Gaza wordt in de steek gelaten: van Cairo tot Den Haag

14-1-2010
Een jaar na de aanvallen op Gaza togen 1400 Europeanen naar Egypte om te trachten om via dat land humanitaire hulp te bieden aan de Gazastrook. Voor de Nederlandse delegatie aan de zogeheten Freedom March liep de deelname uit op een regelrechte deceptie. Caïro werd het niet- gewenste eindstation. Ikram Jaballah was daarbij. 

beeld/2010/01/AhmadMeslehFlyingProtester.jpg - Flying protester

Het getal 1400 had een symbolische betekenis en verwees naar het aantal Palestijnse slachtoffers dat viel in de laatste oorlog.  Voor de Nederlandse activiste Ikram Jaballah was het de 2de maal dat zij werd gehinderd door de Egyptische autoriteiten in haar missie om hulp te bieden aan de Gazanen. Daar waar de eerste ervaring al als pijnlijk door haar werd ervaren, was haar 2de ervaring in haar optiek eentje die alle grenzen van het fatsoen overschreed. Extra pijnlijk vond ze, de nul op het rekest die Jaballah en haar reisgenoten kregen van de Nederlandse ambassade.

Jaballah ervoer deze 2de reis als extra indrukwekkend vanwege de confrontatie met de Egyptische autoriteiten. ‘Ik heb het geweld van de Egyptische autoriteiten letterlijk aan den lijve  “mogen” ervaren. De vorige keer werden gevoelens van frustraties en hoop binnenshuis gehouden. Nu waren er 1400 mensen -onder wie ik- op de been tijdens demonstraties waarbij velen van ons de harde hand van de Egyptische autoriteiten hebben gevoeld. Zo heb ik gezien hoe een vrouw op hardhandige wijze werd bejegend door de Egyptische politie en gezien hoe een journalist die de waarheid wilde vertellen op niet mis te verstane wijze werd afgevoerd.’

De Nederlandse ambassade
De Nederlandse met Marokkaanse roots had het helemaal gehad met  ‘politiestaat’ Egypte, maar de behandeling van de Nederlandse ambassade was voor haar een onverwachte, zwaar negatieve bijkomstigheid. Jaballah: ‘Het gesprek met de ambassadeur ging grotendeels over de politieke situatie van Gaza. Over Hamas en Fatah en over Hamas en Israël. Ik was daar persoonlijk niet in geïnteresseerd. Mij ging het er om, dat de Nederlandse ambassade groen licht zou geven en onze tocht zou faciliteren en ons bescherming zou bieden. Helaas bleef die hulp uit, omdat Nederland een pro-Israël houding aanneemt. Het faciliteren van onze tocht zou volgens de ambassadeur betekenen, dat de ambassade namens de regering een pro-Palestina houding zou aannemen en dat kan natuurlijk niet. Zelfs de vraag of hij dan op z’n minst iets kon zeggen in de trant van “het betreuren dat Nederlandse staatsburgers worden belemmerd in hun bewegingsvrijheid”, beantwoordde hij negatief. Hij moest dit eerst bespreken met Den Haag. Hij adviseerde ons om gewoon in Caïro te blijven en geen al te gekke dingen te doen. Als wij toch besloten om richting Al-Arish te vertrekken en zouden worden opgepakt, mochten wij hem uiteraard wel bellen.’

