepen enzovoort – een zeer uitéénlopende verzameling mensen die vrij goed de Tunesische bevolking vertegenwoordigen. Zij hebben een comité opgezet om de verkiezingen op een eerlijke manier te organiseren. Die zijn dus clean verlopen.”

“Het probleem is dat er meer dan 1.500 lijsten waren ingediend, met meer dan 10.000 kandidaten, voor slechts 227 zetels. De gewone Tunisiër, die politiek niet meer bewust is dan de gewone Belg, wist niet op wie hij moest stemmen. De meeste stemmen zijn gegaan naar de partij die de duidelijkste doelstellingen leek te hebben: de islamisten van An-Nahda.”

“De gewone Tunisiër, die politiek niet meer bewust is dan de gewone Belg, wist niet op wie hij moest stemmen. De meeste stemmen zijn gegaan naar de partij die de duidelijkste doelstellingen leek te hebben: de islamisten van An-Nahda”

“An-Nahda heeft het spel trouwens vuil gespeeld. Lang voor het officiële begin van de kiescampagne schuimden de kandidaten de dorpen al af met koelwagens vol eten, om uit te delen. Ze betaalden huwelijksfeesten en energiefacturen. Ze deelden huishoudapparaten uit. De mensen werden in ruil lid gemaakt van de partij, en hebben op de partij gestemd.”

An-Nahda heeft de verkiezingen dus gekocht. Met welk geld?

“Dat is de grote vraag. An-Nahda was onder Ben Ali compleet onderdrukt. Haar leden zaten ofwel in de gevangenis ofwel in het buitenland. De partij was illegaal en blut. Maar plots beschikt ze over enorme hoeveelheden geld. Ook hier duikt weer de naam Qatar op. Het spel dat Qatar in Libië en Tunesië speelt, zou een interessant onderzoeksterrein zijn.”

“Behalve door verkozenen van An-Nahda, de grote winnaar, zal het parlement bevolkt worden door verkozenen van al die kleinere lijsten, veelal ‘onafhankelijke’ kandidaten. Wie zijn die mensen? Volgens een onderzoek van de Commissie van Venetië zijn velen van hen in feite voormalige invloedrijke leden van de RCD, de partij van Ben Ali.”

“De Tunesiërs wisten zoals gezegd niet goed op wie ze moesten stemmen en dus hebben velen van hen gestemd op de persoon die ze het beste kenden, wat concreet betekent: op de notabele van de kieskring, die weliswaar Benalist was, maar nu ook weer niet chef van de geheime politie. Een man die diensten verleende aan de bevolking en al bij al sympathiek was.”

“Kortom: het nieuwe parlement, dat dienst zal doen als grondwetgevende vergadering, is bevolkt door islamisten en ex-Benalisten. Mensen als Hamma Hammami van de communistische partij PCOT zijn héél ontgoocheld over de resultaten.”

Wat betekent dat voor de toekomst van de Tunesische revolutie?

“Ik denk dat de Tunesiërs een beetje hun kans verknoeid hebben. En-Nahda is, zoals ik al zei, niet zo gematigd als het lijkt. De kandidaten die geïnteresseerd waren in een sociaal project op binnenlands vlak en in een verharding van de positie in verband met Israël en de Palestijnse kwestie, zoals de communisten, zijn de grote verliezers. En wat de andere verkozenen betreft: die zullen natuurlijk alles doen om de belangen te vrijwaren van het oude economische establishment.”

“Ik denk dat de Tunesiërs een beetje hun kans verknoeid hebben. En-Nahda is, zoals ik al zei, niet zo gematigd als het lijkt”

“Het regime van Ben Ali was niet zozeer een politiek als wel een economisch regime. Je kan makkelijk de politieke figuren vervangen zonder het systeem te veranderen. Het economisch establishment zal in het nieuwe parlement makkelijk steun vinden om zijn belangen te dienen.”

“Hetzelfde gebeurt in Egypte. Het leger en de oud-aanhangers van Moebarak hebben vlug een nieuwe voorlopige grondwet opgesteld, om zo snel mogelijk naar verkiezingen te gaan. De Moslimbroeders hebben het dadelijk op een akkoordje gegooid met het leger. Zij zullen ongetwijfeld een goede score behalen. De overige partijen zullen vooral bestaan uit ex-Moebarakisten die zichzelf hebben heruitgevonden. Het verschil is dat in Egypte de revolutionairen er niet in geslaagd zijn om de organisatie van de verkiezingen aan de voorlopige regering te onttrekken – zelfs dat niet.”

Wat blijft er dan eigenlijk nog over van de Arabische Lente?

“De Arabische Lente bestaat niet. Het is een mooie naam, erg poëtisch, maar hij suggereert dat de hele Arabische wereld één geheel zou zijn, waar plots een civiele maatschappij is opgedoken en waar zich éénzelfde revolutie voltrekt. Zo is het niet.”

“Om te beginnen telt de Arabische Liga 22 landen, maar zijn er slechts 7 landen bij de Arabische Lente betrokken: Marokko, Tunesië, Libië, Syrië, Egypte, Bahrein en Jemen.”

“De Arabische Lente bestaat niet. Het is een mooie naam, erg poëtisch, maar hij suggereert dat de hele Arabische wereld één geheel zou zijn, waar plots een civiele maatschappij is opgedoken en waar zich éénzelfde revolutie voltrekt. Zo is het niet”

“En wat zien we als we de balans opmaken? In Marokko is de 20 februari-beweging helemaal doodgebloed. De Marokkanen hebben zich compleet laten rollen door de nieuwe grondwet, die in feite weinig verandering brengt. Tunesië hebben we zonet besproken. Libië, dat was een burgeroorlog die gerecupereerd is door enkele westerse landen met hun eigen agenda. In Egypte is het één en al stabiliteit en status quo: Moebarak is gevallen, pech voor hem, maar waarschijnlijk komt hij er op zijn proces met een boete vanaf, ze gaan hem niet ophangen (daarom speelt hij het spel ook mee).”

“Syrië is een beetje een vraagteken, maar hoe dan ook is er al lang geen sprake meer van het soort massabetogingen die de mainstream media ons voorspiegelden – zoals ik zelf heb kunnen vaststellen in Hama. Volgens mij is de regering gaandeweg de controle aan het heroveren.”

“In Bahrein is het ook afgelopen: de opstand is er gewelddadig neergeslagen met de actieve hulp van het Saoedische leger, en met het stilzwijgende akkoord van de VS (je mag niet vergeten dat de Vijfde Vloot van de VS in Bahrein ligt).”

“Dan is er nog Jemen. Iedereen zit er verveeld mee. President Saleh wordt gesteund door het Westen, want de VS heeft net  zoals de monarchiën aan de Golf geen zin om in de regio harde islamistische bewegingen, genre Al-Qaida, weer te zien opduiken. De Cooperation Council for the Arab States of the Gulf (CCASG) is dus bereid om Saleh te helpen, en doet dit al stiekem, om de boel te kalmeren. Maar in Jemen is het een beetje zoals in Libië: je hebt er stamhoofden (en ministers) die denken hun macht te verstevigen als ze van kamp veranderen. Een echt kruitvat.”

“Kortom: de Arabische Lente is een mythe, een illusie.”

Welke impact hebben de gebeurtenissen van het laatste jaar op de Amerikaanse invloed in de regio?

“Er is niet veel veranderd, lijkt me. Ik denk dat de VS in het begin erg bang is geweest voor Egypte, maar de entourage van Obama heeft beseft dat ze, door Moebarak op te offeren, de status quo kon herstellen. Ik heb daarover een artikel geschreven: ‘Tout changer, pour que tout reste pareil’.”

“Er is sinds januari niets veranderd in de contacten tussen het Egyptische leger en het Pentagon. Geen diplomatieke breuk, geen opschorting van samenwerking. Er is wat gerommel geweest in verband met Israël, maar ik denk dat dit vooral dienst moest doen als afleidingsmanoeuvre.”

“Neem nu de bestroming van de Israëlische ambassade in Caïro. Ik ben sinds januari twee keer in Egypte geweest. Als het leger iets zegt, dan luisteren de mensen. Met de politie is dat anders, die is haar gezag compleet kwijt, maar het leger wordt gerespecteerd: de Egyptenaren geloven echt dat het leger aan hun kant staat.”

“Het leger wordt gerespecteerd: de Egyptenaren geloven echt dat het leger aan hun kant staat”

“Als je ergens twee pantserwagens stationeert met een soldaat ervoor, dan houden de mensen zich kalm. Als het leger de bestorming van de Israëlische ambassade had willen voorkomen, had dat dus perfect gekund. Volgens mij was het met andere woorden een afleidingsmanoeuvre, om te zorgen dat de mensen wat minder over de verkiezingen zouden nadenken en wat meer aan de problemen met Israël.”

“Maar dat zal zeer snel afkoelen. Ik ben de Moslimbroeders gaan opzoeken in hun hoofdkwartier in Caïro. Het probleem, voor de Egyptische Moslimbroeders, is niet Israël. Ze zijn bereid om de bestaande vredesakkoorden te respecteren. Hun agenda is de islamisering van de Egyptische samenleving: het alcoholverbod, de hoofddoek, het gebed, enzovoort. Dit alles binnen een liberaal economisch project, want de Moslimbroeders zijn geen socialisten, zoveel is wel duidelijk.”

“Wat de andere bondgenoten van de VS betreft: niemand heeft druk gezet op de koning van Marokko, in Tunesië is het nog een beetje afwachten, maar ook daar zal wellicht niet veel veranderen, en in Libië zijn nu mensen aan de macht die veel slaafser zijn tegenover de VS dan Khaddafi. Het ziet het er voor de Amerikanen in Noord-Afrika dus beter uit vandaag dan vóór de zogenaamde revoluties.”

“Het ziet het er voor de Amerikanen in Noord-Afrika dus beter uit vandaag dan vóór de zogenaamde revoluties”

Laten we het, tot slot, hebben over Syrië. Wat is de aard van het Syrische regime, en wat te denken van de protesten?

“Syrië is een dictatuur en een politiestaat, dat is duidelijk. Bashar Al-Assad wordt, hoewel hij softer is dan zijn vader Hafaz, omringd door een voornamelijk alawietisch economisch establishment dat vasthoudt aan zijn privileges.”

“Dat gezegd zijnde: het regime heeft de steun van minstens 40 tot 50 procent van de bevolking (hoeveel precies is moeilijk te becijferen). Syrië is een zeer complex land. Je hebt om te beginnen alle minderheden, samen goed voor 40 procent: de christenen (iets meer dan 10 procent), de alawieten (de clan van de president, 10 procent), de sjiietische moslims (enkele procenten), de Druzen, de Koerden. Veel van die minderheden, onder wie de christenen, zijn in het begin mee in opstand gekomen. Maar toen ze merkten dat de islamisten de overhand kregen in de protesten, hebben ze zich teruggetrokken.”

“Ik heb veel mensen ontmoet die zegden: ‘Wij willen wel democratie, maar een islamitische staat zien we niet zitten.’ Dat geldt trouwens ook voor veel soennietische moslims, vooral uit de soennietische bourgeoisie, die wel gelovig zijn, maar niet fundamentalistisch zoals de Syrische Moslimbroeders (die echt heel radicaal zijn, veel meer dan de Egyptische Moslimbroeders). Zelfs soennieten verkiezen dus Bashar Al-Assad.”

“Zo kom ik tot een inschatting van 50/50 pro en contra Assad, met in de oppositie een groot overwicht van zeer harde islamistische bewegingen gelinkt aan de Moslimbroeders. Dat is wat er bezig is in Syrië.”

“In het begin waren er veel vreedzame manifestaties, maar heel snel hebben de Moslimbroeders grote en soms zeer gewelddadige betogingen opgezet, waarop het leger uiteraard heeft gereageerd. Ik zeg niet dat het leger ook niet gereageerd heeft op vreedzame betogingen, maar in sommige regio’s werd de overheid wel degelijk geconfronteerd met gewelddadige opstanden.”

“Zo kom ik tot een inschatting van 50/50 pro en contra Assad, met in de oppositie een groot overwicht van zeer harde islamistische bewegingen gelinkt aan de Moslimbroeders. Dat is wat er bezig is in Syrië”

“Ik heb zelf beleefd hoe betogers het vuur openden op het leger in Homs. Het is dus fout om te stellen dat alle betogingen vreedzaam zijn: er zijn wel degelijk gewapende elementen actief. En uiteraard zijn er burgers én regeringssoldaten die bij die aanvallen het leven laten.”

“Toch denk ik dat het regime een goede kans maakt om de rust te herstellen. De grote, vreedzame betogingen van het begin zijn weg. De betogingen die er wel nog zijn, zijn voornamelijk samenscholingen bij het buitengaan van de moskee, vooral op vrijdag. En kleine opstootjes, ‘s nachts, van 200 of 300 mensen.”

“Het is interessant om de beelden te bestuderen die media ons tonen op Euronews en dergelijke. Behalve beelden van af en toe en grote betoging van 3.000 of 4.000 mensen (maar wat stelt dat voor, 4.000?), zie je vooral close-ups. Dat geeft de indruk dat er een massa mensen aanwezig is, maar als je op pauze drukt en begint te tellen, kom je zelden aan meer dan 150 of 200 betogers.”

“Ik heb het, opnieuw, zelf kunnen vaststellen in de buitenwijken van Homs en Damascus: kleine betogingen bij het buitengaan van de moskee, georganiseerd door de Moslimbroeders. Tot het leger er aankomt en op de betogers vuurt (het regime is beslist geen engeltje) om hen uit elkaar te jagen.”

Een zeker wantrouwen tegenover de berichten in onze media is dus gepast?

“Sommige van mijn collega’s vinden het niet nodig of nuttig om op het terrein te gaan. Het spijt me: in Hama waren er 10.000 betogers, geen 500.000 zoals AFP en Le Monde verkondigden op basis van een onbetrouwbare bron (lees meer: de Hama-Affaire). Als er niemand op het terrein was geweest, zoals ik, hoe hadden we dan de waarheid gekend?”

“500.000 versus 10.000 betogers, dat is natuurlijk een wereld van verschil. Als daar echt 500.000 betogers waren geweest, dan zou ik geen geld meer inzetten op de overlevingskansen van het regime van Assad. Maar als het er 10.000 zijn, nota bene in Hama, het bolwerk van de Moslimbroeders, dan zit het regime voorlopig nog stevig in het zadel.”

Wat met het Westen? Heeft de NAVO een plan om Assads regime militair omver te werpen? Met andere woorden: is het na Libië de beurt aan Syrië?

“Veel onderzoekers zijn ervan overtuigd dat het Westen Assad inderdaad ten val wil brengen. Ik geloof dat niet, en ik denk dat ik daar goede argumenten voor heb.”

“De Baath-regering in Syrië heeft officieel een anti-Amerikaans en anti-Israëlisch discours. Haar banden met Iran en met Hezbollah, waarmee het een trio vormt in de regio, zijn bekend. Maar wat is de politieke werkelijkheid op het terrein?”

“Laten we beginnen met de Syrische politiek ten overstaan van Israël. Ik ben op bezoek geweest in de Golan, de grensregio met Israël. Een heel gesloten, streng gecontroleerde zone. Ik had er speciale toelating voor nodig. De Syrische politie en het leger houden er alles zeer streng in het oog, niet uit angst voor een Israëlische aanval, maar omdat er in Syrië 500.000 Palestijnse vluchtelingen wonen, die gelijke rechten hebben als Syrische staatsburgers, plus het recht op een eigen Palestijns Bevrijdingsleger dat autonoom functioneert van het Syrische leger. Ze beschikken dus, geheel legaal, over gewapende Palestijnse milities.”

“Maar het regime doet er alles aan om te voorkomen dat die troepen Israël zouden binnendringen of aanvallen vanuit Syrië. Israël kan zich dus alleen maar gelukkig prijzen met zo’n buurland, dat weliswaar heel hard roept en een pro-Arabisch discours heeft, maar in werkelijkheid de veiligheid van Israëls grenzen helpt te verzekeren. Sinds 2006 zijn er zelfs gesprekken over het teruggeven van de Golan-hoogte aan Syrië, hoewel die moeizaan verlopen.”

“Israël kan zich dus alleen maar gelukkig prijzen met zo’n buurland, dat weliswaar heel hard roept en een pro-Arabisch discours heeft, maar in werkelijkheid de veiligheid van Israëls grenzen helpt te verzekeren”

“En wat de relaties met de VS betreft: sinds 9/11 is Syrië beetje bij beetje teruggekeerd in het Amerikaanse kamp. In het kader van de Patriot Act zijn er zelfs gevangenen naar Syrië gestuurd om daar in opdracht van de VS te worden gefolterd. Bovendien weet de VS dat een militaire confrontatie met Iran onmogelijk is. Syrië, dat een bondgenoot is van Iran, is de ideale tussenpersoon voor onderhandelingen met het oog op de normalisering van de relaties tussen de VS en Iran, wat de VS zeker wil. Het Syrië van Assad mag voor de Amerikanen zeker niet verdwijnen.”

Hoe verklaar je dan de vijandige, waarschuwende signalen uit Washington en Parijs aan het adres van Assad? Puur theater?

“Dat is inderdaad theater. Na wat het Westen gedaan heeft in Libië, zou het voor onze eigen en voor de Arabische publieke opinies onbegrijpelijk zijn als het buitenlands beleid van de VS en Europa niet een minimum aan coherentie zou vertonen.”

“Maar je moet de fameuze sancties die de EU genomen heeft tegen Syrië eens van naderbij bekijken. We kopen geen Syrische olie meer, klinkt het. Dat is een compleet absurd, puur zand in de ogen. Ten eerste treden die sancties pas op 15 november in werking. De EU laat dus de tijd aan het regime om zich te stabiliseren. En àls de sancties ooit ingaan, zal die olie gewoon gekocht worden door Irakezen. Daarna wordt die doorverkocht aan Europa. Het zijn dus loze woorden.”

“Ik kan mij natuurlijk vergissen. Maar wat is het alternatief voor Assad? Als het regime instort, zijn er twee mogelijkheden. Ofwel krijg je een lange burgeroorlog, want de minderheden zijn niet van plan om zich zomaar te laten doen. Ofwel krijgen de islamisten militair de overhand en dan krijg je een strenge islamitische staat. Ik zie eerlijk gezegd niet in welk belang het Westen daarbij heeft.”

(www.dewereldmorgen.be / 05.11.2011)

Syria News – November 3, 2011

The security forces killed in Syria today (until now) more than 25 martyrs. 22 martyrs in Homs and 3 in Idlib this comes as the first result for the Arab league initiatives which was agreed by the Syrian regime yesterday
http://bit.ly/vvewGP

First day of the Arab League’s initiative: High price of syrian blood paid by the Syrian people

The day after the Syrian regime announced its acceptance of the Arab league’s initiative, which includes withdrawal of the army from cities, stopping the killing machine, and releasing the detainees, security forces and the regime’s Shabiha killed 25 Syrian citizens, destroyed tens of houses, and arrested tens in different areas.

The 22 martyrs including a child fell from being shot by security and the army shells in the city of Homs and Tal Al-Shor village, also including one of the soldiers who was shot in the head after refusing to shoot on the people. And the corpse of an almost 30 years old young man was found in Deir Baalouba with signs of violent torture. Fall of three martyrs were reported in Idlib.
And the neighborhood of Baba Amr also witnessed heavy shelling from Al-Arayees side, which led to the destruction of a number of houses.

The city of Homs also witnessed heavy overflights of military aircraft at low altitude, which focused on Baba Amr area, and the electricity cut off continued for the fourth day in a row in many neighborhoods of Homs, such as: Bab Tadmur, a part of Warsheh, and a large part of Bab Sbaa.

This and several Syrian cities and villages have witnessed protests that call for toppling the regime and chant for Homs and besieged cities, including Banyas/Qarir, Deir Ezzor/Jebila district, Latakia/Tishreen University, Damascus/Qanawat district, Hama, Idlib, Aleppo, and Kanaker in Damascus Suburbs. Protests also came out in the Colleges of Education and Economics in Daraa and pictures of Bashar were removed. Cities that enjoy sectarian diversity have witnessed attempts by the regime to undermine the unity of the Syrian people. As such they stole the corpses so as to hold the other parties responsible for the destruction carried out by the security apparatus. The campaigns of brutal raids and arrests in Damascus Suburbs continue and
reached Saqba, Kafar Batna, and Zamalka. Two students were detained from the faculties of law and sciences in Damascus following a protest that several students participated in. They chanted for freedom before they were attacked by security forces.

A campaign of arbitrary detention at Aleppo University was reported. This was accompanied by beating and insulting students in an attempt to suppress any anti-regime movement.

Today’s events leave no doubt that the regime continues to dodge and maneuver its way to buy time, that its agreement to the Arab League initiative is not worth the ink it is written in, and that it is going forward with its crimes despite approving the Arab
League initiative.

Thus, we see it incumbent upon the Arab countries to monitor the conduct of the regime, which is well known to be evasive and
deceptive, and to adopt a firm stance toward it in order to prevent it from utilizing this opportunity to commit more crimes.

In this context, the Coordination of Baba Amr in Homs has announced a distress call to the Arab League demanding immediate relief and to hold the League responsible for any more victims and crimes committed against the defenseless people of Baba
Amr

Damascus: Today the young woman Yaman AlQadri was detained, a second year dermatology student in Damascus, after she was severealy beaten by security forces and armed gangs (Shabeeha) in the guard gate of the University.

Damascus: Midan: A demonstration took off in Alqaa neighborhood demanding the toppling of the regime.

Idlib:Heavy fire on the Corniche Road accompanied violent clashes between security forces and dissidents.

Damascus:Midan:Evening demonstration go out in front of the Mahayni hospital chanted for besieged cities and demanded to topple the regime.

Lattakia:Qnenus:Out a second demonstration to demand to topple the regime.

Homs: Heavy gunfire in Jub Jendaly.

Damascus Suburbs:Zabadany:Out a demonstration of the Aljasser Mosque demand to topple the regime.

Damascus: Qaboun: An evening demonstration for the second time condemning the Arab initiative and demanding the topple of the regime.

Banyas:Albeeda:The spread of heavy security in the city square.

Lattakia: Heavy security deployment in Souk Al-Qazazeen after a demonstration came out near the area.

Lattakia: A demonstration started at Obada Bin Samet mosque, chanting for toppling the regime.

Daraa: Kherbet Ghazale: Massive protest in Freedom Square chants for besieged cities and calls for toppling the regime.

Raqqa: Campaign of arbitrary arrests reached dozens including the lawyer Marzouq Al Hamoud, visual artist Mustafa Al Ramu, Suleiman Al Hamed (university student), Aamer Mekri Al Huidi (univeristy student), following a protest that called for the toppling of the regime.

Lattakia: Hafeh: A campaign of random arrests, affected each of: Fahd Al-Kolia (42 years old) Majed Bradee (33 years old) Moaataz Hamdy Asaad (21 years old).

Aleppo: Manbeg: Massive night demonstration near Khalid bin Al Walid School hold the independence flag, chanted for the
besieged cities and called to topple the regime.

Daraa: Mahjeh: An evening demonstration, chanting for Homs and the besieged cities and demanding toppling the regime.

Hama: Kafar Zeita: An evening demonstration, chanting for toppling the regime.

Raqa: A massive demonstration started from February 23 street, chanting for freedom and demanding toppling the regime.

Hama: Demonstration came out in each of: Qusoor neighborhood, Janoub Al-Malaab, Hamediyeh, and Al-Karama eighborhood, chanting for besieged Homs and demanding the topple of the regime.

Idlib: Khan Sheikhon: Injury of at least two people, one of them is in critical condition, from heavy shooting following a demonstration that started, chanting for toppling the regime.

Daraa: Daeel: Night demonstration chanting for Homs and calling to topple the regime.

Lattakia: Heavy security deployment in Raml Al-Janoubi neighborhood.

Damascus Suburbs: Zamalka: Two demonstrations marched from Tawba and Kabir mosques condemning the Arab league initiative and calling to topple the regime.

Homs: An evening demonstration in Qusoor neighborhood, chanting for the besieged cities and demanding toppling the regime.

Aleppo: Manbeg: Night demonstration calling to stop the siege of the cities.

Hama: Taibet Imam: An evening demonstration, chanting for Homs and the besieged cities, and demanding toppling the regime.

Idlib: Basqala: An evening demonstration condemning the regime’s lack of commitment to stop the violence and chanting for toppling it.

Homs: Bayada neighborhood: Martyrdom of young Ibrahim Mohammad Al-Qarsh.

Damascus Suburbs: Qetana: A massive demonstration came out from Al-Ghaliany mosque after Isha prayer.

Homs: Sounds of explosions and heavy shooting in most of the neighborhoods of Khaldiyeh, and storming of Bayada neighborhood from the side of Al-Zeir street and Al-Taiseer mosque in conjunction with firing of many shells and heavy shooting.

Damascus Suburbs: Douma: A demonstration took off from Al-Kabeer mosque, chanting for Homs and condemning the attitude of the Arab League and the time limits given to Al-Assad.

Idlib: Saraqeb: The corpse of an unknown young man was found southern of the town.

Idlib: Jabal Al-Zawyeh: More than 3,000 demonstrators in Rami village, chanting in solidarity with Homs.

Lattakia: Salebiyeh: A campaign of security raids at Al-Batta building, and electricity is cut off.

Idlib: Almaghara:Martyrdom of military Hamdo Ghassan Ahamdo shot in the head after he refused to fire on people in Homs.

Homs:Hawla:Fire from heavy machine guns and cannon fire from tanks on residential neighborhoods.

Raqqa:Funeral of the martyr recruiter Khaled Yahya Ahadjo to Cemetery Tell Albeaa amid wild cheers of the martyrs.

Idlib:Khan Sheikhoun Shooting from the center of the city by machine guns, sniper rifles to prevent the exit of the demonstration today, the army is still in its positions and there was no withdrawal or lifting of barriers.

Homs: Martyrdom of Ibrahim Altash by bullet of security forces in Bayada district.

Homs: Heavy gunfire in Ashira district in conjunction with electricity cut off.

Damascus Suburbs: Dameer: Arrest of Shaykh Ahmad Al Muthmani (62 years old) at one of the barriers.

Homs: Today, security forces stole 15 corpses from Wadee AlSayeh, 27 from Alfardaw cemetery near Firouzeh and 11 corpses from Alahali hospital in Homs, in addition to 2 corpses from Dwar Aljawiya and Khalidyeh. There is news of the security forces intention to mutilate the bodies and display the images to the media claiming the images are from a massive massacre.

Homs: Security forces and army at barriers opened fire on the funeral of the martyr Muhammad Jamal Al Houri and targets Taqwa Mosque in Khalidieh district.

Damascus: Cars full of security forces and army besieged the colleges of the University of Damascus in Mezze and Baramke and security vehicles patrolled both areas prepared to face any student protests such as what has occurred in the past few days.

Homs: Detention of pharmacist Hamid Ali Al Adlan for the second time from his pharmacy in Deir Ba’alba district.

Homs: Martyrdom of the child Mohammed LA Meslmani by two bullets, Tawfiq Al Masri was also martyred in Baba Sbaa.

attakia: Military enhancement in Ugarit square, Sheikh Daher and Raml.

Hama: Security forces are shooting toward a demonstration marched in AL Alameen Street calling for freedom and to topple the
regime.

Hama: Massive demonstrations in Ma’arzaf and Majdal villages in Sahel Al Ghab area chanting in solidarity with Al Madeq Castle and calling to topple the regime.

Homs: Baba Amr neighbourhood is shelled by artillery shells from Al Arais area. Some houses are destroyed because of the shells.

Homs: Many injured in Khaldieh neighbourhood due to security force gunfire, they security men are kidnapping the injured and the martyrs’ corpse.

Damascus Suburbs: Saqba: The security forces and the thugs supported with military soldiers stormed many houses and arrested lots of the activists, they also destroyed the furniture and looted the houses

Homs: Martyrdom of Khaled Khalifa Al Hmaydan. He was 36 years old. He was sniped in Deir Ba’alba and as such the number of
martyrs in Homs today has been raised to 13 martyrs.

Doctor Engineer Firas Al Jawabra, has resigned today from the International University for Science and Technology in protest at the Syrian regime’s violations of Syrian university’s campuses.

Homs: Deir Ba’alba: Corpse of a man in his third decade, found thrown and has brutal tortures signs, the citizens are trying to figure out who is he.

Damascus: A group of youth dye the big photo of Bashar and Hafez which is located near Al Batekha roundabout with red, the security forces removed the photo when they noticed that.

Aleppo: Tal Refa’at: Female students’ demonstration walked in the city in response to the Arab league initiative, called for freedom and to topple the regime.

Homs: Martyrdom of Jamal Al Howari, by security gunfire in Khaldieh neighbourhood which is witnessing a curfew, and any moving body in it is shot.

Homs: Tal Al Showr: Martyrdom of Ibrahim Al Ibrahimi; his brother Zakaria and their cousin Ramez were killed today by
security gunfire in their village which witnessed random artillery shelling and heavy gunfire.

Damascus Suburbs: The security force stormed today the house of martyr Lutffi Ahmed Al Kersh’s family and destroyed the furniture. Many houses in Kafer Batna and Saqba were stormed since today morning and many people were arrested among them are: Hussam Abelaal, 19 year old, Abdo Mahfooz Abu Al Dahab and the brothers Wisam & Louai Shaker.

Idlib: Maaret Al-Nouman: Security forces are creating new checkpoint on the road between Maaret Al-Nouman and Kaferouma, near the industrial school where armored vehicles, thugs and security force are based.

Deir Ezzor: Massive demonstration in Al Jubilia neighbourhood chanting for Homs, calling to topple the regime and stressing that they refuse all kind of dialogue with this regime.

Lattakia: The students lift signs today against the regime in Teshrin University, one of it written on it: The Eid comes when we topple the regime. This was in the College of Engineering.

Damascus Suburbs: Douma: Women demonstration calling to free the detainees and to topple the regime.

Damascus: A demonstration in Qanawat neighbourhood chanting for Homs and the besieged cities, and calling to topple the
regime.

Homs: Military aircrafts are flying on low heights in Baba Amr skies.

Damascus Suburbs; Kanaker: Students’’ demonstration in the village was dispersed by force by the regime’s security.

Homs: Martyrdom of Waleed Abrash, and injury of ten others in affect of heavy shooting by security forces in Bayada neighborhood.

Aleppo: A random arrest campaign along with assaulting and insulting the students in order to prevent any activity against the regime.

Homs: An 8 years old child was shot in the neck from the random shooting in Khaldiyeh area.

Homs: Tadmur: Students’ demonstrations came out from many schools, chanting for Homs.

Idlib: Kafrouma: Gunfire to disperse a students’ demonstration.

Homs: Funeral of martyr Mohammed Tawfiq from Abdul Rahman bin Awof mosque in Bab Sbaa, mourners are chanting for martyrs and to finish the siege on the city.

Homs: Martyrdom of Samir Mohammed Kashkash due to his injures from yesterday, and Nadia Dabool while she was inside her house due to random gunfire today in Karm Al Zaiton neighbourhood.

Hama: Al Madeq Castle: strike in all the schools in protest for storming the village and terrorising the people, some of the Military vehicles left the place after this morning operation toward Sqelbia.

Damascus Suburbs: Zamalka: Security forces are storming the city with huge numbers, building new checkpoints next to the main square and conducting arrest campaign.

Damascus: Students’ demonstration marched in the Faculty of Science, the security forces and thugs dispersed it and arrested one of the students who was participating.

Lattakia: Female students’ demonstration in the girls’ complex in Lattakia, chanting for Homs and to topple the regime.

Idlib: Saqla: Students’ demonstration in solidarity with Homs neighbourhoods which are under shelling.

Damascus Suburbs: Erbeen: Storming the city by military forces security forces and armed thugs. Similar forces are moving toward Hamowira.

Hama: Al Madiq Castle: The area is stormed with military and security cars and armored vehicles, under heavy gunfire to terrorise the people.

Daraa: Security men are forcing the students to leave the university and taking their mobile phones, they arrested many students after a students’ demonstration in the faculty of business and the faculty of education.

Homs: The electricity is still cut off for the fourth day in many neighbourhoods such as: Bab Tadmor, part of Al Warsha, big part of Bab Sbaa.

Daraa: A students’ demonstration in the College of Education, and tearing the picture of Bashar before security stormed the College and and dispersed the demonstrators, to be followed by another demonstration in the College of Economics, which is now besieged by security forces and Shabiha.

Latakia: Heavy security deployment in Tishreen University after anti-regime banners were raised there, mostly in the Facutly of
Engineering.

Homs: Very heavy shooting in Waeer Al-Jadeed (New) area in the streets of Mohammad Al-Ashmar, Masbah, and Al-Raees, and also in Waeer Al-Qadeem area.

Homs: Cut off communications in Inshaat neighborhood and Baba Amr neighborhood, which is witnessing a siege by security
forces and army, and heavy shelling by rocket-propelled, tanks’ machine gun, and heavy machine guns, which resulted so far the fall of two martyrs, tens of wounded, a destruction of a number of houses.

Homs: Martyrdom of Nafeth Bakkar from being shot by security forces in Baba Amr neighborhood.

Homs: Heavy explosions and shooting from machine guns by security units who are deployed at the barricades in Bayada
neighborhood.

Homs: Martyrdom of Zaid Ibrahim Al-Khal from being shot by security forces in Baba Amr neighborhood.

Homs: Martyrdom of Sami Ihsan Nasr, in Karm Al-Zaitoon neighborhood, from being shot by security forces.

Homs: violent shelling by rocket-propelled and heavy machine guns on Baba Amr neighborhood, which affected a number of
houses.

Homs: strong explosions at Babaamrneighborhood, along with heavy firing from heavy machine guns.

Homs: Sporadic shooting of machine guns in the neighborhood of Bayada by security personnel stationed at the checkpoint Derbaalbh.

Baba
Amr Coordination: A distress call for the Arab league: Baba Amr is under the Arab initiative’s fire!

The Syrian regime didn’t wait the ink that the Arab initiative was written with to dry, in order to resume the military brutality campaign on Baba Amr for the second day.

At 6:00am, they sieged the neighbourhood from all directions (Al Barazil Street, Tarablus Street, Al Basatin, Al Mala’ab Road, Kafer Aya and the youth accommodations), it’s been shelled randomly since then by tanks and artillery shells.

Two have been martyred so far: Nafez Bakar and Zaid Al Khal. All kind of telecommunications were cut off, and the electricity is still cut off since yesterday.

Some areas had no electricity since 15 days. Mosques’ speakers in Baba Amr, Insha’at and Joubar are chanting with Takbeer (Allah Akbar). We are not able to aid the tens of injured because the neighbourhood is fully sieged. Any car that tries to help an injured is shelled immediately. Today all kind of weapons is used especially the heavy weapons.

People are frightened and so scared.

On behalf of Baba Amr, we are calling the Arab league for urgent distress. We are holding you the responsibility on our souls and all the massacres that the regime is conducting against the civilian citizens in Baba Amr.

http://www.lccsyria.org/
https://www.facebook.com/LCCSy

Syria Protests
November 3, 2011 : A Video Roundup
:
http://www.uruknet.info/?p=m82840

(www.uruknet.info / 05.11.2011)

Canadian activist ‘roughed up’ when ship to Gaza taken over by Israeli troops

JERUSALEM – Organizers say some activists were beaten when Israeli troops took over a Canadian ship trying to breach Israel’s naval blockade of the Gaza strip.

The Tahrir was carrying medical aid and activists from nine countries, including three Canadians, when it was intercepted by Israeli forces yesterday.

Israel has said the takeover was peaceful and no one was hurt in the process. The Tahrir and an Irish ship it was sailing with were towed to a port north of Gaza.

But Canadian Boat to Gaza organizer Dylan Penner says he’s been told some activists — including a man from London, Ont. — were “roughed up” when they refused to voluntarily leave their vessel.

He says organizers are also very concerned that those being held haven’t been able to contact family, lawyers or supporters back home.

Israeli officials say deportation procedures are underway for 22 activists who were taken in yesterday and they should be sent home within 72 hours.

Israel says its naval blockade of the Palestinian territory is vital to stop weapons reaching the Iran-backed Hamas militants who control Gaza. Critics say it amounts to collective punishment.

(BREAKING NEWS:  / www.winnipegfreepress.com / 05.11.2011)