Gaza in een wurggreep
Jaballah houdt onder meer via MSN nauwgezet contact met inwoners van Gaza. Hoe ziet zij hun situatie, aan de hand van haar gesprekken met de Gazanen: ‘De huidige situatie is zeer schrijnend te noemen. Mensen hebben weinig water, het beetje water dat zij hebben, is grotendeels vervuild. Zij hebben met geluk slechts 7 tot 10 uur elektriciteit per dag. Ze zijn afhankelijk van Israëlische toevoer van stroom. Soms zitten ze 2 dagen zonder water en elektriciteit. Gas is zeer spaarzaam. Tienduizenden huizen zijn tijdens de invasie verwoest waarvan er maar een paar honderd zijn gerenoveerd. Mensen slapen nog steeds in tenten. Cement komt niet binnen, omdat dat wordt tegengehouden door Israël. Vrouwen hebben het zwaar, omdat zij hun kinderen moeten voeden en kleden, maar vaak niet weten hoe ze dat voor elkaar moeten krijgen. Hun mannen kunnen niet werken, omdat er geen werk is waardoor zij depressief geraken. Kinderen zijn getraumatiseerd door alles wat zij hebben gezien. Hulpgoederen komen niet of nauwelijks aan, medicatie is moeilijk te verkrijgen. Daarnaast zijn de prijzen voor allerlei producten door het tekort zeer hoog terwijl het inkomen zeer laag is. Naast al deze problemen is er ook nog de bouw van de stalen muur door Egypte. Gaza zit in een wurggreep, de mensen sterven een langzame en pijnlijke dood en de wereld kijkt stilzwijgend toe.’

‘No Hamas, No Fatah’
Ze vervolgt: ‘Gazanen hebben behoefte aan vrijheid. Zij willen net zoals de rest van de wereld in een vrij land wonen. Een land waarin zij zich veilig voelen, waarin zij handel kunnen drijven en voor zichzelf en hun gezin kunnen zorgen. De blokkade moet worden opgeheven en het land dat zo is verwoest door Israël moet opnieuw worden opgebouwd.  Zij vragen aan de wereld om hen niet te vergeten. Het leven van dieren in Europa is zelfs nog beter dan het leven van een Gazaan in Gaza . Zij roepen de regeringen en machthebbers op om op te staan en gerechtigheid een stem te geven. Gazanen zijn niet bezig met politiek bedrijven. Zij hebben het gevoel dat Hamas en Fatah andere belangen hebben dan zij. Zij zijn slechts bezig met overleven. Een Gazaanse jongen zei laatst tegen mij: No Hamas, No Fatah, Yes Palestine, opdat Palestina en haar volk wordt bevrijd!’

Media pro-Israël?
Een veelgehoord kritiekpunt naar de Nederlandse media toe is het pro-Israëlische standpunt dat ze zouden innemen. Hoe ziet Jaballah dat? ‘Nederlandse media zouden de misère waarin Gazanen verkeren meer onder de aandacht moeten brengen. Waarom? Om de waarheid te laten zien van wat zich daar afspeelt en zo ook meehelpen de publieke opinie te veranderen. Menigeen weet niet wat zich afspeelt in die gebieden. En als ze er zogezegd iets van afweten dan zijn het vaak pro-Israëische uitspraken. Die gedachtegang wordt voor het grootste gedeelte gevormd door wat “de media” laten zien. Er wordt zeer eenzijdig bericht alhoewel het de laatste tijd iets genuanceerder eraan toe gaat.
Helaas laten de “grote spelers” zich niet zien. Zij hebben andere prioriteiten en vinden het linken van een Somaliër die de Deense cartoonist (Kurt Westergaard, red.) wilde ombrengen aan Al-Qaida en moslimterrorisme veel belangrijker dan een bezetting en een blokkade van een land waar miljoenen mensen onder de armoedegrens leven. Terwijl het Internationaal Gerechtshof een aantal jaren geleden heeft geoordeeld dat bijvoorbeeld het bouwen van de muur, evenals de bouw van de nederzettingen, illegaal is en moet worden gesloopt. Het is de verantwoordelijkheid van “de media” om de waarheid van deze mensen te laten zien aan de rest van de wereld.’’

3x is scheepsrecht
Op de vraag of haar ‘Palestina-honger’ nu is gestild, antwoordt de activiste, die tevens columniste is voor de website Wijblijvenhier, resoluut: ‘Nee, en 3 maal is scheepsrecht zeggen we in dit land.’
Saillant detail is dat gelijktijdig met de Freedom March een ander konvooi,Viva Palestina, onder aanvoering van een Palestina-hardhitter en Brits MP George Galloway wel met ‘succes’’ de Gazastrook wist binnen te komen. Dit ging wel ten koste van het leven van een Egyptische grenswachter en 53 gewonden.

(www.stopdebezetting.com / 24.04.2011)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *